Μένω κι εγώ στον Πόρο!



 

Φωτό: Αναστασία Καρούτη

Φωτό: Αναστασία Καρούτη 

Γράφει η Αναστασία Καρούτη – 

Καλή σας μέρα! Στη Ρουμανία, όπου ζω (η υλική μου υπόσταση, τουλάχιστον), οι άνθρωποι λένε «καλημέρα» όλη τη διάρκεια της ημέρας, έτσι το ακολουθώ κι εγώ εδώ. Όχι για να φέρω ένα ξενικό αέρα στη συζήτησή μας, αλλά γιατί σκοπός τούτου του κειμένου είναι να κάνει τις μέρες σας καλύτερες.

Αγαπώ πολύ τον ελληνικό τρόπο ζωής – κάτι που ανακάλυψα στο εξωτερικό. Για εμένα, ο ελληνικός τρόπος ζωής, όπως τον έμαθα από την 25ετή παραμονή μου σε μια τρελή γειτονιά του Ναυπλίου, περιλαμβάνει:

-Άφθονη φιλοσοφία και πολλές γνώσεις για τη ζωή, από απλούς ανθρώπους και από πολύ διάβασμα·

-Ήλιο, φως και αέρα: καθαρίζουμε το σπίτι, το σώμα και το πνεύμα μας πολύ αποτελεσματικά στην Ελλάδα. Αλήθεια. Το φως βοηθά και ο αέρας επίσης. Α, και η ελληνική, μεσογειακή διατροφή – αποτοξίνωση διαρκείας!

-Συνεχή απασχόληση: πάντοτε βρίσκουμε κάτι να κάνουμε, έστω να παίζουμε το κομπολόι μας. Κι αυτό κάτι είναι.

Έτσι, λοιπόν, και βασισμένη στα παραπάνω, σκέφτηκα να σας υπενθυμίσω τι μπορείτε να κάνετε στον Πόρο για να εμπλουτίσετε τη ζωή σας. Όπως θα δείτε, περιλαμβάνει και τις ζωές των άλλων…

Εθελοντισμός στα σχολεία: Τα σχολεία του δήμου μπορούν να δεχτούν εθελοντές και οι εθελοντές μπορούν να προσφέρουν. Εθελοντές σε τι; Μιλάτε μια ξένη γλώσσα; Οργανώστε σε συνεργασία με το σχολείο μια ομάδα συζήτησης στη γλώσσα αυτή και βοηθήστε όσους θέλουν να εξασκηθούν. Σας αρέσει το διάβασμα; Οργανώστε με τα παιδιά μια λέσχη ανάγνωσης (για αυτό έχω περισσότερες ιδέες για συγκεκριμένες δράσεις, επικοινωνήστε μαζί μου αν ενδιαφέρεστε) ή ένα σπουδαστήριο, αν είστε καλός/-ή στα μαθήματα του σχολείου και θέλετε να ενισχύσετε τους μαθητές. Μαγειρεύετε καλά; Μαγειρέψτε για τους μαθητές ή μάθετέ τους να μαγειρεύουν, δώστε συμβουλές υγιεινής διατροφής, στηρίξτε παιδιά που το χρειάζονται. Όλες αυτές οι μέθοδοι εντάσσονται στην άτυπη εκπαίδευση και αποτελούν έναν ολόκληρο κλάδο της εκπαίδευσης, που συμβάλλει στην προσωπική μας ανάπτυξη: οι συμμετέχοντες, εκπαιδευτές και εκπαιδευόμενοι, το χαίρονται πραγματικά και μαθαίνουν πολλά.

Αξιοποιώ τα ταλέντα μου: Όπως σας λέω και παραπάνω, μπορείτε να αξιοποιήσετε τα ταλέντα σας για τους άλλους. Ή και για εσάς. Το Παλιό Λιτρίβι στην Πούντα έχει προγράμματα εθελοντισμού στα οποία μπορείτε να συμμετάσχετε (συμμετέχω κι εγώ, υπερήφανα!). Το Καλλιτεχνικό Φεστιβάλ Πόρου χρειάζεται εθελοντές, αλλά και καλλιτέχνες. Μιας και μιλάμε για καλλιτέχνες, το ArtPoros του Βασίλη Κολοκύθα καταγράφει φωτογραφικά το νησί. Υπάρχει η Εργάνη αλλά και πληθώρα τουριστικών καταστημάτων που θα χαρούν, νομίζω, να αποκτήσουν αντικείμενα ντόπιων καλλιτεχνών (και οι ερασιτέχνες, μπορείτε!). Στην Εργάνη θα ήθελα να προσθέσω τα σεμινάρια που οργανώνει και στα οποία μπορείτε να πάρετε μέρος και να αναδείξετε τους τομείς στους οποίους είστε επιδέξιοι.

