21 χρόνια από τη Συνθήκη του Μάαστριχ – “Στερνή μου γνώση να σ’ είχα πρώτα”;



euroΣυμπληρώθηκαν εχθές 7 Φεβρουαρίου, 21 χρόνια από τη μέρα, που ο σημερινός Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, υπέγραφε στη γραφική πόλη της Ολλανδίας, τη Συνθήκη του Μάαστριχ, από το πόστο του Υπουργού Εξωτερικών.
Η Συνθήκη του Μάαστριχτ, επίσημα γνωστή ως Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, θεωρείται η σημαντικότερη και ιστορικότερη συνθήκη της Ευρωπαϊκής ηπείρου και η δεύτερη ομοίως σε παγκόσμια κλίμακα μετά εκείνης της ίδρυσης του ΟΗΕ. Ιστορικά δεν υπήρξε ποτέ στην παγκόσμια ιστορία παρόμοια συνθήκη με τόσο πλούσιο οικονομικό, πολιτικό, κοινωνικό και πολιτισμικό περιεχόμενο, που να διατηρούσε ταυτόχρονα και το “ισότιμον” των συμμετεχόντων κρατών.
Στο Μάαστριχ λοιπόν, πριν από 21 χρόνια δώδεκα ευρωπαϊκές χώρες (Γερμανία, Γαλλία, Λουξεμβούργο, Βέλγιο, Ιταλία, Βρετανία, Ιρλανδία, Ελλάδα, Ισπανία, Δανία Ολλανδία και Πορτογαλία) συνυπέγραφαν την συνθήκη μετεξέλιξης της, έως τότε, Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (ΕΟΚ) σε Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ).
Τι συνιστούσε όμως αυτή η “μετεξέλιξη” της ΕΟΚ σε ΕΕ;
Συνιστούσε, όπως αποδείχθηκε, το ολοκληρωτικό πέρασμα της Ευρώπης στο νεοφιλελευθερισμό. Το Μάαστριχτ, υιοθετώντας πλήρως την αρχή του ελεύθερου ανταγωνισμού στην οικονομία, στηρίχθηκε σε “τέσσερις ελευθερίες”:
1. Την ελευθερία διακίνησης των κεφαλαίων από χώρα σε χώρα με σκοπό τη δυνατότητα μεγιστοποίησης των κερδών.
2. Την ελευθερία μετακίνησης των αγαθών χωρίς δασμούς εντός της Ένωσης.
3. Την ελευθερία των υπηρεσιών.
4. Την ελευθερία μετακίνησης των προσώπων (ώστε η εργασία να πωλείται οπουδήποτε αντί “πινακίου φακής”).
Στην Ελλάδα, η Συνθήκη του Μάαστριχτ κυρώθηκε στις 29 Ιούλη του 1992 από τη Βουλή των Ελλήνων με τις ψήφους τεσσάρων κομμάτων: Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ, Πολιτική Άνοιξη, Συνασπισμός.
Κατά της Συνθήκης ψήφισε το ΚΚΕ. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Συνθήκη – που τέθηκε σε ισχύ το Νοέμβρη του 1993 – ψηφίστηκε στη Βουλή χωρίς να έχει προηγουμένως γνωστοποιηθεί με σχετικό κείμενο στους βουλευτές. Ταυτόχρονα δε, οι πολιτικές δυνάμεις που υπερψήφισαν το Μάαστριχτ (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Συνασπισμός) απέρριψαν τότε σχετικό αίτημα του ΚΚΕ για διεξαγωγή δημοψηφίσματος ώστε να ενημερωθεί και να αποφανθεί ο ελληνικός λαός.
Για πολλούς, “προάγγελος” της σημερινής πολιτικής των μνημονίων και των βάρβαρων μέτρων, εντοπίζεται στην υπογραφή της περίφημης συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στον Φλεβάρη του 1992. Η κρίση του καπιταλιστικού συστήματος ασφαλώς συνέβαλε στην επίσπευση τους και αποτέλεσε το βολικό πρόσχημα για την επιβολή τους.
Στην συνεδρίαση της Βουλής για την επικύρωση της Συνθήκης του Μάαστριχ, στις 28 Ιουλίου του ’92 ο Ανδρέας Παπανδρέου, αρχηγός τότε της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, υπερψηφίζει την κύρωση της Συνθήκης του Μάαστριχτ, ωστόσο ο λόγος του στο κοινοβούλιο θα μείνει στην ιστορία ως προφητικός, για την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε σήμερα.
«Πορευόμαστε προς μια ευρωπαϊκή Γερμανία, ή προς μια Γερμανική Ευρώπη;» είχε πει τότε ο Ανδρέας Παπανδρέου «Ήδη προβλέπονται, έστω και αν δεν ομολογούνται, δύο ταχύτητες στην Ενωμένη Ευρώπη, ιδιαίτερα αν λάβουμε υπόψη μας το τεράστιο κοινωνικό κόστος και τις εκρηκτικές κοινωνικές καταστάσεις, τις οποίες θα αντιμετωπίζουμε σε αυτήν την πορεία, τουλάχιστον για τις χώρες του Νότου».
«Θα πρέπει ο έλληνας πολίτης να ξέρει τι να περιμένει στο τέλος της πορείας, αλλά και τι θα έχει καταβάλει για να φθάσει στο τέρμα αυτής της δύσκολης και άνισης πορείας».
«Σοβεί πάντα η σύγκρουση βορρά και νότου και αυτό γιατί η ενιαία αγορά στην απουσία μιας άλλης πολιτικής σύγκλισης και συνοχής πολύ υψηλότερου επιπέδου, οξύνει τις αντιθέσεις, οξύνει τις ανισότητες».

Διαβάστε:
Το πλήρες κείμενο της Συνθήκης του Μάαστριχ

Τον προφητικό λόγο του Ανδρέα Παπανδρέου




Σχολιάστε