Let’s do it Poros!



Πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 7 Απριλίου 2019 η μεγάλη δράση καθαρισμού ακτών “Let’s Do it Greece” στον Πόρο.
Στη δράση συμμετείχαν δεκάδες κάτοικοι του Πόρου, καθώς και η οργανωτική ομάδα των εθελοντών του “Let’s do it Greece”,  η οποία επέλεξε το νησί μας για να διενεργήσει την κεντρική δράση της, παράλληλα με εκατοντάδες άλλες που διενεργήθηκαν την ίδια ημέρα σε όλη την Ελλάδα.

Η κεντρική δράση στον Πόρο πραγματοποιήθηκε στην απομακρυσμένη βόρεια ακτή «Τσούτσουρα», η οποία, όπως και πολλές άλλες βόρειες ακτές της Πελοποννήσου και νησιών του Αιγαίου, γίνεται αποδέκτης αμέτρητων μεταφερόμενων απορριμμάτων με προέλευση το λεκανοπέδιο της Αττικής.
Η πρόσβαση στην συγκεκριμένη ακτή είναι δυνατή μόνο δια θαλάσσης και για το λόγο αυτό η μετάβαση των περίπου 60 εθελοντών έγινε με επαγγελματικά και ιδιωτικά αλιευτικά σκάφη.
Οι εθελοντές μέσα σε περίπου 3 ώρες μάζεψαν περισσότερες από 100 μεγάλες σακούλες με απορρίμματα.
Επίσης, οι μαθητές των Σχολείων του Πόρου ανέλαβαν τον καθαρισμό παραλιών στις περιοχές Μικρό Νεώριο και Γερολιμάνι και η εθελοντική ομάδα «Όλοι μαζί περπατάμε» τον καθαρισμό της βόρειας παραλίας Βαγιωνιά.

Ο Δήμος Πόρου ευχαριστεί για τη συνδρομή τους όλους τους εθελοντές, την οργανωτική ομάδα του “Let’s Do it Greece”, τον καπετάνιο Κώστα Τζιώτη που διέθεσε αφιλοκερδώς το γρι-γρι του, τους Κώστα και Σωτήρη Αντωνάκο, το Νίκο Κωνσταντίνου, τον Χρήστο Καραγιάννη και το πλήρωμά του, την εταιρία ΑΠΑΝΑ και το προσωπικό της, την ΕΡΤ και το porosnews.




Comments (11)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. ΑΡΙΣΤ. ΠΑΝ. ΑΝΤΑΝΗΣ says:

    Τέλεια. Θερμά συγχαρητήρια, από βάθους καρδιάς.
    (Κι ας μη μετράνε τα εύσημα, από μερικούς αναρμόδιους σαν κι εμάς. Τα νιώθουμε όμως, κι αυτό έχει σημασία!) Μπράβο…
    ΑΑ

  2. Poros Only says:

    Μα καλά κύριε Αντανη, με όλο το σεβασμό
    Ζείτε μακρυά από το νησί κ δε γνωρίζετε
    Χρειάζεται εθελοντές να καθαρίσουν τη Βαγιωνια όταν μέχρι το 2017 υπήρχε beach bar που κράταγε σε ζωή το μέρος κ πεντακάθαρο κατά τη μεγαλύτερη διάρκεια του έτους. Κ ο δήμαρχος για το καλο του νησιού το έκλεισε. Έτσι ούτε δουλειές, ούτε φόροι, ούτε πρόοδος, ούτε καθαρισμός.
    Αν μπορούσατε να μπείτε στο Instagram να βλέπατε πόσες φωτο από τη Βαγιωνια τα τελευταία 5 χρόνια κ πόσες πέρυσι θα καταλαβαίνατε. Πόρος, καλώς ήρθατε στο 1930

  3. Σακης says:

    Ψεύτη Poros Only. Φαιδρέ γελοίε ψεύτη. Με το να λες ψέματα στον Αντάνη δεν του δείχνεις σεβασμό ρε κρετίνε.
    Ο Δήμαρχος δεν έκλεισε κανένα beach bar. Ρουφιάνοι και ψεύτες όπως η αφεντιά σου το έκλεισαν.
    Μίζεροι και τοξικοί άνθρωποι.
    Και δυστυχώς για εσένα ο Πόρος γνωρίζει την αλήθεια και δεν μασάει από τα ψέματα σας.
    Αν σας έβαλε στο περιθώριο το 2014, τον Μάιο θα σας τελειώσει. Θα σας διαλύσει. Και ως συμφεροντολόγοι που είστε σε αυτό το συγκυριακό παρεάκι, θα φάτε μετά τις σάρκες σας.

