Μιχάλης Χατζηπέρος: Ένα προσφυγόπουλο στην αγκαλιά του φιλόξενου Πόρου



f1_30platΤο SM συνάντησε τον μοναδικό εν ζωή μικρασιάτη πρόσφυγα του Πόρου. Λίγες μέρες πριν τα 94αγενέθλια του(25 Μαρτίου), ο Μιχάλης Χατζηπέρος, ξετυλίγει τις αναμνήσεις του από το χτίσιμο μιας νέας ζωής στον φιλόξενο Πόρο.

Του Μπάμπη Κανατσίδη

Η άτακτη υποχώρηση του Ελληνικού Στρατού στη Μικρά Ασία, βρίσκει την οικογένεια του Παναγιώτη και της Μαρίας Χατζηπέρου από τα Βουρλά, να υποδέχεται το έβδομο μέλος, ανήμερα του Ευαγγελισμού, την 25η Μαρτίου του 1922. Μέσα στη φωτιά του πολέμου, η γέννηση του Μιχάλη προσωποποιούσε την ελπίδα για το αύριο, που θα έβρισκε το νεογέννητο προσφυγόπουλο σε φασκιές, να χτίζει με την οικογένεια του, μια νέα ζωή στον φιλόξενο Πόρο…

«Αυτά είναι τα μέρη μας» μου δείχνει ο κυρ Μιχάλης στις έγχρωμες φωτογραφίες από το ταξίδι του το 2003 στα Βουρλά. Την πατρίδα του Σεφέρη. «Αυτοί εδώ είναι Τούρκοι», μου λέει δείχνοντας μου μια φωτογραφία, του ιδίου με μια παρέα ανθρώπων. «Οι Τούρκοι δεν έχουν μίσος για εμάς» δηλώνει με απόλυτη νηφαλιότητα. «Για να σου δώσω να καταλάβεις, όπως είναι σήμερα οι τζιχαντιστές στη Συρία, εκεί στη Μικρά Ασία –  όπως μου έλεγε η μάνα μου- ήταν οι τσέτες,» εξηγεί, συγκρίνοντας τους φανατικούς που οδήγησαν στον όλεθρο, φιλειρηνικούς ανθρώπους. «Αυτοί έφεραν το μίσος, την καταστροφή και την βαρβαρότητα» συμπληρώνει.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο και δείτε τις φωτογραφίες στο Saronic Magazine




Σχολιάστε