Πρωταπριλιά, η μέρα που λένε ψέματα



vouliΓράφει ο Γιάννης Πουλάκης –
Την Πρωταπριλιά γιορτάζει το ψέμα και οι πολιτικοί μας, γιατί κατά τη λαϊκή έκφραση αυτοί είναι πρωταθλητές στο ψέμα. Είναι γεγονός πως στην Ελλάδα σήμερα τα πρωτεία στο ψέμα κατέχουν οι πολιτικοί.
Το τι ψέματα λένε στον Ελληνικό λαό για να δικαιολογήσουν τις λοβιτούρες, τις αρπαχτές, τις μίζες και τη λεηλασία που έχουν κάνει στο δημόσιο κορβανά τις τελευταίες δεκαετίες δεν περιγράφονται. Κοντά τους και οι πιο πολλοί πολίτες 365 μέρες το χρόνο ζουν το ψέμα, ζουν με το ψέμα και την Πρωταπριλιά το γιορτάζουν.
Το πρωταπριλιάτικο ψέμα ξεκίνησε αρχικά από τη Γαλλία τον 15ο αιώνα και τελικά επικράτησε και έχει γίνει πλέον έθιμο τις μέρες μας σε όλο τον κόσμο. Στη Γαλλία παλιά η πρώτη του Απρίλη είχε καθιερωθεί ως πρωτοχρονιά. Έτσι ενώ σ’ όλη την άλλη Ευρώπη την πρωτοχρονιά την γιόρταζαν την 1η Ιανουαρίου, οι Γάλλοι, ήταν οι μοναδικοί που ξεχώριζαν, και την γιόρταζαν την 1η του Απρίλη. Όταν το 1564 ο βασιλιάς Κάρολος αποφάσιζε να το αλλάξει αυτό, καθιερώνοντας και στη Γαλλία ως πρώτη του έτους την 1η Ιανουαρίου, συνάντησε έντονες αντιδράσεις από ορισμένους ένθερμους οπαδούς του εθίμου, οι οποίοι επέμεναν σε πείσμα όλων των άλλων να γιορτάζουν σαν πρωτοχρονιά την Πρωταπριλιά, όπως οι δικοί μας παλαιοημερογίτες δεν δέχτηκαν το νέο ημερολόγιο. Οι άλλοι που δέχτηκαν την αλλαγή πείραζαν τους «παραδοσιακούς» με ψεύτικα πρωτοχρονιάτικα δώρα και πιπεράτα ψέματα και πειράγματα…
Στην Ελλάδα διαφοροποιήθηκε το έθιμο και πήρε το γνωστό ελληνικό χρώμα. Η βασική ιδέα βέβαια παρέμεινε ίδια. Λέμε αθώα ψέματα με σκοπό να ξεγελάσουμε το «θύμα» μας. Σε κάποιες περιοχές της πατρίδας μας, θεωρούν ότι όποιος καταφέρει να ξεγελάσει τον άλλο, θα έχει την τύχη με το μέρος του όλη την υπόλοιπη χρονιά. Όσο για το «θύμα», πιστεύεται ότι, σε αντίθεση με τον «θύτη», θα έχει γρουσουζιά τον υπόλοιπο χρόνο.
Αυτοί όμως που λένε όλες τις μέρες του χρόνου ψέματα και κοροϊδεύουν και ξεγελούν τον κοσμάκη είναι αναμφίβολα οι πολιτικοί μας. Κοροϊδεύουν ασύστολα τον Ελληνικό λαό και κοιτάνε μόνο την πάρτη τους, κοιτάνε μόνο πώς να τα κονομήσουν οι μπαγαπόντηδες. Προνόμια, μίζες, ασυλίες, πλουσιοπάροχες αμοιβές κι αυξήσεις σ’ αυτούς, φτώχεια και κακομοιριά στο λαό. Πολυτελή και πανάκριβα αυτοκίνητα, γραφεία, γραμματείς και Φαρισαίους, προσωπική φρουρά σ’ αυτούς, φτώχεια, ταλαιπωρία κι αγανάχτηση στο λαό.
Με γλυκές παρόλες παρασύρουν το πόπολο, του παίρνουν τα μυαλά με μπόλικες υποσχέσεις, ταξίματα, του παίρνουν τη ψήφο, αρπάζουν την εξουσία και αντί ν’ ασχοληθούν με τα προβλήματα του τόπου, μικρά και μεγάλα, γίνονται αυτοί μεγάλοι, τρανοί και πλούσιοι κι αφήνουν το πόπολο στη μοίρα του.
