Ο Άρις Αντάνης για το βιβλίου του Δρ. Νίκου Παπασημακόπουλου



Η ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ “Porosnews”
Δρ Νίκος Παπασημακόπουλος
Συγγραφέας του βιβλίου
«Ένας όμορφος κόσμος γύρω μας»
Από τις Εκδόσεις «ΣΑΪΤΗΣ».
Γράφει ο: Άρις Αντάνης

Το νέο αυτό πόνημα του Δρος Νίκου Παπασημακόπουλου, δεν πρέπει να ήταν ένα εύκολο έργο. Γιατί το υποστηρίζω αυτό; Διότι ο συγγραφέας γύρισε όλη την Ελλάδα, πόλεις και χωριά, μικρά και κεφαλοχώρια, αγροτοπεριοχές και κτήματα, με σκοπό να ανακαλύψει τον κόσμο, που υλοποιούσε την ιδέα του: Τον όμορφο κόσμο των ζώων και των φυτών της πατρίδας μας.
Με προσωπικές του έρευνες, κουβεντούλες απλές με απλούς κατοίκους των σημείων που επισκεπτόταν κάθε φορά στο διάστημα της συγκέντρωσης του υλικού του, αλλά και συνεντεύξεις, διαπιστώσεις και εμπεριστατωμένες συζητήσεις, αποκόμισε πολύτιμες πληροφορίες, που κατέγραφε στο οδοιπορικό σημειωματάριό του.
Ο κόσμος του Νίκου Παπασημακόπουλου δεν έχει άμεση συνάφεια με τη Φυσική Ιστορία, ως μάθημα, αλλά έχει αμεσότητα με τη ρεαλιστική πραγματικότητα. Φωτογράφισε ο ίδιος τα ζώα και τα φυτά που κοσμούν τις σελίδες του και αποτελούν ένα μεγάλο μέρος της πανίδας και χλωρίδας της πατρίδας μας.
Η φωτογραφία, μπορεί να μην ανήκει στις εικαστικές τέχνες, αλλά εντάσσεται στην κατηγορία των εφαρμοσμένων τεχνών και θεωρείται μάλιστα παρα πολύ σπουδαία.
Και μέσα από τις φωτογραφίες του συγγραφέα του βιβλίου, διακρίνει κανείς τον ενθουσιασμό, το μεράκι, τον αυθορμητισμό και τη βεβαιότητα ότι επιτελεί κάτι πραγματικά ξεχωριστό, που αποτυπώνεται έμπρακτα και δικαιώνει όλον αυτό τον κόπο του. Και κυρίως διακρίνει κανείς κι ένα σεβασμό, τόσο προς το αντικείμενο που υπήρξε η εμπνοή του για ένα ακόμα πόνημα, όσο και προς το Κοινό προς το οποίο απευθύνεται, που θα έχει στα χέρια μια πολύ επιμελημένη και αξιοπρεπέστατη έκδοση, με εγκυκλοπαιδικό ελληνικό περιεχόμενο, που είναι η όμορφη πλευρά του κόσμου γύρω μας.
Φυσικά, αυτομάτως και χωρίς να το θέλεις, δεν αποφεύγεις, ως αναγνώστης, κάποιες συγκρίσεις, που πηγάζουν μέσα από τα κείμενα που συνοδεύουν τις φωτογραφίες ή και το αντίθετο. Συγκρίσεις με τον άλλο κόσμο γύρω μας, που συνίσταται από άλλα… όντα, τα λεγόμενα «ανθρώπινα». Και οι συγκρίσεις γίνονται πιο έντονες όταν ακούς τα «άλλα όντα», αφενός να μιλούν με καλοσύνη και αγάπη για τα ζώα αλλά και τα φυτά τους, τα σκυλάκια, τα γατάκια, τα πουλάκια και τα άλλα οικόσιτα, τα άνθη τους και τις ανθοκομικές συνθέσεις και να καυχώνται ότι «Βρε παιδί μου, σαν άνθρωποι είναι. Όλα τα καταλαβαίνουν. Μας νιώθουν, μας αισθάνονται, μας νοιάζονται, μας προσέχουν. Μόνο που δεν μιλάνε».
Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά, όπου οι συγκρίσεις είναι υποτιμητικές ακόμα και υβριστικές και με …αχαρακτήριστα τα λόγια που χρησιμοποιούν οι άνθρωποι για να χαρακτηρίσουν συνανθρώπους τους. Και τότε, ο ένας είναι γάιδαρος, ο άλλος μουλάρι, εκείνη κότα ή κλώσα, η άλλη κατσίκα, αυτός είναι σκουλήκι, ο άλλος φίδι κολοβό, και άλλα συναφή για τα ζώα, ενώ έχουμε και παρεμφερή προσωνύμια με φυτά, όπως τσουκνίδα, βλίτο, γαϊδουράγκαθο, βρομούσα κλπ.