  4. Poros Only says:

    @Σακης – τρομερό επίπεδο. Βλέπω ο διάλογος υψηλού επιπέδου διακατέχει το ρεπερτόριο σας. Εκτός από τις βρισιές τι άλλο έχει το πρόγραμμα? Θα μας δώσετε κανέτε επιχείρημα ή μόνο θα υβρίζετε?

    Αλλά ξέχασα, προφανώς θα είστε κ σεις από την κλίκα των αγράμματων συμφεροντολόγων νοικοκυρών Πόρου που η μόνη έννοια τους είναι πως να διορίσουν το αγράμματο παιδάκι τους κ πως να τους παραχωρήσει ο Δήμαρχος που δεν έχει κολλήσει ούτε ένα ένσημο κανένα δημοτικό κτίριο για να στήσουν την παράνομη επιχείρηση τους.

    Στο μόνο που συμφωνώ είναι ότι θα φάω τη σάρκα μου γιατί δε θα έχω τίποτα άλλο να φάω τόσο εγώ όσο και τόσες οικογένειες που ζουν από τους επιχειρηματίες του νησιού. Βλέπετε ο Δήμαρχος που δεν έχει ιδρώσει ποτέ σε δουλειά έχει καταφέρει να συρρικνώσει όλες τις υγιείς επιχειρηματικές ενέργειες, εκτός των κουμπάρων του φυσικά.

    Φιλάκια Σάκη μου

  5. Μαρία says:

    @Σακης,όσο οι “περιθωριοποιημένοι” του νησιού “τρώνε τις σαρκες” τους, αναζητήστε και μελετήστε τα βασικά περί δημοκρατιας. Εκλογές δεν γίνονται με σκοπο την περιθωριοποίηση ή κυρίως τη “διάλυση” οσων δεν ψηφίζουν την εκάστοτε εξουσία.

  6. ΑΡΙΣ ΑΝΤΑΝΗΣ says:

