Μία ακόμη άποψη για τον υδροφόρο ορίζοντα της Τροιζηνίας



Δημοσιοποιούμε επιστολή που έστειλε στον Τάσο Γκούμα ο Σταύρος Παπαματθαίου, χημικός μηχανικός του Ε.Μ.Π. που αγαπά την Τροιζηνία την μελετάει στο πεδίο των γνώσεών του και την επισκέπτεται συχνά.

“Αγαπητέ Τάσο,

συγχαρητήρια για την μελέτη σου που δημοσιεύτηκε στο POROS NEWS. Εξέφραζε με σαφήνεια και κατανοητό τρόπο γραφής τις απόψεις σου.
Απετέλεσε αυτό αφορμή να σου Τ/Φ απόψε και να διατυπώσω την άποψη ότι οι γεωτρήσεις που έχουν γίνει έχουν πιθανότατα επιτρέψει την διείσδυση θαλασσινού νερού στον αντλούμενο υδροφόρο ορίζοντα στην πεδιάδα της Καλλονής και στον Κάμπο.
Οι γεωτρήσεις αυτές έχουν διατρήσει τα διάφορα στρώματα γλίνας (άργιλλος-clay) που σχηματίστηκαν στο γεωλογικό παρελθόν (και εξακολουθούν να σχηματίζονται) από την συνάντηση των νερών των χειμάρρων με φερτά υλικά διάβρωσης των ορεινών όγκων ποικίλων πετρωμάτων αλλά και οργανικής ύλης εν λεπτώ διαμερισμώ με το νερό της θάλασσας οπότε γίνεται ιοντοεναλλαγή του Να(1+) με Ca (2+) & Mg (2+) πού οδηγεί σε κροκιδώσεις και καθιζήσεις στον πυθμένα της θάλασσας συμπαρασύροντας και άλλα στερεά εν αιωρήσει στο θαλασσινό νερό (βλ.GLINA, ΨΙΦΤΑ1..pdf).
Αυτό που προτείνω για να λειτουργήσει σωστά η λιμνοθάλασσα της Ψίφτας με είσοδο/έξοδο ανοιχτές για θαλασσινό ή λιμναίο νερό είναι να γίνει λήψη στρωματικού γεωλογικού καρότου μέχρι βάθους μεγαλύτερου από την βαθύτερη γεώτρηση στην περιοχή της λίμνης και να διαπιστωθεί η ύπαρξη και το πάχος των διαφόρων στρωμάτων γλίνας στο υπέδαφος.
Αυτή η γλίνα , ως γνωστόν, μονώνει από άποψη υδατοπερατότητας τις υπόγειες υδατοδεξαμενές γλυκού/αλμυρού νερού. Εάν όμως διατρηθεί με γεωτρήσεις τότε επικοινωνούν τα αλμυρά με τα γλυκά νερά και γίνονται υφάλμυρα ακατάλληλα για αρδεύσεις. Πιστεύω ότι με έργα εμπλουτισμού του υδροφόρου ορίζοντα (μικρά και διαδοχικά φράγμα στους χειμάρρους, αναδασώσεις και αναβαθμίσεις στους ορεινούς όγκους, κατασκευή τάφρων κατείσδυσης των ομβρίων υδάτων κλπ) το μέτωπο του γλυκού νερού θα εκτοπίσει σταδιακά τα μέτωπα των θαλασσινών υπόγειων διαδρομών , θα ανυψώσει το ύψος του υδροφόρου ορίζοντα ώστε να αρκούν τα πηγάδια που υπήρχαν και να ταπωθούν-απομονωθούν οι γεωτρήσεις.
Σε ό,τι αφορά την πεδιάδα της Καλλονής έχει γίνει η ίδια αμαρτία των γεωτρήσεων και θα χρειαστούν πολλές μικροφραγματοανασχέσεις καθ όλη την διαδρομή ροής του μεγάλου ρέμματος (χείμαρρου με την μεγαλύτερη λεκάνη περισυλλογής ομβρίων στην Τροιζηνία). Οχι μεγάλο φράγμα εκατοντάδων ή εκατομμυρίων κυβικών πάνω από τον οικισμό όταν σε 10 ΚΜ υπάρχουν υπέργεια και, κυρίως, το υποθαλάσσιο ηφαίστειο “Παυσανίας” που αναλύφτηκε πρόσφατα 5 ΚΜ Β/ΒΔ της Κρασοπαναγιάς με βάθη 300 μ η βάση και 150 μ οι κορυφές και εμβαδόν βάσης 6,000 στρέμματα (2-πλάσιο της πεδιάδας της Καλλονής) και παρακολουθείται με βαθυσκάφος από ερευνητική ομάδα (βλ κα. Παρασκευή Νομικού, Καθηγήτρια Παν/μίου Αθηνών) ενώ η χερσόνησος των Μεθάνων παρακολουθείται γεωδαιτικά σαν ενεργό τμήμα του Αιγαιακού Ηφαιστειακού Τόξου (Σουσάκι, Αίγινα, Μέθανα, Πόρος, Σαντορίνη, Νίσσυρος κλπ).
Επίσης στην Καλλονή η κατείσδυση των ομβρίων και ο εξ αυτής φυσικός εμπλουτισμός του υδροφόρου ορίζοντα είναι σχετικά ευχερής αφού ακόμα και σε μέτρια ετήσια βροχόπτωση ο υδροφόρος ορίζοντας στη ζώνη του παραλιακού μετώπου φτάνει στην επιφάνεια του εδάφους και νερά μέσω αποστραγγιστικών καναλιών κατευθύνονται στη θάλασσα. Άρα μεγάλο φράγμα μπορεί σε βροχερή χρονιά να μετατρέψει την πεδιάδα της Καλλονής σε βάλτο !!!
Αυτά φίλε Τάσο,
σού επισυνάπτω βιβλιογραφία και οπτικό υλικό για ενημέρωσή σου.”




Σχολιάστε