Σε ποιο επίπεδο αναγκών βρισκόμαστε σήμερα σαν άνθρωποι ατομικά και τι πρέπει να κάνουμε για να το καλύψουμε



Οι επαναλαμβανόμενες ανατροπές του εισοδήματός μας έχουν ως φυσικό επακόλουθο την ανατροπή του τρόπου ζωής και των συνηθειών μας αλλά και την δημιουργία έντονης αγωνίας, πρωτίστως για το σήμερα και το κοντινό αύριο αλλά και για το μέλλον.
Ο A. Maslow, πατέρας της ανθρωπιστικής ψυχολογίας, διέκρινε τις ανάγκες των ανθρώπων, σε πέντε κατηγορίες, σύμφωνα με την προτεραιότητα κάλυψής τους.
Η πρώτη κατηγορία, ξεκινώντας από τη βάση της πυραμίδας, αφορά τις βασικές ανάγκες διαβίωσης δηλαδή τη τροφή, το νερό , τον αέρα και τον ύπνο.
Η δεύτερη, την ανάγκη μας για ασφάλεια η οποία καλύπτεται από το σπίτι, τα ρούχα, τη θέρμανση, την υγεία και την προστασία μας γενικότερα (συμπεριλαμβάνεται η καθαριότητα αφού αυτή επηρεάζει και την υγεία μας).
Η τρίτη αφορά την ανάγκη μας να ανήκουμε κάπου, να μας αγαπούν, να ερωτευθούμε, να έχουμε φίλους, να είμαστε κοινωνικά αποδεκτοί.
Η τέταρτη κατηγορία αναγκών, αυτών της αυτοεκτίμησης, είναι η αναζήτηση της προβολής της ατομικότητας, των προσωπικών αξιών και αρχών και της αυτονομίας.
Τέλος η υψηλότερη στην πυραμίδα των αναγκών είναι αυτή της αυτοπραγμάτωσης. Η ανάγκη δηλαδή το άτομο, να νοιώθει ευτυχισμένος, πραγματωμένος και πλήρης.
Κατά τη διάρκεια της ζωής μας, καλύπτοντας το πρώτο στάδιο αναγκών προχωράμε στην κάλυψη του δεύτερου κοκ. Η πορεία όμως δεν είναι μόνο ανοδική. Ανάλογα με τις καταστάσεις που βιώνουμε αναγκαζόμαστε να γυρνάμε πίσω στο χαμηλότερο και πιο αναγκαίο επίπεδο για να καλύπτουμε τις νέες ανάγκες που έχουν δημιουργηθεί, για να μπορέσουμε να ξαναπροχωρήσουμε στο επόμενο ανώτερο στάδιο. Όποιος βρίσκεται όμως στο πρώτο στάδιο μπορεί μόνον να ανέβει. Διότι κάτω από αυτό, υπάρχει μόνον η ανυπαρξία.
Σήμερα λοιπόν, μετά από κάποια χρόνια ύπαρξης στο τρίτο και στο τέταρτο ή ακόμα και στο πέμπτο επίπεδο (το υψηλότερο) της πυραμίδας, έχουμε σχεδόν όλοι ξαναγυρίσει πίσω στο δεύτερο επίπεδο και στο πρώτο, αλλά με πολύ περισσότερη γνώση.
Σε αυτή τη κατάσταση προκύπτουν θέματα προς συζήτηση ( ξεχνώντας για λίγο την πολιτική και τους πολιτικούς) με επιμέρους ερωτηματικά, τα οποία χρήζουν άμεσης απάντησης από εμάς τους ίδιους.
Σε αυτό το πλαίσιο, η δράση πολιτών ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΝΤΑΛΛΑΓΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ «ΚΑΛΑΥΡΙΟ» μαζί με το ΣΥΛΛΟΓΟ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ ΠΟΡΟΥ διοργανώνουν σειρά συζητήσεων για τα πιο κάτω θέματα:

1. Σε ποιο επίπεδο αναγκών βρισκόμαστε σήμερα σαν άνθρωποι ατομικά και τι πρέπει να κάνουμε για να τις καλύψουμε.
2. Επιχειρηματικότητα και καινοτομία στην ευρύτερη περιοχή μας.
3. Τουριστικές Επιχειρήσεις και δυνατότητες σε Πόρο και Τροιζηνία.

Σήμερα σας προσκαλούμε να ξεκινήσουμε με την υποβολή ιδεών-προτάσεων για το πρώτο θέμα

– Σε ποιο επίπεδο αναγκών βρισκόμαστε σήμερα σαν άνθρωποι ατομικά και τι πρέπει να κάνουμε για να το καλύψουμε – το οποίο συμπεριλαμβάνει τα επιμέρους ερωτήματα:
I. Πως επηρεάζει τις αποφάσεις και τις πράξεις μας η ψυχολογική μας κατάσταση; Αντιστρέφεται; Πόσο έτοιμοι είμαστε για το τέταρτο επίπεδο, δηλαδή η κοινωνική αναγνώριση που θα πρέπει να στηρίζεται; Μπορούν οι δυσκολίες του σήμερα να μας κάνουν καλύτερους και πως θα επηρεαστεί η επόμενη γενιά;

II. Κρεατοφάγοι και μη -Ποια η ενδεικνυόμενη διατροφή; Μπορεί κάποιος να ζήσει χωρίς χρήματα και πως; Τι πραγματικά χρειαζόμαστε για να έχουμε «καλή ζωή»;

III. Ο καθένας από εμάς σε ποιο σκαλοπάτι της πυραμίδας αναγκών βρίσκεται; Ποιες ανάγκες έχει καλύψει σήμερα αλλά και πόσο προετοιμασμένος είναι για το αύριο; Τι δεν έχουμε χάσει; Τι θα πρέπει να πράξουμε σήμερα για την καλύτερη επιβίωσή μας; Εθελοντισμός.

