Μια οικογενειακή υπόθεση…



Του Μπάμπη Κανατσίδη για το Saronic Magazine (τεύχος Οκτωβρίου)

Κάποιες, γνωστές σε όλους, παράμετροι εμφανίζουν τις αδυναμίες της δημοκρατίας μας, όμως η κριτική τους και μόνο, θεωρείται ταμπού.
Με ποια κριτήρια ψηφίζει την αυτοδιοίκηση, το εκλογικό σώμα στην επαρχία;
Αρκεί η συσπείρωση δυναμικών, μορφωμένων και δραστήριων ανθρώπων με όραμα, για να φτάσει ένας συνδυασμός στη νίκη;
Τι είναι τελικά αυτό που προέχει; Το συμφέρον του τόπου ή το οικογενειακό βόλεμα;
Αν θελήσουμε να απαντήσουμε με ειλικρίνεια αυτά τα ερωτήματα, θα καταλήξουμε στο συμπέρασμα πως η απαξίωση στην εκλογή της τοπικής αυτοδιοίκησης, που παρατηρείται κατά τόπους, είναι ένα απόλυτο φυσιολογικό φαινόμενο.
Ανέκαθεν ήταν αποδεκτό οι υποψήφιοι δήμαρχοι να επιλέγουν τους συμβούλους τους, όχι αξιοκρατικά, αλλά από το πόσο μεγάλο είναι το σόι τους. Η κολακεία και η ματαιοδοξία της μάζας είναι οι παράγοντες που κρίνουν τις εκλογές και η τελική έκβαση μιας τοπικής εκλογικής αναμέτρησης, εκλαμβάνεται συνήθως ως οικογενειακή νίκη.
Από μόνο του αυτό το φαινόμενο, μπορεί να θεωρηθεί ως φυσιολογικό και θεμιτό, αρκεί οι υποψήφιοι να έχουν επιδείξει τις αρετές και τις ικανότητες τους στα κοινά του τόπου. Σε διαφορετική περίπτωση, δίνει την εντύπωση ότι ο τόπος διοικείται υπό ένα καθεστώς ολιγαρχίας, όπου τα ανταλλάγματα, παίζουν πολύ μεγαλύτερο ρόλο από αυτόν που θα φανταζόταν κανείς.
Συνεπώς αν δυσκολευόμαστε να αλλάξουμε μια νοοτροπία που πιθανώς κληρονομήσαμε, θα μπορούσαμε τουλάχιστον να απαιτήσουμε κάποια πράγματα για το κοινό συμφέρον χωρίς να μοιράζουμε λευκές επιταγές.




Σχολιάστε