Το Κίνημα για την Δημοκρατία στην Ευρώπη – Η κατάπτωση της δημοκρατίας και η αντίσταση



Γράφει ο Γιάννης Γκούμας*

Η κατάσταση στην Ελλάδα και στην Ευρώπη

Τα τελευταία οκτώ χρόνια, ο ελληνικός λαός και λίγο πιο μετά και οι υπόλοιποι Ευρωπαϊκοί λαοί έχουν πέσει θύματα του Κραχ που ξεκίνησε στην Γουολστριτ στην Νέα Υόρκη το 2008 και επεκτάθηκε το 2009 στην Ευρώπη. Το 2009 ήταν η χρονιά ήταν που οι Γαλλογερμανικές τράπεζες, οι οποίες είχαν ανοιχτεί στις Αμερικάνικες χρειάστηκε να σωθούν από τις ΝοτιοΕυρωπαϊκές. Η λύση που σκέφτηκαν ήταν να επιβάλλουν στους λαούς, ξεκινώντας από τους Κύπριους και μετά από την Ελλάδα, εξοντοτικές φορολογήσεις (βαπτισμένες “λιτότητα”). Μόνο που στην Ελλάδα δεν μεταφράσανε σωστά την λέξη για άλλη μία φορά. Στην Ευρώπη “Austerity” σημαίνει απομείωση βιοτικού επιπέδου / κοινώς εξαθλίωση. Η λιτότητα που μεταφέρανε στον ελληνικό λαό, μεταφράζεται “simple living”.
Ο ελληνικός λαός, καθώς και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι πολίτες, δεν είχαν λόγο σε αυτή την μεταστροφή της κατάστασης, από την ομαλότητα στην εξαθλίωση. Στην Ελλάδα, σε κάθε εκλογική περίοδο, η ιστορία επαναλαμβανόταν. Η απερχόμενη κυβέρνηση είχε υποσχεθεί να μην ψηφίσει μνημόνιο, και η ανερχόμενη υποσχόταν το ίδιο, καθώς η προκάτοχός της είχε αθετήσει την υπόσχεσή της. Τα μνημόνια ήταν σε ετήσια βάση, καθώς αφορούσαν ετήσιο προϋπολογισμό. Έτσι η σκοτείνη μέχρι πρότεινως ομάδα που κινούσε τα νήματα, κάθε χρόνο, είχε διαθέσιμους ένα κόμμα και ένα λιγότερο πρωθυπουργό να εκλέξει (αυτή και όχι ο λαός), για να ψηφίσει το επόμενο μνημόνιο. Μια χρονιά φτάσανε να ενώσουν αντιπολίτευση και κυβέρνηση κάτω από έναν μη εκλεγμένο άνθρωπο, για να ψηφίσει το προτελευταίο μνημόνιο.
Το 2015, για λίγους μήνες, ο φρέσκος ΣΥΡΙΖΑ, κατάφερε να φέρει πολλά από αυτά στο φως, να φτάσουμε να ερωτηθεί ο ελληνικός λαός για τα μέτρα με την μορφή δημοψηφίσματος, μερικούς μήνες μετά, για να διαψευτούμε όλοι μαζί πάλι, καθώς αφού απορίψανε την θέληση του λαού, βρήκανε νέα φόρμουλα, που να μην την λένε μνημόνιο, αλλά εποπτεία. Υποσχεθήκανε τις γενικές οικονομικές απαιτήσεις των προηγούμενων ετήσιων μνημονίων με την μορφή 40ετούς φόρμουλας, η οποία κάλλιστα θα μπορούσε να λέγεται και μνημόμιο διαρκείας.