Όλα αυτά πάντως ανήκουν στη λαογραφία του τόπου μας και τα συναντάει ο αναγνώστης στα γνωμικά, στις παροιμίες, τα αποφθέγματα, τα ρητά, που εμπλουτίζουν τις σελίδες του βιβλίου «’Ενας όμορφος κόσμος γύρω μας», αφού και το μήνυμα που θέλει να μεταφέρει ο συγγραφέας είναι μήνυμα αισιοδοξίας, και ως δίδαγμα πηγάζει, ότι το κάθε όν έχει τη δική του ξεχωριστή ομορφιά, που την εναποθέτει στον καθένα μας, για να την ανακαλύψει και να την βγάλει στην επιφάνεια.
Αυτό ακριβώς κάνει ο Δρ Νίκος Παπασημακόπουλος: επισημαίνει την ομορφιά του κόσμου και μας τη φέρνει έτοιμη στα μάτια και στα χέρια μας, μέσα από τις όμορφες σελίδες του βιβλίου του.
<<<>>>
Είναι αλήθεια και μάλιστα κάπως πικρή, ότι στη σημερινή εποχή, ο οποιοσδήποτε ενδιαφερόμενος, μπορεί να ανατρέξει και να κάνει «πλοήγηση» στο Ίντερνετ, για να ανακαλύψει ο,τιδήποτε του έχει υποκινήσει και κεντρίσει την προσοχή και την περιέργεια, ή τον έχει ελκύσει τη συγκεκριμένη στιγμή.
Γι αυτό ακούμε πολλούς να αναρωτιούνται:
«Τι το χρειαζόμαστε το βιβλίο; Για να φορτώνουμε τη βιβλιοθήκη μας, αφού με το ίντερνετ, μπορούμε ακόμα και να την… ξεφορτώσουμε, αν ξεφορτωθούμε κάποιους τόμους;»
Εδώ τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Δεν θα μακρηγορήσω με πρόθεση να αντικρούσω αυτή την άποψη. Θα αναφέρω μόνο δύο βασικούς λόγους για να καταδείξω ότι η επιλογή του χάρτινου βιβλίου είναι πιο «χειροπιαστή», από μια επίσκεψη σε ιστοσελίδα του διαδικτύου, για την παράθεση στοιχείων έρευνας, για αποτύπωση απόψεων, καταστάλαγμα τάσεων, στοχασμών και συλλογισμών, όπως πχ το βιβλίο του Νίκου Παπασημακόπουλου.
Πρώτον, γιατί ποτέ δεν θα πας να ψάξεις στο διαδίκτυο, από μόνος σου, χωρίς συγκεκριμένη αφορμή, όταν ο υπολογιστής σου βομβαρδίζεται καθημερινά με ένα σωρό μηνύματα, βίντεο, πληροφορίες, ψευτοειδήσεις, κείμενα εξυπνάκηδων και επίδοξων αρθρογράφων, πάνω σε αντικείμενα άχρηστα, ανώφελα, αδιάφορα, ίσως και βλαβερά, που όμως σε παρασύρουν και σε παγιδεύουν, με πιο ανώδυνο αποτέλεσμα το χάσιμο του πολύτιμου, παραγωγικού και δημιουργικού χρόνου σου.
Δεύτερον, διότι στο βιβλίο, από πρακτικής πλευράς, συμμετέχουν όλες οι αισθήσεις. Και η γεύση; Ίσως ρωτήσετε. Μάλιστα και η γεύση μεταφορικά, χωρίς να σημαίνει ότι… μασάμε τις σελίδες και τις τρώμε. Πώς αποκαλούμε όμως κάποιον που διαβάζει πολύ; Βιβλιοφάγο. Και στην Αγγλική τον λένε “bookworm”, δηλαδή σκουληκάκι των βιβλίων, που είναι κι αυτό ένα ακόμα είδος του ζωικού βασιλείου, από τον «Όμορφο κόσμο» του Νίκου Παπασημακόπουλου.
Έτσι το βιβλίο στη χάρτινη μορφή του δεν θα πάψει ποτέ να κοσμεί τα ράφια μας. Ούτε εμείς θα πάψουμε ποτέ να το ξεφυλλίζουμε και να το έχουμε συντροφιά στον ελεύθερο χρόνο μας. Η φράση του Τσόρτσιλ δεν θα πάψει ποτέ να είναι ισχυρή: «Και μόνο από το απλό ξεφύλλισμα ενός βιβλίου ο άνθρωπος αποκτά μεγάλο όφελος.»
