Ο Απόστολος Παύλος και δύο επιστολές



Γράφει ο Γιώργος Αθανασίου – 

Με την ευκαιρία της εορτής του Αποστόλου Παύλου δημοσιεύω δύο επιστολές που βρήκα διαβάζοντας την Ιστορία της Ανθρωπότητος του Β.W. Wan Loon, η οποία απέσπασε το πρώτο Νιούμπερι μετάλλιο 1922. Δεν γνωρίζω εάν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, επειδή όμως μπορεί να είναι και αληθινές της δημοσιεύω.

Η ιστορία του Ιησού του Ναζωραίου

Το Φθινόπωρο του 815 από κτίσεως Ρώμης (δηλαδή το 62 με τη σημερινή χρονολογία) ο Αισκουλάπιος Κούλτελος, ένας Ρωμαίος γιατρός έγραφε στον ανεψιό του, που βρίσκονταν με τα Ρωμαϊκά στρατεύματα στη Συρία.

« Αγαπητέ μου ανεψιέ.

Λίγες μέρες πριν με κάλεσαν να πάω να δω έναν άρρωστο που λεγόταν Παύλος. Φαίνεται να είναι Ρωμαίος πολίτης, εβραϊκής καταγωγής. Ήταν αρκετά μορφωμένος και άνθρωπος με ευχάριστους τρόπους. Μου είπαν πως είχε καταδικασθεί, βάσει μιας δικαστικής αποφάσεως ενός των επαρχιακών μας δικαστηρίων. Ίσως του δικαστηρίου της Καισάρειας ή κάποιας άλλης πόλεως της Δυτικής Ασίας. Μου τον είχαν περιγράψει σαν έναν «άγριο και βίαιο άνθρωπο, που βγάζει λόγους εναντίον του ανθρώπου και εναντίον των νόμων». Εγώ τον βρήκα πολύ έξυπνο και πολύ τίμιο.

Ένας φίλος μου, που είχε κάνει στρατιώτης στην Μικρά Ασία, μου είπε πως είχε ακούσει κάτι γι’ αυτόν στην Έφεσο. Είχε ακούσει πως, αυτός ο άνθρωπος κηρύττει τη λατρεία ενός παράξενου καινούργιου Θεού. Ρώτησα τον ασθενή μου αν όλα αυτά είναι αληθινά και αν πραγματικά είχε μιλήσει στον κόσμο να επαναστατήσει εναντίον του αγαπημένου μας αυτοκράτορα. Ο Παύλος μου απήντησε, πως το Βασίλειο για το οποίο μιλάει, δεν ήταν σ’αυτόν τον κόσμο. Και συνέχισε να μου μιλάει τόσο αινιγματικά, που δεν μπορούσα να καταλάβω τίποτα. Σκέφθηκα όμως, πως όλα αυτά θα προέρχονταν από τον πυρετό του.

Η προσωπικότητά του μου έκανε μεγάλη εντύπωση και λυπήθηκα πολύ που θα τον σκότωναν, λίγες μέρες αργότερα, στο δρόμο της Όστιας. Γι αυτό αποφάσισα να σου γράψω αυτό γράμμα. Όταν θα πας στην Ιερουσαλήμ, σε παρακαλώ να ρωτήσεις να μάθεις ό,τι μπορέσεις γι’αυτόν τον φίλο μου, τον Παύλο και για τον παράξενο προφήτη που στάθηκε ο δάσκαλός του. Οι δούλοι μας είναι αρκετά αναστατωμένοι με αυτόν τον αυτό-αποκαλούμενο Μεσία και μερικοί από αυτούς, που μίλησαν ανοικτά για το καινούργιο Βασίλειο (ό,τι δήποτε κι αν σημαίνει αυτό το Βασίλειο) σταυρώθηκαν, Ήθελα, λοιπόν, να μάθω την αλήθεια γύρω απ’όλα ταύτα τα πράγματα.