Λίγο πριν……
Η δημοκρατία δεν απέκτησε πρόβλημα τώρα. Το πρόβλημα πηγάζει πολύ πριν. Με μία εξαίρεση το 1981 και μόνο τότε, ο λαός ουδέποτε συμμετείχε στην ανάπτυξη πολιτικής στην χώρα. Το σενάριο είχε πάντα ως εξής: η Α ή Β παράταξη, πρότεινε γενικόλογα πράγματα, χωρίς ορίζοντα και λεπτομέρειες και καλλιεργούσε αίσθημα ελπίδας στο θολό μέλλον, ότι αυτοί που θα εκλεγούν, έχουν όλες τις λύσεις για τα προβλήματά μας. Στην μοναδική περίπτωση του 1981, ο λαός συμμετείχε στην διάδοση της πληροφορίας, πριν τις εκλογές, αντιπαλευόμενος τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης, φτάνοντας στο σημείο να κάψει κατά χιλιάδες κίτρινες εφημερίδες. Ακόμη και τότε, δεν ήταν όλος ο λαός ενωμένος. Υπήρχε επιβεβλημένος εν αγνοία μας διχασμός.
Μετά την σύντομη αυτή παρένθεση, δημιοργήθηκαν οι προεκλογικές παροχές, η προεκλογική άσφαλτος, οι προεκλογικές πυρκαγιές και κάθε άλλο τρικ, ενώ για την υπόλοιπη θητεία της κάθε κυβένρησης κυριαρχούσαν οι απεργίες, οι πορείες με κοινό παρονομαστή τα συνθήματα που μπορούσαν τα τηλεοπτικά κανάλια και εφημερίδες να καταναλώσουν.
Οι πολίτες είχαν παραιτηθεί για πολλά χρόνια και απείχαν μαζικά από την συμμετοχή στα κοινά, με σκοπό να λύσουν τα προβλήματά τους και να προωθήσουν την καλυτέρευση της ζωής τους. Υπήρχε για πολλά χρόνια και για πολλούς η εύκολη λύση, “το παραθυράκι”, όπου θα έλυνε προσωρινά ή έστω και μεσοπρόθεσμα το ατομικό πρόβλημα του καθενός, θίγοντας τους υπόλοιπους, αδιαφορόντας σε πολλές περιπτώσεις ακόμα και για τα ίδια τους τα παιδιά, τα οποία σήμερα βρίσκουν μπροστά τους προβλήματα που δημιούργησαν οι προηγούμενες γενιές.
Οι πολίτες δεν ανακατεύονταν στην λογική, να αναγνωρίσουν ένα πρόβλημα, να το αναλύσουν και να προτίνουν λύσεις στους υπόλοιπους, με στόχο συνολικά να τις απαιτήσουμε από τον κάθε τυχόντα που θα εκλεγεί. Δεν χρειάζεται να ασχοληθούν όλοι με όλα. Δεν είμαστε ούτε ένας υπουργός, ούτε 150 μέλη μίας κυβέρνησης, ούτε 300 βουλευτές. Είμαστε 10 εκατομμύρια πολίτες, αρκετοί, ώστε και ένας στους 10 να ασχοληθεί με κάτι, θα τα λύσουμε όλα. Θα μένει μετά να εκλέξουμε κάποιον, μόνο και μόνο ως διαχειριστή. Έτοιμα θα τα έχει.

Η πρωτοβουλία της περιοχής μας
Πριν από τέσσερα περίπου χρόνια, στον τόπο μας, μια ομάδα πολιτών, κάτω από την γενικότερη δράση “δράσε ή σκάσε” κινήθηκε και δραστηριοποιήθηκε για μικρό διάστημα σε αυτή την λογική, κάθησε και σκέφτηκε 2-3 προβλήματα που απασχολούν τον τόπο, καταφέρνοντας να συγκροτήσει αρχικές πληροφορίες και πιθανές οδούς για λύσεις. Η προσπάθεια δεν συνεχίστηκε, αλλά απέδειξε ότι αν θέλουμε, μπορούμε να το κάνουμε.
Άλλη προσπάθεια έγινε πρόσφατα, και συνεχίζει να γίνεται, για τον υδροφόρο ορίζοντα της περιοχής. Το πρόβλημα έχει προσδιοριστεί, έχουν συζητηθεί λύσεις και μεγάλες ομάδες συντοπιτών, με μία φωνή έχουν ζητήσει πολύ συγκεκριμένα πράγματα, από τους ήδη εκλεγμένους φορείς. Κάποιοι έσκυψαν πάνω στις έτοιμες λύσεις και τις ενστερνίστηκαν. Κάποιοι θορυβήθηκαν και προσπάθησαν να τις κουκουλώσουν. Δημιουργήθηκε μία παρακαταθήκη όμως, ένα θέμα που μας ενδιαφέρει όλους, ξέρουμε όλοι ότι υπάρχουν έτοιμες λύσεις και κριτήριο για να ξαναψηφίσουμε κάποιους ή όχι, είναι η υλοποίηση της απαίτησής μας.
Στο ίδιο μήκος κύματος, για θέματα περιορισμένου πληθυσμού, δραστηριοποιούνται σύλλογοι.

