Φουρνιάδεια 2012



φωτογραφία από την εκδήλωση του 2011

Η Πολιτιστική Κίνηση Τροιζήνας σας καλεί στην καθιερωμένη εκδήλωση εις μνήμην του Χρήστου Φουρνιάδη που θα γίνει την Κυριακή 29 Ιουλίου 2012 και ώρα 20:30 στον προαύλιο χώρο του Ιερού Ναού Αγίου Ιωάννου Προδρόμου στην Τροιζήνα.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ:
Ποδηλατικός αγώνας,από την πλατεία της Τροιζήνας έως τον Ι.Ν.Αγίου Ιωάννου Προδρόμου.
Χαιρετισμός από τον δήμαρχο Τροιζηνίας κ. Ιωάννη Σαμπάνη.

Χαιρετισμός από την πρόεδρο του συλλόγου κ. Μαίρη Μπουτσιφάκου.

Αναφορές μαθητών Χρ. Φουρνιάδη γιά τη ζωή και το έργο του.

Κέρασμα προσφορά του συλλόγου.

Ποιος ήταν ο Χρήστος Φουρνιάδης
Παραθέτουμε απόσπασμα από την ομιλία της αρχαιολόγου κ. Κονσολάκη Γιαννοπούλου Ελένης:
Ο Χρήστος Φουρνιάδης ήταν ένας ξεχωριστός άνθρωπος, από αυτούς που δεν μας χαρίζει συχνά η φύση, ένα είδος σύγχρονου ιππότη ταγμένου στην υπεράσπιση των μεγάλων ιδεών. Γεννήθηκε στην Κερασούντα του Πόντου το 1898 και πέθανε στην Αθήνα το 1968, δηλαδή σε ηλικία 70 χρονών. Την τελευταία δεκαετία της ζωής του, όλα τα ψυχικά και σωματικά του αποθέματα καθώς και τη μικρή περιουσία που διέθετε τα ξόδεψε προσπαθώντας να δώσει στα παιδιά της Τροιζηνίας ένα πολιτιστικό όραμα και ένα καλύτερο μέλλον. Όσα θα σας αναφέρω για τη δράση του στην Τροιζηνία στηρίζονται σε πληροφορίες που βρήκα στο αρχείο της Β΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων και περιέχονται στο άρθρο που έχω δημοσιεύσει, ως αφιέρωμα στον Χρήστο Φουρνιάδη, στα Πρακτικά του 1ου Αρχαιολογικού Συνεδρίου του Αργοσαρωνικού.

Ο Φουρνιάδης ήταν καθηγητής Γαλλικών στη Μέση Εκπαίδευση, αλλά έχοντας μια ευρύτερη πνευματική καλλιέργεια και μια πληθωρική προσωπικότητα, δεν περιόριζε τη δραστηριότητά του στα κοινά επαγγελματικά του καθήκοντα. Πάντοτε αγωνιζόταν για κάποιο ιερότερο σκοπό, από το να μάθει απλώς στα παιδιά μια ξένη γλώσσα. Το 1957 αποσπάσθηκε στο Γυμνάσιο του Πόρου από το Γυμνάσιο της Νίκαιας, όπου υπηρετούσε μέχρι τότε. Η απομάκρυνσή του από εκεί προφανώς οφείλεται στο γεγονός ότι είχε καταγγείλει κάποιους από τους συναδέλφους του για χρηματισμό και, όπως συμβαίνει συνήθως, θίγοντας τα κακώς κείμενα έγινε ανεπιθύμητος. Οι καταγγελίες του, πάντως, πρέπει να ήταν αληθινές, γιατί στη δίκη που έγινε αργότερα οι αντίπαλοί του καταδικάσθηκαν.

Στον Πόρο βρήκε ένα νέο πεδίο δράσης, καθώς διαπίστωσε ότι οι αρχαιότητες της Τροιζηνίας ήταν εγκαταλειμμένες στην τύχη τους από την αρμόδια Αρχαιολογική Υπηρεσία, η οποία υπαγόταν τότε στο Υπουργείο Εθνικής Παιδείας. Με τη βοήθεια των τοπικών Αρχών και των νεαρών μαθητών του άρχισε να περισυλλέγει τα διάσπαρτα εδώ κι εκεί αρχαία και να τα συγκεντρώνει στο Δημοτικό Γραφείο του Πόρου. Με αυτόν τον τρόπο δημιούργησε, με δική του πρωτοβουλία και χωρίς καμιά επίσημη εξουσιοδότηση, μια Αρχαιολογική Συλλογή, που την ονόμασε «Μουσείο Πόρου». Ένας πρώτος κατάλογος των αρχαίων αυτής της συλλογής, συνταγμένος από τον ίδιο με τον δικό του γλαφυρό τρόπο, στάλθηκε στις 13 Αυγούστου του 1958 στον τότε Διευθυντή Αρχαιοτήτων στην Αθήνα.
Διαβάστε ολόκληρη την ομιλία της κας Κονσολάκη εδώ.




Σχολιάστε