Ο αφοσιωμένος σας θείος

ΑΣΚΟΥΛΑΤΙΟΣ  ΚΟΥΛΤΕΛΟΣ»

 

Έξη εβδομάδες αργότερα, ο ανεψιός, λοχαγός της 7ης Γαλατικής Στρατιάς του πεζικού, απαντούσε ως εξής:

« Αγαπητέ μου θείε.

Έλαβα το γράμμα σου και εξετέλεσα τις επιθυμίες σου. Δύο βδομάδες πριν, το τμήμα μας στάλθηκε στην Ιερουσαλήμ. Σ’ αυτόν εδώ τον τόπο, έχουν γίνει πολλές επαναστάσεις μέσα στον τελευταίο αιώνα κι’ από την αρχαία πόλη της Ιερουσαλήμ, δεν έχει μείνει τίποτα. Βρισκόμαστε σε τούτη την περιοχή από ένα μήνα πριν και αύριο αναχωρούμε για την Πέτρα, όπου εσημειώθηκαν ταραχές από τις εκεί Αραβικές φυλές. Απόψε θα καθήσω να σου απαντήσω στα ερωτήματα που μου υπέβαλες. Συγχώρεσέ με όμως που δεν θα μπορέσω να επεκταθώ σε λεπτομέρειες.

Συζήτησα με πολλούς γέρους απ’αυτή την πόλη, αλλά πολύ λίγοι ήταν σε θέση να μου δώσουν μία συγκεκριμένη απάντηση. Λίγες μέρες πριν, στο στρατόπεδό μας ήρθε ένας πλανόδιος μικροπωλητής. Αγόρασα απ’αυτόν λίγες ελιές και τον ρώτησα αν είχε ακούσει τίποτα γι’αυτόν τον περίφημο  Μεσία που τον σκότωσαν όταν ήταν ακόμη πολύ νέος. Μου απήντησε πως τον θυμάται πολύ καλά, γιατί ο πατέρας του τον είχε πάει στο Γολγοθά (στο λόφο που βρίσκεται λίγο πιο έξω από την πόλη) για να δει την εκτέλεση και να του δώσει να καταλάβει τι παθαίνουν οι άνθρωποι που δεν πειθαρχούν στους νόμουςτου λαού της Ιουδαίας. Μου έδωσε τη διεύθυνση ενός κάποιου Ιωσήφ, που ήταν στενός φίλος του Μεσία και μου είπε ότι το καλύτερο που έχω να κάμω είναι να πάω να τον δω, αν φυσικά ήθελα να μάθω ακόμα περισσότερα.

Σήμερα το πρωί πήγα και φώναξα αυτόν τον Ιωσήφ. Είναι πολύ γέρος. Άλλοτε ήταν ψαράς, σε μια από τις λίμνες που υπάρχουν εδώ. Η μνήμη του ήταν υπέροχη κι’ έτσι μπόρεσα να μάθω αρκετά πράγματα για το τι συνέβη τις ταραχώδεις εκείνες μέρες, πριν ακόμα να γεννηθώ.

