Σύλλογος Φίλων Λεμονοδάσους: Βοήθεια στις εκλογές του συλλόγου μας – Γράφει ο Τάσος Γκούμας



Γράφει ο Τάσος Γκούμας 

 

Πόρος 22- Αυγ. – 2019

 

Αγαπητοί φίλοι του Λεμονοδάσους,

αντί του συνήθους απολογισμού, μια συνολική αναφορά στη διαδρομή του συλλόγου, της υφιστάμενης κατάστασης, των προβλημάτων και προοπτικών του Λεμονοδάσους.

Στα χρόνια που δραστηριοποιήθηκε μια ομάδα ανθρώπων και πριν την ίδρυση του Συλλόγου, προβήκαμε σε μια θεμελιακή αλλαγή στην άρδευση του Λεμονοδάσους που χαρακτηριζόταν από τεράστια απώλεια αρδευτικού νερού.

Όλοι οι συμμετασχόντες στη προσπάθεια δεν είναι μέλη του συλλόγου μας αλλά καταλαβαίνουν τι σημαίνει ΝΕΡΟ.

Ενεργοποιήσαμε το από 35 ετών και πλέον, υπόγειο δίκτυο σωληνωτών αγωγών που δεν είχε λειτουργήσει ποτέ.

Το αποτέλεσμα ήταν η εξοικονόμηση αρδευτικού ύδατος κατά 50% και πλέον, και η επίσης εξοικονόμηση κόστους άντλησης και διανομής κατά μεγάλο ποσοστό επίσης.

Για να γίνει πιο αντιληπτό παραστατικά αυτό, να αναφέρουμε ότι με την παροχέτευση από τις γεωτρήσεις στους αρδευτικούς αύλακες (κοντίτα) 75 κυβ. μέτρων νερού ανά ώρα,  στο πιο μακρινό σημείο, στην ‘Αρτιμο, έφθανε λόγω απωλειών, μόνο το 5% του νερού σε 1,5 ώρες, ενώ τώρα με παροχέτευση 35 κυβ. μέτρων ανά ώρα, φτάνει το 100% του νερού σε 3 λεπτά της ώρας!

Η εξοικονόμηση νερού καθίσταται όχι μόνο επιτακτικότερη αλλά απολύτως αναγκαία λόγω των επικρατουσών συνθηκών κλιματολογικής αλλαγής, που γίνεται φανερή με την αύξηση της θερμοκρασίας, σε συνδυασμό με την ελάττωση, στην περιοχή μας, των βροχοπτώσεων και του κατακλυσμιαίου χαρακτήρα των, που οδηγεί τάχιστα το σύνολο σχεδόν των νερών των χειμάρρων στη θάλασσα.

Μια ακόμα δυνατότητα που αποκτήθηκε από την ολοκλήρωση του αρδευτικού δικτύου κλειστών αγωγών είναι η δυνατότητα τοποθέτησης πυροσβεστικών κρουνών σε όλη την έκταση του Λεμονοδάσους.

Έχουν ήδη τοποθετηθεί τρεις.

Θα πρέπει να επιδιώξουμε μια συνάντηση με το Δασαρχείο Πόρου, με την Πυροσβεστική και με το Πολεοδομικό Γραφείο Πόρου, ώστε να καταστρώσουμε έναν οδηγό για το απευκταίο της εμφάνισης της εν λόγω κατάστασης.

Διαθέτουμε ήδη μια ποσότητα 200 κ.μ. νερού από δύο δεξαμενές, όπου χρειαστεί στο Λεμονοδάσος, η οποία ποσότητα θα αυξηθεί όταν μπορέσουμε να ενεργοποιήσουμε μία ακόμα δεξαμενή που βρίσκεται πάνω από του ‘’Καρδάση’’.

Όμως τα παραπάνω χρειάζονται δράση και χρόνο.

Ως τότε είναι ανάγκη οι Λεμονοδασίτες να διατηρούμε τα κτήματά μας καθαρά από σκουπίδια και αγριόχορτα που είναι καύσιμη ύλη στην απευκταία περίπτωση.

Η ανάγκη για εξοικονόμηση νερού είναι αναγκαία και λόγω της απουσίας επενδύσεων για την συγκράτηση των όμβριων υδάτων προς εμπλουτισμό των υδροφόρων οριζόντων που αποβαίνει όχι μόνο σε βάρος της πραγματική οικονομίας αλλά και της ίδιας της Ζωής, αφού προϋπόθεση της Ζωής είναι το Νερό.