Το βιβλίο μπορεί να αποβεί φίλος καλός, τελικά, αν αντί του κινητού ή άλλων συναφών «μαραφετιών», διαβάζαμε και λίγες σελίδες μέσα στο λεωφορείο, στο τρένο, στο αεροπλάνο, στο πλοίο, σε αίθουσες αναμονής, σε ουρές, σε ιατρεία, οδοντιατρεία, ακόμα και… στην Εφορία.
<<<>>>
Το νέο βιβλίο του Δρος Νίκου Γ. Παπασημακόπουλου που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις πολύ καλές, από κάθε πλευράς Εκδόσεις «Σαΐτης», με τίτλο ΕΝΑΣ ΟΜΟΡΦΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΓΥΡΩ ΜΑΣ, είναι μια καλαίσθητη έκδοση, με ύλη ποικίλη, χρήσιμη και ευχάριστη, με ένα λόγο που ρέει ξεκούραστα από την πρώτη σελίδα μέχρι την τελευταία και μια χρηστικότητα στη δομή και τη μεταφορά πληροφοριών, που δίνεται βατά και απλά, μα διόλου απλοϊκά. Πρόκειται για ένα βιβλίο που απευθύνεται σε αναγνώστες όλων των ηλικιών, είναι …αυστηρώς κατάλληλο για μικρά και για… μεγάλα παιδιά, κάθε ηλικίας και κάθε προτίμησης.
Προσωπικά το διάβασα προσεκτικά και, εκτός των άλλων εντυπώσεων, με κατέλαβε κι ένα συναίσθημα απλότητας, αγνότητας, καλοσύνης και αναδρομής στα παιδικά μου χρόνια, με ειλικρινή και διόλου πεσιμιστική νοσταλγία. Αντίθετα με πλημύριζε μια χαρά, όταν αναλογιζόμουν, ότι πολλά από όσα περιλαμβάνονται στις σελίδες είχα την τύχη να τα έχω ζήσει κι εγώ, στο νησί μας, ενώ ταυτόχρονα, με τις παροιμίες, τα γνωμικά, τις ρήσεις και τα αποφθέγματα αρκετές φορές στάθηκα για να ξαναδιαβάσω μερικά σημεία, που μου έφερναν μια αιφνίδια και καλωσοριστική αμηχανία, στη διαπίστωση ότι πολλά από όσα θεωρούσα γνωστά, δεν τα είχα προσέξει ποτέ και δεν τους είχα δώσει τη σημασία που τους άρμοζε.
«Γηράσκω αεί διδασκόμενος», ψέλλιζα, τότε, ανάμεσα στις σελίδες του βιβλίου, και κυρίως μετά από κάθε κεφάλαιο. Παρ’ όλα αυτά, μετά την τελική ανάγνωση και την κατά διαστήματα επιστροφή σε συγκεκριμένες σελίδες, ένιωσα ότι δεν μπορώ και δεν πρέπει να εντάξω τον εαυτό μου στους γηρασμένους, όταν βρίσκω ενδιαφέροντα τέτοια αναγνώσματα, όπως το βιβλίο του Νίκου Παπασημακόπουλου «ΕΝΑΣ ΟΜΟΡΦΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΓΥΡΩ ΜΑΣ», το οποίο νομίζω ότι δεν πρέπει να λείπει από τις βιβλιοθήκες μας και να ανατρέχουμε σε αυτό, όχι μόνο για να ξαναδιαβάσουμε κάτι συγκεκριμένο, αλλά και για να εισπράξουμε εμπνοές και κίνητρα, με σκοπό να γράψουμε κι εμείς κάτι, αντλώντας χρήσιμες πληροφορίες, με αναφορά στην πηγή φυσικά, ή και κάνοντας χρήση για ωραίες και ευχάριστες συζητήσεις με φίλους, με τα παιδιά, και με τα εγγόνια.
Τέλος πρέπει να σημειώσω ότι είμαι τυχερός που γνώρισα και το συγγραφέα Δρα Νίκο Παπασημακόπουλο, γιατί, εκτός των γνώσεων και του επιστημονικού του επιπέδου, πρόκειται για έναν πολύ καλό άνθρωπο, με την ευρεία έννοια της λέξης, έτσι όπως το λέμε κι εμείς απλά και όμορφα. Καλός άνθρωπος. Είναι ενθαρρυντικό που αυτό το ‘είδος’ φαίνεται ότι δεν είναι υπό… εξαφάνιση.-[]