Στο θρόνο βρισκόταν ο μεγάλος και ένδοξος αυτοκράτορας Τιβέριος, Κυβερνήτης της Ιουδαίας και της Σαμαρείας είχε σταλεί ένας κάποιος Πόντιος Πιλάτος. Ο Ιησούς πολύ λίγο γνώριζε τον Πιλάτο. Φαίνεται ότι ήταν αρκετά τίμιος αξιωματικός και έχει αφήσει καλή φήμη σαν Προκουράτορας  της επαρχίας. Στα 783 ή 884 (δεν θυμότανκαλά ο Ιωσήφ) ο Πιλάτος εκλήθη στην Ιερουσαλήμ να καταστείλει μία εξέγερση. Κάποιος νεαρός (γυιος του μαραγκού Ιωσήφ) λεγόταν ότι σχεδίαζε μια επανάσταση εναντίον της Ρωμαϊκής Κυβερνήσεως. Αυτός  ο έξυπνος αξιωματικός, που συνήθως ήταν καλά πληροφορημένος, φαίνεται, κατά περίεργο τρόπο, να μην ήξαιρε τίποτα γι αυτά, κι όταν εξέτασε, αργότερα, την υπόθεση καλύτερα, βρήκε πως ο Ιησούς, ήταν ένας εξαιρετικός πολίτης και κατά συνέπεια δεν υπήρχε κανένα δικαιολογητικό για να τον παραπέμψει σε δίκη. Οι παλιοί όμως θρησκευτικοί αρχηγοί της Εβραϊκής πίστεως ήταν πολύ ταραγμένοι. Μισούσαν πολύ την δημοτικότητά του, μέσα στις μάζες των φτωχών Εβραϊκών στρωμάτων. Ο Ναζωραίος (έτσι τον έλεγε ο Πιλάτος)δήλωσε ανοικτά πως, ένας άνθρωπος σ’όποιαδήποτε φυλή κι αν ανήκει, είτε είναι Έλληνας, είτε Ρωμαίος, είτε Φιλισταίος, που προσπαθεί να ζήσει αξιοπρεπώς μέσα στην κοινωνία, είναι το ίδιο καλός με έναν Εβραίο, που ασχολείται, όλη τη μέρα, με την μελέτη των νόμων του Μωϋσέως.  Αυτά τα επιχειρήματα δεν φαίνεται να έκαμαν και μεγάλη εντύπωση στον Πιλάτο. Το πλήθος όμως, που είχε συγκεντρωθεί γύρω από το ναό, απειλούσε να λυντσάρει τον Ιησού και να σκοτώσει όλους τους οπαδούς του. Και ο Πιλάτος βλέποντας αυτά, αναγκάστηκε να τον βάλει «υπό κράτησιν» για να του σώσει τη ζωή.

Δεν φαίνεται ακόμα να είχε καταλάβει την πραγματική αιτία της διαμάχης αυτής. Όταν ρωτούσε τους Εβραίους Ιερείς να του εξηγήσουν τους λόγους που καταφέρονται τόσο εναντίον του, εκείνοι φώναζαν:

«Είναι αιρετικός και προδότης» και λυσσούσαν. Τελικά, όπως μου είπε ο Ιωσήφ, ο Πιλάτος ζήτησε τον Ζοσούνα (αυτό ήταν το όνομα του Ναζωραίου, αλλά οι Έλληνες που ζούσαν εκεί τον αναφέρουν ως Ιησού), να τον ανακρίνει ο ίδιος προσωπικά. Μίλησε πολύ μαζί του. Τον ρώτησε για τα «επικίνδυνα δόγματα» που κήρυττε στις ακτές της θάλασσας της Γαλλιλαίας. Ο Ιησούς του απήντησε, πως ποτέ δεν ανεφέρθη σε πολιτικά ζητήματα. Πως δεν τον ενδιέφερε το σώμα των ανθρώπων, αλλά μονάχα η ψυχή. Πως ήθελε όλοι οι άνθρωποι να βλέπουν, τον πλησίον τους ως αδελφό και να λατρεύουν τον ένα και μοναδικό θεό, που ήταν και ο Πατέρας όλων των ζωντανών οργανισμών.