Η υποχώρηση της στάθμης του υδροφόρου ορίζοντα επιβεβαιώθηκε για μία ακόμα φορά στο Λεμονοδάσος όταν πρόπερσυ το 2019, αναγκαστήκαμε να αυξήσουμε το βάθος των αντλιών κατά 20 και πλέον μέτρα που έφθασαν πλέον στη στάθμη της θάλασσας.

Για την Ιστορία αλλά και για την κατανόηση της κατάστασης, κάποτε το Λεμονοδάσος ποτιζόταν από πηγές με ελεύθερη ροή, από ψηλά.

Χάθηκε το νερό, πήγε βαθύτερα και έφιαξαν οι Λεμονοδασίτες τις στοές.

Χάθηκε και από αυτές το νερό και πήγε βαθύτερα και άρχισαν οι γεωτρήσεις.

Σήμερα η μία έχει βάθος 210 μέτρα και η αντλία βρίσκεται στη στάθμη της θάλασσας.

Και η δεύτερη έχει και αυτή βάθος 210 μέτρα επίσης με την αντλια στη στη στάθμη της θάλασσας.

Πόσο πιο κάτω θα πάμε;

Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί επ’ άπειρον.

Θα μείνουμε από νερό.

Η κατάσταση στον κάμπο της Τροιζηνίας, όπου μπορούν να γίνουν έργα εμπλουτισμού του Υδροφόρου ορίζοντα δεν είναι καλύτερη.

Ο μισός κάμπος έχει ερημοποιηθεί και το θαλάσσιο μέτωπο προχωρεί προς τους πρόποδες των Αδερών με αιχμή τις γεωτρήσεις του Πόρου και την γεώτρηση του δήμου Τροιζηνίας – Μεθάνων.

Παλαιότερα έβρεχε από το Σεπτέμβριο μέχρι και το Φεβρουάριο –Μάρτιο. Όχι πια. Τώρα μειώνονται οι βροχές κατά τους μήνες αυτούς και αργότερα, μέσα σε δύο μήνες μπορεί να πέσει κατακλυσμιαία, το νερό έξι μηνών.

Αυτό το νερό πρέπει, πάσει θυσία, να συγκρατηθεί, να μην πάει στη θάλασσα.

Η βελτίωση των συνθηκών στον Κάμπο θα μπορούσε να βοηθήσει και το Λεμονοδάσος και την ευρύτερη περιοχή πέραν του Λεμονοδάσους προς την Ντάριζα, αν οι γεωτρήσεις στο Μιστρέτσι και αλλού που στέλνουν νερό στον Πόρο αντικαθιστώνταν από τις γεωτρήσεις στον Κάμπο, όπου θα εφαρμόζονταν μέτρα εμπλουτισμού του Υδροφόρου ορίζοντα και μέτρα ορθολογικής χρήσης του νερού.

Αλλά και τα απόβλητα του βιολογικού καθαρισμού στον Πόρο που, εκτός από την αντλούμενη ποσότητα νερού από τον Κάμπο περιέχουν και τις 6άδες των εμφιαλωμένων πόσιμων από τα σούπερ μάρκετ και σε λίγο και των αφαλατωμένων από τα εγκεκριμένα, όπως πληροφορούμεθα, εργοστάσια αφαλάτωσης, που μπορούν να φθάνουν (τα απόβλητα) και στη σημαντικότατη ποσότητα των 4.000 κυβικών ανά ημέρα το Καλοκαίρι, σε καμμιά περίπτωση δεν πρέπει να καταλήγουν στη θάλασσα αλλά να επιστρέφουν στον Κάμπο.

Όσο για την δικαιολογημένη απορία τι νερό θα πίνουμε, υπάρχει απάντηση στην από 35ετίας πρόταση της ΥΕΒ για ξεχωριστό δίκτυο ύδρευσης που θα παίρνει νερό από γεωτρήσεις στα ριζά του βουνού, μακρυά από νιτρικά και τα ενδεχόμενα προϊόντα του βιολογικού καθαρισμού. Αλλά ποιοι να ακούσουν;

Δυστυχώς δεν υπάρχει ούτε ευαισθησία, ούτε, και κυρίως, κατανόηση από τους αρμόδιους.

Με δεδομένη την κλιματική αλλαγή η αναγκαιότητα ορθολογικής διαχείρισης αρδευτικού και υδρευτικού ύδατος είναι αναγκαία.