    Τι θα γίνει με σας ρε παιδιά; Θα μονιάσετε ποτέ; Ποτέ δεν ήταν έτσι οι Ποριώτες, όσο την τελευταία 5ετία. Όσο για το 1930, που γράφει ο poros only, μπορεί εγώ να μην κατοικώ στο νησί-ατυχώς επειδή δεν έχω σπίτι, όπως έχουν ευτυχώς και οι Ποριώτες και οι μη Ποριώτες, ευτυχώς επαναλαμβάνω και καλά κάνουν οι άνθρωποι- αλλά, εσείς που… ζούσατε το 1930 αγαπητέ μου Πόρος Όνλι, δεν λέτε και σε μας πώς ήταν τότε το νησί;
    Εγώ μπορώ να σας πω πώς ήταν μετά τον Β΄πόλεμο, πώς ήταν η Βαγιωνιά, ο Συνοικισμός, το Ασκέλι, τα Νεώρια, το λιμανάκι της Αγάπης, η Βρυσούλα, το Μοναστήρι, η Κολόνα, πώς ήταν οι κάτοικοι μεταξύ τους, που κάθε μέρα από το λιγοστό φαγητό πήγαινε ο ένας στον άλλο από ένα πιάτο, να σας πω από πού βγήκε η έκφραση “δανεικό τον πας” , όταν γεμίζεις κάτι υπέρ το δέον (από τον καφέ που τέλειωνε στη γειτόνισσα και δανειζόταν από την άλλη γειτόνισσα και το γέμιζε φίσκα για να της το επιστρέψει πάλι φίσκα-δύσκολες εποχές), κι ένα σωρό άλλα.
    Ώρα είναι κύριε/κυρία Πόρος Όνλι να μου πείτε ότι χαϊδεύω τα αφτιά του δήμαρχου, όταν παραταξιακοί φανατίλες με έχουν σκυλοβρύσει κι εμένα και όλη μου την οικογένεια με λόγια, μπροστά στα οποία ωχριούν τα παραπάνω του Σάκη.
    Καλά θα κάνατε και οι δύο να έχετε το θάρρος της γνώμη σας και να γράφετε με το ονοματάκι σας.
    Πιο καλά ακόμα θα κάνετε να θίγετε με ευρέπεια τα κακώς κείμενα και να επαινείτε με γενναιοδωρία κάθε καλό που συντελείται στο νησί από όποιον κι αν προέρχεται.
    Αυτή είναι δική μου γνώμη και μη κοκορομαχείτε ανώνυμα και “τσάμπα”, κάνοντας χρήση το δικού μου ονόματος. Να έχετε το θάρρος της γνώμης σας και ευθαρσώς και επωνύμως να τοποθετείστε. Αλλιώς κανείς δεν σας λαμβάνει υπόψη στα σοβαρά, κι αν είναι ένας και μόνο που σέβεται ακόμα και την ανωνυμία σας, αυτός είμαι εγώ, για αυτό και σας απαντάω.
    Μερικές φορές με αυτά που βλέπω που ακούω, που διαβάζω, εξαφανίζεται η νοσταλγία που νιώθω για το νησί, όπου έζησα τα πιο ωραία χρόνια και πιο δύσκολα χρόνια της ζωής μου, και λέω- κύριε poros only- ΕΥΤΥΧΩΣ που εκ των πραγμάτων δεν μπορώ να ζήζω στο ίδιο μέρος που ζείτε εσείς και ο “Σάκης”, αλλά ζω σε μια γειτονιά τής άχαρης πρωτεύουσας, που όμως με λογαριάζει, με βραβεύει, με υπολείπτεται, με τιμά και με εκτιμά, και με έχει αυτόματα και αυθόρμητα ελκύσει στον Εθελοντισμό, κι ας μην έχω προσφέρει ούτε το 1/100 από όσα -δεν έχετε ιδέα- τι έχω κάνει για το νησί μου. Χαμπάρι δεν παίρνετε και αυτό είναι το πνεύμα. Να μην παίρνετε χαμπάρι γιατί έτσι κι αλλιώς δεν “χαμπαριάζετε”. Και μην παραπονείστε που σας απαντούν με τόσο απαίσια λόγια οι διάφοροι “Σάκηδες”, όταν δεν βάζετε το όνομά σας για να το σεβαστούν. Κι εγώ, αν σας γνώριζα, πολύ πιθανόν να μη σας έγραφα αυτά τα λόγια, γιατί μπορεί να είστε και φίλος και να σας εκτιμώ για άλλα σας χαρίσματα. Οι διαφωνίες δεν είναι κακό πράγμα. Αντίθετα! Γιατί αν συμφωνούσαμε όλοι σε όλα τελικά θα πεθαίναμε από …ανία. Απλώς καλό είναι να αποφεύγουμε, όσο γίνεται την άνοια, την άγνοια και την ανοησία. Και ξέρετε γιατί; Διότι είναι κρίμα για τους Ποριώτες, να δείχνουν ανόητοι, ενώ είναι όλοι σαΐνια κι έχουν κι ένα φοβερό χιούμορ, που χρονολογείται από την αρχαιότητα. (Ανατρέξτε σε αναφορά στον αστεϊσμό των Αρχαίων Τροιζηνίων).
    Πολλά έγραψα πάλι και ειλικρινά δεν έχω χρόνο, αλλά στενοχωριέμαι, που είπα ένα λακωνικό “μπράβο” και να! 5 σχόλια.
    Και μια κοπελίτσα του Πόρου που πήρε έπαθλο στον αθλητισμό, κανείς δεν της λέει ένα μπράβο. Ο άλλος αθλητής είναι στη Σαχάρα, και πού είναι ο Σάκης και ο Τάκης και ο Φουφουτάκης να του δείξουν ότι συμπαραστέκονται.
    <<>>
    Με άλλα σχόλια θα σας “τσιγκλίσω” και με έμμετρες αναφορές μου στη Βαγιωνιά, που είναι κι ένα από τα πιο αγαπημένα μου τοπία, κι ας είναι μαντρωμένα. Όπως έχουμε ξαναπεί “ο τόπος ανήκει σε κάποιον, αλλά το τοπίο ανήκει σε όλους”.
    Όχι χωρίς υπόληψη
    ΑΑ