Παρακαλούμε όλους τους αναγνώστες να καταθέσουν την προσωπική τους άποψη στα ανωτέρω ερωτήματα, μέχρι τις 20 Δεκεμβρίου 2012, με ένα σχόλιο στην παρούσα δημοσίευση ή ακόμη να προσθέσουν και τα δικά τους ερωτήματα-απαντήσεις. Επίσης μπορείτε αντ’ αυτού να χρησιμοποιήσετε το mail: kalavrio@gmail.com. Όλες οι απαντήσεις-προτάσεις, αφού κατηγοριοποιηθούν, θα παρουσιαστούν-συζητηθούν σε ανοικτή συνάντηση πολιτών που θα γίνει μετά τις 20 Δεκεμβρίου και για την οποία θα ενημερωθείτε αναλυτικά. Καλό θα ήταν, να μην αναπτυχθεί σήμερα διάλογος μεταξύ των σχολιαστών.
Με θερμές ευχαριστίες για τη συμμετοχή σας,

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΝΤΑΛΛΑΓΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ «ΚΑΛΑΥΡΙΟ»
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ ΠΟΡΟΥ

Πόρος 26/11//2012




Comments (10)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. ΑΛΗΜΕΡΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ.

    Θα ήθελα να αρχίσω να απαντώ από αυτό το σημείο… (1ο ) Για να φτάσεις στο σημείο της αυτοπραγμάτωσης, πρέπει να έχεις περάσει απ’ όλα τα προηγούμενα σημεία. Αρχίζοντας από χαμηλά, βιώνεις το πρώτο στάδιο… που, αφορά τις βασικές ανάγκες διαβίωσης δηλαδή τη τροφή, το νερό , τον αέρα και τον ύπνο. – ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΠΡΩΤΗ. 1η.- Νερό: Ένα αγαθό, που δίχως αυτό, δεν υπάρχει ζωή… Αν δε το έχεις, δε χρειάζονται τα υπόλοιπα στάδια, ή κατηγορίες. Σήμερα υπάρχει ακόμα… Για πόσιμο, Έστω και σε μπουκάλια, αγνώστων συμφερόντων…Κάποια.) 2ο.- Τροφή: ένα αγαθό που, εδώ και πολλά χρόνια, μπήκε στην αλυσίδα της έλλειψης και της πρώτης ανάγκης, που αν δε γίνει κάτι άμεσα, θα είναι το δεύτερο που θα πω… πως δε χρειάζονται τα άλλα στάδια. Λοιμός! 3ο.- Τον αέρα: Τι μπορώ να πω;… Όλοι γνωρίζουμε, κι όλοι αποφεύγουμε να μιλήσουμε γι αυτόν. Κανείς δεν κάνει κάτι, στα αστικά κέντρα και τίποτα, όλα αυτά τα χρόνια, της τάχα ευημερίας… Ευτυχώς που ζούμε σε μια Χώρα, μια Πατρίδα, που έχει το προνόμιο της αυτοκάθαρσης! (;;;) Πάντα υπάρχει ελπίδα! Έχουμε τα πάντα, ήλιο, αέρηδες, θάλασσα, ΦΩΣ!!! Θα είναι για πάντα δικά μας; Αεροψεκασμοί! ;;;; 4ο.- Τον ύπνο: Ο ύπνος στον Έλληνα, ήταν και είναι στην πυραμίδα, στο στάδιο, που ενώ θα έπρεπε να είναι βασικό, δε το βλέπει έτσι… Ενώ σίγουρα τον έχουμε χάσει, δε μας πτοεί… Όσο πιο πολύ τον χάνουμε, τόσο πιο πολύ μας ατσαλώνει και προχωράμε, ναι μεν σε αβέβαιο μέλλον μα με την ελπίδα, για καλυτέρευση των συνθηκών. Όνειρα!
    Συνοψίζοντας, θα έλεγα, πως και στις τέσσερις περιπτώσεις, ακόμα και σήμερα, παρ’ όλες τις δυσκολίες, τις ανατροπές, τις μειώσεις, με αποτέλεσμα να υπάρχει αβεβαιότητα, υπάρχει δρόμος, μέσω των αγόνων, και προπάντων, της ΑΛΛΗΛΕΓΓΙΗΣ… ένα Ελληνικό πρώτο μέσον, ανθρωπιάς και φιλότιμου. Έτσι, θα το αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα που θα υπάρξει ενδεχομένως σε μεγαλύτερη και πιο δύσκολη φάση τα επόμενα χρόνια. ΑΛΛΗΛΕΓΓΙΗ! Ένα μικρό θαύμα που επιτελείτε αυτή τη στιγμή, από το ΚΑΛΑΥΡΙΟ Πόρου
    Τις άλλες Κατηγορίες σε συνέχεια…

