Μια άποψη για τον ρόλο των πολιτών στην Ευρώπη



Αποτελέσματα εκλογών και δυνάμεις ευρωπαϊκών κομματικών οικογενειών

 

Γράφει ο Γιάννης Γκούμας
Οι φετινές Ευρωεκλογές δείξανε έντονες αλλαγές στο εκλογικό σώμα, επιδεχόμενες πολλαπλών ερμηνειών. Κάθε κόμμα, τόσο σε εθνικό επίπεδο, όσο και σε Ευρωπαϊκό (μέσω σχηματισμών), εκλαμβάνουν με τον τρόπο τους το μήνυμα των ψηφοφόρων. Οι εκλογές αυτές είναι μία σαφής ένδειξη, ότι η Ευρώπη που ξέραμε έπαψε να υφίσταται. Πάμε με ταχείς ρυθμούς σε μια άλλη Ευρώπη, η πορεία της οποίας θα εξαρτηθεί και από το πώς θα δούμε οι ίδιοι οι πολίτες τα αποτελέσματα. Γιατί δεν είμαστε αριθμοί όπως θέλουν να μας βλέπουν κάποιοι. Είμαστε πρόσωπα με ατομικούς φόβους και ανάγκες και σε αναζήτηση να ανήκουμε σε κάτι που να μας εκφράζει.
Ως αποτελέσματα, μπορούμε να δούμε φανερά, με διαφοροποιήσεις από χώρα σε χώρα, την άνοδο της ακροδεξιάς και των κομμάτων που εισπράττουν την αγανάκτηση με το κατεστημένο. Ταυτόχρονα διαπιστώνεται θεαματική πτώση, τόσο των σοσιαλιστών, όσο και του λαϊκού κόμματος, αλλά και της ριζοσπαστικής αριστεράς σε όλη την Ευρώπη. Τα αντίστοιχα κόμματα στην Ελλάδα, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ (πλέον ΚΙΝΑΛ) και ΣΥΡΙΖΑ, πήγαν καλύτερα από το σύνολο της Ευρώπης, συγκεντρώνοντας ένα ποσοστό κοντά στο 65%, όταν στην Ευρώπη τα ποσοστά των αντίστοιχων σχηματισμών πέσανε κάτω από το 50%. Ταυτόχρονα οι δύο πρώην βασικές συμμαχίες Σοσιαλδημοκράτες και Λαϊκό κόμμα, πέσανε κάτω από το 45%.
Κυριαρχεί η στροφή σε ακροδεξιά και ολοκληρωτικά κόμματα, τα οποία ανακοινώνουν πρόθεση συνεργασίας (Λεπέν – Γαλλία και Σαλβίνι – Ιταλία), χωρίς όμως να έχουν κοινή ατζέντα. Ταυτόχρονα χώρες όπως η Αυστρία, όπου τέτοια κόμματα έχουν ήδη επικρατήσει σε εθνικό επίπεδο, σταδιακά καταργούν την συνοριακή ένωση (Σένγκεν) και διακόπτουν διπλωματικές σχέσεις. Η Μεγάλη Βρετανία οδεύει επιταχυνόμενα προς την έξοδο, (ακόμα και άτακτη) από την ΕΕ. Οι πολιτικές αυτών των κομμάτων ήταν λίγο – πολύ γνωστές, στους εκλογείς, οι οποίοι παρόλα αυτά φαίνεται να προτιμούν την κατεύθυνση αυτή, που μπορεί να οδηγήσει στην τελική διάλυση της ΕΕ, από την συνέχιση της προηγούμενης πορείας της ΕΕ, με τις πολιτικές λιτότητας και την πεποίθηση ότι εναλλακτικές εντός ΕΕ, δεν υπάρχουν.
Στον αντίποδα, δυνάμεις ενωτικές έκαναν την εμφάνισή τους, κάνοντας μια πρώτη επαφή με τους ψηφοφόρους. Στην Γερμανία οι Πράσινοι διπλασίασαν τα ποσοστά τους, προωθώντας εναλλακτικές πολιτικές εντός ΕΕ, με κύριο προσανατολισμό την πράσινη ενέργεια και την οικολογική αγροτική πολιτική. Μετά την εκλογή τους ανακοίνωσαν μια κοινωνικά πιο δίκαιη στροφή. Τόσο στην Ελλάδα, όσο και στην Γαλλία και την Δανία, ένα ποσοστό 3-3,5% επέλεξε να “ρισκάρει” και να στηρίξει πρόγραμμα που βγήκε απ’ ευθείας από πολίτες, ανά την Ευρώπη, στηρίζοντας το DiEM25.
Ανάγνωση αποτελέσματος από την κάθε πλευρά
Οι παραδοσιακές κραταιές συμμαχίες σοσιαλιστές και φιλελεύθεροι, βλέπουν το αποτέλεσμα ως μια τιμωρία και στρέφονται σε σχηματισμό νέων συμμαχιών. Οι σοσιαλιστές πλησιάζουν τους πράσινους, οι φιλελεύθεροι στρέφονται προς τους πιο δεξιούς χώρους και οι δύο ανακοινώνοντας πρόθεση για προγραμματική σύγκλιση.
Το ίδιο αποτέλεσμα, εντός Ελλάδας, η Νέα Δημοκρατία το διαβάζει σαν δικαίωση της πολιτικής της, της ίδιας πολιτικής που ολόκληρη η Ευρώπη καταδίκασε. Το ίδιο αποτέλεσμα, ο ΣΥΡΙΖΑ το διαβάζει ως έλλειψη συσπείρωσης και επικοινωνίας με τον κόσμο, καθώς δεν κατάφερε να πείσει ότι η πολιτική που επέλεξε να υπηρετήσει ήταν η σωστή. Παραδοσιακά προσπαθείς να πείσεις για την πολιτική σου πριν την εφαρμόσεις, ώστε να σε ακολουθήσουν οι ψηφοφόροι. Εκ των υστέρων συνήθως μιλάει το αποτέλεσμα μόνο του και είναι η ώρα του απολογισμού.
Η ακροδεξιά δικαιολογημένα πανηγυρίζει την άνοδό της σε όλη την Ευρώπη.
Το μόνο σίγουρο και κοινά αποδεκτό από όλους (πλην ελαχίστων εξαιρέσεων), είναι ότι η παλιά πολιτική κατεύθυνση, έχει φύγει ανεπιστρεπτί. Ταυτόχρονα, η Ευρώπη είναι πιο κατακερματισμένη από ποτέ, σε ότι αφορά τις ατζέντες των κομμάτων που κερδίσανε την εκλογική μάχη.
