Σε αίθουσα “Γεωργίου Αθανασίου” θα ονομαστεί τιμητικά η αίθουσα του 1ου ορόφου της Δημοτικής Βιβλιοθήκης



Έπειτα από εισήγηση του Δημάρχου Πόρου Γιάννη Δημητριάδη και μετά από σχετική πρόταση της Δημοτικής Βιβλιοθήκης, αποφασίστηκε ομόφωνα από το Δημοτικό Συμβούλιο Πόρου, να ονομαστεί τιμητικά η αίθουσα του 1ου ορόφου του κτηρίου της Χατζοπουλείου, ως αίθουσα “Γιώργου Αθανασίου”, προς τιμήν του Ποριώτη ερευνητή που έφυγε από τη ζωή το Νοέμβριο του 2018.

Επίσης, σύμφωνα με την ίδια Απόφαση, αποφασίστηκε η διοργάνωση τιμητικής εκδήλωσης στη μνήμη του Γεώργιου Αθανασίου την Κυριακή 8 Δεκεμβρίου 2019 στη Χατζοπούλειο Βιβλιοθήκη, όπου θα παρουσιαστεί το τελευταίο βιβλίο του.

 

Στην εισήγηση του ο Δήμαρχος Πόρου, ανέφερε τα ακόλουθα:

“Ο Γιώργος Αθανασίου αποτελεί ένα από τα πρόσωπα που τις τελευταίες δεκαετίες εργάστηκαν με ζήλο και με αξιέπαινη διάθεση προσφοράς, προκειμένου να διερευνήσουν και να αναδείξουν σημαντικές πτυχές της ιστορίας και του πολιτισμού του τόπου μας.

Από τα νεανικά του χρόνια ήταν γοητευμένος με την ιστορία του νησιού μας, διαπιστώνοντας ότι μόνο λιγοστά στοιχεία ήταν τότε γνωστά γι’ αυτήν. Άρχισε λοιπόν από την εποχή των τεχνολογικών σπουδών του στην Αθήνα τη δεκαετία του 1970, την έρευνα σε μεγάλες βιβλιοθήκες της πρωτεύουσας και τα Γενικά Αρχεία Κράτους, συγκεντρώνοντας πολύτιμο και εν πολλοίς άγνωστο υλικό σε βιβλία, φωτογραφίες και έγγραφα κυρίως για τη ζωή και την αγωνιστική δράση των Ποριωτών κατά την Επανάσταση του 1821 και την μετέπειτα εποχή των πρώτων χρόνων του νεοελληνικού κράτους.
Το 1977 υπήρξε πρωτεργάτης με άλλους συμπολίτες μας στην ίδρυση της Δημοτικής Βιβλιοθήκης. Και όταν αργότερα, το 1993, κτίστηκε με το κληροδότημα Χατζοπούλου το νέο κτήριο της Βιβλιοθήκης, ήταν αυτός που ασχολήθηκε επιστάμενα με τη οργάνωση, την ταξινόμηση και τον εμπλουτισμό της με πληθώρα επίλεκτων βιβλίων και αντιγράφων ιστορικών εγγράφων και φωτογραφιών που είχε ήδη συγκεντρώσει τα προηγούμενα χρόνια, παραμένοντας και ο βασικός υπεύθυνος του φορέα μέχρι το 2004. Παράλληλα, στο πλαίσιο της λειτουργίας της Βιβλιοθήκης και σε συνεργασία με άλλους φορείς, ανέλαβε πρωτοβουλίες διοργάνωσης σημαντικών εκδηλώσεων, μέσω των οποίων αναδεικνύονταν σημαντικά πολιτιστικά και ιστορικά γεγονότα του τόπου. Μεταξύ αυτών ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει στα αρχαιολογικά περιφερειακά Συνέδρια που συνδιοργάνωσε στο νησί ο Δήμος μας με την τοπική Εφορία Κλασικών Αρχαιοτήτων το 1998, 2002 και 2004.
Ο Γιώργος Αθανασίου συμμετείχε ενεργά ως μέλος σε διάφορους πολιτιστικούς φορείς εντός και εκτός Πόρου, όπως στο Φιλολογικό Σύλλογο ‘’Παρνασσός’’, στην Εταιρία Γραμμάτων και Τεχνών Πειραιά, στην Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρία, στην Πολιτιστική Κίνηση Τροιζήνας, και στον Σύνδεσμο των Τροιζηνίων Αθήνας και Πειραιά. Υπήρξε επίσης ιδρυτικό μέλος και ο πρώτος πρόεδρος του Σωματείου Φίλοι του Αρχαιολογικού Μουσείου Πόρου, Τρουζηνίας, Μεθάνων ‘’Χρήστος Φουρνιάδης’’. Κεφαλαιοποιώντας το πολύτιμο ιστορικό και φωτογραφικό αρχειακό υλικό του τόπου που είχε ήδη συγκεντρώσει, ξεκίνησε το 2007 το εκδοτικό του έργο με ένα νοσταλγικό λεύκωμα παλαιών φωτογραφιών του Πόρου, ενώ το 2008 ακολούθησε το βιβλίο για την προσφορά του Πόρου το 1821 με την αγωνιστική δράση των Ποριωτών αγωνιστών, μία μοναδική, πρωτοποριακή και πρωτοεμφανιζόμενη στα νεοελληνικά ιστορικά χρονικά έκδοση για τους τότε κατοίκους του τόπου μας. Το 2014 παρουσίασε μια από τις πλέον σημαντικές συγγραφικές εργασίες του, ένα βιβλίο/σταθμό για όλη την περιοχή της Τροιζηνίας από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα, όπως μας την περιγράφουν οι κατά καιρούς περιηγητές, όπου καταγράφεται συγκεντρωτικά πλήθος πληροφορίων για τη διαχρονική Τροιζηνιακή ιστορία και μάλιστα συνοδευόμενες από χαλκογραφίες με τις οποίες οι περιηγητές απαθανάτισαν τα πανέμορφα τοπία στα συγγράμματά τους.
Και τέλος, όταν η επάρατη ασθένεια ήρθε να τον ταλαιπωρήσει και τελικά να κόψει πρόωρα τη ζωή του, ο ίδιος φρόντισε να μας αφήσει άλλο ένα πολύτιμο συγγραφικό έργο που εκδόθηκε μόλις πριν από λίγες μέρες. Πρόκειται για μία καλαίσθητη έκδοση που επιμελήθηκε κυριολεκτικά από το κρεβάτι του πόνου και αφορά στους ζωγράφους του 19ου αιώνα που επισκέφτηκαν και ζωγράφησαν τον Πόρο. Μία ακόμη μνημειακή προσπάθεια του με την οποία έκλεισε τον κύκλο της πολύτιμης συνεισφοράς του.”




Σχολιάστε