Μετά το επιτακτικής ανάγκης και χωρίς χρονικά περιθώρια βήμα για την ορθολογική άρδευση του Λεμονοδάσους που επιτεύχθηκε αφού διαπιστώθηκε ότι είναι δυνατή η χρησιμοποίηση του υπόγειου δικτύου σωληνωτών αγωγών, με την δράση του Τ.Ο.Ε.Β. Λεμονοδάσους με πρόεδρο τον Αναστάσιο Σπ. Γερασίμου και με συνεργάτες τους συμβούλους Γιάννη Μανιάτη, Σταυρούλα Μουτζουβή, Αναστάσιο Αγγ. Γερασίμου και Αναστάσιο Ιωάνν. Γκούμα, η προσπάθεια για την διάσωση του Λεμονοδάσους δεν σταματάει.

Τα προβλήματα που απασχολούν το Λεμονοδάσος δεν σταματούν εδώ.

Ο πολυτεμαχισμός του κλήρου με 110 ιδιοκτήτες μιας έκτασης 250 στρεμμάτων δημιουργεί προβλήματα και καλλιέργειας και εμπορίας των προϊόντων.

Η έκταση των 250 στρ. θα μπορούσε να ανήκει σε έναν μόνο ιδιοκτήτη, όπως συμβαίνει σε μερικά αγροκτήματα στην Τροιζηνία.

Ήδη έχει εμφανιστεί η Κορυφοξήρα, ασθένεια που προσβάλει τους κλάδους της Λεμονιάς από την κορυφή τους, όπως μαρτυρά και η ονομασία της.

Το πιθανότερο είναι ότι η αρρώστια που κάποτε κατέστρεψε το Λεμονοδάσος δεν ήταν η κομμίωση, όπως νομιζόταν, αλλά η Κορυφοξήρα.

Η αντιμετώπισή της δεν είναι αποτελεσματική αν κάθε καλλιεργητής δρα μόνος του, επειδή ο μύκητας μεταδίδεται από λεμονοπερίβολο σε λεμονοπερίβολο. Χρειάζεται ομαδική δράση για την αντιμετώπισή του.

Η συλλογική αντιμετώπιση των ζητημάτων επιβίωσης του Λεμονοδάσους είναι επιτακτική.

Η ομαδική δράση είναι απαραίτητη για να αντιμετωπισθούν τα προβλήματα, όπως των εξατομικευμένων αναγκών άρδευσης, της διάθεσης και  εμπορίας των λεμονιών, της αντιμετώπισης της ασθένειας ‘’Τριστέζα’’ που όταν εμφανιστεί η κατάσταση θα είναι δραματική και της Κορυφοξήρας.

Μια προσπάθεια για ίδρυση Ομάδας Παραγωγών δεν φαίνεται εξ αρχής καταδικασμένη σε αποτυχία γιατί ήδη οι Λεμονοδασίτες είναι εθισμένοι στην κοινή δράση του ποτίσματος, με την ύπαρξη και λειτουργία του Τ.Ο.Ε.Β. επί σειράν 10ετιών με πολύ σημαντικές επιτυχίες τα τελευταία χρόνια.

Θα μπορούσε ο Τ.Ο.Ε.Β. να αποτελέσει ένα πρόπλασμα για την Ομάδα Παραγωγών με την ενεργό συστράτευση του Συλλόγου μας, αφού μέλη και των δύο οργανισμών έχουν εμπειρία σε συλλογικές δράσεις.

Η επιβίωση του Λεμονοδάσους, ως αμιγώς αγροτικής περιοχής, δεν φαίνεται να είναι πιθανή λόγω των μικρών ιδιοκτησιών, της παγκοσμιοποίησης, των εμπάργκο εξαγωγής αγροτικών προϊόντων για πολιτικούς λόγους, και της απομεινάσης μετά αυτά, μη ικανοποιητικής προσόδου.

Τα λεμονοκτήματα οφείλουν τη διατήρησή τους σε όσους τα φροντίζουν 1. Για συναισθηματικούς λόγους, 2. Στο ότι υπάρχει στο κτήμα κατάλυμα, όπου φιλοξενούνται εργάτες γης, οι οποίοι και το καλλιεργούν και 3. Σε αυτούς τους Λεμονοδασίτες που έχουν εξοχικό στο Λεμονόκτημα για διακοπές ή και μόνιμο τόπο διαμονής.