Το μέλλον της Ευρώπης
Η τακτική της πόλωσης συνεχίζει να χωρίζει τόσο τους Ευρωπαίους πολίτες και τα κράτη μέλη, όσο και τους ψηφοφόρους της κάθε χώρας. Τυχοδιωκτισμοί από κάθε πλευρά, καπηλεύονται την πόλωση, τον φόβο και την αγωνία των πολιτών και μας στρέφουν τον ένα εναντίον του άλλου, χωρίς καμία συνείδηση.
Κανένα από τα παραδοσιακά κόμματα, δεν έχει επιχειρήσει να προσεγγίσει τους πολίτες, όχι στην Ευρώπη, ούτε καν στην χώρα τους την ίδια, για να τους ρωτήσει για τα εθνικά τους θέματα, έστω για κάτι μικρότερο, ποια είναι η άποψή τους. Λες και η άποψή τους δεν μετράει. Λες και όλα τα ξέρουν αυτοί. Και ποιος από όλους πραγματικά τα ξέρει; 20 κόμματα κατέβηκαν στις εκλογές. Είναι δυνατόν να υπάρχουν 20 απόψεις για κάθε θέμα; Όχι φυσικά. Το σκεπτικό τους είναι, να βγουν και βλέπουμε, έχει ο θεός…. ότι κάναμε τόσα χρόνια είχε επιτυχία. Όλα πηγαίνανε καλά, κάπου στράβωσε στην πορεία, αλλά φταίει ο προηγούμενος…. ο ακριβώς προηγούμενος. Και τι θα κάνει ο υποψήφιος επόμενος; “Ψηφίστε μας και θα δείτε!”, είναι η απάντηση.
Αυτή η Ευρώπη έχει δύο επιλογές: ή να συνεννοηθούν οι πολίτες απευθείας για τα θέματα που τους απασχολούν, είτε να διαλυθεί.
Το κάλεσμα του DiEM25
Πριν από 4 χρόνια, το κατεστημένο κατάργησε την δημοκρατία στην Ελλάδα, επίσημα, κάνοντας ένα δημοψήφισμα που έμελε να μείνει στα χαρτιά. Λίγους μήνες πριν, η ομάδα των Σόιμπλε, Ντάισενμπλουμ, Στουρνάρα, Δραγασάκη και Τόμας Βίζερ, εξέφρασε και προσπάθησε να περάσει την άποψη, ότι οι εκλογές δεν πρέπει να αλλάζουν την οικονομική πολιτική. Τελικά γιατί ψηφίζουμε τότε; Η Ευρώπη απάντησε ηχηρά: για να φεύγουν τέτοιοι άνθρωποι από την πολιτική σκηνή.
6 μήνες μετά την ηχηρή κατάλυση της δημοκρατίας, άνθρωποι από όλη την Ευρώπη, είδαν το “ατύχημα” της Ελλάδας, σαν πρόβα τζενεράλε για όλη την Ευρώπη, γιατί όχι και τον κόσμο όλο, ώστε να καταργηθούν οι εκλογές και να κυβερνάει μια ελίτ. Αποφασίστηκε να ξεκινήσει μια προσπάθεια, αυτό να μην περάσει.
Έπρεπε να γίνουν όλα διαφορετικά. Στο DiEM25, ανακαλύψαμε πάλι την δημοκρατία. Ο κάθε πολίτης, το κάθε μέλος, ισότιμα συμμετείχε στην διαμόρφωση μιας νέας πρότασης για την Ευρώπη. Χωρίς αμοιβή, χωρίς σίγουρο αποτέλεσμα, από την αγάπη μας για την Δημοκρατία και την Ευρώπη, εθελοντικά αφιερώσαμε τον χρόνο μας, συζητήσαμε, ρωτήσαμε, μάθαμε, ενημερωθήκαμε και προτείναμε κάτι συγκεκριμένο. Έπειτα καλέσαμε τον κόσμο όλο, να μας κρίνει, όχι για το ποιοι είμαστε, όχι για το ποιοι είναι οι γονείς μας ή το κόμμα μας, αλλά για το τι λέμε. Στο DiEM25 πιστεύουμε ότι πρέπει να ψηφίζουμε προγράμματα και όχι πρόσωπα. Δεν έχει σημασία ποιος θα κυβερνήσει, αλλά τι θα κάνει. Έχει σημασία, όλος ο λαός μαζί, να αποφασίσει πάνω σε μία, δύο πέντε, δέκα προτάσεις και να επιλεγεί η καλύτερη. Προτάσεις, όμως, για αύριο το πρωί, όχι ευχολόγια.
Σε όσους προλάβαμε, στο λίγο χρονικό διάστημα που είχαμε στην διάθεσή μας, από στόμα σε στόμα, σε φίλους, σε γνωστούς, και με μια πανευρωπαϊκή περιοδεία, που κόστισε λιγότερο από προεκλογική εκστρατεία δημοτικού συμβούλου, διεκδικήσαμε την ευκαιρία να ακουστούμε, να συζητήσουμε και να συνδιαμορφώσουμε, όλοι μαζί το μέλλον όλων μας.
Οι προτάσεις είναι αυτούσιες όπως τις ψηφίσανε τα 150.000 μέλη του κινήματος σε όλη την Ευρώπη, ανοιχτές όμως σε συζήτηση για να γίνουν καλύτερες, πιο πλούσιες και να αφορούν περισσότερα θέματα. Πιστεύουμε ότι οι πολίτες έχουν το δικαίωμα και την σοφία να συμμετέχουν στον πολιτικό διάλογο και δεν τους αρμόζει να κοιτάνε στην τηλεόραση τους εκλεκτούς τους να τσακώνονται χωρίς να λένε τίποτα.
Προτείνουμε μια πιο άμεση Δημοκρατία, όπως την είχαν φανταστεί κάποτε οι αρχαίοι Έλληνες, εμπλουτισμένη με την δύναμη που μας δίνει η τεχνολογία σήμερα, για να επικοινωνούν μεγαλύτερες ομάδες ανθρώπων, σε μεγαλύτερες αποστάσεις.
Σήμερα προτείνουμε μια λύση για το άμεσο πρόβλημα της κρίσης, και αύριο ένα προσανατολισμό και ένα τρόπο να συμμετέχουμε όλοι.
Μαζί στα όνειρα για το μέλλον, μαζί στην πραγματικότητα του σήμερα, η οποία είναι το πρώτο βήμα, για το μέλλον.