  7. ΑΡΙΣ ΑΝΤΑΝΗΣ says:

    “Kati in Vayonia”

    The wave was sweet… when I was a youth,
    searching for shapes in the pebbles,
    seeking patterns,
    the old man of the sea , Proteus, spoke to me:
    I am your country; perhaps I’ m no one,
    but I can be what you wish…
    (Georgios Seferis- Nobel prize 1963)
    <<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<>>>>>>>>>>>>

    I carved her name above the mouth of the cave,
    my chisel picked from the rock-strewn shore,
    then I beckoned to the girl to see the… inscribed lore!
    She dived and was carried on the rise of a wave.

    The word “KATI” should bear an echo of her name,
    cast from swell to foamy crest in a rainbow band,
    to come and rest on a sea-soaked strip of land,
    as the wind whispered ”KATI- KATI”, always the same.

    She smiled at my ruse and plunged into the sea,
    her hazel eyes shut tight against the water,
    then she was uplifted by the surge that brought her
    to the fringes of that rocky nameless beach, a lee.

    The cave will keep her carved name, for all to see, if…
    the small Greek bay becomes a focus point, a meeting
    of spirits long gone and those to come, however fleeting
    to spot the letters “KATI”, etched on the craggy reef…[]
    Aris Adanis

    “Βαγιωνιά”
    (Κάτη)

    Κι όμως ήταν γλυκό το κύμα, όπου έπεφτα, παιδί,
    και κολυμπούσα, κι ύστερα, σαν ήμουν παληκάρι
    κι έψαχνα σχήματα στα βότσαλα, γυρεύοντας ρυθμούς,
    ο Γέρος της της Θάλασσας μου μίλησε:
    -“Εγώ είμαι ο τόπος σου. Ίσως να μην είμαι Κανένας
    αλλά μπορώ να γίνω αυτό που θέλεις.”
    (Γεώργιος Σεφέρης, Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας, 1963)
    <<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

    Χάραξα τ΄όνομά της μπρος στης σπηλιάς το στόμιο,
    μ’ ένα βότσαλο που βρήκα στην ακτή, για σμίλη
    και το κορίτσι κάλεσα να δει το …αρχαίο προνόμιο.
    Στο κύμα αυτή σκαρφάλωσε, με απορία στα χείλη.

    Η λέξη ” Κάτη” φάνταζε σαν το δικό της όνομα
    κι ως τον αφρό ιρίδιζε μ’ ένα περίεργο τρόπο,
    η κοπελιά καμώθηκε πως πιάστηκε στο δόλωμα,
    με ειρωνεία στο βλέμμα της, για το αθώο μου κόλπο.

    Ύστερα βούτηξε ξανά στ΄ασπρογαλάζια κύματα
    κρατώντας στο αλμυρό νερό τα μάτια της κλεισμένα,
    με το αντιμάμαλο έστελνε υδάτινα μηνύματα
    και σαν γοργόνα μου έγνεφε, με μπράτσα ηλιοκαμένα.

    Το χωρατό μου έκανε τον Πόρο σημείο συνάντησης
    για όσα, χαθήκαν, πνεύματα κι όσα θα ρθούνε πάλι,
    με χαραγμένη στη σπηλιά την “Κάτη” της ανάμνησης
    και τ’ όνομά της ν’ αντηχεί στο ερημικό ακρογιάλι.-[]

    (Ειδικά αφιερωμένο, σε όλους
    τους συμπατριώτες μου, μηδενός
    εξαιρουμένου).
    Άρις Αντάνης

  8. Σακης says:

    Poros Only τους ψεύτες τους βρίζεις, δεν τους μιλάς με επιχειρήματα γιατί είναι σαν να πετάς διαμάντια στα γουρούνια.