Αναμορφώνω το δήμο και παίρνω πρωτοβουλίες: Α, ναι, δεν τελειώσαμε με τα ταλέντα: Είστε καλός κηπουρός; Φυτέψτε! Ποτίστε, κλαδέψτε! Είστε καλός μπογιατζής, μαραγκός, μάστορας; Επιδιορθώστε και αναδείξτε αυτά που βλέπετε γύρω σας και σας λυπούν. Δεν είστε τίποτε από τα παραπάνω, αλλά τρελαίνεστε για την καθαριότητα; Καθαρίστε. Το δρομάκι σας. Το δρόμο. Τη γειτονιά. Τη συνοικία. Το νησί. Το Λεμονοδάσος. Επιτέλους, δεν είναι ανάγκη να περιμένουμε το Δήμο να κάνει τα πάντα, έχουμε χέρια και μπορούμε! Πάρτε ως παράδειγμα δράσεις όπως αυτές των Atenistas και βελτιώστε τα σημεία του νησιού που δεν είναι του γούστου σας. Καθαριότητα και ομορφιά θα κάνουν τον Πόρο να λάμψει (έρχεται και το καλοκαιράκι και η τουριστική περίοδος: ας το δούμε επιχειρηματικά, πέραν της χαράς να βλέπουμε τον Πόρο πανέμορφο)!

Φροντίζω τους μακρινούς συνανθρώπους μου: Πάντοτε μπορείτε να στείλετε σε οργανώσεις που έχουν ανάγκη αντικείμενα που εσείς δε χρειάζεστε. Το ΚΔΑΠ Τροιζηνίας έχει δώσει το παράδειγμα με δράσεις του (θυμάστε τις κουβέρτες για τα Παιδικά Χωριά SOS;) και σύλλογοι όπως η Ποριώτισσα μπορούν σίγουρα να οργανώσουν κάτι αντίστοιχο για άλλα ιδρύματα, τοπικά ή των Αθηνών.

Μορφώνομαι και εμπλουτίζω τις γνώσεις μου δωρεάν: Ηλεκτρονικά μαθήματα από το Coursera και άλλες πλατφόρμες, ιστοσελίδες του εξωτερικού, αλλά και ηλεκτρονικά βιβλία και σεμινάρια παρέχονται δωρεάν. Γιατί να τα χάσετε; Μπορείτε έτσι να μάθετε χιλιάδες πράγματα και να εμβαθύνετε στον κλάδο σας. Για τον Πόρο και τους τοπικούς επιχειρηματίες, σεμινάρια πάνω στις Πωλήσεις και τις Δημόσιες Σχέσεις μπορούν να βοηθήσουν αυτούς που ασχολούνται με τον τουρισμό. Να μην ξεχνάμε τη Χατζοπούλειο Βιβλιοθήκη με τα τόσα βιβλία που μπορείτε ν διαβάσετε – επισκεπτόμενη τον Πόρο πέρυσι το χειμώνα, έτυχε να βρέχει. Δε με πείραξε διόλου! Πέρασα 3 απολαυστικές ώρες στη βιβλιοθήκη!

Μορφώνομαι και εμπλουτίζω τις γνώσεις μου με κάποιο αντίτιμο: Το Κέντρο Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Αθηνών παρέχει σεμινάρια εκπαίδευσης με κάποιο αντίτιμο (http://elearn.elke.uoa.gr/elearn/index.html) καθώς και πιστοποιητικά. Το προτείνω ανεπιφύλακτα και κατόπιν δοκιμής!