Comments (14)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. ΑΝΤΑΝΗΣ ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ says:

    ??????????

  2. Γιάννης Γκούμας says:

    Κε Αντάνη, δεν είμαι σίγουρος αν τα ερωτηματικά αφορούν το λόγο που γράφω ή το αληθές του κειμένου (στο όλο ή σε μέρος) ή αν είναι κάτι άλλο.
    Ως προς το αληθές, τα της Ευρώπης συνολικά, είναι ήδη δημοσιευμένα και σχολιασμένα από εκατοντάδες μέσα, ανθρώπους και δημοσιογράφους.
    Τα του DiEM25, είναι ήδη αναρτημένα στον ιστότοπο του κινήματος, ένα ένα που γινόταν.

    Τώρα, ο λόγος που γράφω είναι γιατί εδώ και χρόνια, πάντα θεωρούσα ότι οι πολίτες πρέπει να συμμετέχουν στα δρώμενα και τα κοινά και η τοπική μας εφημερίδα μας έχει δόσει εξαιρετικό πάτημα για αυτό.

    Είναι κρίμα που το μόνο κίνημα, με τα κόμματά του ανά την Ευρώπη, που στράφηκε σε όλους τους πολίτες, όλης της Ευρώπης, για να φτιάξουν οι ίδιοι και όλοι μαζί το πρόγραμμά του, να μην καταφέρει να γίνει ευρέως γνωστό, ακόμη και μία βδομάδα πριν τις εκλογές.