    Δημήτριος Γ. Ζαχαρόπουλος

  2. B.T. says:

    Καταρχήν όλα αυτά τα ερωτήματα είναι τροφή για σκέψη, αλλά είναι τόσο ανοιχτού πεδίου που δεν ξέρεις από που να αρχίσεις και που να τελειώσεις!
    Για να απαντήσει κάποιος θα πρέπει να έχει κάνει την αυτοκριτική του και να έχει κάνει τις επιλογές του , αλλά αυτοκριτική και ομαδική ψυχοθεραπεία δεν γίνονται δημόσια (τα εν οίκω μη εν δήμω) και να με συγχωρείτε…
    Με αφορμή λοιπόν τις ερωτήσεις σας-και συγχαρητήρια που μας βάλατε στον κόπο να σκεφτούμε-γεννήθηκαν και άλλες απορίες στο μυαλό μου.Ξεκινώ κι ελπίζω να μην κουράσω.
    ~στη θεωρία του Maslow υπάρχει λογική,αλλά υπάρχουν κι άλλες θεωρίες που χωρίζονται σε επίπεδα και των οποίων είμαστε “δέσμιοι” και μας εμποδίζουν να οδηγηθούμε στα ανώτερα επίπεδα της πυραμίδας του Maslow
    ~ναι , η ψυχολογική διάθεση επηρεάζει τις σκέψεις και τις πράξεις μας με ανοδικό και καθοδικό τρόπο και φυσικά αντιστρέφεται με παρά πολλούς τρόπους
    ~η κοινωνική αναγνώριση δε στηρίζεται κάπου(κατά την ταπεινή μου γνώμη), απορρέει από μια φιλοδοξία κάποιου, από τις προσπάθειες για επιτυχία και τέλος από την αποδοχή του τελικού αποτελέσματος
    ~οι όποιες δυσκολίες θα έπρεπε να μας κάνουν καλύτερους,αλλά τί θεωρούμε “καλύτερος”;
    ~την επόμενη γενιά την έχουμε ήδη επηρεάσει είτε ως γονείς, είτε ως δάσκαλοι,είτε ως γείτονες,είτε ως πολίτες του Πόρου οπότε δεν ξέρω αν θέλουν κι άλλο…
    ~ως προς την ενδεικνυόμενη διατροφή έχω να προτείνω τρεις μεθόδους:την μεσογειακή πυραμίδα της διατροφής , τη μέθοδο του Ζορμπά(ο οποίος επειδή του άρεσαν τα κεράσια έφαγε πάρα πολλά και έτσι δεν ξαναλαχτάρισε κεράσια) και τέλος την πασίγνωστη μέθοδο της πάπιας(όπου τρως τα πάντα και κάνεις την πάπια)
    ~όχι, δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς χρήματα πια
    ~τί ορίζουμε “καλή ζωή”;
    ~σε ποιο σκαλοπάτι της πυραμίδας είναι ο καθένας το ξέρει αυτός κι καθρέφτης του,όπως και ποιες ανάγκες έχει καλύψει κι ο καθένας έχει τα δικά του “όπλα” για να είναι προετοιμασμένος,αλλά δε νομίζω ότι είμαστε ποτέ εντελώς προετοιμασμένοι για το “αύριο”
    ~ελπίζω να μην έχουμε χάσει τη λογική και την ευαισθησία μας
    ~μια ιδέα για να επιβιώσει κάποιος είναι να κρατήσει την ψυχραιμία του, να κάνει την αυτοκριτική του-ως το βαθμό που αντέχει- να συνεκτιμήσει τον τόπο που μένει,την κουλτούρα του,τις παραδόσεις του,τη θρησκεία του,τα οικονομικά του και ό,τι άλλο νομίζει ο ίδιος και να επιλέξει(όσο μπορεί έχοντας γνώση και των συνεπειών της επιλογής του). Σιωπηλά ή όχι δεν έχει σημασία…υπάρχουν και αφανείς ήρωες…υπάρχουν κι αναποφάσιστοι.Ευχαριστώ.

