Στον Πέτρο Βεττα In Memoriam



IMGP3004Γράφει ο Γιάννης Σουλιώτης –
Πέτρο, ένα απόσπασμα, ελαφρά παραφρασμένο ,από το βιβλίο σου ο ΑΝΤΙΝΟΟΣ του Φερνάντο Πεσσόα.

Η βροχή έξω πέφτει κρύα στην ψυχή μου

Ο Πέτρος κείτεται νεκρός…

Ο Πέτρος κείτεται νεκρός κι η μέρα έξω νύχτα μοιάζει

Άγαλμα θα σου στήσω
απόδειξη στο μέλλον το διηνεκές
της αγάπης μας, της ψυχικής ομορφιάς σου και της πίστης
ότι το κάλλος θείο δώρο είναι.
Το άγαλμα τούτο που εσύ μόνο εμπνέεις
όλες οι ερχόμενες γενιές θα το κληρονομήσουν, σαν δώρο αναπόφευκτο από θεό σταλμένο.

Αχ, το άγαλμα τούτο θα φτιάξω και σε βάθρο
θα το στήσω που δικό σου θα’ ναι, ώστε ο Χρόνος ,
με την ύπουλη, εγκληματική του δράση θα φοβηθεί να το αφανίσει ή με τη μανία του πολέμου και του φθόνου τον όγκο και την πέτρα να του φθείρει.
Οι θεοί οι ίδιοι θ’ αποφύγουν
στα Τάρταρα να ρίξουν το άγαλμά σου, το δώρο μου,
αφήνοντας χωρίς την παρουσία σου τον κόσμο όλο άδειο.

Αυτό που τώρα νιώθω είναι σαν το φωτοστέφανο,
που κυκλώνει τη σελήνη, όταν κλαίει η νύχτα.

Σε λίγο θα ΄ρθουν οι θεοί
και θα σε πάρουν μακριά, κανείς δεν ξέρει πώς,
σε αόρατα χέρια, δυνατά και γεμάτα γαλήνη.

Παρ’ όλα αυτά εμείς θα στέκουμε πάντα εδώ μπροστά σου άγαλμα ή θύμηση ,ασχέτως αν δεν νιώθουμε το άγγιγμα σου ,γιατί θα νιώθουμε την ευεργεσία σου.
Πέτρο, συγχώρα με αν δεν κρατήσω το μυστικό σου…
Ήρθε η ώρα νομίζω να πω στον κόσμο όλο ότι, πριν απ’ όλα, υπήρξες ΑΝΘΡΩΠΟΣ με όλα τα γράμματα κεφαλαία! Πράγμα σπάνιο στην εποχή μας..,
Το κάλλος , η ανάγκη ,ο πόνος σ΄ άγγιζαν όσο κανέναν άλλο. Πολλές φορές το καταλάβαινες χωρίς να στο πούνε. Άνοιγες πάντα απλόχωρα την καρδιά σου κι έδινες όλη σου την αγάπη, με έναν μόνο όρο: να μη το μάθει κανείς!
Ο πραγματικός ευεργέτης. Σεμνός κι αθόρυβος.
Ήρθε όμως η ώρα να μαθευτεί. Μη μου θυμώσεις!
Η πατρίδα σου ο Πόρος, κι ο όχι μόνο, σ’ ευγνωμονεί, για την αγάπη σου ,τη ζεστή αγκαλιά σου, τη γενναιοδωρία σου.
«Ο Πόρος είναι», ο Αντίνοος, ο Σαγκάλ χωρίς εσένα δεν θα υπήρχαν. Τι άλλο να σου πω;…

Ξέρεις ..,οι άνθρωποι βλέπουν πιο πολύ με τα μάτια παρά με την ψυχή.

Γι’ αυτό κι Ασάλευτο στην πέτρα θ’ αποθέσω αυτόν τον πόνο τον μεγάλο, ασάλευτη να λαχταρούν οι άνθρωποι την παρουσία σου.

Καλό ταξίδι ΦΙΛΕ!

Γιάννης Σουλιώτης




Comments (1)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. ΑΡΙΣ ΑΝΤΑΝΗΣ says:

    Προσυπογράφουμε τα ποιητικά λόγια του Γιάννη Σουλιώτη όλοι οι Ποριώτες, οι συντοπίτες, οι συμπατριώτες, οι φίλοι του Πέτρου.
    Άρις Αντάνης

Σχολιάστε