    Θεωρώ χρέος μου, ως βαθεία δημοκράτης, να μεταφέρω στους συμπολίτες μου, την πληροφορία ότι όλοι μαζί μπορούμε να έχουμε άποψη και να μετράει, για κάτι παραπάνω από το ποια οικογένεια θα μας κυβερνάει.

    Θα χαρώ να προσπαθήσω να απαντήσω σε οποιαδήποτε απορία σας γύρω από τα παραπάνω.

  3. ΑΡΙΣ ΑΝΤΑΝΗΣ says:

    Αγαπητέ μου συμπατριώτη Κύριε Γιάννη Γκούμα,
    Έχετε δίκιο. Δεν ήταν σωστό εκ μέρους μου να παραθέσω μόνο τα ερωτηματικά. Κανονικά θα έπρεπε να εκφέρω άποψη, αν μήτι άλλο, για μια αλήθεια: Ότι σας σέβομαι ειλικρινά, όχι μόνο όπως πρέπει να σέβονται απαραιτήτως οι ενήλικες τους νέους, αλλά και επειδή ανήκετε σε εκείνους τους νέους που εκτιμώ και θαυμάζω για το λόγο, τη σκέψη και τις ανησυχίες τους.
    Όμως όλα αυτά τα βρήκα αντικρουόμενα, μέσα στο καλογραμμένο κείμενό σας, με το οποίο μας καλείτε να λάβουμε υπόψη μας τα θετικά στοιχεία του Κου Βαρουφάκη- δεν αναφέρετε καθόλου το όνομά του, γιατί;- ο οποίος κατά τη γνώμη σας έχει μόνο θετικά στοιχεία, που, αφιλοκερδώς, είναι πρόθυμος να προσφέρει στην Ελλάδα. Και το κείμενό σας με εξέπληξε διότι αναρτήθηκε αμέσως μετά τις ευρωεκλογές, όπου το κόμμα του Κου Βαρουφάκη-δεν αναφέρατε το όνομά του, αλλά αυτό το είπαμε- κατάφερε να τύχει της προτίμησης ενός ποσοστού 3% περίπου από όσους Έλληνες ψήφισαν. Η απορία μου κυρίως έγκειται στο ότι προεκλογικά δεν είχατε εκδηλώσει κάποια τέτοια συνάφειά σας με τον άνθρωπο αυτό.
    Γι αυτό θεώρησα ότι αφού δεν εκπλήσσει κανέναν άλλο η επιλογή σας, κι επειδή ο μη σχολιασμός των αξιόλογων άρθρων, είναι σαν να μένουν ορφανά, επειδή δε, όπως έχω γράψει κι εγώ σ΄ένα βιβλίο μου που περιλαμβάνει 99 χάι-κού,
    “Η σιωπή είναι
    γεμάτη δεξαμενή
    της ευγλωττίας…”
    έκρινα να καταδείξω ότι κάποιος από όλους τους αναγνώστες κι επισκέπτες του Porosnews, πολύ καλού τοπικού ιστότοπου, δεν αγνόησε το κείμενό σας, αλλά είχε μείνει και έκπληκτος, ειδικά αφού το ποιόν του Κου Βαρουφάκη, μας είναι γνωστό εδώ και πολλά έτη. Κι ενώ το κείμενό σας είναι παρα πολύ καλό, και αφού είπατε ευθέως τη γνώμη σας και θέλετε και τη δική μου, επιτρέψτε μου να σας πω ότι, κατά την ταπεινή μου υποκειμενική άποψη, ο Γιάνης Βαρουφάκης δεν είναι παρά αέρας κοπανιστός, και ότι δεν με ενοχλεί που γράφει το χριστιανικό του όνομα με ένα “νι”- κι εγώ γράφω το δικό μου με “ιώτα”, από το “Αριστείδης”- αλλά όσον αφορά τον λόγο του αντί για το εκλεπτισμένο “Βαρουφάκης” θα του ταίριαζε μάλλον το πρωτότυπο “Μπαρουφάκης”. (Βλέπε και Βακάλης αντί Μπακάλης κλπ)
    Σας ζητώ συγγνώμη, αλλά αυτή είναι η γνώμη μου, και σας ομολογώ ότι έχω ζήσει τόσα χρόνια ανοχής και ευπιστίας των “εξυπνάκηδων”, που παρακαλάω κάθε φορά το Θεό, κάθε καινούργιο από δαύτους που τους… οσφραίνομαι, να κάνω λάθος.
    Κι επειδή μέχρι στιγμής αυτό δεν έχει συμβεί, παρακαλώ το Θεό, αυτή τη φορά, να κάνω λάθος και να αποδειχθεί ο κ. Βαρουφάκης σωτήρας της άμοιρης και πολύπαθης πατρίδας μας.
    Μακάρι, ο Θεός να δώσει. Το πιστεύω αυτό που λέω. Δεν ειρωνεύομαι, ούτε σαρκάζω, βασιζόμενος κυρίως στο ότι ο τύπος αυτός, κατάφερε να προσελκύσει έναν καλό, έξυπνο, μορφωμένο και καλοπροαίρετο πολίτη και συμπατριώτη μου, όπως είστε εσείς.
    Σας ευχαριστώ
    Άρις( Με “ιώτα”)

  4. Τσάμης Γ. says:

    Μεγάλο λάθος του Τσίπρα που έκαψε τόσο νωρίς τον Βαρουφάκη πιστεύω. Μαζί έκαναν αχτύπητο δίδυμο που θα μείνει στην ιστορία. Το παλικάρι έκοβε κι ο προχώ καθηγητής έραβε (επικοινωνιακά)..

