5 Ιουνίου 1944



Γράφει ο Μπάμπης Ανδριανόπουλος – 

Σαν σήμερα πριν από 74 χρόνια στη θέση Νιχωρίτικα Τραχειάς Αργολίδας εκτελέστηκαν 17 πατριώτες από τον Καρατζά Τροιζηνίας στα πλαίσια εκκαθαριστικών επιχειρήσεων των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής.

“Σε τούτο τον τόπο όπου θα ‘πρεπε να καίει καντήλι της μνήμης άσβεστο, εδώ όπου θα όφειλαν προσκύνημα σεμνό οι νεότερες γενιές, εδώ που θα ‘πρεπε να αντάμωναν τα νιάτα της περιοχής … εδώ που θα ‘πρεπε οι μνήμες να πυρπολούν τις ψυχές μας, εδώ βασίλεψε η απόλυτη σιωπή. Ένα καντήλι δεν άναψε, ένα στεφάνι δεν άγγιξε τα ματωμένα χώματα, ένας λόγος δοξαστικός δεν αντήχησε στη ρεματιά που δέχτηκε τα άψυχα κορμιά. Πενήντα και κάτι χρόνια ένοχης σιωπής … ”

Με αυτά ακριβώς τα λόγια άρχισα την ομιλία μου στην πρώτη, μεγαλειώδη εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 1/6/1997 για να τιμηθεί η υπέρτατη θυσία των 17 παλικαριών από τον Καρατζά που έδωσαν τη ζωή τους για την πατρίδα, θύματα της ναζιστικής θηριωδίας, στην περιοχή Νιχώρι.
Μαζί τιμήθηκε και η μνήμη του 18χρονου Βασίλη Μπούρα τον οποίο συνέλαβαν τρεις μέρες νωρίτερα και αφού τον βασάνισαν απάνθρωπα, τον κρέμασαν αφήνοντάς τον επί τριήμερο σε κοινή θέα προς παραδειγματισμό.

Η ευθύνη του οικείου Δήμου να «αποσπάσει» την εκδήλωση από το φυσικό της χώρο που δεν είναι άλλος από τον τόπο θυσίας και να την προσαρμόσει στα δικά του μέτρα, συνέβαλε καταλυτικά στην απομείωσή της.
Αποτελεί πανελλαδική πρωτοτυπία να μην αποδίδεται η τιμή στους νεκρούς εκεί ακριβώς όπου έπεσαν και στο σημείο αυτό να μην υπάρχει τίποτα πλέον παρά τα απομεινάρια των προσπαθειών μιας φούχτας πολιτών που πάσχισαν κόντρα σε όλους και σε όλα για την ανάδειξη της μεγάλης θυσίας

Στη φωτογραφία παρακάτω απεικονίζεται με τον πλέον εμφατικό τρόπο το αποτέλεσμα της εγκατάλειψης του τόπου θυσίας διά χειρός συμπολιτών μας που διακρίνονται για τα ένθερμα «δημοκρατικά» τους αισθήματα …

“Μνημείο” αδιαφορίας και αβελτηρίας, καρφί στο μάτι της τοπικής κοινωνίας και των αρχόντων της.

Διαχρονικά…




Comments (3)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. sferos says:

    Οι δικτατορίες τρέφουν την καταπίεση, οι δικτατορίες τρέφουν την υποδούλωση, οι δικτατορίες τρέφουν τη βαναυσότητα. Το πιο απαίσιο είναι που τρέφουν και την ηλιθιότητα.

  2. Γιώτα says:

    Φωνή βοώντος εν τη ερήμω……

  3. —- “Μνημείο” αδιαφορίας και αβελτηρίας, καρφί στο μάτι της τοπικής κοινωνίας και των αρχόντων της—-

    Είναι που η πολιτική ορθότητα επιβάλλει να ξεχάσουμε τις θηριωδίες αυτών που είναι φίλοι μας και μας αγαπάνε και που όσοι θαυμάζουν τον δυτικό πολιτιΖμό θέλουν να γίνουμε κι εμείς το ίδιο πολιτιΖμένοι.

Σχολιάστε