  3. Για τη δεύτερη ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ, έχω να πω τι γνώμη μου, στα εξής:
    Αρχίζω με την ανάγκη μας για ασφάλεια η οποία καλύπτεται…
    1ον. Από το σπίτι… Το κυριότερο στον άνθρωπο, για να αισθάνεται ασφάλεια, είναι η στέγη! Μέσα σ’ αυτήν δημιουργεί! Σ’ αυτήν αναπτύσσει αντισώματα, για να μπορέσει να ανταπεξέρθει σε ότι δεινό του μέλει, στη σύντομη, στην απειροελάχιστη στιγμή, στο σύμπαν.
    Εκεί μέσα, οι ανάσες, όσες… σταθμίζουν τα πρέπει και τα μπορεί… εκεί, υπάρχουν τα ήθη και έθιμα… η συνέχεια… είναι η βάση!
    Ένα κεραμίδι στο κεφάλι, σε παύει από άστεγο, κι από αδιάκριτα μάτια. ΑΣΦΑΛΙΑ!
    2ον Τα ρούχα: Πάντα ο άνθρωπος, έδειχνε την υπερβολή του σ’ αυτά, και τα χρησιμοποιούσε, όχι για ασφάλεια, κι όταν λέω ασφάλεια, εννοώ, την προφύλαξη στο σώμα, από τις διάφορες καιρικές αλλαγές, μα για κοκεταρία!
    Και σήμερα;
    Σήμερα, υπάρχει δυσκολία στον περισσότερο κόσμο, κι ανάγκη να τα αποκτήσει…
    Σήμερα, υπάρχου συνάνθρωποί μας, που τη νιώθουν και υποφέρουν από την έλλειψη τους. Κι εδώ, επεμβαίνει η αλληλεγγύη. Κάπου, με το ΚΙΛΟ! Με την ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ! Την ΑΝΘΡΩΠΙΑ!
    Κάπου, όλα σε αντίθεση, με αντίσταση!
    3ον. Την θέρμανση: Στην όμορφη χώρα μας, τη γεμάτη ήλιο και φως! Σε πολλά διαμερίσματά της, ελάχιστοι είναι οι μήνες που γίνεται τόσο αναγκαία, που εξαρτάτε εξ ολοκλήρου απ’ αυτήν… Ωστόσο, είναι μεγάλες ορεινές και μη, περιοχές, που η θέρμανση, είναι ζωή! Αποκλεισμένα χωριά, από χιόνια, δίχως θέρμανση, είναι τελείως καταδικασμένα…
    Κι εδώ, πάλι η αλληλεγγύη, αν και δεν έχει τρόπο, κάνει θαύματα!
    ( Το κόψιμο ξύλων, για να μη παγώσουν στην κυριολεξία αυτοί οι άνθρωποι, περνάει μέσα από τις διατάξεις της Δασοφυλακής, που αν σε πιάσουν κάποιον, να κόβεις στο βουνό ένα δέντρο, του βάζει μεγάλα πρόστυμμα.)
    Εκεί η Πολιτεία, πρέπει να έχει λόγω…
    Η πολιτεία, όμως, είναι παντελώς απούσα,
    κι ενώ, όχι μόνο δε λέει κάτι, μα κωφεύει κι από πάνω!
    Έτσι, δε μιλάμε, παρά για ελλιπή ασφάλεια…
    4ον. ΥΓΕΙΑ: Η υγεία είναι αποτέλεσμα όλων των παραπάνω και λιγότερο, της καθαριότητας! Δεν έχουν νόημα τα άλλα, αν δεν υπάρχουν τα παραπάνω…
    Με διάφορες όμως λαμογιές, προσπαθούν να μας τα κλέψουν, οι σημερινοί καρεκλοκένταυροι και αγύρτες πολιτικοί μας, που στα καίρια πόστα, μας καταδυναστεύουν.
    Οπότε… Είπα περίπου, μερικά πράγματα, όπως τα ένιωθα, μα στην ουσία, στην κυριολεξία, υπάρχει μόνο:
    Ρούχα… Παγωνιά, στο κορμί και στην ψυχή!
    Θέρμανση… Παγωνιά στην καρδιά και στο μυαλό!
    Υγεία… Κορμί, καρδιά, μυαλό, ψυχή, ΕΡΗΜΙΑ!
    Ωστόσο… μέσα απ’ την τέφρα, ανδρειωμένος, κι αμόλυντος, Ο ΕΛΛΗΝΑΣ θα ξαναγεννηθεί!

    Δημήτρης Γ. Ζαχαρόπουλος

    ΕΛΛΑΔΑ

    Σ’ αυτή τη γη, ξαπόστασαν οι αετοί,
    με φρόνηση!
    Γι αυτή τη γη, πολέμησαν και μ’ αίμα,
    ποτάμια την πότισαν!
    Σ’ αυτή τη γη, άφησαν τη σοφία τους,
    παντοτινή!
    Η Ελλάδα, ο ήλιος, ο λαός,
    είναι του κόσμου, ο ανθός!
    Τούτη τη γη, που μύρια πέρασε,
    μες το γαλάζιο, μες το φως
    Χρυσός και σμύρνα, κι αντοχή,
    την έχει διαλέξει Ο Θεός!
    Πετάει ο γλάρος, γη κι ουρανός,
    μια ρώτα, πια πορεία,
    δε το αντέχω το λουρί,
    Mε Ψωμί, κι ελιά, κι αγώνα,
    η Δημοκρατία, η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!!

    Δ.Γ.Ζ.