Η πρωτοβουλία της Ευρώπης
Δύο χρόνια μετά από την παραπάνω προσπάθεια, και έξι μήνες μετά την προκλητική απόρριψη της λαϊκής εντολής μέσω δημοψηφίσματος, την 5η Ιουλίου του 2015, το τελευταίο ΟΧΙ του ελληνικού λαού, δημιουργήθηκε πανευρωπαϊκό κίνημα με συμμετοχή ισότιμων πολιτών, με σκοπό να συγκροτήσει τις θέσεις και θέληση του λαού της Ευρώπης χωρίς σύνορα, για το μέλλον των ιδίων. Το κίνημα ξεκίνησε από την Γερμανία (για συγκεκριμένους λόγους) και εξαπλώθηκε σε όλη την Ευρώπη.
Το κίνημα χρησιμοποιεί το διαδίκτυο αρχικά, για να επαναφέρει την μη-αντιπροσωπευτική δημοκρατία, την δημοκρατία που γέννησε η αρχαία Αθήνα πριν από 2500 χρόνια, όπου όλοι (όσοι τότε είχαν δικαίωμα συμμετοχής στα κοινά – τότε άνδρες, σήμερα ενήλικα άτομα), να μπορούν να έχουν λόγο και να ψηφίζουν πολιτικές και προτάσεις. Στην δομή του έχει φόρουμ συζητήσεων με καθολική ή τοπική συμμετοχή, καθώς και τοπικές ομάδες, οι οποίες δραστηριοποιούνται τοπικά στην περιοχή τους.
Θέματα μπορούν να ανακύψουν με πρωτοβουλία οποιουδήποτε μέλους. Συζητιώνται είτε τοπικά, είτε καθολικά, ανάλογα το εύρος του ενδιαφέροντος. Προτείνονται μία ή περισσότερες λύσεις από τα μέλη και το θέμα μαζί με τις λύσεις του, συγκεντρώνονται από τους διαχειριστές για δημιουργία δημοψηφίσματος από όλα τα μέλη του κινήματος, σε όλη την Ευρώπη. Η λύση που θα επικρατήσει από την διαδικασία (χωρίς να είναι πάντα η καλύτερη, κατά την εκτίμηση του καθενός από μας – αλλά είναι αυτή που διαλέξαμε όλοι μαζί), γίνεται κομμάτι της ατζέντας του κινήματος. Το βασικό στοιχείο είναι ότι η πολιτικές που συγκεντρώνονται, είναι συγκεκριμένες, γνωστές από όλους, αποδεκτές από την πλειοψηφία, της οποίας η άποψη είναι αποδεκτή από όλους, ως όρος της λειτουργίας της δημοκρατίας και έχουν προκύψει από την λαϊκή συμμετοχή απευθείας.

Το κίνημα DiEM25 – Democracy in Europe Movement (20)25
Το κίνημα είναι οργανωμένο πάνω στην βάση της ευρείας και οριζόντιας συμμετοχής στα κοινά από την βάση. Το εγχείρημα σε πειραματικό επίπεδο, οργανώνεται σε όλο και περισσότερες δομές, όλες συμφωνημένες από όλα τα μέλη του. Το κίνημα αποτελείται από το κεντρικό σώμα, με ρόλο κυρίως οργανωτικό, χαμηλώτερες δομές εθνικές και τοπικές όχι με δομή πυραμίδας, αλλά με ρόλο να προωθούν και να προβάλουν το κίνημα, τις θέσεις και τους προβληματισμούς στις αντίστοιχες ομάδες πληθυσμών. Το ίδιο το κίνημα δεν έχει απευθείας εκλογικό χαρακτήρα. Ο ρόλος του είναι να πολιτικοποιήσει τους λαούς της Ευρώπης και να αποφασίζουν οι ίδιοι οι πολίτες για τα βασικά ζητήματα, και να μην επαναπαύονται σε κόμματα-σωτήρες. Τα κόμματα αλλάζουν ρόλο και γίνονται διαχειριστές της λαϊκής βούλησης, πλήρως εκφρασμένης, με δομή και λεπτομέρεια.
Το κίνημα έχει δημιουργήσει κλάδο-βραχιώνα με εκλογικό χαρακτήρα, ο οποίος έχει συστήσει κόμματα στις περισσότερες από τις ευρωπαϊκές χώρες και σχηματισμό για τις ευρωεκλογές. Οι ανά την Ευρώπη εκλογικοί σχηματισμοί, είναι όλοι υπό το ενιαίο κίνημα και ακολουθούν την ατζέντα του, η οποία ενημερώνεται και βελτιώνεται συνεχώς, με την συμμετοχή των μελών του κινήματος.
Το DiEM25 διαφωνεί με την επιλογή που έχει δοθεί στους πολίτες της Ευρώπης: “θα υποκύψουμε στις Βρυξέλες και στα λόμπι που κρύβονται πίσω από το παραπέτασμα καπνού, χωρίς να ξέρει κανείς ποιοι είναι αυτοί που αποφασίσανε κρυφά για μας” ή “διαλύουμε την Ευρώπη και ταμπουρωνόμαστε στα εθνικά σύνορα, ενισχύοντας την ξενοφοβία που οδήγησε στον 2ο παγκόσμιο πόλεμο”. Υπάρχει και τρίτη λύση. Διαφάνεια και κυκλοφορία της πληροφορίας, και δεν λαμβάνονται αποφάσεις σε κρυφές συναντήσεις αδύναμων πολιτικών με λόμπι. Όλοι οι πολίτες της ΕΕ θα έχουν άμεση και από επίσημη πηγή πρόσβαση σε όλες τις συνομιλίες τόσο των σωμάτων της ΕΕ (Eurogroup, Ευρωκοινοβούλιο, κλπ) όσο και των αξιοματούχων με αντιπροσώπους των διαφόρων λόμπι, σε ζωντανή σύνδεση στο διαδίκτυο. Ο μέσος πολίτης είναι ικανός να σκεφτεί και να αποφασίσει καλύτερα, έχοντας τα δεδομένα αυτά, με γνώμονα το συμφέρον των λαών.