    Και το ότι εσύ είσαι αισχρός και εμμετικός ψεύτης, το αποδεικνύεις με το δεύτερο μήνυμα σου που μέσα σε λίγες αράδες, φτύνεις έξι ψέματα.

  9. Poros Only says:

    @Σάκης – μάλλον ξέρεις καλά από γουρούνια φίλε μου
    Το επίπεδο σου είναι άνω του πανεπιστημίου, λυπάμαι που δε μπορώ να κυλιστώ σε αυτό το βούρκο όπου μόνο εσύ κ οι όμοιοι σου μπορείτε να επιπλέυσετε.
    Για την ταμπακιέρα όμως ούτε λόγος. Περιμένω να μου αποδείξεις τα δεύτερα 6 ψέμματα που γράφω

    Φιλάκια Σάκη μου

  10. Alexis Karn says:

    Έτσι είναι κύριε Αντάνη δυστυχώς όπως τα λεεί ο Poros Only και βλέπετε τι απαντήσεις παίρνει κ σε τι ύφος.

    Κ πως να βάλει ο κόσμος το όνομα του και να γράψει επωνυμα όταν ο ίδιος ο δήμαρχος σε στοχοποιεί ή σου κάνει μηνύσεις. Ο κόσμος φοβάται κύριε Αντάνη. Εσεις που γνωρίζετε τον κόσμο του Πόρου πείτε μας πότε στο παρελθόν ξανά είχαμε φτάσει σε αυτό το σημείο?
    Δηλαδή να γράψω εγώ κάτι επώνυμα και να βγει ο δήμαρχος και να γράψει ανοικτή επιστολή με το όνομα μου και του πατέρα μου

    Σας ευχαριστώ πολύ για την κατανόηση

  11. ΑΡΙΣ ΑΝΤΑΝΗΣ says:

