Oι τρεις του Πόρου



Από τον αναγνώστη κ. Γιώργο Κακή, λάβαμε και δημοσιεύουμε το ακόλουθο ποίημα που είναι αφιερωμένο στους τρεις συνανθρώπους μας που έχασαν τη ζωή τους στο τραγικό δυστύχημα με το ελικόπτερο. 

 

Στους τρείς, του Πόρου…

Έδωσαν ασφαλώς τα χέρια…
…εμπρός τους στεκόταν ο πιλότος – άγγελος
που θα τους μετέφερε στον Ουρανό•
που τώξερε κι αυτός…;

Αν δεν είχαντην οικονομική άνεση
–το ζευγάρι των Ρώσσων-
θα είχαν πάρει το πλοίο της γραμμής…
θα περνούσαν αργά την υδάτινη ανάσα
που απλώνεται σε νησιά και μέρη μυθολογικά…
Καλαυρία… Μέθανα… Αίγινα…
ενώ κάπου στο βάθος θά’βλεπαν την Κεκρυφάλεια
που δεν είναι άλλη απ’το Αγκίστρι …

Τώρα ένα άλλο αγκίστρι αγκίστρωσε και των τριών τις ψυχές…
Εκτεινόταν απ’το Νησί του Πέλοπα, και ζωογονούσε με ήλεκτρο τη Σφαιρία…
κι από κει όλο το Νησί… που το συνολικό όνομα του είναι Πόρος
που θα πει πέρασμα…
εν προκειμένω… από τον ένα κόσμο στον άλλο.

Αφού χαιρετήθηκαν λοιπόν…
τακτοποίησαν τις αποσκευές… τακτοποιήθηκαν κι αυτοί…
τακτοποίησαν τις ζωές τους… στο ελικόπτερο
…όλα ήταν έτοιμα

Ποιές οι τελευταίες σκέψεις…
…ποιά η έκπληξη, μπρος στο εκρηκτικό γεγονός
ποιά η κίνηση του μυαλού προς αναπάντεχες πεδιάδες μνήμης
αποθηκευμένες στην χώρα της ψυχής… λίγο πριν αστράψει φως
όπως το λέει ο Σολωμός…
την ώρα που καρχαρίας κατασπαράζει ναύτη στο λιμάνι της Ζακύνθου•
…κι αντί γιά έναν συμβατικό και θεμιτό θρήνο, λέει ο Ποιητής :
«…άστραψε φως, κι εγνώρισεν ο νιός τον εαυτό του…»
ασύλληπτα λόγια…

Για τον Έλληνα πιλότο τι να πούμε …
… μιά ζωή εκπαιδεύτηκε ο αδελφός μας αυτός γιά τη στιγμή αυτή•
γιατί, ενώ η Εεελλάς… Εεελλάς…Εεελλάς… όπως την υψώνουν οι φίλαθλοι
μέσα στην ιερή ιαχή τους, σαν οργανωμένο κράτος αποτυγχάνει…
-είπαν… δεν είχε επισήμανση το μοιραίο καλώδιο-
-είπαν αυτόπτες… κι αυτό είναι πιό σοβαρό… πως και το ελικόπτερο
δεν φαινόταν να ανταποκρίνεται πτητικά-
…σαν εργαστήριο κατασκευής θεών, είναι ασύγκριτη…

…θεούς κατά χάριν κατασκευάζουμε•
θεούς κατά χάριν, που τους χαρίσθηκε δηλαδή η θέωση
αποκαλεί η Ορθοδοξία τους Αγίους…
ενώ ο Θεός είναι Θεός από την φύση του, κατά φύσιν…

…θεούς κατά χάριν σμιλεύουμε•
στριμωγμένοι μέσα στα μέσα μαζικής μεταφοράς,
μέσα σε νοσοκομεία που λειτουργούν το μεροκάματο του τρόμου,
στων δημοσίων υπηρεσιών μέσα το χαρτομάνι…
…ειδοποιείσθε τους συγγενείς του ζεύγους των Ρώσσων
πως γι’αυτό δεν είχε σήμανση το καλώδιο…
πως γι’αυτό δεν πέταγε το ελικόπτερο…
εδώ… μάρτυρες φτειάχνουμε…>>

Γεώργιος Κακής Κωνσταντινάτος
Ηθοποιός Σκηνοθέτης Εικαστικός

25 / 8 / 2019 Αθήνα

Αφιερωμένο στον Πατέρα μου Παναγιώτη
που μιά μέρα καλοκαιριού, έφυγε επίσης
από τον Πόρο γιά τον Ουρανό.




Comments (1)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. Τάσος Γκούμας says:

    Γιώργο με συγχωρείς. Που βρίσκεσαι;

Σχολιάστε