Η ατζέντα και οι βασικοί στόχοι και θέσεις
Το κίνημα ξεκίνησε αρχικά να σκέφτεται πάνω στο θέμα της οικονομικής ένωσης και πολιτικής. Κάθε πολίτης πρέπει να έχει τα βασικά αγαθά / επίπεδο διαβίωσης. Η ΕΕ οργανώνεται πλέον όχι ως καρτέλ, αλλά ως κοινοπολιτεία με αναπροώθηση επενδύσεων στις πιο αδύναμες περιοχές. Σταμάτημα της αναδιανομής του πλούτου από τους πιο φτωχούς στους πιο πλούσιους με κρατική αρωγή. Προώθηση και κατανομή των προσφύγων σε όλη την επικράτεια της ΕΕ. Αύξηση της ισχύος του Ευρωκοινοβουλίου, και του Ευρωσυντάγματος, με στόχο την Ευρωπαϊκή πολιτική ολοκλήρωση, ικανή να ελέγξει πλέον σχηματισμούς όπως Eurogroup, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα κλπ, όπως κάθε κράτος κάνει με την κυβέρνησή του και την κεντρική του τράπεζα.
Τις αλλαγές θα τις επιλέξουν πολίτες από όλες τις πολιτικές πλευρές, μεριές της Ευρώπης, χωρίς διακρίσεις, φύλου, ηλικίας, οικονομικής θέσης, κλπ.
Δεν είναι δυνατόν η δημοκρατία σε ένα σημείο της ΕΕ να είναι ελεύθερη, όταν σε άλλο μέρος έχει καταλυθεί.
Δεν μπορούμε να έχουμε στην μία μεριά αξιοπρέπεια, όταν στην γειτονική χώρα, αφαιρέθηκε.
Δεν μπορούμε να έχουμε άνθιση σε ένα μέρος, όταν το άλλο εξοθείται στην ανέχεια και την καταπίεση.
Δεν μπορούμε να αναπτυχθούμε, χωρίς να έχουν όλοι οι πολίτες τα βασικά αγαθά, να αναπτυχθοούμε σαν άνθρωποι, με οικολογική ισοροπία και αποφασιστικότητα να απεξαρτηθούμε από τα ορυκτά καύσιμα.
Η δημοκρατία είναι κοινό αγαθό και όχι πολυτέλεια.

Το κάλεσμα στους πολίτες και η ισχύς του κινήματος
Το κίνημα, όπως κάθε άλλο κίνημα, βασίζεται στην συμμετοχή για την ισχύ του. Οι πολίτες της Ευρώπης παλεύουν για την δημοκρατία που δικαιούνται, σε όλη την Ευρωπαϊκή επικράτεια.
Η προσπάθεια στοχεύει να τελειώσει η απομείωση των πολιτικών σχέσεων υπέρ των σχέσεων ισχύος.
Η γραφειοκρατεία της ΕΕ, πρέπει να γίνει υποκείμενο της λαϊκής θέλησης και κυριαρχίας.
Πρέπει να αποσυνθεθεί η συνήθεια της κυριαρχίας των ισχυρών εταιριών πάνω στην θέληση των λαών.
Να επαναπολιτικοποιηθούν οι κανόνες της απλής αγοράς και του κοινού νομίσματος.

Το κάλεσμα αφορά κάθε δημοκράτη πολίτη, ασχέτως ειδικών πεποιθήσεων, για να συννενοηθούμε στα απολύτως ελάχιστα που είναι κοινώς αποδεκτά και λογικές απαιτήσεις από όλους μας και να τα εφαρμόσουμε σε τοπικό, εθνικό και Ευρωπαϊκό επίπεδο. Πράγματα που θα αποφασίσουμε όλοι μαζί με την συμμετοχή μας και θα τα εφαρμόσουμε με εκπροσώπους που θα εκλέξουμε μόνοι μας, μέσα από τις τάξεις μας, για το λίγο διάστημα που χρειάζεται να τα εφαρμόσουν.
Το κίνημα μπορεί να βοηθηθεί από τον καθένα, έστω και αφιερώνοντας λίγο χρόνο να το γνωρίσει κανείς και να το μεταφέρει. Ακόμη και η διαφωνία σε κάποιο θέμα, βοηθάει τον διάλογο και τις πιθανότητες να βελτιώσουμε τις ζωές μας εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης των λαών και όχι των καρτέλ, πλέον.