    Στις αναπτυγμένες χώρες η οικονομική πολιτική δεν αλλάζει κάθε φορά που γίνονται εκλογές. Οι κεντρικές τράπεζες λειτουργούν ανεξάρτητα και λαμβάνουν υπόψιν τους τις διεθνείς συνθήκες κάθε φορά, φαντάζομαι (δεν παρεμβαίνει το κράτος). Ο κόσμος θέλει σταθερότητα κι όχι αβεβαιότητα για το αύριο, για να δραστηριοποιηθεί.

    Φιλικά!

  5. ΑΡΙΣ ΑΝΤΑΝΗΣ says:

    Καλημέρα σας,
    Αντί να αναλωνόμαστε σε τέτοιου είδους σχόλια, καλύτερα να σχολιάζαμε τις ντροπολογίες που πραγματοποιούνται στη Βουλή των Ελλήνων, τους θρασύτατους τωρινούς διορισμούς ημετέρων (βλ. σύζυγος Προέδρου της Βουλής και ένα σωρό άλλους) και το άκρον άωτον της φράσης “ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε κι ό,τι αρπάξει ο […..] μας.( Δεν τη λέω τη λέξη από σεβασμό στους αναγνώστες του porosnews). Και όλα αυτά την ίδια στιγμή, που ο Βαρουφάκης τρώει τους αστακούς του δημόσια και ασύστολα, με θέα την Ακρόπολη, τόσος κόσμος είναι άνεργος, παιδιά με μάστερς δουλεύουμε σε καφετέριες αντί 10 ευρώ για 10 ώρες την ημέρα, εμάς μας έχουνε κόψει τη σύνταξη που πληρώναμε επί 40 χρόνια εργασίας μας στο 1/4, εμένα δε προσωπικά και σε άλλους 17000 συναδέλφους μου έχουν 2 χρόνια να μας καταβάλουν την επικούρηση, που δεν είναι Ταμείο,(Δεν έχουμε επικουρικό ταμείο εμείς) αλλά κοινός λογαριασμός καταθέσεων ( joint account, δηλαδή σαν να μπαίνουν στις καταθέσεις σου και να κάνουν ανάληψη, με το έτσι θέλω, ή σαν να μπαίνουν στο σπίτι σου και να σου λένε “έβγα έξω εσύ γιατί θα μπω εγώ). Και αυτά που γράφω είναι λίγα.
    Αν καταγράψω ολόκληρη τη λίστα που μου ζήτησε Ποριώτης φίλος μου, και που απαίτησε, συνηγορούσα και μια ανεκδιήγητη καλοβολεμένη, προφανώς, και κρυπτόμενη κομματικά κυρία, μη Ποριώτισσα, αλλά …ανακατωσούρα και φυτρώνουσα εκεί που δεν την σπέρνουν, λαμβάνοντας προσωπικά και εναντίον της, κάθε σχόλιό μου, ενώ την αγνοώ και την περιφρονώ δημοσίως και επισήμως, διότι δεν είμαι ψυχολόγος, τραπεζικός είμαι, θα πρέπει να γράψω τόμους. Αλλ’ ο καιρός ου πολύς. Ήγγικεν η ώρα. Το θυμόσαστε το παιχνίδι “κρυφτό”; Στο τέλος φωνάζαμε “φτου ξελευτερία”. Υπάρχει κι ένα τραγούδι του Αντρέα Λάφη σε στίχο του Βασίλη Κουτουζή με τίτλο “Ελευθερία”. Αυτό τραγουδάμε σήμερα όλοι οι ελεύθεροι Ποριώτες, πέρα από κόμματα, παρατάξεις και στοές. Ελευθερία ζητούν οι λαοί. Όχι χούντες πάσης μορφής. Διότι όπως έχω γράψει σε άρθρο μου, ο φασισμός δεν είναι πλέον κομματική απόφυση, μετά τον Β πόλεμο. Ο φασισμός είναι τμήμα του εγώ κάποιων συνανθρώπων μας. Και σε κάθε κρίση βγαίνει στην επιφάνεια.
    Σε κάθε κρίση
    Έλληνες Εφιάλτες
    γίνονται… κρίσοι!
    Χαίρετε και αγαλλιάσθε.