Άρις Αντάνης

Οδός Ι. Δούση 67, Μαρούσι, τκ 151 26
e_ arimari@otenet.gr
t&f_2108022774 ||| sell_ 6972977491




Comments (1)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. Aris Adanis says:

    (Αντί άλλου σχολίου
    Ο Δρ Παπασημακόπουλος κυρίως, αλλά κι εγώ, ως εκ περισσού και παρεμπιπτόντως, ευγνωμνονούμε τον πασίγνωστο ποιητή αξιότιμο Κο Γιώργο Βέη, που, αντί σχολίου, έστειλε σε μένα προσωπικά, το πιο κάτω ποίημά του, από τη νέα του ακυκλοφόρητη ακόμα, ποιητική συλλογή, με τίτλο: “Αιάντειο, Σαλαμίνα”. Σε ευχαριστώ, φίλε Γιώργο, ποιητή μας γι αυτή την τιμή και ρισκάρω το θάρρος και την πρωτοβουλία, να σε ευχαριστήσω και εκ μέρους του Porosnews”.
    Με το θαυμασμό και την αγάπη μου,
    Άρις Αντάνης
    arimari@otenet.gr

    ΑΝΕΜΟΤΡΑΤΑ

    Πότε επιτέλους θα μάθουμε
    να σε διαβάζουμε σωστά, Αέρα,
    με όλα τα γράμματά σου
    κι όλα τα κόλπα σου, τα φωνητικά;
    Έτσι δεν θα κινδυνεύουμε
    να μείνουμε, άλλη φορά,
    στη μέση του πελάγους,
    από ουσιαστικά και ρήματα. []
    (Ποίηση: Γιώργος Βέης)

Σχολιάστε