Στη μικρή Βουλή τω Σπετσών



spetsesΤου Γιώργου Καλού –

Μέρες έντασης και κατήφειας, μέρες μεγάλης έγνοιας εθνικής κι άγχους ατομικού, ζωγραφισμένου στα πρόσωπα των ανθρώπων με χρώματα ασυνήθιστα, της απελπισίας.

Ένα καλοκαίρι πνιγμένο στην αβεβαιότητα, κάτι σαν… νύχτα διαρκείας. Στο μεγάλο καφενείο της σπετσιώτικης Ντάπιας, μικρογραφία μιας ανάστατης πέρα ως πέρα Ελλάδας, συζητήσεις και διαξιφισμοί κι εκνευρισμός. Η τακτική παρέα ντόπιων συνταξιούχων που έχει τη θέση της στη γωνία προς τη θάλασσα, αλλά βλέπει κι ακούει εύκολα από τη γιγαντοοθόνη της τηλεόρασης τον ορυμαγδό των δελτίων με τις ατέρμονες συζητήσεις του παραλογισμού, καλείται –ως συνήθως– να απαντήσει με τη συσσωρευμένη από τα χρόνια εμπειρία της σε διλήμματα πρωτόγνωρα κι επιμελώς θολωμένα: «Ναι» ή «Όχι» στο δημοψήφισμα, μέσα ή έξω από την Ευρώπη, ευρώ ή δραχμή, νέα μνημόνια ή κατάρρευση, εθνική συνεννόηση προ πτώχευσης ή κομματικοί παλικαρισμοί με «σφυρίγματα» προσποιητής άγνοιας κινδύνου;

«Μα η Βουλή ήρθε στις Σπέτσες;» ρώτησε φωναχτά, ώστε να τον ακούνε όλοι γύρω, και κάθισε απέναντί τους, για να τους απολαύσει ενώ διαπληκτίζονταν, κάποιος που έδειχνε από μακριά επισκέπτης Σαββατοκύριακου του ηρωικού νησιού.

Διαβάστε τη συνέχεια στο Saronic Magazine




Σχολιάστε