Η διαφορά του κινήματος από τα προσωποπαγή κόμματα
Μέχρι σήμερα, γνωρίσαμε την πρακτική, να συγκροτηθεί μια ομάδα πολιτών, να στήσει κόμμα και αφού εκλεγεί με βάση κάποιες προθέσεις, να κοιτάξει να κάνει συμμαχίες εκ των υστέρων ή και εκ των προτέρων, κρυφά ή φανερά, με συμβιβασμούς με σχηματισμούς υποχωρόντας από τις θέσεις του.
Η προτεινόμενη αλλαγή, είναι κάθε θέμα να κρίνεται ξεχωριστά σε λαϊκή βάση, να μην γίνονται συμβιβασμοί εκπτώσεων από την λαϊκή βούληση και να υλοποιούνται πράγματα που όλοι (η πλειοψηφεία) έχουν συμφωνήσει πριν ακόμα από την κάλπη, ώστε να μην έχει σημασία ποιος θα εκλεγεί, αρκεί να κάνει αυτό που όλοι μαζί αποφασίσαμε.
Δεν υπάρχουν ηγέτες και πρόσωπα. Ο καθένας μπορεί, εφόσον το επιθυμεί, να συνεισφέρει λιγότερο ή περισσότερο, σε ένα ή περισσότερα θέματα του ενδιαφέροντος, της ενασχόλησής του ή της πιθανής ειδίκευσής του. Όλοι έχουν φωνή και πρόσβαση στην πληροφορία και οι θέσεις του κινήματος προκύπτουν θέμα-θέμα με δημοψηφίσματα. Οι θέσεις προκύπτουν μετά από διάλογο, τεκμηρίωση και είναι πλήρεις και η μόνη προϋπόθεση άμεσης εφαρμογής τους είναι η πολιτική βούληση.
Θα πει κανείς: “Και τι θα γίνει μόλις πάρουν την εξουσία; Θα γίνουν σαν τους υπόλοιπους; Θα θέλουν μια καρέκλα;” Όσοι βρέθηκαν μπροστά στην ευκαιρία να διατηρήσουν την καρέκλα τους, σηκώθηκαν και έφυγαν. Το μόνο που χρειαζόταν για να μείνουν, ήταν να υπογράψουν ότι τους λένε… δεν το έκαναν. “Και οι υπόλοιποι; Αυτοί που θα μπουν στο μέλλον;” Δεν έχει σημασία. Το κίνημα χρησιμοποιεί την βάση και για να διαλέγει πρόσωπα και για να διαλέγει πολιτικές. Όλα είναι ρευστά και ελεγχόμενα κάθε στιγμή (για όσο θέλουμε όλοι μας).
Η ελπίδα
Γιατί να πετύχει αυτό το κίνημα, εκεί που απέτυχαν οι υπόλοιποι;
Κάποιοι από τους υπόλοιπους, κατ’ αρχήν δεν απέτυχαν. Δεν είχαν υποσχεθεί ότι θα δράσουν για το κοινό συμφέρον. Άλλοι δοκίμασαν μόνοι τους, και βρήκαν μπροστά τους οργανωμένο το τοίχος της γραφειοκρατείας, στημένης να δημιουργεί προβλήματα στους πολίτες.
Το “διαίρει και βασίλευε” του Ιούλιου Καίσαρα, το οποίο έχει εφαρμόσει τέλεια το σημερινό κατεστημένο, καταργείται με την ελεύθερη διακίνηση της πληροφορίας. Έχουμε να ευχαριστήσουμε το διαδίκτυο για αυτό.
Οι επιλογές που έχουν γίνει μέχρι τώρα στην ατζέντα του κινήματος και των εθνικών κομμάτων, είναι προϊόν ελεύθερης σκέψης, στοχευμένης να δώσει λύση και να οδηγήσει σε συγκεκριμένα επιθυμητά αποτελέσματα, χωρίς συμβιβασμούς με μειοψηφικά λόμπι. Αν κάτι δεν δουλέψει, υπάρχει διάθεση να διορθώσουμε τα λάθη. Η αντιμετώπιση που συναντήσαμε μέχρι τώρα, να επαναλαμβάνουμε ότι δεν δουλεύει, μήπως και δουλέψει με την δεύτερη (υψηλή φορολογία, μνημόνια, κλπ), δεν υιοθετείται.
Θα πετύχει σίγουρα ή να μην το προσπαθήσουμε;
Το ερώτημα απαντιέται με ερώτηση:
Τι είναι καλύτερο; Σίγουρη δοκιμασμένη αποτυχία ή πιθανή επιτυχία;

Και τι θα κάνουμε όταν φύγουμε από το παλιό μας κόμμα και βγει ο παραδοσιακός μας αντίπαλος; Δεν είναι αυτό όμως ψεύτικη απειλή, την οποία μας έχουν εμφυτεύσει σε όλες τις πλευρές; Από την κάθε πλευρά μας λένε: “Ψήφισε εμένα τον Α για να μην βγει ο Β.” Ούτε ο Α ούτε ο Β έχουν κάτι να προτείνουν για το πρόβλημά μας. Ούτε που τους πέρασε ποτέ από το μυαλό ότι πρέπει να κάνουν τον κόπο να μας ρωτήσουν τι ανάγκες έχουμε, ποια είναι η άποψή μας για ένα θέμα. Μια φορά μας ρωτήσαν την 5η Ιουλίου του 2015 και τελικά, αφού απαντήσαμε, γύρισαν και μας είπαν: “Δεν ξέρετε εσείς…. εμείς ξέρουμε καλύτερα.” Για ποιο λόγο μας ρωτήσανε τότε; Έτσι για να δουν αν ξέρουμε;