  6. Γιάννης Γκούμας says:

    Κε Άρη
    Είχα ξαναγράψει για το DiEM25, στις 22-2-2019, άρθρο το οποίο είναι αναρτημένο στην περιοχή “απόψεις” της εφημερίδας.
    Δεν αναφέρω το όνομά του, γιατί το κίνημα, δεν είναι αρχηγικό και προσωποπαγές, παρόλο που ο κος Βαρουφάκης ήταν από τους ανθρώπους που ξεκίνησαν το εγχείρημα και έχει αφιερώσει πλέον σχεδόν όλο του τον χρόνο σε αυτό.

    Στέκομαι πιο πολύ στο γεγονός ότι έννοιες όπως η ισηγορία και η δημοκρατία διέπουν το κίνημα πριν από τα κόμματα και δεν εστιάζουμε σε κενούς χαρακτηρισμούς προσώπων.

    Ο άνθρωπος αυτός δεν κατάφερε να με κερδίσει ακριβώς. Είχε μια ιδέα. Την έβαλε στο τραπέζι. Άλλοι άνθρωποι είχαν κι άλλες ιδέες. Τις βάλανε στο τραπέζι. Τις ψηφίσαμε όλοι μαζί.

    Όσο για το 3%, είναι από το σύνολο του εκλογικού σώματος και όχι από όσους γνώριζαν την ύπαρξη του κόμματος. Το ξέρετε ότι μέχρι και την ακριβώς προηγούμενη μέρα και βδομάδα, σε όσους μίλησα για πρώτη φορά για το κόμμα, 9/10 δεν το είχαν ακούσει;

    Ακόμη και εσείς, που διαβάζετε την εφημερίδα, δεν συνδιάσατε το προηγούμενο άρθρο μου για το ίδιο κίνημα με το τωρίνο.

    Αν θεωρείτε “εξυπνακίστικο” λοιπόν να συμμετέχει ο λαός στις αποφάσεις και την διαμόρφωση κατευθυντήριων γραμμών της πολίτικής τόσο μιας χώρας όσο και της Ευρώπης, τι προτείνετε;
    Να ψηφίζουμε στην τύχη κόμματα, και ότι κάτσει;
    Να καταργήσουμε τις εκλογές τελείως, αφού οι εντολές έρχονται απ’ έξω;
    Ή να ακολουθούμε τις απόψεις μιας ομάδας ελίτ, φίλιας στην οικογενειοκρατία ενίοτε;

    Παρατηρώ ότι σταθήκατε αποκλειστικά γύρω από το όνομα ενός προσώπου και τους χαρακτηρισμούς του από τους αντιπάλους του. Μια και λέτε ότι ο συγκεκριμένος δεν τα λέει καλά, θα ήθελα να γίνετε πιο συγκεκριμένος με παράδειγμα σε κομμάτι της οικονομικής προτασης, γιατί τα υπόλοιπα (παιδεία, υγεία, πολιτισμός, δικαιοσύνη, προσφυγικό, εργασιακά, κλπ) δεν ήταν κάτι που ξεκίνησε από τον ίδιο.

    Γιάννης (από συνήθεια)

  7. Γιάννης Γκούμας says:

    Κε Τσάμη, το δίδυμο, από ότι αποδείχτηκε εκ των υστέρων ήταν Τσίπρας – Δραγασάκης. Και βλέπω ότι είστε υπέρ της κατάργησης της δημοκρατίας, εφόσον οι αλλαγές στην κυβέρνηση που αντικατοπτρίζουν τις αλλαγές στη θέληση του λαού δεν πρέπει να παίζουν ρόλο.

    Κε Αντάνη, η Ακρόπολη φαίνεται από πολλά σημεία στην ΑΘήνα, ποικίλων αξιών ακινήτων. Δεν σέβεστε όμως τους αναγνώστες όταν σε μια συζήτηση του σήμερα, αναφέρεστε σε ένα στιγμιότυπο πριν από 5 χρόνια, με αβέβαιη καταγραφή του γεύματος.

    Και βλέπω ότι από την μία αναζητείτε ελευθερία, από την άλλη σας εκθέτεται από μεγάλη ομάδα πολιτών μία άποψη, και δεν θέλετε να συμμετέχετε, δεν σας ενδιαφέρει να την βελτιώσετε.