Κάνω το σπίτι μου κέρας της Αμάλθειας: Βότανα, λουλούδια, λαχανικά και φρούτα στο σπίτι. Τουρσιά, μαρμελάδες, γλυκά του κουταλιού και σαπούνι: φτιάξτε τα μόνοι σας! Καλλιεργήστε και «γεμίστε τα κελάρια», κεντήστε, ανασύρετε παλιά ρούχα που θα γίνουν αφράτα μαξιλάρια και κουρελούδες, γυαλίστε και επιδιορθώστε ό,τι χρειάζεται ανανέωση, φτιάξτε καλάθια, κορνίζες, φωτιστικά… Πλήθος οι ιδέες στο διαδίκτυο, στην Εργάνη, στις τοπικές γκαλερί. Επίσης δοκιμασμένες πρακτικές: φτιάχνω τα δικά μου γλυκά, μαρμελάδες, κουλουράκια, συλλέγω βότανα και χρησιμοποιώ ό,τι παλιό έχω (ευχαριστώ, μαμά!) έτσι που το σπίτι μου φαίνεται κουκλόσπιτο (εδώ να επαναλαμβάνω ότι μένω στη Ρουμανία και ότι οι αποσκευές μου είναι 2 βαλίτσες μεσαίου μεγέθους για όλο το χρόνο, οπότε καταλαβαίνετε, κάτι χειροποίητο είναι ευπρόσδεκτο, μιας και δεν ξοδεύω, αλλά ευχαριστιέμαι να φτιάχνω κάτι μόνη μου).

 

Αυτές ήταν οι ιδέες μου! Ξέρω ότι όλες πραγματοποιούνται στον Πόρο, γιατί είναι ό,τι έχω σκεφτεί πως θα ήθελα να κάνω ως κάτοικος του νησιού, αλλά και γιατί τις έχω καταγράψει όλες στο δρόμο προς το Μοναστήρι, σκεπτόμενη τι όμορφα που θα ‘ταν να ‘μενα κι εγώ σε ένα μικρό σπιτάκι στην Πούντα, έτσι που να ‘ναι πιο μεγάλη η διαδρομή για το γύρο του νησιού!

Ευχαριστώ για την ανάγνωση!

Επικοινωνήστε μαζί μου για περισσότερες ιδέες αλλά και συμβουλές για την εκπαίδευση και τον εθελοντισμό στο: akarouti@yahoo.com.

 

-Η Αναστασία Καρούτη είναι μεταφράστρια και εκπαιδευτικός. Ζει στο Βουκουρέστι και εργάζεται ως σύμβουλος εκπαίδευσης, μετά από ένα έτος εθελοντισμού σε πόλεις της Τρανσυλβανίας. Λατρεύει να δίνει ιδέες στους γύρω της.

 




Comments (4)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. Να προσθέσω μία ακόμη ιδέα σ αυτές της Αναστασίας.
    Σαν νησί εάν τα παιδιά αλλά και μεγαλύτεροι διδαχθούν ναυτικούς κόμπους και ναυτική τέχνη , θα μπορούν να τα αξιοποιήσουν και τα δύο σε πολλές δραστηριότητες της ζωής τους.

  2. Κατ’αρχάς, θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά το Porosnews για τη δημοσίευση.
    Πράγματι, η ιδέα σας, κ. Γιαννέτα, είναι πολύ καλή – αυτός ήταν και ο σκοπός του άρθρου, να δώσει τροφή για σκέψη και έμπνευση. Ελπίζω πως μερικές από τις ιδέες αυτές θα πραγματοποιηθούν, γιατί πραγματικά οι άνθρωποι του νησιού είναι δραστήριοι και δημιουργικοί, ικανοί να δώσουν πολλά στον Πόρο!
    Καλή σας μέρα!

  3. Καλές οι προτάσεις για την άτυπη εκπαίδευση, καλές κι αυτές για την αλληλεγγύη, την δημιουργικότητα, την παράδοση, αλλά η δραστηριότητες των ατενίστας δεν είναι προς παράδειγμα προς μίμηση, ιδιαιτέρως για να το προτείνουμε στα παιδιά που με κανέναν τρόπο δεν πρέπει να εθίζονται σε απολιτίκ δράσεις σαν αυτές. Αυτό που πρέπει να κάνουμε, και να διδάσκουμε με το παράδειγμά μας στα παιδιά, είναι ο σεβασμός στον δημόσιο χώρο. Να τον νιώθουμε σαν δικό μας και να μην τον κακοποιούμε, να μην τον ρυπαίνουμε. Αλλά ΔΕΝ δεν είναι υποχρέωση ΚΑΝΕΝΟΣ δημότη να καθαρίζει τις βρωμιές που κάνουν οι άλλοι, “στο δρόμο, στη γειτονιά, στη συνοικία, στον τόπο τους”. Αυτό που έχουμε καθήκον να πράττουμε ως πολίτες, είναι να καταγράφουμε τα προβλήματα και να πιέζουμε τις Δημοτικές Αρχές για την λύση τους. Μπορούμε να κάνουμε και προτάσεις – αλλά ως εκεί.