Η λύση στα προβλήματα, βρίσκεται στις πράξεις και όχι στα πρόσωπα. Έχει σημασία ποιος θα μας λύσει το κάθε πρόβλημα; Σημασία έχει να λυθεί. Κανείς δεν μπορεί να τα ξέρει όλα, ότι και να υπόσχεται. Για αυτό στρεφόμαστε όλοι σε όλους. Αν κάποιος έχει μια καλή ιδέα, ας μην την κρατάει για τον εαυτό του. Η πατρίδα την έχει ανάγκη. Κάποιες ιδέες έχουν δημιουργηθεί, για τα πολύ βασικά, που μια περιορισμένη ομάδα πολιτών (μερικές δεκάδες χιλιάδες), κάθησαν, σκέφτηκαν, έγραψαν, συζήτησαν, πρότειναν και στο τέλος ψήφισαν την κατ’ αυτούς καλύτερη λύση, σε κάθε ερώτημα που τέθηκε.
Κάθε μέρα, σε κάθε συζήτηση, νέοι άνθρωποι, έχουν επιπλέον ανησυχίες, υπάρχουν λεπτομέρειες και θέματα ολόκληρα που δεν έχουν λυθεί ακόμα. Υπάρχουν προβλήματα που περιμένουν τον κάθε έναν, να βάλει το λιθαράκι του, να αναζητήσει και αναγνωρίσει ένα πρόβλημα ακόμα, να διορθώσει μια λεπτομέρεια ακόμα, να προωθήσει την δημοκρατία λίγο παραπέρα, να βελτιώσει τις ζωές όλων μας.
Η προσπάθεια δεν είναι προεκλογική. Ξεκίνησε πριν δύο χρόνια, συνέχισε προεκλογικά, πρέπει να συνεχίσει και μετά τις εκλογές. Οι πολίτες πρέπει να συμμετέχουν και οι εκλεγέντες να τους ακολουθούν. Η περίοδος που ακολουθούσαμε πρόσωπα και κόμματα πρέπει να τελειώσει. Είναι καιρός τα κόμματα να ακολουθούν τους πολίτες, τους λαούς, τα κινήματα.

Δεν υπάρχει εμπιστοσύνη σε νέα πρόσωπα; Προτιμάμε την παλιά συνταγή;
Μήπως δεν έχουμε εμπιστοσύνη στον εαυτό μας; Ποιοι είναι αυτοί που ξέρουν καλύτερα από τον καθένα, τα πάντα; Δεν είναι δουλειά τους να ξέρουν. Είναι δουλειά τους να κάνουν, αυτό που θα τους πουν οι πολίτες. Αυτή την στιγμή γίνεται μια προσπάθεια να καταγραφεί τι θέλουν οι πολίτες. Τι θεωρούν πρόβλημα κατ’ αρχήν, και ποια από τις εμπεριστατωμένες λύσεις που προτάθηκαν το λύνει καλύτερα. Αν πρόκειται να μας εκπροσωπήσουν, δεν πρέπει να κάνουν αυτό που θέλουμε; Ας μαζευτούμε όλοι να καταγράψουμε τι θέλουμε. Μετά ας βγει όποιος λάχει. Αν δεν κάνει αυτό που του είπαμε, και ξέρει ότι του το είπαμε, γιατί είναι γραμμένο με κάθε λεπτομέρεια, τότε θα μπουμε στην βουλή, γιατί στην ουσία θα έχει καταλυθεί εμφανέστατα η δημοκρατία. Θα βάλουμε άλλον, όχι σε 4 χρόνια πάλι, ΧΤΕΣ!

Η ατζέντα της επόμενης μέρας σε τίτλους
Παρακάτω ακολουθούν ιδιαίτερα επιγραμματικά, αυτά που δεν τα σκέφτηκε ένας άνθρωπος ή μια μικρή ομάδα μόνοι τους. Κάθε θέμα ήταν λιγότερο ή περισσότερο στις σκέψεις πολλών. Κάποιοι σε κάθε περίπτωση, το ανέδειξαν, συζητήθηκε, ειπώθηκαν ιδέες, επιλέχτηκαν οι πιο ολοκληρωμένες και με καθολική ψηφοφορία από όλα τα μέλη, σε όλη την Ευρώπη επιλέχτηκε όχι η καλύτερη απαραίτητα, αλλά η πιο αποδεκτή λύση για κάθε θέμα.
Όλα τα παρακάτω, είναι έτοιμα να γίνουν πράξεις, σε λίγες μέρες, από άκρη σε άκρη σε όλη την Ευρώπη, με παραλλαγές που να είναι βέλτιστες για κάθε χώρα και κάθε λαό. Μέσα στην λίστα θα υπάρξουν λάθη, τα οποία θα αναγνωριστούν στην υλοποίηση (ή ακόμη καλύτερα και πιο πριν, με την βοήθεια όλων), για να βγει κάτι ακόμη καλύτερο άμεσα και καθολικά.
Πιο αναλυτικά και τεκμηριωμένα, όλα υπάρχουν στο πολύ συγκεκριμένο πρόγραμμα, στον ιστότοπο του ΜΕΡΑ25. Ο σκοπός της παρουσίασης σε τίτλους είναι: σε λίγο χώρο να παρουσιάσει ένα παράδειγμα, ότι όλοι μπορούμε να σκεφτούμε τι είναι καλό για τον τόπο μας, σε βαθμό υλοποίησης. Ένα παράδειγμα – κάλεσμα όλων μακρυά από τους προβεβλημένους σωτήρες με τα συνεργεία πίσω από τις κουρτίνες.