    Τουλάχιστον αναφέρεστε στο γεγονός ότι ούτε σε σας αρέσει αυτή η κατάσταση. Πιστεύετε ότι θα αλλάξει μόνη της, με τυχαίες ψήφους και με την λογική της νομοθέτησης ξενόφερτων κειμένων;
    Ούτε καν με την δυνατότητα να ψηφίσουμε αυτούς που τα γράφουν;

  8. ΑΡΙΣ ΑΝΤΑΝΗΣ says:

    Κε Γιάννη σήμερα θύμωσα πολύ που διάβασα και άκουσα ότι ο κ Βούτσης διόρισε τη γυναίκα του στη Βουλή (κι εσείς μιλάτε για οικογενειοκρατίες).Και ένα σωρό άλλοι “αποκατέστησαν” τις …”γραμματείς” τους (έτσι τις λένε) και τα σόγια τους. Υποτίθεται πως αυτοί ήρθαν να αλλάξουν τα πράγματα. Και να! Πανικός να προλάβουνε να αρπάξουνε και λεηλατήσουνε πριν φύγουν.
    Γι αυτό τα συνδύασα. Στενοχωρημένος με όσα συμβαίνουν σε βάρος, κυρίως, των νέων. Εμείς, καλώς-κακώς τη ζήσαμε τη ζωή μας. Το μέλλον είναι δικό σας. Εμείς πιο πολύ για σας νοιαζόμαστε, και μην το κοροϊδέψετε καθόλου αυτό που σας γράφω. Μιλάω πολύ σοβαρά και με περίσκεψη. Εσείς είστε πλέον η πατρίδα μας. Στα χέρια σας εναπόκειται η συνέχειά της και η επαναφορά της στην κανονικότητα. Δεν είμαστε κανονικό κράτος Κε Γιάννη. Και δεν θα το κάνει κανονικό κράτος ο Κος Βαρουφάκης. Με τι φόντα και τι εχέγγυα!
    Ειδικά για αυτόν τον τύπο, τραλαλούμ- τριαλαλούμ, δεν πιστεύω να πιστεύετε ότι πιστεύει κάπου και πάντως όχι εκεί που δίκαια πιστεύετε, καλή τη πίστει, εσείς προσωπικά. Αν γνωρίζατε λίγο από Διαπραγματεύσεις- είναι το σπουδαγμένο και εφαρμοσμένο αντικείμενό μου στη Διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας, μαζί με το μάρκετινγκ και τα συναφή-θα βλέπατε πόσο άσχετος είναι αυτός ο “θεωρητικός” τύπος, ο οποίος ούτε θεωρία δεν κατέχει. Ούτε ο ίδιος δεν κατανοεί αυτά που ο ίδιος λέει. Γελάει ως βλαξ, δήθεν αστειευόμενος και δήθεν “άνετος”, ενώ, εκτός των άλλων αρνητικών, στο κάτω χείλος του κολλάει και παχύρευστος λευκός σίελος, από τον ακατάσχετο βερμπαλισμό του. Όποιος είναι κοντά του τουλάχιστον ας του δίνει ένα μαντίλι να σκουπίζει τα χείλη του, όση ώρα μιλάει. Είναι αηδιαστικό το φαινόμενο.
    Και βέβαια πρέπει να καταλαβαίνουν και μόνοι τους κάποιοι άνθρωποι ότι η ανάμειξή τους στα κοινά της πατρίδας είναι σοβαρό αντικείμενο. (Χθες είδα και τον άλλο μεγάλο… πολιτικό και χαρισματικό εκπρόσωπό μας στην Ευρώπη, τον Κο Γεωργούλη να βγάζει “σέλφι” χαζοχαρούμενος – 22000 ευρώ το μήνα θα εισπράττει εφεξής (!!!) Βόηθα Παναγιά, άλλο κακό να μη μας βρει. Όλοι οι ΣΥΡΙΖΑΤΟΙ ψηφίσανε Κουντουρά και Γεωργούλη- α! ξέχασα, εκτός από τον γνωστό και μη εξαιρετέο κ. Παπαδημούλη, και τον φτωχούλη, αριστερούλη του θεού, τον Κο Π.Κοκκαλούλη (Και είμαι και Ολυμπιακούλης, που να μην ήμουν).
    Σας χαιρετώ προς ώρας. Δεν θέλω να φιλονικήσω άλλο εγγράφως και δημοσίως μαζί σας. Σέβομαι τις απόψεις σας.
    Αν θέλετε γράψτε και στο arimari@otenet.gr
    Άρις. (Χαιρετισμούς εγκάρδιους)

  9. Kύριε Αντάνη,

    η απορία σας κυρίως δεν “έγκειται στο ότι προεκλογικά ο κύριος Γιάννης Γκούμας δεν είχε εκδηλώσει κάποια τέτοια συνάφειά του με τον άνθρωπο αυτό”, μιας και στο porosnews είχε φιλοξενηθεί τον Φεβρουάριο σχετικό άρθρο του κυρίου Γκούμα με τίτλο Το Κίνημα για την Δημοκρατία στην Ευρώπη – Η κατάπτωση της δημοκρατίας και η αντίσταση.