  4. Τρίτη κατηγορία. Την ανάγκη μας να ανήκουμε κάπου…
    1ον Το να ανήκουμε κάπου, Καταθέτοντας πάντα τη γνώμη μου, δεν είναι απαραίτητο, μα και πρέπων…
    Σεβόμενοι τον εαυτόν μας, πρέπει να στεκόμαστε γερά στα πόδια μας και μόνο αν θέλουμε συμπαράσταση για κάποιο λόγο, να συνυπάρχουμε με κάποιους άλλους ανθρώπους, για πραγμάτωση κοινών στόχων. Ούτε όμως να μας ανήκουν… ούτε να τους ανήκουμε, για οποιονδήποτε λόγο. Πολιτικά… κατά καιρούς, ανήκαμε από ανάγκη σεκάποια παράταξη, για τους σκοπούς μας και περισσότερο για τους δικούς τους σκοπούς, και… πάθαμε το θάνατο της Αλεπούς!
    Όμως… (επαναλαμβάνω, δική μου γνώμη…) από την άλλη… η ζωή μας, πάντα ήταν δεμένη με σύνολα. Ανθρώπους που απάρτιζαν μια κοινωνία, και σ’ αυτήν ανήκαμε… όχι πάντα αναγκαστικά, μα από ανάγκη… Διαιρούταν κι ακόμη, σε διαφορετικές τάξεις… κι’ ήταν αυτό που δε μου άρεσε, και δε θα μου αρέσει για πάντα.
    Ωστόσο… παρ’ όλα τα αρνητικά για μένα, δεν είναι τυχαίο ότι οι κοινωνίες αυτές, αναγκαστικές η μη, υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν για πάντα! Έτσι, συνηθισμένοι μέσα σ’ αυτές, για να μη διαφέρουμε, βαδίζουμε άλλοτε στην πρώτη σειρά, κι άλλοτε στην ουρά, και… η ζωή συνεχίζετε.
    2ον Το να μας αγαπούν… Είναι ένα δώρο με δυο όψεις. Το να μας αγαπούν, είναι επακόλουθο, του να αγαπάμε εμείς… το να αγαπάμε εμείς, δίχως ανταπόκριση, είναι γλυκό, καυτό… που σου καίει την καρδιά. Ισοπέδωμα αυτής της υπέροχης αίσθησης!
    3ον Να ερωτευθούμε… Το να ερωτευθούμε, είναι μια θαυμάσια ανάγκη, που όλο το είναι του ανθρώπου αναζητά! Ο έρωτας, Θεϊκά σταλμένος,είναι καλοδεχούμενος! Έχει μεταπτώσεις, επιπτώσεις, που είναι απρόσμενες και καθόλου αρεστές, μα που γλυκαίνουν, που δίνουν νοστιμιά
    Στον έρωτα! Στη ζωή…
    4ον Να έχουμε φίλους… Φίλοι… Ένα θέμα, για πολύ μεγάλη συζήτηση… Έχοντας σεβασμό στον εαυτόν σου και σεβόμενος τα θέλω και τα πρέπει του άλλου, πλησιάζεις τη φιλία… Είναι ένας καρπός, που μπορεί να μη φυτρώσει στον εύφορο κάμπο και
    Να τον δεις να φυτρώνει επάνω σε βράχους.
    ( Το φίδι, δεν πιάνεται φίλος… το φίδι, θέλει να έχει φίλους…)
    5ον Να είμαστε κοινωνικά αποδεκτοί…. Κοινωνικά αποδεκτός, μπορεί ο καθένας να γίνει, στα δικά του
    στρώματα… και μη! Υπάρχουν και υποστρώματα… δεν πειράζει!
    Μη κοινωνικά αποδεκτοί, γίναμε σήμερα όλοι οι Έλληνες, από κοινωνικά υπάνθρωπους, αποδεκτούς, από μη αποδεκτές ύαινες! Έτσι θέλησαν να μας καταντήσουν ακοινώνητους…
    Μα, είμαστε παγκόσμια κοινωνικά αποδεκτοί, είτε το θέλουν, είτε όχι! Γιατί… έχουμε την ιερή φλόγα στην καρδιά, μα και τη φλόγα στην Ολυμπία! Αυτήν που κάθε τόσο μας ζητούν, για αποκτήσουν όλοι οι αμφισβητίες, τη δική τους κοινωνική αποδοχή!
    Και τότε… ζήλια! Φθόνος! Κι αυτό τι μαρτυράει;…
    ΑΠΟΔΟΧΗ! Εμείς Υπήρχαμε! Υπάρχουμε! Και θα υπάρχουμε, αέναα! Εκείνοι; Έρχονται και παρέρχονται… Η Ιστορία θα το κρίνει, εμείς θα το κρίνουμε, καθώς εκείνοι, ιστορικά, δε θα υπάρχουν.

    Αυτά από το είναι μου.

    Δημήτρης Γ. Ζαχαρόπουλος

    ΑΓΑΠΗ

    Το πρώτο γάλα, το ζωογόνο, της μάνας!
    Η ανάσα, η πνοή, η ζωή!
    Το δροσερό αεράκι του μπάτη,
    καθώς ψιθυρίζει ο έρωτας.
    Η δροσοσταλίδα, στα φτερά της άνοιξης,
    που λαμποκοπά στον ήλιο το πρωί…
    Η ευωδιά, απ’ τα λουλούδια,
    στο πρώτο τους άνοιγμα!

    Είναι, σαν περήφανο άτι,
    σαν άγρια μέλισσα,
    σαν ροδοπέταλο, απαλό, δροσερό,
    ή, φωτιά, στη μεγάλη τη φλόγα της,
    ή, φουρτούνα, με βοριά δυνατό!

    Ω! « αγάπη » γλυκιά και απύθμενη,
    μια πεταλούδα, που χορεύεις
    σε δικό σου ρυθμό!
    Είσαι και θα μείνεις, πάντα αθάνατη,
    θα δίνεις χαρά… και θα παίρνεις…
    θα δίνεις καημό!

    Δ.Γ.Ζ.

  5. Angela Makri Dekoulou says:

    Τι πρέπει να κάνουμε σήμερα; Σίγουρα περισυλλογή και αυτοκριτική, ξεβόλεμα από τους καναπέδες μας, δραστηριοποίηση και ενασχόληση με τον άνθρωπο, τον συνάνθρωπο, την φροντίδα κάλυψης των αναγκών μας- μέσα από εργασία αλλά και μέσω έρευνας και προτάσεων στο Δήμο- προσφορά μέσω εθελοντισμού και ανάπτυξης αλληλεγγύης. Τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι 1. έχουμε διαμορφώσει άποψη για το τι φταίει για την κατάντια μας; 2.θέλουμε να αλλάξουμε; 3. Οι γύρω μας θέλουν; 3.Το αύριο που θέλουμε εμείς, είναι αυτό που θέλουν και οι άλλοι;
    Άντζελα

  6. Γιάννης Γκούμας says:

    Είναι πρόβλημα που δεν μπορούμε να ζήσουμε άμεσα χωρίς το χρήμα, γιατί το χρήμα μας έχει βοηθήσει σε συνδιασμό με την άνοδο της τεχνολογίας να οργανώσουμε την κοινωνία με μεγάλο καταμερισμό εργασίας (τόσο σε πρόσωπα όσο σε περιοχές). Οι ανταλλακτικές συναλλαγές δεν μπορούν να καλύψουν όλες τις ανάγκες που έχουν δημιουργήσει οι δυνατότητές μας.
    Πάνω σε αυτό πατάνε οι εχθροί μας για να μας εξαθλιώσουν για την διασκέδασή τους. Το χρήμα είναι το εργαλείο της κοινωνίας με το οποίο μετράει τι δίνει ο καθένας μας στην κοινωνία και τι του επιστρέφεται. Εφόσον μας το παίρνουν απότομα έχουμε πρόβλημα.

