Η ώρα των αποφάσεων της διοίκησης του Ποσειδώνα Πόρου στην πρόκληση της Α1 Αργολίδας



Ήρθε η στιγμή για να απαντήσει ο Α.Ο. Ποσειδώνας Πόρου στην πρόκληση συμμετοχής στη μεγάλη κατηγορία της Αργολίδας.

Σύμφωνα με δημοσίευμα έγκυρου αθλητικού site της Αργολίδας, ο Εθνικός Τολού δήλωσε πως την ερχόμενη αγωνιστική περίοδο θα αγωνίζεται στην Α2 Κατηγορία Αργολίδας και σε συνδυασμό με αντίστοιχες αποφάσεις άλλων ομάδων, η ομάδα του Πόρου καλείται να δηλώσει συμμετοχή στην Α1 Κατηγορία Αργολίδας.

Με εξασφαλισμένη την άδεια καταλληλότητας του γηπέδου του Πόρου, ο  Ποσειδώνας   είναι   σωματείο   που  στηρίζεται   σε   γερές  και   υγιείς  βάσεις  και στο εξαιρετικό αθλητικό δυναμικό του που αποτελείται σε μεγάλο   ποσοστό από νέα παιδιά του Πόρου όπως είναι οι: Αναγνωστόπουλος Γιάννης (16  ετών), οι   δεκαεπτάχρονοι   Μυσλίμ   Μάριος,   Καϊκας   Γιάννης,  Βούρτσας Δημήτρης, Γκιών  Θεμιστοκλής,  οι   δεκαεννιάρηδες   Πάνου   Νίκος,   Σταϊκος   Σπύρος,  Ντάπι   Μάντι  που     καθοδηγούμενοι   από    τους   πεπειραμένους    Δεϊμέζη   Νίκο,  Καπετάνκωνσταντή Άκη, Στρατηγό Παναγιώτη, Ρούσσο  Γιάννη, Πάνου Άγγελο, Μίνο Σπύρο, Σύλβιο Καραγιάννη, Λόλα Δημήτρη , Τριμπόνια Θανάση, Τζάνο  Γεώργιο, Κλείσα  Γεώργιο, Βλάχο  Κωνσταντίνο, Σταύρου   Παντελή   και   Σαραντόπουλο   Κυριάκο    θα   προσπαθήσουν   την   νέα  χρονιά να σταθούν με επιτυχία στη μεγάλη  κατηγορία της Αργολίδας.

Να σημειώσουμε πως η προετοιμασία της ομάδας του Κώστα Γκιών έχει ήδη ξεκινήσει.

Για να τα καταφέρει όμως ο Ποσειδώνας στις απαιτήσεις της Α1 κατηγορίας, θα πρέπει να στηριχθεί από τον επιχειρηματικό κόσμο του νησιού, που καλείται με τη σειρά του να συνδράμει οικονομικά στην προσπάθεια των παιδιών από τον Πόρο και της διοίκησης.

Σε αναμονή λοιπόν των επίσημων ανακοινώσεων, ελπίζουμε αυτό τον χειμώνα να παρακολουθούμε στο γήπεδο του Πόρου, αγώνες της Α1 κατηγορίας Αργολίδας και τοπικά ντέρμπι ανάμεσα στον Ποσειδώνα και τον Τροιζηνιακό.

 

 




Comments (3)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. ΑΡΙΣ.ΠΑΝ. ΑΝΤΑΝΗΣ says:

    Εάν δεν μας απαγορεύεται η έκφραση και των αθλητικών μας απόψεων, θα θέλαμε να συμπληρώσουμε, στο ρεπορτάζ για τον “Ποσειδώνα”, και τα ακόλουθα:
    1/ Είναι μεγάλο προνόμιο που υπάρχουν νέοι -και σε ηλικία- ποδοσφαιριστές, που θα συνδυάζουν το σφρίγος και τον ενθουσιασμό τους με την εμπειρία και την τεχνική των πιο παλιών παικτών του “Ποσειδώνα” Πόρου.
    2/ Αυτό που χρειάζεται κι εδώ, όπως σε κάθε ομαδική προσπάθεια της ζωής μας, είναι η σύμπνοια, η συνεργασία, η ομαδικότητα και η φιλική ατμόσφαιρα στα αποδυτήρια.
    3/Φυσικά αυτό επαφίεται κυρίως στη καλή διαχείριση του ανθρώπινου δυναμικού, από τον προπονητή, που πρέπει:
    3α/Να είναι δίκαιος
    3β/Να μην είναι αυταρχικός
    3γ/Να έχει χρόνο για την ομάδα του, και το κυριότερο
    3δ/Να ξέρει από μπάλα (Το να ξέρει από… βέσπα, δεν αρκεί).
    4/Το ίδιο ισχύει και για τη διοίκηση, όπου, συνήθως, σε όλες τις ομάδες της Ελλάδας, ασχολούνται διάφοροι άσχετοι με τον αθλητισμό και το αθλητικό πνεύμα άνθρωποι, οι οποίοι ακόμα και από εμφάνιση, με τα κιλά που κουβαλάνε πάνω τους, αποθαρρύνουν τους πάντες.
    Τις πιο θερμές ευχές μου για την ομάδα του νησιού μας τον “Ποσειδώνα”, καλή ποδοσφαιρική χρονιά, και πολλά… γκολ στο ποδόσφαιρο, αλλά και στη ζωή γενικότερα.
    ΑΡΙΣ.ΠΑΝ. ΑΝΤΑΝΗΣ
    arimari@otenet.gr

    “Ο αγώνας να μην είναι μήλειος ή χρηματίτης,
    αλλά στεφανίτης” [Χρησμός της Πυθίας για τους Ολυμπιακούς αγώνες]

    Εγέρασα μωρέ παιδιά,
    σαράντα χρόνια παίχτης
    κι αν δεν αντέχω όπως παλιά,
    ο χρόνος είναι ο φταίχτης.

    Στο στάδιο πια δεν μπορώ
    γύρους οκτώ να τρέξω
    και στα ξερά τα γήπεδα
    ποδόσφαιρο να παίξω.

    Όμως τον Άγιο ευχαριστώ
    που μ’ ‘αφησε να πάρω
    στρωμένη πάσα απ’ τη ζωή,
    στο τέρμα να σκοράρω.

    Δεν έγινα πρωταθλητής
    μα, όπως λέει ο κανόνας,
    το τρόπαιό μου ήτανε
    ο ίδιος ο αγώνας.

    Κι εφόσον δεν αντέχω πια
    στο γήπεδο να τρέξω
    σ’ όλους τους ποδοσφαιριστές
    στεφάνια εγώ θα πλέξω.

    Και πριν κοπεί το νήμα μου
    θα πλέξω ακόμα ένα
    και, σε μοναχική γιορτή,
    θα… μου το δώσω εμένα.
    (ΑΝΤΑΝΗΣ)

  2. Nikl says:

    Αμάν ρε Αριστείδη.Ακόμα και στο ποδόσφαιρο βρήκες πάτημα να μας δείξεις τις φιλοσοφικές και λογοτεχνικές ικανότητες.

  3. ΑΡΙΣ.ΠΑΝ. ΑΝΤΑΝΗΣ says:

    Αμάν ρε Nikl, ακόμα κι εδώ κρύβεσαι;
    Αλλά κι εμείς τι να κάνουμε; Έχουμε και τα ψώνια μας. Και να ήταν ένα, θα το πολεμούσαμε να σου κάνουμε τη χάρη. Αλλά μας αρέσει και το ποδόσφαιρο (παίζαμε από παιδιά μέχρι πριν 5 χρόνια), αλλά και όλα τα αθλήματα που παίζονται με σφαίρα, δηλ. τένις, πιγκ-πογκ, βόλεϊ, μπάσκετ, σκουός, κλπ, ερασιτεχνικά φυσικά). Τώρα κι εσύ θα παίζεις κάτι, δεν μπορεί. (τα… μήλα ας πούμε).
    Όσο για τα άλλα, ναι, είναι αλήθεια ότι ασχολούμαι και με την πεζογραφία (Διήγημα, χρονογράφημα, ευθυμογράφημα, δοκίμιο, θέατρο για μεγάλους -δεν θα πήγες να δεις πρόπερσι το “Χοτέλ Βένους”; Αλλά εσύ μόλις θα είδες “Αντάνης” θα πήρες μαύρο δρόμο, από την αγάπη που μου έχεις.) Επίσης θέατρο για νηπιαγωγεία και βέβαια ποίηση και στίχο για τραγούδι.
    Έχω στο αρχείο μου πάνω από 100 cd με 14 τραγούδια το καθένα,(1400 τραγούδια) σε δικές μου διασκευές με κιθάρα cazoo και φωνή, από τα οποία πάνω από 50 είναι δικές μου συνθέσεις σε στίχο δικό μου, αλλά και γνωστών ποιητών. Επίσης ήμουν, μέχρι πολύ πρόσφατα σε χορωδίες τετραφωνικές, αλλά και παραδοσιακές με μικρασιάτικο ρεπερτόριο, καθώς και ισοκράτης στη βυζαντινή μουσική. Αλλά μεγάλωσα κι εγώ και δεν τα προλαβαίνω πια όλα. Σε πληροφορώ λοιπόν -αν είσαι νέος- ότι αυτές οι εξωτραπεζικές ενασχολήσεις που είχα αναπτύξει από εργαζόμενος με βοήθησαν και στην δουλειά μου, παρα πολύ, επειδή μου διεύρυναν τη σκέψη και δεν ήμουν κακομοίρης και μονόχνωτος. Δεν λέω ότι εσύ είσαι, γιατί δεν σε γνωρίζω. Απλώς η ανωνυμία πάντα κάποιο σύμπλεγμα κρύβει.
    Μη φοβάσαι όμως, όποιος ανακατεύεται με πολλά, όπως εγώ, σε κανένα δεν είναι καλός. Έτσι κι εγώ μια μετριότητα είμαι σε όλα- εκτός από τη δουλειά μου στην Τράπεζα. Αλλά περνάω καλά.
    Όμως εσύ μόνο αυτό βρήκες να σχολιάσεις; Τι θα πάθαινες αν έγραφες και μια γνώμη, σαν σωστός άνθρωπος και συμπατριώτης; Ότι πχ, “Ρε Αντάνη, κάνεις λάθος. Δεν χρειάζεται να ξέρει μπάλα ο προπονητής, δεν χρειάζεται ομόνοια στα αποδυτήρια, δεν είναι ομαδικό το σπορ, αλλά ο καθένας κάνει ό,τι του καπνίσει, δεν είναι οι παράγοντες σε όλη την Ελλάδα άσχετοι, απαίδευτοι, κοιλαράδες και φανατισμένοι κ.α. και βέβαια δεν χρειάζεται να ευχηθώ καλή ποδοσφ. χρονιά και πολλά γκολ στα παιδιά, ούτε να γράψω λίγους στίχους εμπνευσμένους από την προσωπική μου αγάπη σε αυτό το σπορ, από το οποίο έχω αποκτήσει τους καλύτερους φίλους κι έχω χιλιάδες αναμνήσεις.
    Τι να σου κάνω ρε Nikl!
    Nobody is perfect.
    (But if nobody is perfect, I’m glad I’m nobody).
    ΑΡΙΣ.
    ΥΓ Αν θέλεις γράψε και στο e-mail: arimari@otenet.gr
    Δεν θα αποκαλύψω ποιος είσαι. Έχεις το λόγο μου. Και αν θέλεις θα σου στείλω αντίτυπα των βιβλίων μου (14 εκδόσεις εν συνόλω) αλλά και σιντάκια με τραγούδια μου, παρά το ότι τα όποια πενιχρά έσοδα πάνε εξ ολοκλήρου, κάπου εκεί, στον Πόρο. Τι να κάνω; Αυτά μπορώ. Δεν είμαι πλούσιος, όπως ίσως είσαι εσύ. Να ‘σαι πάντα καλά και ευτυχισμένος.

Σχολιάστε