Ο Πιλάτος, που φαίνεται να ξαίρει καλά τα δόγματα των Στωϊκών και των άλλων Ελλήνων φιλοσόφων, δεν βρήκε τίποτα στα λόγια του Ιησού, που να υποκινούσε σε εξέγερση. Σύμφωνα πάντα με την γνώμη του πληροφοριοδότη μου, ο Πιλάτος έκαμε μια δεύτερη προσπάθεια για να σώσει τη ζωή του ευγενικού προφήτη. Ανέβαλε την εκτέλεση. Το μανιασμένο πλήθος των Εβραίων που ερεθίζονταν από τους Ιερείς, έφθασε σε παραλήρημα λύσσας. Επακολούθησαν, εν συνεχεία, ταραχές στους δρόμους της Ιερουσαλήμ και δεν υπήρχαν αρκετοί Ρωμαίοι στρατιώτες. Εστάλει αναφορά στη Ρωμαϊκή διοίκηση της Καισάρειας στην οποία κατηγορούσαν τον Πιλάτο ότι «έπεσε θύμα της διδασκαλίας του Ναζωραίου». Άλλες πάλι αναφορές κυκλοφορούσαν για υπογραφές μέσα στον κόσμο, με τις οποίες ζητούσαν την ανάκληση του Πιλάτου, και τον χαρακτήριζαν σαν εχθρό του αυτοκράτορα. Όπως ξαίρετε, -μου συνέχισε ο συνομιλητής μου-  ο κυβερνήτης σας είχε ρητή διαταγή να αποφύγει κάθε ανοικτή σύγκρουση με τους υπηκόους της αυτοκρατορίας. Τελικά ο Πιλάτος, για να σώσει τη χώρα από τον απειλούμενο εμφύλιο πόλεμο, θυσίασε τον κρατούμενο, τον Ζοσούα, του οποίου η συμπεριφορά ήταν αξιοπρεπέστατη και ο οποίος συγχωρούσε όλους εκείνους που τον μισούσαν. Σταυρώθηκε κάτω από τα γιουχαΐσματα και τα γέλοια του όχλου της Ιερουσαλήμ.

Αυτά μου είπε ο Ιωσήφ και τα δάκρυα κύλαγαν στα γερασμένα μάγουλά του. Όταν έφευγα του άφησα ένα χρυσό νόμισμα, αλλά δεν το δέχθηκε. Με παρακάλεσε μόνο να το δώσω σ’έναν άλλο , πιο φτωχότερο από αυτόν. Τον ρώτησα ακόμα λίγα πράγματα για το φίλο σου τον Παύλο. Δεν τον ήξαιρε καλά. Φαίνεται πως ήταν κατασκευαστής σκηνών, που το εγκατέλειψε το επάγγελμά του για να κηρύκει τη διδασκαλία του Θεού της αγάπης και της συγνώμης, που ήταν τόσο διαφορετικός από τον Ιεχωβά των Εβραίων. Και έτσι ο Παύλος άρχισε να ταξιδεύει στη Μικρά Ασία και στην Ελλάδα κηρύσσοντας στους σκλάβους πως ήταν όλοι τους παιδιά ενός στοργικού πατέρα. Τους έλεγε ακόμα πως, όσοι θα ζήσου τίμια, όσοι θα κάνουν καλές πράξεις στη ζωή τους, όσοι θα υποφέρουν και θα δυστυχίσουν, είτε πλούσιοι είναι, είτε φτωχοί, στην άλλη ζωή θα τους περιμένει η ευτυχία.

Θαρρώ πως σας απήντησα αρκετά ικανοποιητικά στα ερωτήματά σας. Η όλη ιστορία μου φαίνεται πως δεν έχει μέσα της τίποτα το βλαβερό για την ασφάλεια του κράτους. Εκείνο όμως που είναι βέβαιο, είναι πως, εμείς οι Ρωμαίοι, δεν καταλάβαμε ακόμα τους ανθρώπους αυτής της περιοχής. Λυπούμαι πολύ, που σκότωσαν το φίλο σου τον Παύλο. Ελπίζω γρήγορα να γυρίσω.

Όπως πάντα

Ο πιστός σου ανεψιός

ΓΚΛΑΝΤΙΟΣ  ΕΝΣΑ»




Comments (2)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. Γιάννης says:

    Είναι επίσημη αυτή η ιστορική μαρτυρία ή ψευδεπίγραφη, σαν την επιστολή του Λεντούλου;
    Διότι αν είναι αυθεντική θα έχει μεγάλη βαρύτητα.

  2. Expaganus says:

    Οι επιστολές είναι από το μυθιστόρημα THE STORY OF MANKIND του Hendrik Van Loon. Δεν είναι ιστορικές μαρτυρίες. Μπορείτε να διαβάσετε όλο το βιβλίο στα αγγλικά εδώ: https://www.gutenberg.org/files/754/754-h/754-h.htm

Σχολιάστε