Σταθερό, και όχι θολό, το προεκλογικό τοπίο στον Πόρο



Μόλις τρεις μήνες πριν τις εκλογές της 26ης Μαΐου, το προεκλογικό τοπίο στον Δήμο του Πόρου παραμένει αμετάβλητο, με τον Δήμαρχο Γιάννη Δημητριάδη να εξακολουθεί να «παίζει» κυριολεκτικά χωρίς αντίπαλο. Απέναντί του, ο τέως Δήμαρχος Δημήτρης Στρατηγός συνεχίζει να μην ανακοινώνει την υποψηφιότητά του και να απέχει από κάθε δημόσια εμφάνιση, αφήνοντας τους υποστηρικτές του να διαφημίζουν μόνο ανεπίσημα στα καφενεία την φημολογούμενη υποψηφιότητά του.

Από την άλλη, οι 19 υποψήφιοι που ήδη έχει ανακοινώσει ο Γιάννης Δημητριάδης, με βάση τον ίδιο κορμό που τού έφερε τη νίκη στις εκλογές του 2014, έχουν ξεκινήσει εδώ και καιρό το κυνήγι του σταυρού εκμεταλλευόμενοι το χρονικό πλεονέκτημα που τούς έδωσε η ιδιαίτερα έγκαιρη ανακοίνωσή τους. Το γεγονός αυτό προσθέτει ένα ακόμα ατού στην υποψηφιότητα Δημητριάδη, η οποία έχει ούτως ή άλλως συντριπτικά υπέρ της την λεγόμενη «παράσταση νίκης» και βλέπει το χρόνο να συνεχίζει να κυλάει υπέρ της.
Δεδομένου του ιδιαίτερα ευνοϊκού αυτού κλίματος υπέρ το νυν Δημάρχου, θα περίμενε κανείς από όποια κίνηση υπήρχε απέναντί του ότι θα προσπαθούσε να κερδίσει το χαμένο έδαφος και να παρουσιάζεται παντού παίζοντας «τα ρέστα της» σε κάθε επίπεδο και σε κάθε ευκαιρία. Ωστόσο η στάση του Δημήτρη Στρατηγού είναι ακριβώς η αντίθετη, αφού τόσο ο ίδιος, όσο και οι εν δυνάμει υποψήφιοί του δεν παρουσιάζονται σε καμία κοινωνική εκδήλωση, διατρανώνοντας την απουσία τους.

Είναι χαρακτηριστικό ότι φέτος, για πρώτη φορά όχι μόνο σε προεκλογική περίοδο, αλλά ακόμα και σε έτη χωρίς εκλογικό ενδιαφέρον, η απουσία «αντίπαλης παράταξης» ήταν απόλυτη όχι μόνο στις εθνικές γιορτές, αλλά ακόμα και στις χοροεσπερίδες, τις εκδηλώσεις και τις κοπές πίτας που έχουν γίνει μέχρι σήμερα στο νησί (Δήμος, ΤΟΕΒ και Φίλοι Λεμονοδάσους, Σύλλογος Φίλων Μουσείου Αρ. Φουρνιάδης, ΕΑΑΝ, Σύλλογος Γυναικών, ΝΟΠΤ κ.α.).

Μια τέτοια στάση 3 μόλις μήνες πριν τις εκλογές είναι ξεκάθαρο ότι μηδενίζει τις όποιες ελπίδες του κυοφορούμενου συνδυασμού να χτυπήσει τις εκλογές και σε καμία περίπτωση ένας λογικός άνθρωπος δεν θα μπορούσε να θεωρήσει ότι αποτελεί στρατηγική που ακολουθείται επίτηδες για να φέρει τη νίκη.

Αντίθετα, είναι πλέον ξεκάθαρο ότι η υπάρχει σοβαρή αδυναμία, όχι απλά στη συγκρότηση ενός μίνιμουμ συνδυασμού που θα έδινε μια «ασφάλεια» στον Δημήτρη Στρατηγό για να ανακοινώσει την υποψηφιότητά του, αλλά ακόμα και στο να στελεχώσει μια ομάδα 4-5 ατόμων που μπορούν να παρουσιαστούν μαζί του δημόσια σε μια κοινωνική εκδήλωση, ως μέλη του συνδυασμού του.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ μας, στο εσωτερικό της ομάδας που βρίσκεται γύρω από τον κ. Στρατηγό υπάρχουν σοβαρές εκκρεμότητες οι οποίες αφορούν κυρίως σε τρία ζητήματα: τα οικονομικά του συνδυασμού, την έλλειψη γυναικών και την αποσαφήνιση για το ποιοι θα είναι υποψήφιοι. Και αν τα δύο πρώτα ζητήματα είναι εύκολα κατανοητά, το τρίτο είναι περίπλοκο. Κι αυτό, γιατί πολλοί, με πρώτο τον ίδιο τον Δ. Στρατηγό, αντιλαμβάνονται ότι οι πλέον φανατικοί υποστηρικτές της κίνησης θα έκαναν ζημιά στον συνδυασμό αν εμφανίζονταν ως υποψήφιοι στο ψηφοδέλτιο.

Όμως, για να μείνουν εκτός θα έπρεπε να συντρέχουν δύο προϋποθέσεις: 1ον να συμφωνήσουν οι ίδιοι και 2ον να υπάρχουν άλλα άτομα που θα στελεχώσουν ικανοποιητικά το συνδυασμό. Φαίνεται όμως ότι και τα δύο αυτά ζητούμενα είναι ιδιαίτερα δύσκολα.