Θα ήταν εξ αυτών δικαιολογημένος ένας προβληματισμός για τη διευκόλυνση κατασκευής τέτοιων καταλυμάτων με ευνοϊκότερους όρους δόμησης, ως προς την αρτιότητα, αλλά αυστηρότερους ως προς τον όγκο και τη μορφή, ώστε να αποκλείονται κτίρια – τέρατα που έχουν ήδη φυτρώσει.

Εξ άλλου η φήμη του Λεμονοδάσους που προκαλεί το ενδιαφέρον των επισκεπτών να το δουν, υπαγορεύει την αξιοποίηση και ανάδειξη αξιοθέατων, όπως των νερόμυλων, παληών μικρών εκκλησιών, των στοών, των μονοπατιών κλπ.

Για τα μονοπάτια έχει διατυπωθεί από το σύλλογό μας αίτημα στο Δήμο Πόρου να μας παραχωρηθεί υπάρχον τοπογραφικό για να προσπαθήσουμε να υποβάλουμε αίτημα στην Δ/νση Τεχνικών Έργων της Υποπεριφέρειας που δείχνει ενδιαφέρον να βοηθήσει.

Και σαν να μη μας έφταναν όλα αυτά εμφανίστηκε και το πρόβλημα ‘’αγριογούρουνο’’.

Τα αγριογούρουνα ξεκινώντας από το βουνό, έχουν φτάσει μέχρι την Άρτιμο, μέχρι την άσφαλτο, καταστρέφοντας πεζούλια που είναι απαραίτητα για την οριζοντίωση του επικλινούς εδάφους του Λεμονοδάσους που είναι πρακτική από δημιουργίας του.

Όταν το πεζούλι είναι δίπλα σε μονοπάτι ή χωματόδρομο οι πέτρες και τα χώματα πέφτουν δίπλα καθιστώντας τη διάβαση των μονοπατιών αδύνατη και υποχρεώνοντας τους λεμονοδασίτες να τσιμεντοστρώνουν τα μονοπάτια για να μπορούν να πηγαίνουν στα κτήματά τους, πράγμα καταστροφικό για το ‘’Χρώμα’’ του Λεμονοδάσους με το brand name.

Οι Λεμονοδασίτες δεν ξαναφιάχνουν τα πεζούλια τους και επειδή κοστίζουν και επειδή τα αγριογούρουνα θα τα καταστρέψουν πάλι.

Επίσης τα αγριογούρουνα καταστρέφουν και τα δίκτυα άρδευσης αναζητώντας νερό.

Ο σύλλογός μας έγκαιρα ενημέρωσε με έγγραφό του στους αρμόδιους χωρίς, ως συνήθως, απάντηση.

Για τα αναφερθέντα θέματα ο σύλλογός μας έχει συνεργαστεί με τον Τ.Ο.Ε.Β. και έχει προβεί προς τι αρμόδιες Υπηρεσίες σε παραστάσεις για την προώθησή τους και μπορεί να διαδραματίσει ρόλο σε όλα αυτά σε συνεργασία πάντα με τον αδελφό οργανισμό του Τ.Ο.Ε.Β..

Όσο για τα εσωτερικά του συλλόγου, αλλάξαμε το Καταστατικό γιατί το παληό δυσκόλευε υπερβολικά τη διεξαγωγή των εκλογών.

Με το καινούργιο η διαδικασία και μπορεί να γίνει είτε πλήρως διαδικτυακά ή και με φυσική παρουσία κατά την ημέρα διεξαγωγής των εκλογών.

Η μυστικότητα της ψηφοφορίας διαδικτυακώς μπορεί να γίνει με χρησιμοποίηση σχετικής πλατφόρμας.

Προς το παρόν δεν είμαστε εξοικειωμένοι στη διαδικασία αυτή και η μυστικότητα όσων την επιθυμούν τηρείται με φυσική παρουσία στη Γεν. Συνέλευση.

Σημειωτέον ότι το Καταστατικό μας αυτό εγκρίθηκε στις 16-12-2019, 2 περίπου μήνες πριν την εμφάνιση του Κοροναϊού.

Η αίτηση για την αλλαγή του Καταστατικού είχε γίνει τον Ιούνιο του 2019.

 

Για το Δ.Σ. του συλλόγου μας που αποτελείται από τον αντιπρόεδρο Γιώργο Κρίτζαλη, γραμματέα τον Γιάννη Μανιάτη, ταμία τον Αναστάσιο Σπ. Γερασίμου και μέλος τον Γιάννη Κυριακάκη

 

Ο πρόεδρος

 

 

Τάσος Γκούμας




Σχολιάστε