    Δεν θα διαφωνήσω, ότι ποτέ δεν ήταν έτσι οι Ποριώτες, αλλά μια και με ρωτάτε, έχω να παρατηρήσω ότι οι Ποριώτες δεν ήμαστε ποτέ ένας “εύκολος κόσμος”, για να τον κουμαντάρει κανείς. Αυτό είναι και καλό και κακό. Αλλά ο Ποριώτης κατά βάθος είναι δίκαιος. Αν δει ότι υπάρχει ίση μεταχείριση για όλους, θα το εκτιμήσει και θα παραχωρήσει ακόμα και μερίδιο από τα συμφέροντά του. Επίσης ενώ δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του όταν η… μύγα είναι “ντόπια”, κατά περίεργο τρόπο προσφέρει ακόμα και θαλπωρή σε κάτι περίεργες και οχληρές “αλλο-γώ-μυγες” που έρχονται και κολλάνε πάνω του. Ο Ποριώτης κολακεύεται πολύ εύκολα, ενώ δεν λέει καλή κουβέντα για τον συμπατριώτη του, όταν πρέπει. Δεν λέει μπράβο, δεν επαινεί, δεν λέει ‘ευχαριστώ’, δεν λέει ‘παρακαλώ’ στον Ποριώτη, γιατί νομίζει πως μειώνεται, ενώ μπορεί να γίνει χαλί να τον πατήσει κάποιος ‘τρίτος’ που θα του πει ότι “εσύ ξεχωρίζεις από τους άλλους Ποριώτες”, και δεν καταλαβαίνει πως αυτός ο ‘τρίτος’ το έχει πει σε όλους τους Ποριώτες, ή, τουλάχιστον, στην εκάστοτε πλειοψηφία. (Τράβα κουπί εσύ που έφαγες το αβγό λέει ο τρίτος. Κι έχει δώσει από ένα αβγό σε όλους, κρυφά και με εντολή να μη το πουν σε κανένα).
    Γι αυτό καλό θα είναι να θίγετε με ευρέπεια τα κακώς κείμενα και να επαινείτε με γενναιοδωρία κάθε καλό που συντελείται στο νησί από όποιον κι αν προέρχεται. (Επανάληψη ίδιου σχολίου)
    Να έχετε το θάρρος της γνώμης σας και ευθαρσώς και επωνύμως να τοποθετείστε. Αυτό αναμένει και ο κάθε αξιωματούχος.
    Παράδειγμα:
    Στις προηγούμενες δημοτικές εκλογές, μόλις βγήκα από το εκλογικό κέντρο, με πλησιάζει “φίλος” Ποριώτης, υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος, που ποτέ δεν μου είχε κάνει ένα τηλεφώνημα να μου πει πχ “καλό Πάσχα”, αλλά εκείνη την ημέρα με είχε “συνοδέψει”, με προτροπές τι να ψηφίσω, σχεδόν μέχρι το παραβάν. Στην έξοδο λοιπόν του άπλωσα το χέρι ευχόμενος:
    “Σου εύχομαι προσωπική επιτυχία”.
    Δεν μου έδωσε το χέρι ο αχρείος, αλλά μου είπε:
    “Δεν με ενδιαφέρει η προσωπική επιτυχία, αλλά μόνο ο Δήμαρχός μου”. (Φυσικά το μυαλό του πήγε ότι αν δεν είχα ψηφίσει το Δημαρχό του, δεν θα είχα ψηφίσει ούτε και τον ίδιο).
    Εάν ήμουν εγώ Δήμαρχος και τον άκουγα θα τον εξαιρούσα στο ασκαρδαμυκτί. Να είστε 100% βέβαιος/βεβαία, και ξέρετε γιατί;
    Γιατί αυτός ο άνθρωπος θα ήταν πιο επικίνδυνος για μένα, παρά για τον ανθυποψήφιο Δήμαρχο. Ειδικά μάλιστα που ήξερα ότι είχε διατελέσει και Δ.Σ/λος με άλλο Δήμαρχο, που τότε ήταν ο… Δήμαρχός του.
    Μερικές φορές με καταλαμβάνει για τον Πόρο μια μελαγχολία, αλλά όχι από εκείνη που μπορεί να είναι και κάπως γλυκό συναίσθημα, αλλά αυτή που είναι ένα βήμα πριν από τη θλίψη (Δηλαδή μόνο δυσάρεστο συναίσθημα). Γιατί, αγαπητέ/αγαπητή Alexis Karn, όπως σε όλες τις εκφάνσεις του βίου, έτσι και τα συναισθήματα συνυπάρχουν δυϊκά. Πχ τη όποια θλίψη μου για τον Πόρο τώρα, δεν θα την αισθανόμουν αν δεν είχα εισπράξει και απολαύσει τις πάμπολλες χαρές που μου έχει χαρίσει ο τόπος μου. Δηλαδή η δυστυχία δεν είναι τίποτα άλλο από το τέλος της ευτυχίας και τανάπαλιν. Γι αυτό έγραψα και την ταπεινή μου γνώμη, πως οι διαφωνίες δεν είναι κακό πράγμα, αλλά ακριβώς το αντίθετο. Γιατί, εκτός του ότι, αν συμφωνούσαμε όλοι σε όλα, τελικά θα πεθαίναμε από …ανία, από τις διαφωνίες προκύπτει και η