Οικονομικά
 μείωση πρωτογενών πλεονασμάτων στο 0-1,5%
 αποπληρωμές ανάλογα με το ρυθμό ανάπτυξης
 δημόσια εταιρία διαχείρισης κόκκινων δανείων, όρια στους πλειστηριασμούς, δικαίωμα αγοράς του δανείου στην τιμή που πουλήθηκε σε ιδιώτες
 ΦΠΑ μέγιστο, 15% για ηλεκτρονικές συναλλαγές, 18% μετρητά
 φόρος επιχειρήσεων 15-20-26%, χωρίς προπληρωμές
 επαναφορά ΣΔΟΕ και αλγόριθμικού ελέγχου φοροδιαφυγής
 μείωση κινήτρου φοροδιαφυγής με μείωση φορολογίας
 δημόσιο εξωτραπεζικό σύστημα πληρωμών, συναλλαγές μέσω taxisnet
 μετατροπή του ΤΑΙΠΕΔ σε δημόσια αναπτυξιακή τράπεζα
 πάγωμα ιδιωτικοπιήσεων για καλύτερες τιμές, και πλήρης εξαίρεση σε αγαθά, όπως ενέργεια, νερό παραλίες κλπ.
 προστασία μισθωτής εργασίας και ένταξη στο ΙΚΑ ακόμα και μερικής απασχόλησης
 ταβάνι αθροίσματος φόρων-εισφορών επιχειρήσεων το 50% των κερδών / 5ετής ασυλία σε νέες επιχειρήσεις
 ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα
 σταδιακή αύξηση κατώτατων μισθών, ευέλικτες συλλογικές συμβάσεις
 κεφαλαιοποίηση ασφαλιστικών ταμείων από την αναπτυξιακή τράπεζα
Πράσινη μετάβαση
 επέκταση ΑΠΕ με χωροταξικό, εξειδικευμένη προστασία περιβάλλοντος
 τοπική παραγωγή ενέργειας
 προσανατολισμός σε ανάτπυξη σιδηροδρόμων, ποδηλατοδρόμων και ηλεκτρικών αυτοκινήτων
 φοροαπαλλαγές για χρήση ΑΠΕ
 προώθηση ανακύκλωσης απορρυμάτων στην πηγή
 περιορισμός μεγέθους τουριστικής κλίμακας – διασπορά
 διατροφική αυτάρκεια σε αγροτικά ποιοτικά προϊόντα / ήπια αλιεία
 επαναχρησιμοποίηση νερού και υπολειμάτων
 αφαλάτωση με χρήση ΑΠΕ, τοπικές μονάδες επεξεργασίας νερού
 προστασία κενών αστικών χώρων, δασών, παραλιών
 ολοκλήρωση κτηματολογίου, δασικών κλπ χαρτών
 προστασία δικαιωμάτων ζώων
Παιδεία πολιτισμός ΜΜΕ
 διαβουλευτικό συμβούλιο με μέλη, κληρωτούς πολίτες, εκπαιδευτικούς και βουλευτές
 προστασία πολυπολιτισμικότητας
 ενεργητική εκμάθηση αντί αποστήθισης
 εισαγωγή πρακτικών αειφορίας στην εκπαίδευση
 διάκριση γενικού και επαγγελματικού λυκείου, αναβάθμιση επαγγελματικού – παροχή σύγχρονης πιστοποίησης
 προστασία ασύλου πανεπιστημίων από υπηρεσία εντός των πανεπιστημίων
 αξιολόγηση σχολείων/ ιδρυμάτων μεταξύ τους με βάση το έργο τους
 διαβουλευτικό συμβούλιο για την πολιτική του πολιτισμού
 μετατροπή φόρων δημιουργών σε χορηγία άλλων δημιουργών
 ποσόστωση ποιοτικών εγχώριων παραγωγών στα ΜΜΕ
 διαβουλευτικό συμβούλιο για τα ΜΜΕ
 διαφύλαξη και αξιοποίηση αρχείου ΕΡΤ
Υγεία
 κάλυψη πάγιων αναγκών
 αύξηση εισακτέων νοσηλευτών
 κίνητρα απομακρυσμένω περιοχών
 πανελλήνιο ψηφιακό σύστημα διαχείρισης ασθενών με πλήρη φάκελο
 υποστήριξη ΤΟΜΥ
 εισακτέοι σε σχολές ανάλογα τις ανάγκες σε προσωπικό του ΕΣΥ
 ΑΣΕΠ διοικητών
 οργάνωση, έλεγχος αποδοτικότητας, επίκαιρη εκπαίδευση, ενίσχυση νοσοκομείων
 δωρεάν γενόσημο
 νομιμοποίηση ινδικής κάναβης και παροχή οπιωδών ουσιών από εξειδικευμένες ομάδες του ΕΣΥ