    Η απορία σας …έγκειται στη βιασύνη σας να απαξιώσετε ακόμα μία φορά τον κύριο Βαρουφάκη παραφθείροντας το επώνυμό του, που η επανάληψή του εκ μέρους σας κάθε φορά που βρίσκετε ευκαιρία δεν ήταν ποτέ ένα έξυπνο λογοπαίγνιο. Όχι μόνο για το ευκολάκι της …έμπνευσης, αλλά κυρίως επειδή όσα λέει ο κ.Βαρουφάκης δεν είναι μπαρούφες και είναι απλώς πράγματα με τα οποία δεν συμφωνείτε. Η λέξη “μπαρούφα” έχει διαφορετική έννοια από αυτή που νομίζετε, αν θέλετε παραδείγματα μπορώ να σας παρεπέμψω – όχι μακρινά, εδώ τριγύρω μας είναι, και είναι και μπόλικα.

    υ.γ.
    Στο μεταξύ τι γίνεται με αυτό που χρωστάτε ώστε να δικαιώσετε την πολυ-αυτο-διαφημιζόμενη παρρησία σας και να αποδείξετε ότι είστε αξιόπιστος ως σχολιαστής; Πότε θα αποδείξετε τον ισχυρισμό σας, υποδεικνύοντας με σύνδεσμο τον “βόθρο των λεγομένων μου που έχετε διαβάσει και σε άλλους ιστότοπους με άλλους συνομιλητές μου”;

    Αν το κάνετε επειδή ησυχάσατε που είπα ότι δεν πρόκειται να σας μηνύσω για συκοφαντία, είστε λεβεντιά. Λεβεντιά καμαρωτή, κύριε Αντάνη μας!

  10. Τσάμης Γ. says:

    Ο Δραγασάκης δε θυμάμαι να εφηύρε καμία θεωρία όπως οι άλλοι δυο και παραμιλούσε το πανελλήνιο. Μετριοπαθή τον θυμάμαι.

    Πώς μπορεί ένας άνθρωπος να κάνει ένα απλό πλάνο αν αλλάζουν συνεχώς οι όροι και οι κανόνες; Πώς μπορεί να ορθοποδήσει μια χώρα υπό αυτές τις συνθήκες;
    Αυτά είναι ξεπερασμένα προβλήματα εδώ και αιώνες για κάποιες χώρες. Δεν τίθεται θέμα τέτοιας συζήτησης.

    Έχω μια απορία. Ο Βαρουφάκης λέει η οικονομική πολιτική να αλλάζει σε επίπεδο ΕΕ ή να υπάρχει η δυνατότητα τα κράτη μέλη να ασκούν την οικονομική πολιτική που τα βολεύει;

  11. Aris Adanis says:

    ???????????

  12. Γιάννης Γκούμας says:

    Η οικονομική πολιτική να αλλάξει σε επίπεδο ΕΕ και να γίνει πολιτική συνένωση. Ταυτόχρονα ανυπακοή με ρεαλιστικές αντιπροτάσεις σε μη εκλεγμένα σώματα.
    Ταυτόχρονα η πολιτική παράγεται και αποφασίζονται οι γενικές κατευθύνσεις στην εκλογική βάση.

    Ως προς τους στόχους: το DiEM25 προωθεί την εκδημοκράτηση της ΕΕ και την απόφαση του δημοψηφίσματος του 2015, για καθολική όμως εφαρμογή σε όλη την ΕΕ.

  13. Aris Adanis says:

    ΑΪΜΑ Τ ‘ ΑΣΠΑΧΑ ΝΑ ΓΚΟΥΚΑ
    (Μουσική και γλώσσα επινενοημένη: Άρις Αντάνης)
    Τσότρα- σόν, με σόρε στε ντολάν
    οκούρμπε κροχελάρε, τρομπελάντρα
    τάμα – τσόν, τσιπσέχε λορασπόν
    οντίκσα, κεαμί μαχά ταχάντρα.

    ΡΕΦΡΕΝ
    Άϊμα- τ’ασπαχά
    μεναστρίμα τουρατρί,
    τ’ασπαχά μπορμέ ντολένια,
    άινιόοοοοοο, σερλέ -του – χρί.

    Άϊμα – τ’ ασπαχά
    τουραστρίμα μενακρί,
    τ’ ασπαχά ντολέ μπορμένια,
    άινιο, άινιο, άινιοοοοοο,
    σερλέ- του- χρι !

    ΑΑ

  14. Aris Adanis says:

    Ελπίζω να έγιναν αντιληπτές οι θέσεις μου εν προκειμένω.
    Αν όχι, δεν μπορώ να βοηθήσω άλλο. Ούτε εγώ καταλαβαίνω αυτά που γράφετε εσείς, για τα οποία δεν φταίτε. Κι εσάς άλλοι σας τα λένε. Αν μη τι άλλο τα παραπάνω λόγια είναι …δικά μου, πρωτότυπα, πρότυπα, πρωτόβουλα, πρωτόγνωρα, πρωτόλεια, και πρωτάκουστα.
    Άρις
    arimari@oatenet.gr

Σχολιάστε