    Σχετικά με τις ανάγκες, πόσο καλύπτονται και τι να κάνουμε:
    Πολλοί συμπολίτες μας έχουν φτάσει να μην μπορούν να καλύψουν το πρώτο επίπεδο, το οποίο τους φέρνει σε θέση να θέτουν σε τέλος τη ζωή τους από πιο νωρίς. Μερικοί από αυτούς επιθυμούσαν να πολεμήσουν τον εχθρό πριν φύγουν αλλά δεν μπόρεσαν, γιατί ήταν μόνοι τους και ο εχθρός μακρυά. Το πιόνι του εχθρού όμως είναι δίπλα μας, είναι στη βουλή, μία ψήφο μακρυά. Από καιρό υπάρχει το δίλημμα ή αυτοί ή εμείς. Αυτή τη στιγμή ακόμα καλύπτουμε την 1η ανάγκη, και είναι εύκολο να περιμένουμε τις εκλογές για να φύγουν. Αν έρθει η ώρα που ούτε την 1η ανάγκη δεν καλύπτουμε τότε δεν θα είναι οι εκλογές που θα τους διώξουν, αλλά το ελικόπτερο, αν δεν έχουν βάλει σε εφεδρεία τον πιλότο.
    Η αιτία του προβλήματος είναι οι αποφάσεις των τελευταίων ετών. Η λύση του προβλήματος είναι η αναίρεση αυτών των αποφάσεων. Αν δεν μπορούν να το κάνουν ετούτοι, θα το κάνουν οι επόμενοι (αλλά να είναι πραγματικά οι επόμενοι). Αν δεν φύγουν με το καλό, θα φύγουν με το ζόρι όταν έρθει η ώρα.

    Όσο για τα άλλα επίπεδα, οι ανάγκες τους καλύπτονται εν καιρώ και ατομικά ή συλλογικά. Αν θέλουμε να γίνουμε καλύτεροι και η επόμενη γενιά να έχει ελπίδες πρέπει να επαναφέρουμε την πληροφόρηση στο λαό. Και την παιδεία του. Όποιος του τα στερεί πρέπει να φεύγει από την μέση με οποιονδήποτε δυνατό τρόπο. Τα παραδοσιακά ΜΜΕ για παράδειγμα, που είναι στον έλεγχο μιας μικρής ΕΛΙΤ, φεύγουν εύκολα από την μέση, αν ένας σε κάθε οικογένεια φροντίζει να πληροφορεί τους υπόλοιπους από το διαδίκτυο ή αν το καφενείο ξαναδουλέψει σε βάρος των διευθαρμένων πολιτικών στο σύνολό τους αυτή τη φορά.

    Η παιδεία είναι πιο δύσκολο να μας την πάρουν αν θέλουμε, αλλά πρέπει να στοχεύεται η ανάπτυξη της κριτικής ικανότητας των μαθητών, η συζήτηση σε θέματα που τους απασχολούν, ώστε να τρίβονται στην συμμετοχή στα κοινά.

    Διαιτολόγιο; Η μεσογειακή δίαιτα έχει διακριθεί από πολλούς επιστήμονες ως μία από τις καλύτερες διατροφικές συνήθειες. Έχει κρέας μέσα της επειδή είναι πολύ πλούσιο σε διάφορες θρεπτικές ύλες, όντας στην κορυφή της διατροφικής αλυσίδας. Όχι κατάχρηση, το περίσσο καταλύει το ίσο και ουκ εν το πολλώ το ευ, είναι μερικές παραλλαγές του ίδιου γνωμικού ανά τους αιώνες. Όταν η φιλοσοφία παραγκονίστηκε, οι σοφίες της περάσανε μέσα στις γραφές, και η νηστεία μέσα σε όλα επιχείρησε να περάσει το μύνημα της εγκράτειας αλλά ποτέ δεν ειπώθηκε να απορίψουμε τελείως μία τροφή.