Οι Έλληνες πέφτουμε εύκολα στη λούμπα του παράδεισου που μας τάζουνε κι αρπάζουμε σαν το χάνο το δόλωμα της χρυσαφένιας καλοπέρασης, που μας λένε οι ξύπνιοι πολιτικοί πως έρχεται. Τούτος ο ξύπνιος λαός, τούτη η δυνατή ράτσα, έχει αυτό το καταστρεπτικό κουσούρι, αυτή την Αχίλλεια πτέρνα, να κάνει κοτσάνες; στις επιλογές για τους πολιτικούς που ψηφίζει.
Για να πλουτίσουν αυτοί και να βρεθούν με βίλες και κότερα, έχουν ξεπουλήσει τον δύσμοιρο τόπο στα ντόπια και ξένα συμφέροντα που ρουφάνε το αίμα του φουκαρά του Έλληνα, καταχρεώνοντας τη χώρα, εμάς, τα παιδιά και τα εγγόνια μας κι έρχονται τώρα και στέλνουν τη λυπητερή στο βλάκα λαό να πληρώσει τα σπασμένα με πείνα, ανεργία και λιτότητα.
Το πλιάτσικο που γίνεται στη Χώρα και τους Έλληνες από τους διάφορους τυχάρπαστους είναι πρωτόγνωρο. Η ανεξέλεγκτη ακρίβεια από τη μια μεριά, που ροκανίζει το μικρό κι ανυπεράσπιστο βαλάντιο του πολίτη, η ανεργία, η φτώχεια και η κακομοιριά από την άλλη, βασανίζουνε πια το κοσμάκη που δεν μπορεί ν’ αγοράσει σχεδόν τίποτα από τα μονοπώλια και τα ολιγοπώλια που διακινούνε τώρα πλέον όπως θέλουνε στην Ελλάδα τ’ αγαθά και τα τρόφιμα.
Βασική αιτία, το ελάττωμα του Έλληνα να φτιάχνει σύμφωνα με τα γούστα του και τη φαντασία του την εικόνα για τους πολιτικούς άρχοντες και να μην ανοίγει τα μάτια του, να τσεκάρει, να τους μετράει και να τους δοκιμάζει. Μαθημένος και ο ίδιος στο βόλεμα, φτιάχνει τους ιδανικούς πολιτικούς του, όχι για να κυβερνήσουνε δίκαια τον τόπο, αλλά για ν’ ακουμπήσει πάνω τους και να βρει στήριγμα στα προσωπικά του προβλήματα και νιτερέσα.
Έτσι μόλις ένας μούτσος βάλει μια χρυσοποίκιλτη στολή, τον κάνουμε αμέσως καπετάνιο. Χωρίς να τον δοκιμάσουμε στα ρηχά, τον εμπιστευόμαστε και ξανοι-γόμαστε χωρίς μπούσουλα μαζί του στο πέλαο. Και μόλις φτάνει η φουρτούνα, φαίνεται η ατζαμοσύνη του ανάξιου κυβερνήτη. Η κατεργαριά και οι ίντριγκες που κάνει δεν σώζουνε το καράβι που καραβοτσακίζεται και σέρνεται έρμαιο των κυμάτων στα βράχια των ακτών. Κι άντε πάλι από την αρχή για καινούργια προσπάθεια, γιατί τάχατες τα προβλήματα του τόπου ήτανε πολλά και δυσεπίλυτα και θέλει καινούργιο τράτο. Και να καινούργια τετραετία στον ανίκανο καπετάνιο με την αστραφτερή στολή και το μπάχαλο συνεχίζεται.
Έτσι η σοβαροφανής κοινωνία μας. που τάχα έχει αρχές και ήθη, έχει δώσει άδεια την ημέρα αυτή να γίνεται ότι δεν επιτρέπεται τις άλλες μέρες, γιατί είναι Πρωταπριλιά και ο κόσμος μπορεί να λέει ψέματα. Εκτός από τους πολιτικούς που λένε ψέματα όλο το χρόνο και μπορεί την Πρωταπριλιά να τους ξεφύγει και καμιά αλήθεια.
Σ’ αυτούς τους ξεχωριστούς Έλληνες, τους πλαδαρούς, τους ατσαλάκωτους, τους βολεμένους, της βουλής, της βολής, της κονόμας, του ψεύδους, της χρεωμένης κουρσάρας που την πληρώνει ο λαός και των μιζιαδόρικων μεθόδων, αφιερώνουμε προς τιμή τους, την ημέρα αυτή της Πρωταπριλιάς.
Εχθές που ήταν Πρωταπριλιά,
αποφάσισαν κι οι τραπεζίτες,
να μη φτωχαίνουν τον κόσμο πλια
και ούτε να’ χουν κρυφούς μεσίτες.
Κι απ’ τα καλά τους και τους παράδες,
να πάρουν μέρος και οι φουκαράδες.
……………………………………..
Από την εφημερίδα του Γ. Σουρή «Ο ΡΩΜΙΟΣ», της 2-4-1883




Σχολιάστε