Επιπλέον, υπάρχουν σοβαρές «αλληλοεπικαλύψεις» μεταξύ όλων των παραπάνω, καθώς πολλοί από αυτούς έχουν ακριβώς το ίδιο εκλογικό κοινό μεταξύ τους (π.χ. ένας ιδιοκτήτης ακινήτου και ο επιχειρηματίας που λειτουργεί το κατάστημά του σε αυτό) και δεν μπορούν να μετρούνται όλοι ως ταυτόχρονα διαθέσιμοι για να συμμετέχουν στο ψηφοδέλτιο.
Αυτή τη στιγμή μέσα στον κυοφορούμενο συνδυασμό βρίσκονται οι Θανάσης Δημητρακόπουλος, Γιώργος Αναγνωστόπουλος, Γρηγόρης Μαστροπέτρος και οι, προερχόμενοι από την παράταξη Δημητριάδη, Αγγελική Μακρή και Κώστας Δόσκαρης.

Επίσης, δεδομένη θα πρέπει να θεωρείται η συμμετοχή της Ματούλας Μητσοπούλου, πιθανότατη η συμμετοχή των Βαγγέλη Ζεντέλη, Χρήστου Δρούγκα και Ρίτας Μάνδηλα και πιθανές εκείνες των Δημήτρη Συξέρη, Παναγιώτη Ρούσου και Ιωσήφ Λαδά, αλλά και του Δημήτρη Γρίβα, στον οποίο ωστόσο έχει τεθεί ως δέλεαρ η προεδρία του Λιμενικού Ταμείου, προκειμένου να δεχθεί να μην συμμετέχει ως υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο.

Τέλος, στο πλαίσιο αναζήτησης γυναικών για τον συνδυασμό ασκείται έντονη πίεση σε τουλάχιστον τρία προσκείμενα μέλη του Δ.Σ. του Συλλόγου Γυναικών «η Ποριώτισσα», προκειμένου να συμμετέχουν στο συνδυασμό.

Μπορεί από τα παραπάνω να βγει το συμπέρασμα ότι το αποτέλεσμα των εκλογών στον Πόρο είναι ήδη προδιαγεγραμμένο; Σίγουρα όχι, γιατί οι εκλογές είναι… εκλογές. Μπορεί να βγει το συμπέρασμα ότι ο Γιάννης Δημητριάδης έχει τεράστιο αντικειμενικό προβάδισμα; Αυτό θα το παραδεχόταν κάθε αντικειμενικός παρατηρητής. Προς το παρόν μόνο μία ομάδα έχει κατέβει στο γήπεδο, έχει προπονητή, έχει σταθερό κορμό, έχει οπαδούς και έχει νικηφόρα παιχνίδια στα πόδια της. Αντίπαλη ομάδα δεν έχει εμφανισθεί ούτε καν για ζέσταμα και ο αγώνας είναι έτοιμος να ξεκινήσει. Μπορεί μια ομάδα που θα μπει στο γήπεδο στο παραπέντε να κερδίσει το ματς; Η λογική λέει πως όχι, αλλά οι επόμενοι μήνες θα δείξουν αν η λογική αυτή ανατρέπεται.

 

Μπ. Κανατσίδης 




Comments (3)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. Petros says:

    Δεν νομίζω να κάνει και σε κανέναν εντύπωση το ότι η υποψηφιότητα Στρατηγού συζητείται μόνο στα καφενεία. Έτσι κι αλλιώς, ακόμα και τότε που ήταν δήμαρχος μόνο στα καφενεία τον έβρισκες, αυτό ήταν το χαρακτηριστικό του γνωρισμα άλλωστε, ότι ήταν δήμαρχος του καφενείου. Στο δημαρχείο δεν πάταγε ποτέ, άφηνε τους αητονύχιδες να δρουν ανενόχλητοι.

  2. Γιώργος Βεσσαλάς says:

    Δεν το λες και υγιές για την δημοκρατία και κάθε έννοιάς της.
    Πλέον η ενασχόληση με τα κοινά θεωρείται μπλέξιμο.
    Άσε που μπορείς να βρεθείς και με κανένα αυτόφωρο.

  3. ΑΡΙΣΤ. ΠΑΝ. ΑΝΤΑΝΗΣ says:

    Μετά τα πιο πάνω σχόλια, που ακόμα κι αν είναι σωστά δεν πρέπει να λέγονται, διότι, αν δεν είμαι στο καφενείο κι εγώ, καθημερνά, πώς θα σε βλέπω εκεί μέσα!
    Εγώ απλώς θα αναφερθώ -μόνο- στον τίτλο τής πραγματικά εξαιρετικής ανάλυσης του συντάκτη, για να παρατηρήσω -μόνο- ότι, σύμφωνα με τη δική μου 100% υποκειμενική και μειωμένης- πρεσβυωπικής- οξύτητας, γνώμη, το πανέμορφο τοπίο του Πόρου, προεκλογικά, μου μοιάζει γενικά…θολό. Μόνο αυτό.
    (Και είναι τόσο ωραίο, το τοπίο του Πόρου! Και δικό μας. Καταδικό μας. Ολάκερο!)
    ΑΑ
    ΥΓ Το “ολάκερο” πάει στο τοπίο. Όχι στον τόπο. Εννοείται, φυσικά, αλλά, από παλιά, στο νησί μας, τα ευκόλως εννοούμενα ΔΕΝ παραλείπονται.

Σχολιάστε