Δημοκρατία
 βαθμίδες συμβουλίων με κληρωτά και εκλεγμένα μέλη
 κατάργηση εμπλοκής δανειστών στην διαμόρφωση πολιτικής
 Συνταγματική αναθεώρηση αποκλειστικά με πρόταση από πολίτες ακολουθούμενη από δημοψήφισμα
 αλλαγή τοπικής αυτοδιοίκησης με δημογραφικά ΚΑΙ εδαφικά κριτήρια
 ΕΝΦΙΑ αποδίδεται και ελέγχεται από δημοτικές αρχές. ο προϋπολογισμός εκπονείται με συμμετοχή πολιτών
 κοινωνικά παντοπωλεία, ιατρεία, φαρμακεία και προληπτική ιατρική
 απλή αναλογική
 σώμα δίωξης μεγαλο-επιχειρηματικού εγκλήματος
 περιορισμός πολλαπλών δικών, και ταχύτατη κρίση εφέσεων
 συμμετοχικές διαδικασίες εκλογής δικαστών – κατάργηση διορισμού δικαστών
 κατάργηση αντιτρομοκρατικών νόμων
 προστασία μειωνοτήτων και κοινή αντιμετώπιση όλων των πολιτών
 περιορισμός υπερ-ποινικοποίησης και εναλακτικές ποινές
 κοινωνική υπηρεσία για αντιρησίες συνείδησης
 αναγνώριση δικαιωμάτων πολιτικού γάμου, ανεξαρτήτως φύλλου
 σώμα προστασίας κατά ρατσιστικής βίας
 ενοποίηση επιδομάτων αναπηρίας
Η Ελλάδα στην Ευρώπη
 άμεση νομοθέτηση των οικονομικών τομών, χωρίς έγκριση Eurogroup
 Νέα Συμφωνία για την Ευρώπη
 οι πολιτικές προτείνονται από όλους τους Ευρωπαίους, σε όφελος όλων των Ευρωπαίων
 συμφέροντα ελληνισμού, κοινά με όλους τους λαούς
 πανευρωπαϊκό πρόγραμμα επενδυτικό προς πράσινη μετάβαση
 τόνωση και ενίσχυση Ευροκοινοβουλίου και εθνικών βουλών
 νεό Ευρωπαϊκό Σύνταγμα προταθέν και ψηφισμένο από τους πολίτες
 δημιουργία Ευρωπαϊκης Ομοσπονδίας
Εξωτερική πολιτική – θέσεις
 δεν ταυτίζουμε κυβερνήσεις με λαούς
 ενδυναμώνουμε δημοκρατικά κινήματα χωρών
 περιορίζουμε τεχνητές εντάσεις αντιπερισπασμού
 ενίσχυση Ευρωπαϊκού Οργανισμού Άμυνας
 επαγγελματική αποκλειστικά στρατιωτική θητεία
 δίκτυο αλληλεγγύης μεταναστών, μικρές διάσπαρτες υποδομές
 συνέλευση μεταναστών – θεσμός επικοινωνίας με την πολιτεία
 αλλαγές διευκόλυνση σε άδεια παραμονής, υπηκοότητα
 το μπόνους των 50 εδρών πάει από το πρώτο κόμμα στους Έλληνες της διασποράς
 διεθνισμός, ως αντίδοτο στην παγκοσμιοποίηση

Ας σκεφτούμε όλοι μαζί, ένα – ένα τα θέματα του τόπου, της Ελλάδας, της Ευρώπης. Δεν χωράνε πλέον συνεργασίες παλαιοκομματικές, για να βγουν όλοι μαζί κυβέρνηση και να κάνουν παζάρια στις πλάτες μας.
Δεν έχει σημασία ποιος θα βγει. Έχει σημασία αυτός που θα βγει, να πάρει αυτό που όλοι μαζί εκπονήσαμε, να το κάνει πράξη. Και ποιος είναι πιο κατάλληλος για αυτό, από τον καθένα από εμάς που όλοι μαζί θα το εκπονήσουμε, όλοι μαζί θα εργαστούμε και θα σκεφτούμε; Κανείς να μην μείνει απ’ έξω. Όλοι μπορούν να προσφέρουν, όλοι κάτι γνωρίζουν λίγο καλύτερα, όλοι πονάμε την πατρίδα.

*Ο Γιάννης Γκούμας είναι Αρχιτέκτων μηχανικός ΕΜΠ, MSc Renewable Energy and Architecture, Nottingham πιστοποιημένος σχεδιαστής κτιρίων nZEB




Σχολιάστε