Περί διευθέτησης αυθαιρέτων



IMGP3031Γράφει ο Γιάννης Ντούσκος – 

Με το τελευταίο έγγραφο του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας από 25-2-2015, ξεκαθαρίζεται το θέμα της Δήλωσης Αυθαιρέτων.

Η απάντηση είναι αρνητική και στην ουσία πετάει την πρόταση του Δημάρχου στον «Καιάδα» της γραφειοκρατίας. Η απόφαση της πλειοψηφίας του Δημοτικού Συμβουλίου προς το Υπουργείο πρότεινε να χαρακτηριστεί  ο Πόρος «Ιστορικός τόπος», όρος όμως που είναι το ίδιο δυσμενής με τον όρο «ιστορικό διατηρητέο μνημείο» που ισχυρίζονται ορισμένοι ότι ισχύει για τον Πόρο μετά τον Μάιο του 1967, βάσει του οποίου απαγορεύεται οποιαδήποτε δήλωση αυθαιρέτου και άρα φραγμός στις αγοραπωλησίες ακινήτων και μεταβιβάσεις από τους γονείς στα παιδιά τους, αν υπάρχει οποιαδήποτε μικρή αυθαιρεσία εντός του ακινήτου, η οποία όμως θα μπορούσε να νομιμοποιηθεί με τον Ν.4178/2013, ο οποίος ισχύει έως τις 8 Φεβρουαρίου 2016.

Για να χαρακτηριστεί ένας οικισμός ως ιστορικός τόπος χρειάζεται απόφαση του «Υπουργού Πολιτισμού» η οποία  εκδίδεται ύστερα από γνώμη του Συμβουλίου, συνοδεύεται από διάγραμμα οριοθέτησης και δημοσίευση μαζί με αυτό στην εφημερίδα της Κυβερνήσεως (Φ.Ε.Κ.), δηλαδή, ζήσε μαύρε μου να φας τριφύλλι. Αλλά το χειρότερο είναι ότι στον Πόρο δεν μπορεί να γίνει καμιά επισκευή  εσωτερική ή εξωτερική χωρίς την έγκριση που χορηγείται με απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού, ύστερα από γνώμη του Συμβουλίου. Ο νόμος αυτός προβλέπει: όποιος χωρίς την αναγκαία από τον νόμο άδεια ή καθ’ υπέρβαση αυτής διενεργεί σε «ιστορικό τόπο» πράξη η οποία είναι δυνατόν να επιφέρει βλάβη, ρύπανση ή αλλοίωση της μορφής του κτιρίου τιμωρείται με φυλάκιση έως τριών (3) ετών. Δηλαδή όλοι οι Ποριώτες γίνονται εν δυνάμει «εγκληματίες» για οποιαδήποτε επισκευή κάνουν στο σπίτι τους ή  στην αυλή τους, και αυτό θα ισχύει  για πάντα αν χαρακτηριστεί  ο οικισμός του Πόρου σαν «ιστορικός τόπος», την ίδια στιγμή που οι οικισμοί της  Υδρας όπως και των Σπετσών, οι οποίοι είναι χαρακτηρισμένοι  ως «ιστορικά διατηρητέα μνημεία» όρο που τον απορρίπτουν και αποδέχονται μόνο τον  όρο «παραδοσιακός οικισμός» μπορούν και κάνουν  δηλώσεις αυθαιρέτων βάσει  του Ν.4178/2013 και συνεπώς  και αγοραπωλησίες και μεταβιβάσεις στα παιδιά τους. Ο Πόρος δεν μπορεί να το κάνει και προσπαθεί  να χειροτερέψει την κατάσταση αναγορεύοντας τον εαυτό του σε «ιστορικό τόπο» ενώ είναι χαρακτηρισμένος «παραδοσιακός οικισμός» προ του έτους 1980 (Φ.Ε.Κ. 559/23-6-1980) και στην συνέχεια με το Φ.Ε.Κ. 1200 Δ/28-9-1993 πράξεις που ανατρέπουν  τον όρο «ιστορικό διατηρητέο  μνημείο…» διότι ακόμη και αυτός ο Νόμος του 1967 (Φ.Ε.Κ. 352/1967) πέραν των «ιστορικών διατηρητέων μνημείων» συνεχίζει και περιλαμβάνει και «τόπους παρουσιάζοντες ιδιαίτερο φυσικό κάλλος ή ενδιαφέροντες από απόψεως αρχιτεκτονικής ή ιστορικής» άρα καλύπτεται  πλήρως από τον όρο «παραδοσιακός οικισμός»

Συμπέρασμα: Με αυτή την τακτική  που ακολουθείται έως τώρα ο Πόρος αντί να γίνει  «ιστορικός τόπος» θα γίνει εγκαταλειμμένος τόπος.

Ερώτημα καλοπροαίρετο: Μήπως είναι ώρα  να το ξανασκεφτείς κύριε Δήμαρχε, αγνοώντας ορισμένους συμβούλους σου;

 

Πόρος 12 Μαρτίου 2015                                                                                                       Με Τιμή

Γιάννης Ντούσκος

Πολιτικός Μηχανικός

Για πληροφορίες:

κιν: 6972863554

e-mail:douskos_i@yahoo.gr




Σχολιάστε