    Οι ατενίστας μπορεί να νιώθουν καλά με ό,τι κάνουν, και δεν τους μέμφομαι γι αυτό, αλλά τι θα πει “βελτιώστε τα σημεία του νησιού που δεν είναι του γούστου σας.”; Το ίδιο κάνουν κι αυτοί, αλλά δεν γίνεται να επιβάλλει ο καθένας το γούστο του στους δημόσιους χώρους. Η όποια παρέμβαση σ’ αυτούς γίνεται με απόφαση δημοτικού συμβουλίου.

  4. Καλησπέρα σας,κ.Κατερίνα!

    Δεν αντικρούω αυτά που λέτε, πιστεύω όμως πως γενικά οι άνθρωποι μπορούν να πάνε ένα βήμα παρακάτω – τί εννοώ με αυτό:
    θεωρώ πως όλες οι πράξεις που κάνουμε στη ζωή μας είναι πρωτίστως πολιτικές. Παράδειγμα: Το να καθαρίσω τη γειτονιά μου με τους γείτονές μου για μένα σημαίνει καθαρίζω το σπίτι μου με τους συγκατοίκους μου, δένομαι μαζί τους, ταυτόχρονα μαθαίνω πώς να σέβομαι το χώρο που ζω και με περιβάλλει και πως να χρησιμοποιώ μέσα όπως η ανακύκλωση, λόγου χάρη. Επομένως, μια τέτοια δράση ταιριάζει και σε παιδιά και τα καλλιεργεί. Όμως μια τέτοια δράση είναι και πολιτική, γιατί τονώνει το αίσθημα της ομαδικότητας και της συντροφικότητας, του καθήκοντος και του σεβασμού και πάνω από όλα, της συμμετοχής στα κοινά. Δείχνει πώς να είμαι ενεργός πολίτης, δηλαδή. Με αυτή τη σκοπιά στηρίζω τους Ατενίστας, που εδώ αναφέρω σαν παράδειγμα, λόγω αναγνωρισιμότητας. Επίσης, για να γίνει μια τέτοια δράση, πρέπει να γίνουν ενέργειες πριν, να επικοινωνήσουν όλοι με όλους, να βρεθούν υλικά – κάτι πολιτικό: μια συνέλευση και ένα κάλεσμα.

    Πέρα από αυτό το παράδειγμα, πριν καιρό στον Πόρο είχε βαφτεί εκ νέου μια βάρκα που βρίσκεται δίπλα στην εκκλησία κοντά στο ταχυδρομείο (συγγνώμη για τις μακρές εξηγήσεις, αλλά δεν είμαι από τον Πόρο και μου διαφεύγουν κάποια τοπωνύμια). Ήταν δράση πολιτών, αν δεν κάνω λάθος, και δεν αποτέλεσε επιβολή του γούστου κανενός… Η βάρκα βάφτηκε με τα παραδοσιακά και γνωστά χρώματα. Κάπου εκεί μπορεί να οδηγηθεί κανείς με μια ιδέα. Επίσης, σε μια κοινωνία, δεν υπάρχει “εγώ” και “οι άλλοι”, όλοι ένα είμαστε και μαζί συμβιώνουμε, όλοι λερώνουμε και όλοι καθαρίζουμε. Εμμένω σε αυτό γιατί θεωρώ πως αν ο καθένας σήκωνε ένα σκουπιδάκι από το δρόμο, αντί να στέλνει επιστολές στο δημοτικό συμβούλιο, τα προβλήματα δε θα ήταν τόσα. Και σας μιλώ από τη Ρουμανία, που οι πόλεις της λάμπουν κυριολεκτικά: περνούν τα συνεργεία καθαρισμού καθημερινά και οι πολίτες, πολλοί αν όχι όλοι, μαζεύουν τα σκουπίδια που θα βρουν στο δρόμο.

    Σας απαντώ αφενός γιατί μου αρέσει να δίνω τροφή για σκέψη με τα γραφόμενά μου και πραγματικά σας ευχαριστώ για το σχόλιό σας, αφετέρου πιστεύω πως η ιδιωτική πρωτοβουλία (ιδιωτική με την έννοια των πολιτών να δρουν) είναι κάτι που χρειάζονται οι τοπικές κοινωνίες.

    Ευχαριστώ πολύ!

Σχολιάστε