Όταν τα διαφημιστικά σποτάκια μας δείχνουν το δρόμο…



Γράφει ο Μπάμπης Κανατσίδης –
Εδώ και μισό περίπου αιώνα ο Πόρος υποδέχεται κάθε καλοκαίρι, χιλιάδες τουρίστες και επισκέπτες από όλο τον κόσμο. Πριν 25 περίπου χρόνια, άρχισαν να δραστηριοποιούνται οι πρώτες ιχθυοκαλλιέργειες στον Πόρο.
Σήμερα κάποιοι μας λένε πως αντιμετωπίζουμε ένα δίλλημα. Ποιο αναπτυξιακό μοντέλο ταιριάζει, τελικά, στον Πόρο και τι στρατηγική επιλογή θα πρέπει να ακολουθήσουμε για την ανάπτυξη του νησιού μας; Είμαστε όντως διχασμένοι στον Πόρο, ή μήπως κάπως έτσι θέλουν να μας εμφανίζουν, κάποια οικονομικά συμφέροντα και μαζί τους μερικοί άνθρωποι, που με ελαφρά την καρδία, καλούνται σήμερα, να καθορίσουν το μέλλον αυτού του τόπου;
Ένα διαφημιστικό σποτάκι του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου Ελλάδας, καταφέρνει να επιχειρηματολογήσει μέσα σε 39 δευτερόλεπτα, για τα οφέλη του τουρισμού στην ελληνική οικονομία και την καταπολέμηση της ανεργίας.
Σε μια κρίσιμη περίοδο αποφάσεων, θα πρέπει επιτέλους, να τα βάλουμε όλα σε μια ζυγαριά. Να κάνουμε ταμείο, απολογισμό και συγκρίσεις. Θα πρέπει να πούμε, κάποια στιγμή, τα πράγματα με το όνομα τους. Να κοιτάξουμε πίσω για να δούμε τι δεν κάναμε καλά και χάσαμε την παλιά μας αίγλη και μετά να κοιτάξουμε μπροστά για να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε για να την ξαναποκτήσουμε.

Περιοχές που αναπτύχθηκαν με μοναδικό γνώμονα τον τουρισμό, όπως το Ασκέλι και το Νεώριο, αποτελούν σήμερα, φαντάσματα του παρελθόντος. Ο παραδοσιακός οικισμός χάνει σιγά – σιγά, όλα τα χαρακτηριστικά της νησιώτικης ομορφιάς και αρμονίας και ο καθένας κάνει ό,τι γουστάρει, χωρίς να σέβεται αυτό που κληρονόμησε και πολύ περισσότερο, χωρίς να σέβεται τον αιμοδότη της τοπικής οικονομίας. Τον τουρίστα .
Με την δημοτική αρχή ανήμπορη να οραματιστεί, να διαχειριστεί χωροταξικά το νησί – και σε ορισμένες περιπτώσεις , να επιβάλει την αυτονόητη ισονομία, ανάμεσα στους επιχειρηματίες, δείχνοντας τους τον δρόμο της ανάπτυξης- έχει αρχίσει να χάνει το λαϊκό έρεισμα.
Σήμερα, έχω την εντύπωση ότι επιχειρεί να μας πείσει, ότι αφού αποτύχαμε να διαχειριστούμε σωστά το τουριστικό προϊόν που κληρονομήσαμε, μια άλλου είδους ανάπτυξη, είναι εφικτή.
Στον Πόρο ο επιχειρηματικός κόσμος, έχει αρχίσει να βράζει από οργή. Είτε το θέλουμε είτε όχι, το νησί υπήρξε στο παρελθόν, από τους πιο δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς της Ελλάδας και οι ίδιοι άνθρωποι, που τα τελευταία 30-40 χρόνια δούλεψαν σκληρά για να αναβαθμίσουν το τουριστικό προϊόν του τόπου και επένδυσαν σε αυτό, βλέπουν σήμερα τις προσπάθειες και τον ιδρώτα τους να πηγαίνουν στράφι, σε μια κοινωνία που κυριαρχεί η φαυλότητα και η αρπαχτή.
Η οργή και αγανάκτηση έχει αρχίσει να αφήνει τα σημάδια της παντού. Προφορικά, σε όλα τα πηγαδάκια και τις συζητήσεις και εγγράφως , με επιστολές, καταγγελίες και διαμαρτυρίες.
Πράγματι ο τουρισμός είναι υπόθεση όλων μας και οι περισσότεροι από εμάς έχουμε αρχίσει να το συνειδητοποιούμε. Το καπάκι στη χύτρα, δεν θα αντέξει για πολύ.




Comments (1)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. ΓΙΑΝΝΗΣ says:

    Το 1960 με απόφαση του αστυνομικού διοικητή Πόρου απαγορεύτηκαν τα κοκόρια σε κατοικημένες περιοχές του νησιού διότι ξυπνούσαν του τουρίστες. Ήταν τότε που ξεκινούσε ο τουρισμός στην Ελλάδα. Από το 1960 μέχρι το 1990 πολλοί επένδυσαν με επιτυχία στο τουρισμό που μέχρι σήμερα παραμένει η κύρια πηγή εισοδημάτων για τους κατοίκους του Πόρου,
    Από το 1990 άρχισε να μειώνεται ο αριθμός των τουριστών με αποτέλεσμα να μετράμε ένα- ένα τους πελάτες στα καταστήματα μας στο τέλος της σεζόν το ταμείο να είναι μείον και εμείς να ελπίζουμε ότι κάτι θα γίνει του χρόνου…
    Έχουμε τη τύχη να ζούμε στο ομορφότερο νησί της Ελλάδας , πανέμορφα δάση ,γραφική πόλη ειδυλλιακές παραλίες, φυσικό λιμάνι, αρχαιότητες ,αξιοθέατα, ιστορία και θρύλους, δραστήριους και καλούς ανθρώπους.
    Η σημερινή εικόνα για τον επισκέπτη είναι απογοητευτική
    Κακή ρύθμιση της κυκλοφορίας των οχημάτων, των μέσων μαζικής μεταφοράς , μη τήρηση του Κ.Ο.Κ. Κακή διαχείριση του λιμανιού και των μαρίνων κανείς σεβασμός για τον πολύτιμο επισκέπτη μας
    Μέρα και νύχτα μηχανάκια μικρού κυβισμού οδηγούμενα τις περισσότερες φορές από ανήλικα άτομα, περνάνε σε ομάδες αναστατώνοντας τους κατοίκους με τον εκκωφαντικό θόρυβο από τις ανοιχτές εξατμίσεις και την επικίνδυνη οδήγηση τους.
    Ζούμε από τον τουρισμό ,δεν είμαστε έμποροι .Παρέχουμε υπηρεσίες παράδοση ευγένεια, προσπαθούμε να κάνουμε τους επισκέπτες μας να νοιώσουν όμορφα και να μας ξανάρθουν.
    Παραπονεθείτε στον Δήμαρχο, στις αρχές για τα κακώς κείμενα, παρατηρήστε τους παραβάτες , τραβήξτε το αυτί των άτακτων παιδιών, μην περιμένουμε από τους ..άλλους να αλλάξουν τον κόσμο η εικόνα του Πόρου μπορεί και πρέπει να αλλάξει

Σχολιάστε