  7. N...... says:

    Η εξέταση της κοινωνίας υπό το πρίσμα των αναγκών είναι πολύ σημαντική. Είναι πολύ καλό να ανοίγουν τέτοιες θεματικές για μπορέσουμε να συνειδητοποιήσουμε τι συμβαίνει γύρο μας. Σύμφωνα με τη πυραμίδα μάλλον βρίσκομαι στο τέταρτο προς πέμπτο επίπεδο αυτό όμως δε σημαίνει ότι έχω πολλά χρήματα, μπορεί να έχω περιορισμένες ανάγκες και σίγουρα δεν τις επιμερίζω σύμφωνα με την πυραμίδα. Κάποιος μπορεί να καλύπτει τις ανάγκες του σε διαφορετικές ποσότητες στα διάφορα επίπεδα. Στη πυραμίδα μάλλον υποτιμούνται πολύ οι κοινωνικές ανάγκες. Σύμφωνα με μελέτες το μεγαλύτερο αίσθημα ασφάλεια σε ένα άτομο το προκαλεί το φιλικό κοινωνικό περιβάλουν και όχι το χρήμα ή κάτι άλλο. Τώρα κοινωνικά σε πιο επίπεδό κάλυψης αναγκών βρισκόμαστε σαν κοινωνία, σε λίγο υψηλότερο από αυτό που θα είμαστε την επόμενη εβδομάδα. Κατά συνέπεια το σημαντικό μέγεθος είναι ο ρυθμός μείωσης τις κάλυψης των αναγκών. Πάντως στη συγκεκριμένη φάση του δράματος, συναντάω γύρω μου φαινόμενα όπως κόσμο να μην έχει να φάει και να το ταΐζει η γειτονία, να μην έχει ρεύμα και να έχει περιορίσει τις ανάγκες του δεν ξέρω και γω σε πιο επίπεδο. Σε τέτοιες συζητήσεις λέμε τη μισή αλήθεια αν αγνοούμε το ποιος μας περιορίζει τις ανάγκες.*
    Και τώρα τι κάνουμε; Αλλάζουμε τρόπο σκέψεις και με γνώμονα τη κοινωνική αλληλεγγύη, έννοια διαφορετική από τη φιλανθρωπία , αυτοοργανωνόμαστε και προσπαθούμε να καλύψουμε τις ανάγκες μας σε όλα τα επίπεδα της πυραμίδα…(περισσότερα στις επόμενες θεματικές).

    *Όλοι βλέπουμε τη σταδιακή υποβάθμιση της ζωής μας μέσα από την υποτίμηση της νοημοσύνης μας από τους πωλητές τις νεοφιλελεύθερης πολιτικής( πολιτικούς και μεγάλα μέσα ενημέρωσης) και μετά τη σταδιακή και μελετημένη υποτίμηση της εργασίας. Η παλιά «ευημερία» των νεόπλουτων Ελλήνων, που βασίστηκε κυρίως στην εκμετάλλευση των μεταναστών και στα δάνεια πάει περίπατο και ένα νέο ελλάδισταν οικοδομείται με τους όρους τις οικονομικής διαχείρισης που εφαρμόζεται εδώ και χρόνια στο λεγόμενο τρίτο κόσμο. Αυτό προκύπτει αν παρακολουθήσει κανείς τους νόμους που έχουν περάσει από τη βουλή τα δύο τελευταία χρόνια και οι οποίοι βαθαίνουν την ύφεση συνειδητά. Όταν από τη μια αυξάνεται η ανεργία και από την άλλη στο νόμο για τα κέντρα κράτησης μεταναστών αναφέρεται ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι φυλακισμένοι σύγχρονοι σκλάβοι στις οικονομικές ζώνες, αυτόματος θα αναγκάσουν ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας να περιορίσει τις ανάγκες του στη πρώτη βαθμίδα. Είμαστε στο σημείο μηδέν, μεγάλο μέρος της κοινωνίας έχει περάσει στη φτώχεια και είναι έτοιμο να απλώσει το χέρι να του περάσουν τις αλυσίδες για ένα ξεροκόμματο. Το ουσιαστικό μας πρόβλημα όμως δεν είναι το οικονομικό, αλλά το τεράστιο έλλειμμα πολιτισμού και μόρφωσης που υπήρχε και πριν την κρίση. Για υτό και μέρος της ελληνικής κοινωνίας αναζήτα τη λύση του προβλήματος στο ναζισμό και το φασισμό. Tο έλλειμμα πολιτισμού είναι το βασικό μας πρόβλημα σήμερα…

  8. σπυρος says:

    Δυστυχώς αυτή τη στιγμή υπάρχει ένα σημαντικό τμήμα του πληθυσμού που έχει χάσει την όποια σιγουριά είχε, αναφορικά με τα δύο χαμηλότερα επίπεδα. Δεδομένου όμως του σοκ το οποίο βιώσαμε σαν κοινωνία, πάρα πολλοί άνθρωποι βρίσκονται σε μια κατάσταση άρνησης της πραγματικότητας. Λόγω του ότι η οικονομική κατάρρευση παρουσιάστηκε σαν κρίση, λέξη που παραπέμπει σε κάτι το παροδικό, πολύς κόσμος δεν έχει αποδεχθεί την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει και ταυτόχρονα ντρέπεται να την ομολογήσει. Σ αυτό έχει συμβάλλει καθοριστικά η μετακύληση ευθυνών από τους θύτες στα θύματα, καθώς και υποσχέσεις για ένα καλύτερο αύριοπου όμως διαρκώς απομακρύνεται
    Το αποτέλεσμα είναι ένα μεγάλο μέρος των ανθρώπων να αγωνιά καθημερινά ακόμα και για την ύπαρξη φαγητού κι ένα ακόμα μεγαλύτερο για την μελλοντική ύπαρξη στέγης (δυσκολία ή και αδυναμία αποπληρωμής στεγαστικών δανείων, ακριβά ενοίκια, μειούμενα έσοδα κλπ) ταυτόχρονα όμως λόγω του πρότερου τρόπου ζωής που όριζε το τι είμαστε με βάση το τι έχουμε, οι άνθρωποι αυτοί κλείνονται στον εαυτό τους για να μην αποκαλύψουν στους υπόλοιπους νεόπτωχους το οικονομικό τους αδιέξοδο και τον τρόμο που τους διακατέχει
    Αποτέλεσμα αυτού του κοινωνικού αυτισμού είναι το μπλοκάρισμα της επαναφοράς στο τρίτο και τέταρτο επίπεδο. Το δε πέμπτο και υψηλότερο είναι προσωρινά αθέατο από αυτήν την κοινωνία που βρίσκεται σε κατάσταση σοκ
    Επομένως ο μόνος τρόπος που υπάρχει για να μπορέσει αυτή η κοινωνία να ορθοποδήσει ξανά ψυχολογικά είναι να αλλάξει τα πολυδιαφημισμένα στάνταρ παλαιότερων εποχών. Να αποβάλλει την θεοποίηση του καταναλωτισμού, να καταλάβει ότι καθοδηγήθηκε από υστερόβουλους ανθρώπους για να φτάσει σ αυτήν, να ανοίξει διαύλους κοινωνικότητας με βάση το τι είναι και όχι το τι έχει, να επαναφέρει την έμφυτη αλληλεγγύη της που τόσο λοιδορήθηκε τα τελευταία 40 χρόνια.
    Έτσι, ξαναμαθαίνοντας ότι ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ζώο (και όχι ατομικιστικό, όπως κάποιοι μας θέλησαν) θα μπορέσουμε όχι μόνο να ορθοποδήσουμε αλλά και να απαγορεύσουμε να μας ξανασυμβεί κάτι ανάλογο μ αυτό που συμβαίνει σήμερα. Όμως για να γίνει αυτό, θα πρέπει να κάνουμε ένα σωστό καταμερισμό ευθυνών, αναγνωρίζοντας τα λάθη μας, καταλογίζοντας ευθύνες σ αυτούς που τους αναλογούν χωρίς –απλά- να βρούμε αποδιοπομπαίους τράγους, στρουθοκαμηλίζοντας για άλλη μια φορά. Ακολουθώντας αυτή τη λογική θα μπορέσουμε τελικά να βγούμε ωφελημένοι σαν άνθρωποι, από την παρούσα κατάσταση.
    Αναφορικά τώρα με την ενδεικνυόμενη διατροφή, προσωπική μου άποψη είναι ότι δεν θα πρέπει να υπάρχουν εκπτώσεις στην ποσότητα και την ποιότητα. Αν, παρ ελπίδα, βρεθούμε στην κατάσταση του να μην μπορούμε να ελέγξουμε αυτά τα δύο στοιχεία της διατροφής τότε πολύ απλά θα μιλάμε για ένα άλμα προς τα κάτω, προς την κατάσταση της λεγόμενης «ανθρωπιστικής κρίσης» Δυστυχώς όμως φαινόμενα τέτοιου είδους έχουν αρχίσει να παρουσιάζονται και –ελλείψει πρόνοιας και αλληλεγγύης- να μην αντιμετωπίζονται. Το ζήτημα, λοιπόν, της οικονομικής και κοινωνικής κατάρρευσης θα πρέπει να αντιμετωπιστεί πριν βρεθούμε να ζητάμε βοήθεια απέναντι σε γενικευμένο λιμό
    Όσο για το αν μπορεί κάποιος να ζήσει χωρίς χρήματα? Αυτό είναι σχετικό. Για την ακρίβεια κάποιος μόνος του –ακόμα κι αν διαθέτει φάρμα- δεν μπορεί να ζήσει. Μια κοινωνία ολόκληρη όμως μπορεί να το πετύχει αυτό. Άλλωστε για αιώνες οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν ελάχιστα έως καθόλου χρήματα στην καθημερινή τους ζωή. Αυτό όμως απαιτεί την πλήρη αποβολή του καταναλωτισμού και την αποποίηση των περιττών πραγμάτων που μας παρέχουν ένα κακώς εννοούμενο «πρεστίζ». Άρα η αλλαγή νοοτροπίας που αναφέρω παραπάνω θα μπορούσε, μελλοντικά, να μας προσφέρει και αυτό το όφελος
    Αυτή τη στιγμή, το μεγαλύτερο κομμάτι της κοινωνίας παλεύει για να διατηρήσει σε ανεκτή κατάσταση τα δύο χαμηλότερα επίπεδα της πυραμίδας. Προετοιμασία για το αύριο δεν υπάρχει και δεν μπορεί να υπάρξει με την διαρκώς μεταβαλλόμενη κατάσταση την οποία βιώνουμε και την οποία δεν έχουμε κάνει καμιά σοβαρή προσπάθεια να αλλάξουμε . Γιατί για να αλλάξει ο κόσμος θα πρέπει ν αλλάξουμε πρώτα εμείς Στο χέρι μας επομένως είναι, με αλληλεγγύη, κοινωνικότητα και εθελοντισμό να ατενίσουμε το αύριο, πιο αισιόδοξα από ποτέ

  9. panagioths says:

    ΝΑ ΣΦΙΞΟΥΜΕ ΤΟ ΖΩΝΑΡΙ. ΝΑ ΓΥΡΙΣΟΥΜΕ ΣΤΗ ΓΕΩΡΓΙΑ ΔΟΥΛΕΥΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΝΑ ΕΠΙΒΛΕΠΟΥΜΕ.

  10. KALAVRIO says:

    Ευχαριστούμε όλους τους συμμετέχοντες στη συζήτηση, οι οποίοι αφιέρωσαν τον χρόνο τους και απέστειλαν την άποψή τους είτε σαν σχολιασμό στην παρούσα δημοσίευση είτε με την αποστολή της άποψής τους με mail είτε μέσω facebook. Η συζήτηση θα συνεχιστεί στην σχετική ημερίδα που θα διοργανωθεί τον ερχόμενο Ιανουάριο. Ευχόμαστε σε όλους καλή χρονιά, με αγάπη, υγεία και δημιουργική δυναμική. Ραντεβού το 2013.

Σχολιάστε