Οι τρεις στον Άγιο Δημήτριο…



Γράφει ο Γεώργιος Κακής Κωνσταντινάτος*

Μυσταγωγική αγρυπνία τη νύκτα της Παρασκευής στον Άγιο Δημήτριο τον Λουμπαρδιάρη. Οι φιγούρες τριών περιθώριακών ανθρώπων έχουν πλησιάσει και κοιτάζουν την γιορτή. Έχουν σταθεί παράμερα, γιατί τα ρούχα τους -όπως τους είδα- έχουν καιρό να πλυθούν και στα πρόσωπα τους είναι αποτυπωμένη η Οδύσσεια εθισμών… νοιώθουν πως “ένδυμα ουκ έχουν…”.
Παρέα τους δυό ημιάγρια σκυλιά, -δεν φαίνονται στην φωτογραφία-. Ζυγώνοντας τα, δεν με γαύγισαν, γιατί έχουμε “γνωρισθεί” από πρόβες τραγωδίας, στο ύπαιθρο τής ευρύτερης περιοχής Φιλοπάππου, όπου με τον θίασο Δίδελφυς υψώνουμε την φωνή μας και κινούμε τα σώματα σε εναρμονισμένη με το σύμπαν τελετουργική τάξη, αυτήν που κάθε άνθρωπος αισθάνεται μέσα του να ζει. Χρόνια Πολλά.

Υστερόγραφο :
Τρείς γιά τρείς … Τα τρία Πρόσωπα τής Αγίας Τριάδος γιά τα τρία κατ’εικόνα τους Πρόσωπα Ανθρώπων,
που το καθ’ομοίωσιν τους, αμαυρώθηκε, και κόλλησε, προσωρινά, στού κόσμου το τέλμα …

 

*Γεώργιος Κακής Κωνσταντινάτος

Ηθοποιός Σκηνοθέτης Εικαστικός



Comments (3)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. ΑΝΤΑΝΗΣ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ says:

    Επιστρέψτε, αγαπητέ κύριε, να σας υποβάλλω τα ταπεινά μου εύσημα για το κείμενό σας, και να σας ζητήσω συγγνώμη που δεν σχολίασα το προγενέστερο άρθρο σας (Τρεις στον Πόρο). Τότε με είχε αποτρέψει το μοναδικό σχόλιο που υπήρξε, μπροστά σε ένα τόσο καλό κείμενο, όπου το μόνο που γράφτηκε ήταν “πού χάθηκες, ρε Γιώργο”. Το οξύμωρο είναι ότι υπάρχουν 2 ειδών σχολιαστές:
    1)Αυτοί που αναμένουν, σώνει και καλά απαντήσεις μόνο στα δικά τους άρθρα, όπου δεν θα τους χαλάγαμε το χατίρι αν μας λέγανε πώς να γράψουμε και τις απαντήσεις που θέλουν για να δικαιώσουν τις δικές τους αμφιβιλίες και “κωλοτούμπες”.
    2)Κι εκείνοι που κάθε αρθρογραφία τη χαρακτηρίζουν ως διάθεση αυτοπροβολής του αρθρογράφου.
    Ατυχώς το νησί μας ποτέ δεν ήταν σε τόσο χαμηλό πνευματικό επίπεδο, όσο τα τελευταία 10 χρόνια. Και μάλιστα τώρα, που ακόμα πιο πολύ – όπως λέει ο Καθηγητής Χρήστος Γιανναράς- η μόνη διέξοδος στο αδιέξοδο της πατρίδας αποτελεί η αύξηση της κατά κεφαλήν πνευματικής καλλιέργειας.
    Στον Πόρο, εδώ και 10 χρόνια, τα μόνα προϊόντα που καλλιεργούνται στο γενικό κλίμα όχι τόσο της αμάθειας όσο της απάθειας και της αχαλίνωτης και χαμερπούς κολακείας, είναι το μίσος προς κάθε αντίθετη άποψη, η αντεκδίκηση, ο άκρατος ρεμβασισμός, η παραταξιακή ανοησία, και ο ασύστολος φανατισμός. Δυστυχώς αξιότιμε κύριε, αυτά συμβαίνουν εδώ και αρκετά χρόνια στον Πόρο, και είναι εμφανέστατα σε όποιον αγαπάει αυτόν τον τόπο και τα παρατηρεί να συμβαδίζουν “αγκαζέ” με τα συμπλέγματα των διάφορων αδιάφορων, αλλά αδύναμων χαρακτήρων. Λυπούμαι, επειδή δεν σας γνωρίζω, αν έτσι το γνωρίσατε το νησί του Πόρου. Δεν ήταν πάντα έτσι σας βεβαιώνω, γιατί εκεί γεννήθηκα, έμαθα γράμματα, μεγάλωσα, έπαιξα, συμφώνησα, διαφώνησα, έδωσα αλλά και πήρα. Πήρα όλα όσα έχω σήμερα, και δεν μου λείπει τίποτα από όσα θέλω, αλλά κυρίως πήρα το μάθημα να μη θέλω πολλά.
    Συγγνώμη για το ξέσπασμα. Μου συμβαίνει μόνο όταν βλέπω ή ακούω ή διαβάζω δύο (2) πράγματα:
    1/Αδικία
    2/Ποιητικά πεζογραφήματα, σαν το δικό σας.
    Εγκάρδια
    Άρις Αντάνης
    (Εκ Πόρου ορμώμενος)
    arimari@otenet.gr