δημιουργικότητα. Κι αφού με ρωτάτε πώς ήταν ο Πόρος, θα σας πω, ότι, για την όποια σημερινή εικόνα διαφωνείτε, και δίκαια, η αιτία δεν οφείλεται σε ένα Δήμαρχο και ας μη βαυκαλιζόμαστε. Είχε αρχίσει από χρόνια και οφείλεται σε όλα όσα σας ανέφερα παραπάνω, αλλά και στις δικές σας επιλογές. Πού θέλετε να ξέρω αν κι εσείς δεν είχατε ψηφίσει τον τωρινό δήμαρχο; Και πολύ καλά θα είχατε κάνει. Και ίσως καλά θα κάνετε που ίσως αυτή τη φορά θα έχετε άλλη επιλογή, γιατί πρέπει να ζητάμε ευθύνες πιο πολύ από όσους επιλέξαμε με την εξαιρετική τιμή της ψήφου μας. Αυτό είναι 100% όχι μόνο δικαίωμα μα και υποχρέωση. Αλλά δεν σημαίνει ότι πρέπει, σώνει και καλά, να εξαντλούμε το θυμό μας με απρέπειες. Έχετε υπόψη παρακαλώ ότι η απρέπεια φέρνει αντίθετα αποτελέσματα και έρχεται “μπούμερανγκ” σε αυτόν που την συνιστά και την υπηρετεί.
    Οι κάτοικοι του Πόρου, πολλοί από τους οποίους είχαν συντελέσει με τις απαιτήσεις τους, τις πιέσεις τους, τους εγωισμούς και τις παρατυπίες στην “επί τα χείρω” αλλοίωση της ομορφιάς του τοπίου, αλλά και της αγαστής συμβίωσης των κατοίκων, είχαν ελπίσει ότι κάποια αλλαγή θα έφερνε καλύτερα αποτελέσματα στο νησί, αλλά με τον όρο ότι δεν θα φέρει αλλαγές και ούτε καν θα αγγίξει τα δικά τους μικρομέγαλα προσωπικά συμφεροντάκια.
    Και επαναλαμβάνω ότι είναι κρίμα για τους Ποριώτες, να δείχνουν ανόητοι, ενώ είναι όλοι σαΐνια κι έχουν κι ένα φοβερό χιούμορ, που χρονολογείται από την αρχαιότητα. (Ανατρέξτε σε αναφορά στον αστεϊσμό των Αρχαίων Τροιζηνίων).
    Όταν μου ζητούν τη γνώμη μου για κάποιον άνθρωπο, εάν είναι καλός ή κακός, έχω κατασταλάξει σε δύο μόνο παραμέτρους που βάζω στο ένα τάσι της ζυγαριάς μου, και είμαι σχεδόν βέβαιος ότι θα την κάνουν να γύρει προς εμένα, όσα σταθμά κι αν προσθέσεις στο άλλο τάσι:
    1/Γενναιοδωρία (από την οποία όμως πρέπει να λείπει ο πυλώνας που είναι η λεγόμενη τσιγγουνιά, με δεύτερο και επιβλαβέστερο πυλώνα που είναι η δωροδοκία) και
    2/Το χιούμορ. Δυστυχώς οι πολιτικοί μας δεν έχουν χιούμορ. Το ‘παίζουν’ πολύ σοβαροί, χωρίς έξυπνο αστεϊσμό που σε καθηλώνει, χαμογελούν ψεύτικα, δεν διαθέτουν την αφοπλιστική ατάκα, κι αν τολμήσουν να αστειευτούν, τους βγαίνουν γελοιότητες και χοντράδες.
    Τέλος, πρέπει να αγαπάμε τον τόπο μας, γιατί, όπως έχουμε ξαναπεί “ο τόπος ανήκει σε κάποιον, αλλά το τοπίο ανήκει σε όλους”.
    Και τέλος- τέλος, δηλώνω ότι δεν κάνω τον σοφό, διότι δεν μπορώ να κάνω κάτι που ούτε είμαι ούτε θα ήθελα να είμαι, και αυτά που λέω δεν είναι ούτε θέσφατα ούτε πανάκεια, αλλά απλώς μια γνώμη, ανάμεσα σε όλες τις άλλες γνώμες. Απλώς η γνώμη μου ενέχει κι ένα παράπονο, γιατί παρά το ότι δεν μου λείπει η εκ πεποιθήσεως και η εκ μαθήσεως ευπρέπεια, εν τούτοις ακούω σχολιανά, αντί σχολίων. Αυτό όμως δεν θα με αποτρέψει από το να υπογράφω με το όνομά μου τη γνώμη μου. Και μέχρι στιγμής, κανένας δήμαρχος δεν έχει καταφερθεί εναντίον μου, ούτε μου έχει κάνει καμία μήνυση, εν αντιθέσει προς τους παρατρεχάμενους οι οποίοι, νομίζουν πως αντλούν εξουσία από την κολακεία και το εμφανές “γλείψιμο”.
    Κι εγώ σας ευχαριστώ για την ευγένειά σας και για την κατανόηση. Μακάρι να είχα την ευχέρεια να γράφω πιο λακωνικά. Αλλά αυτό είναι θεϊκό και αρχαίο Ελληνικό προνόμιο, που δεν το έχω, αλλά πάντως προσπαθώ. Δεν εγκαταλείπω.
    Εγκάρδια
    Άρις
    arimari@otenet.gr

Σχολιάστε