Ψηφοφόροι και κοπάδι…



provata-apo-indyΓράφει ο Γιάννης Δόσκαρης –

Το βασικό συστατικό της δημοκρατίας είναι ότι  “ η εξουσία πηγάζει από το λαό. Το ζήτημα είναι που καταλήγει”. Πρέπει  να μας απασχολήσει αυτό ακριβώς το ζήτημα των… πηγών και των εκβολών. Μερικοί  προσπαθούν να διαβάζουν την κοινωνία, αριθμοποιώντας την μέσω των δημοσκοπήσεων. Βλέπουμε έτσι κι ακούμε πολλά σχετικά με τις “πηγές” των συμπαθειών και ίσως και μελλοντικών ψήφων μας για τις “διαρροές” που έχουν οι διάφορες παρατάξεις, σε μια εποχή διαρκούς ρευστότητας.

Με βάση αυτές τις έρευνες και όχι σε πολιτικό επίπεδο είναι και η αντιμετώπιση πολλών υποψηφίων, μερικοί από τους οποίους συμπεριφέρονται λες και θεωρούν το εκλογικό σώμα ως δικό τους “ακίνητο”.

Η αντίδραση αυτή, όπως και το πάθος με το οποίο προσπαθούν να κρατήσουν εγκλωβισμένους τους ψηφοφόρους στις δικές τους δεξαμενές, για να μην τους… πάρει το ποτάμι, είναι ουσιαστικά όψεις του ίδιου αλαζονικού τρόπου σκέψης, που βλέπει τους πολίτες απλά ως ψηφοθηράματα και στη συνέχεια ως ιδιοκτησία των διαφόρων σχηματισμών.

Η ιδιοκτησιακή αντίληψη έχει βέβαια και τις ρίζες της στο σύστημα πελατειακών σχέσεων του παρελθόντος. Ο παλαιοκομματισμός συχνά “εξαγόραζε” με το ρουσφέτι ολόκληρες οικογένειες, που τις θεωρούσε από την ώρα της συνδιαλλαγής ως “κλειδωμένες” αιώνια ψήφους.

Ξεχνούν όμως αυτοί, ότι η ψήφος είναι δανεική και οι πολίτες δεν είναι πρόβατα για να τους μαντρώνεις. Ειδικά τώρα που όλοι συνειδητοποίησαν, ότι αυτό το σύστημα ήταν σάπιο και καταστροφικό. Αν βέβαια βλέπεις τους ανθρώπους σαν πρόβατα είναι λογικό να αρχίζεις να συμπεριφέρεσαι σαν τσοπανόσκυλο. Και να φωνάζεις όταν βλέπεις να πλησιάζει οποιοσδήποτε στο μαντρί σου.

Προφανώς κάποιοι θα επιθυμούσαν να κλειδώσουν τους ψηφοφόρους σε ένα δωμάτιο αποκλεισμένο από τον έξω κόσμο και να τους παίζουν διαρκώς από εντοιχισμένα μεγάφωνα τα ίδια χιλιοειπωμένα συνθήματα. Αλλά οι κοινωνίες δε λειτουργούν έτσι. Ευτυχώς. Ας ακούσουν λοιπόν και ας αντιπαρατεθούν με επιχειρήματα. Αν δεν θέλουν να τα ακούν οι ίδιοι δεν πειράζει. Η κοινωνία έχει τα αυτιά της ανοικτά. Και δεν την φρενάρουν ούτε αναχώματα, ούτε χαρακώματα…

 




Comments (4)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. xristos says:

    Συγχαρητήρια! Πάρα πολύ σωστό άρθρο, με πολλές αλήθεις. Ειδικά στο θέμα της εξαγοράς της ψήφου και του ρουσφετιού…

  2. μαρία says:

    Συμφωνω σε με το κείμενό σας. Απλά θα ήθελα να κάνω μια προσθήκη. Γιατί ας πούμε περιορίζεστε στα προβατα και τα τσοπανόσκυλα. Δεν έχουμε και άλλους επροσώπους του ζωικού βασιλείου;
    Φοράει ο ψηφορόρος προβιά προβάτου προκειμένου να διοριστεί απο το βουλευτή. Μόλις σιγουρέψει τη θεσουλα του, αποδεικνύεται γαιδούρι και διαπραγματεύεται προαγωγη-μετάθεση- προνόμια με άλλο βουλευτή/κόμμα βρίζοντας τον βουλευτή που τον “βόλεψε” για πρακτικές που κάποτε είχε χρησιμοποιήσει και ο ίδιος!!!

    Κοιτάξτε γύρω σας: υπάρχουν αγνοί πολίτες, υπάρχουν πρόβατα, υπάρχουν όμως και γαιδούρια που πότε ντύνονται πρόβατα πότε πολίτες ανάλογα με τα συμφέροντά τους.

    Κοιτώντας γύρω μου, σπάνια βλέπω άτομα να μένουν πιστά σε κόμμα επειδή κάποτε βοηθήθηκαν/βολεύτηκαν. Συνήθως ψηφίζουν επειδή ΑΝΑΜΕΝΟΥΝ στο μέλλον προνόμια, διαπραγματευόμενοι την ψήφο τους σε κάθε εκλογική αναμέτρηση. Δεν δείχνουν πρόβατα, αλλα δεν ειναι και πολίτες. Πρέπει να τους διακρίνουμε και να μην συστρατευόμαστε μαζί τους.

  3. Γιάννης Δόσκαρης says:

    Αν δεν αρχίσει η αλλαγή νοοτροπίας από εμάς τους ίδιους, μην περιμένουμε να μας αλλάξει την ζωή μας ο από μηχανής θεός…

Σχολιάστε