Λαογραφία των Μεθάνων



krasopanagia1

Γράφει ο Γιάννης Πουλάκης –

Το εκκλησάκι της «Κρασοπαναγιάς» η σπηλιά «τρία καρφιά», ο θρύλος της «στέρνας του γαμπρού» και η «χρυσή γουρούνα» στα Μέθανα.

Παραλιακά, στη χερσόνησο των Μεθάνων, βόρεια της Καμένης Χώρας, προς τον Άγιο Νικόλα βρίσκεται το εκκλησάκι  της «Κρασοπαναγιάς».

Το  εκκλησάκι αυτό είναι  χτισμένο πάνω σε απότομα βράχια στην άκρη μιας χερσονήσου στο δυτικότερο σημείο της χερσονήσου των Μεθάνων, χωρίς πρόσβαση  από τη  στεριά. Τα νερά  εκεί είναι πολύ βαθειά κι αγγίζουν τα 130 μέτρα, ενώ λίγο πιο μακριά αγγίζουν και τα 300 μέτρα.  Όλα τα κολπάκια από το Βαθύ μέχρι την Κρασοπαναγιά  προσφέρονται για ψάρεμα, μόνο που σε μερικά, η πρόσβαση γίνεται αποκλειστικά από τη θάλασσα.

Σχετικά με το όνομα της εκκλησίας, ο θρύλος λέει ότι ένας ναυτικός είχε φορτώσει στο καΐκι του βαρέλια με κρασί και περνώντας από το σημείο αυτό έπεσε σε φουρτούνα. Καθώς το σκάφος του κινδύνευε να βυθιστεί, ο ναυτικός προσευχήθηκε στην Παναγία κι έκανε τάμα να χτίσει μια εκκλησία από κρασί. Έτσι, αφού σώθηκε, έχτισε αμέσως ένα εκκλησάκι ανακατεύοντας χώμα με κρασί αντί για νερό. Γι’ αυτό, το μέρος που έχτισε το εκκλησάκι στην άκρη του κάβου ονομάστηκε «Κρασοπαναγιά».

krasopanagia2Σε άλλη παραλλαγή ο άνθρωπος αυτός ήταν έμπορος, τον έπιασε μεγάλη θαλασσοταραχή στην απότομη αυτή περιοχή και κινδύνευε σοβαρά να χάσει το σκάφος του πάνω στα βράχια και να χαθεί κι ο ίδιος. Έκανε αβαρία και παρακάλεσε την Παναγία να τονε βοηθήσει Σώθηκε με τη βοήθεια της Παναγίας, στη συνέχεια έχτισε το εκκλησάκι χρησιμοποιώντας  το λίγο κρασί που του είχε απομείνει για να φτιάξει την κρασόλασπη αντί για ασβεστόλασπη.

Γι’ αυτό, όπως πιστεύουνε οι παλιοί Μεθενίτες, πως ακόμα και στην Παναγία άρεσε το κρασί και  για το λόγο αυτό προστατεύει τα’ αμπέλια της γύρω περιοχής κι έτσι τα σταφύλια που βγάζουν είναι πολύ καλά και νόστιμα και φτιάχνουν μ’ αυτά  το εξαίσιο μεθενήτικο κρασί.

Σήμερα στην περιοχή της Κρασοπαναγιάς υπάρχει η ιχθυοκαλλιέργεια  θαλάσσιων ψαριών της εταιρείας ΥΔΡΟΦΑΡΜ ΕΠΕ.(Δεν γνωρίζω αν υπάρχει ακόμα)-

 

Η  σπηλιά  «τρία  καρφιά» στα Μεθενα

 

Η τελευταία και πιο μεγάλη έκρηξη του ηφαιστείου των Μεθάνων χρονολογείται το 276 π.Χ.. Από την τρομακτική αυτή έκρηξη διαμορφώθηκε η σημερινή μορφή της χερσονήσου των Μεθάνων. Μάλιστα πολλοί γαιολόγοι ισχυρίζονται πως το νησί της Σφαιρίας, όπου είναι κτισμένη η πόλη του Πόρου δημιουργήθηκε, όταν κατά την έκρηξη του ηφαιστείου, ένας μεγάλος πέτρινος βράχος ξεκόλλησε από τα Μέθενα κι έπεσε στη θάλασσα, ανάμεσα στην Καλαυρία και στις απέναντι ακτές της Πελοποννήσου. Γι’ αυτό τα πετρώματα της Σφαιρίας είναι τραχειτικά, όπως των Μεθάνων και όχι ασβεστολιθικά, όπως της Καλαυρίας και των απέναντι εδαφών της Τροιζηνίας.