  2. ΑΝΤΑΝΗΣ says:

    ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ ή ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ;
    Είναι εκπληκτικό πόση αναρμοδιότητα κυκλοφορεί …αρμοδίως!
    Και καλά για άλλα θέματα, όπου όλοι φαίνεται πως είναι γνώστες, επί παντός επιστητού. Αλλά ειδικά στο μεταναστευτικό και προσφυγικό ζήτημα οι απόψεις των διαφόρων είναι άνευ προηγουμένου.
    Πολιτικοί, γιατροί, μηχανικοί, δικηγόροι, υδραυλικοί, δημοσιογράφοι (καλά αυτοί δεν υπάρχει κάτι που να μη το γνωρίζουν). Και σαν μην φτάνουν όλοι αυτοί να! σου και οι καλλιτέχνες. Και πιο πολύ οι τραγουδιστάδες και οι ηθοποιοί. Και βγαίνουν στα κανάλια και ο καθένας από δαύτους είναι ο μόνος που έχει βρει συγκεκριμένη διέξοδο στο πρόβλημα. Ρε, πόσο εύκολο το έχουνε! Τόσο απλό ήτανε; Κι αναρωτιέται κανείς γιατί οι πιο αρμόδιοι βρίσκονται ακόμη σε αδιέξοδα.
    <<>>
    Εμείς οι Τραπεζικοί ευτυχώς είμαστε οι μόνοι που δεν βγαίνουμε στα κανάλια να κάνουμε προτάσεις επί θεμάτων που αγνοούμε. Τουλάχιστον εμείς εφαρμόζουμε κατά μεγάλο ποσοστό το γνώθι σαυτόν, επί άλλων, εκτός από τα τραπεζικά θέματα και όσα απασχολούν τη δουλειά μας και τις αδικίες που εφαρμόζονται εναντίον μας. Αυτά γνωρίζουμε και με αυτά ασχολούμεθα.
    Γιατί ξέρουμε και ότι όποιος δεν ξέρει ότι δεν ξέρει, νομίζει ότι ξέρει.
    <<>>
    Προσφυγικό ή μεταναστευτικό, λοιπόν!
    Αφού βλέπουνε όλοι ότι, ενώ επί 5 χρόνια δεν κουνιότανε φύλλο, τώρα που πάει να φυσήξει ένα ελαφρό αεράκι, για να κινηθούν κάπως τα νήματα, να! τα σαΐνια, οι διαδρομιστές των καναλιώνε βγαίνουν πάλι και σούρνονται σαν τα σαλιγκάρια μετά τη βροχή, και αφήνουν τα σιελώδη ίχνη τους στις οθόνες.
    Να τους που βγαίνουν στα κανάλια και με κορδωμένο ύφος σαράντα … κα-ναλα-ρδηναλίων και το τι «βαρούφες» σαλιαρίζει ο στόμας τους, είναι αδύνατο να περιγραφτούν.
    Και στο τέλος του ακατάσχετου βερμπαλισμού του, ο κάθε «επαΐων», καταλήγει:
    -«Άρα, λοιπόν, επομένως και συμπερασματικά, η δική μου άποψη είναι μία και συγκεκριμένη και πρέπει να θεωρηθεί ως η μόνη ορθή, ειδικά σε αυτό το πολύ σοβαρό ζήτημα του μεταναστευτικού – παύλα- προσφυγικού».
    -«Και τι προτείνετε δηλαδή»; Ρωτάει αφελώς ο… αφελής ερωτών, εκφράζοντας με εμφανή αγωνία και ανέλπιστη ελπίδα, τη μεγάλη απορία του.
    Και ιδού η απάντηση:
    -«Προτείνω ότι πρέπει οπωσδήποτε να … βρεθεί μία λύση»! []

  3. Ι.Χ. says:

    100 φορές τη λέξη “καρδινάλιος” σωστά όμως.

    Κατά τα άλλα, (άλλο ένα) εύστοχο σχόλιο στο αναρτηθέν θέμα.

Σχολιάστε