Με την παραπάνω έκρηξη δημιουργήθηκαν πολλοί απότομοι βράχοι, απροσπέλαστες ακτές και πολλές σπηλιές. Έτσι στη νότια πλευρά της χερσονήσου των Μεθάνων, στην τοποθεσία Γκόζντιζα, υπάρχει μια σπηλιά, που η είσοδός της βρίσκεται σε απόσταση πενήντα μέτρων από τη θάλασσα και σε υψόμετρο είκοσι μέτρων. Στην είσοδό της σώζονται καρφωμένα πάνω στον βράχο τρία μεγάλα καρφιά. Με αυτά, λέει ο τοπικός θρύλος, προσπαθούσαν κάποτε οι ντόπιοι να ξορκίσουν τις νεράιδες που πίστευαν ότι είχαν στοιχειώσει στη σπηλιά.

Η σπηλιά αυτή έχει δυο λίμνες. Η πρώτη με μήκος 80 περίπου μέτρων, πλάτους 30 μέτρων και ύψους 10. Μια σήραγγα μήκους δέκα μέτρων σε οδηγεί στη δεύτερη λίμνη που έχει μήκος περίπου 110 μέτρα, πλάτος 30 και ύψος γύρω στα είκοσι μέτρα.

Για να ξορκίσουν, λοιπόν τις νεράιδες που πίστευαν ότι ζουν στη σπηλιά, οι Μεθενίτες κάρφωσαν στην είσοδό της τρία καρφιά, ακολουθώντας τη συμβουλή μιας μάγισσας της περιοχής. Αυτή την ονομασία έδωσαν και στη σπηλιά., την ονόμασαν «ΤΡΙΑ ΚΑΡΦΙΑ».-

Μάρτης  του 2003

Ο θρύλος της «Στέρνας του Γαμπρού» στα Μεθενα

Ο θρύλος αυτός αναφέρει ότι κάποτε ένα υποψήφιος γαμπρός ξεκίνησε από την Καμμένη Χώρα για να πάει να πάρει τη νύφη από κάποιο χωριό της Βόρειας πλευράς των Μεθάνων. Στο δρόμο δίψασε, βρήκε μια στέρνα γεμάτη με νερό κι έσκυψε να πιει. Όμως ο άτυχος αυτός νέος, δεν πρόσεξε, γλίστρησε κι έπεσε στην στέρνα και πνίγηκε. Από τότε λέγεται, ότι στο χωριό που υπήρχε εκεί κοντά, έδωσαν το όνομα «Στέρνα του Γαμπρού».
Το χωριό η «Στέρνα Γαμπρού», είναι ένα πολύ μικρό ορεινό χωριό των Μεθάνων και βρίσκεται σε υψόμετρο 449 μέτρων.-
Μάρτης του 2003

Η χρυσή γουρούνα με τα χρυσά γουρουνάκια της στα Μέθανα
Ένας άλλος θρύλος λέει ότι παλιά στα Μέθενα βρισκόταν μια πριγκίπισσα. Αυτή είχε μαζί της μία τεράστια χελώνα, που όπως και τα χελωνάκια της ήταν όλα από χρυσάφι. Αυτή η χελώνα και τα χελωνάκια της ήταν θαμμένα σε μια περιοχή των Μεθάνων.
Για το πού βρίσκονται τα χελωνάκια υπάρχουν πολλές απόψεις. Άλλοι λένε πως τα κλέψανε κι άλλοι πως βρίσκονται σε κάποιο από τα χωριά των Μεθάνων. Η μεγάλη χελώνα δεν έχει βρεθεί.
Παλιά, έλεγαν ότι στη θέση Θρονί υπήρχαν επτά χρυσές χελώνες, μια μεγάλη και έξι μικρές. Όμως στα χρόνια της Γερμανικής κατοχής, οι Γερμαναράδες βρήκαν και πήραν τη μεγάλη χρυσή γουρούνα, αλλά αγνοείται η τύχη των υπολοίπων μικρών γουρουνιών.
Πάντως υπάρχουν ακόμα και σήμερα μερικοί ευφάνταστοι, καθώς και κυνηγοί θησαυρών που συνε-χίζουν να ψάχνουν να βρουν τη χρυσή γουρούνα με τα γουρουνάκια της.-
Μάης 2013
Περισσότερα μπορεί να προσθέσει ο φίλος κι εραστής της ιστορίας των Μεθάνων Σάββας Αθανασίου, στον οποίο παραδίδω την σκυτάλη.
Γιάννης Πουλάκης




Comments (1)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. Η ανάδειξη της παράδοσης είναι βασικό στοιχείο ανάπτυξης μιας περιοχής. Ο Γιάννης Πουλάκης είναι ένας βασικός ερευνητής αυτής της προσπάθειας. Συγχαρητήρια. Ο τόπος μας έχει ανάγκη από τέτοιους γραφιάδες και η εποχή μας, βεβαίως. Οι πολιτικοί θανατοποινίτες είχαν ένα σύνθημα: Καθάριζε το κελί σου, τρώε όλο το φαί σου και διάβαζε πολύ. Εμείς, τουλάχιστον το τρίτο στόχο πρέπει να το κάνουμε πρώτο. Το διάβασμα και τα ταξίδια ανοίγουν τα μυαλά…

Σχολιάστε