Κυκλοφόρησε η πρώτη ποιητική συλλογή της Ευφροσύνης Λούζη με τίτλο “Σκιάς όναρ”



Γράφει ο Γιάννης Μανιάτης – 

Μία νεαρή ποιήτρια εμφανίζεται στον ορίζοντα του νησιού μας. Η Ευφροσύνη Λούζη, με σπουδές φιλολογίας αποτολμά την έκδοση της πρώτης ποιητικής συλλογής της με τίτλο: «Σκιάς όναρ» και την επιμέλεια των Εκδόσεων Μιχάλη Σιδέρη.
Αφιερώνοντάς την «…στη γιαγιά και στον παππού της που την έμαθαν ότι τα όνειρα ξεπηδούν από τα δικά τους παραμύθια…» όπως λέει, δίνει σάρκα και οστά στις ανεξάντλητες εμπνεύσεις της με στιχουργήματα ευαίσθητα και γεμάτα με λυρική διάθεση και ποιητική ομορφιά. Η μουσικότητα, η αχαλίνωτη φαντασία και το ζωηρό συναίσθημα είναι τα χαρακτηριστικά που κοσμούν την πρώτη αξιέπαινη προσπάθεια της Ευφροσύνης στο χώρο του έμμετρου λόγου.
Από τη συλλογή δεν θα μπορούσαν βέβαια να λείπουν και αναφορές στο νησί της, τον Πόρο, όπου είδε για πρώτη φορά το φως και ξεκίνησε να ανοίξει τα φτερά της και να γνωρίσει τις αξίες της ζωής και τα αγαθά της ποίησης:
« … Πέρασμα μυθικό, η Καλαυρία και η Σφαιρία – δυο χορδές σε ένα κύμβαλο …
« … Ένα αρσενικό νησί και αντίκρυ η στεριά – ξεγελά τη μοναξιά … »
και σε άλλο στιχούργημα για το ‘’Λιμάνι του έρωτος’’ :
« … Μοιάζει η αύρα σου μαγεία !
Τα όνειρα – η φαντασία αλαλάζουν … »
Αιτιολογώντας και τον ιδιότυπο τίτλο ‘’Σκιάς όναρ’’ της συλλογής της, η Ευφροσύνη σε συνέντευξή της για την έκδοση ομολογεί ως κίνητρο ώθησης για τη σύνθεση των ποιημάτων της «… την αδιάκοπη αναζήτηση του ονείρου και της ελπίδας, καθώς και το πείσμα για ζωή μέσα απ’ την απόδειξη της ύπαρξης φωτός διαμέσου της σκιάς. »
Επίσης, στο σχετικό δελτίο τύπου της έκδοσης επισημαίνεται ότι πρόκειται για ποιήματα που: « … σκιαγραφούν τον άνθρωπο και ψιθυρίζουν την αδιάκοπη ελπίδα του να αγγίξει το όνειρο, μέσα από το βαθυστόχαστο ταξίδι της ύπαρξης. Εμπειρίες ζωής μέσα στη φύση, επαφής με τον έρωτα, το φόβο, το χωρισμό, την τολμηρή νεότητα και την εσωτερική μάχη για ζωή!
Σκιάς όναρ ο άνθρωπος, λοιπόν…! » .

 

ΕΥΦΡΟΣΥΝΗΣ ΛΟΥΖΗ: ‘’ΣΚΙΑΣ ΟΝΑΡ’’. Ποιητική συλλογή.
Εκδόσεις Μιχάλη Σιδέρη, Αθήνα Ιανουάριος 2017,
ISBN: 978-960-468-159-4.




Comments (2)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. ΑΡΙΣ ΑΝΤΑΝΗΣ says:

    Βρίσκομαι και πάλι προ των αποριών μου!
    Πώς γίνεται, άραγε, και σε κάθε καλή και ευάρεστη και ελπιδοφόρα είδηση, όπως αυτή, όπου μια νέα κυρία, αποφασίζει με τόλμη να εκθέσει κάτι τόσο σπουδαίο, όσο η συγγραφή και έκδοση ενός βιβλίου και μάλιστα με ποίηση, να μη σχολιάζει κανείς μια λέξη! Ειδικά δε όταν η παρουσίαση γίνεται από ένα πασίγνωστο συμπολίτη μας που πάντα έχει να πει μια καλή κουβέντα για όλους μας! (Εννοώ τον αξιότιμο Δ/ντή της Χατζοπουλείου Δημοτικής Βιβλιοθήκης Πόρου, Κο Γιάννη Στ. Μανιάτη!)
    <<>>
    Πού το πάω το θέμα; Θα αναρωτηθούν κάποιοι. (Αυτό είναι βέβαιο 100%.) Απάντηση: Εκεί που το είχα πάει και πρότινος όταν αναρτήθηκαν στο Porosnews ρεπορτάζ για τις αθλητικές δραστηριότητες και επιδόσεις της νεολαίας του Πόρου. Τι είχα γράψει; Το ξαναγράφω. Ακριβώς το ίδιο. Πού ξέρεις; Μπορεί να ευαισθητοποιηθεί κάποιος και να σχολιάσει και άλλες, εκτός από παραταξιακές, ανώνυμες και ψευδώνυμες, κοκορομαχίες, σε ένα σπουδαιότατο για το μέλλον του τόπου μας τομέα, όπου όμως οι υποψήφιοι κινδυνεύουν να είναι περισσότεροι των υποψηφίων:

    “Όταν πρόκειται για αθλητικά και πολιτιστικά δρώμενα στο νησί μας, η έλλειψη σχολιασμού, φαντάζει σαν να αφήνεται “ορφανό” κάποιο ρεπορτάζ. Ιδιαίτερα όταν πρόκειται για καλές ειδήσεις, ωραία κείμενα, επιτεύγματα συμπατριωτών μας και δη νεολαίων. Ως ενοχικό άτομο, που είμαι, σε βαθμό να νομίζω ότι εγώ φταίω για όλες τις τυχόν παραλείψεις, σπεύδω συνήθως να καλύψω το κενό με πέντε λέξεις, αλλά τότε παρασύρομαι από ενθουσιασμό και κατεβάζω “κατεβατά”, πέφτοντας στην παγίδα της μεγάλης αλήθειας του Laplace, που έχω μετατρέψει σε χάι-κου:
    “Θα στα έγραφα
    με πιο λίγα λόγια, μα
    δεν έχω χρόνο”.
    (Γι αυτό το λόγο νιώθω και μια ευγνωμοσύνη, όταν δεν αναρτώνται δικές μου εκδόσεις ή κείμενα).

    Αξιότιμη Κυρία Ευφροσύνη Λούζη, καλή μας νεαρή ποιήτρια, θα σας τα έγραφα, με πιο… λίγα λόγια, αλλά άδραξα την ευκαιρία να κάνω μια γενικότερη παρατήρηση. Επίσης θα σας τα έγραφα με περισσότερα λόγια, αλλά τα είπε τόσο όμορφα και λακωνικά ο Κος Μανιάτης, ειδικά δε, που μας κάλυψε, ειδικά δε, αφού δεν έχω ακόμα το βιβλίο σας που θα φροντίσω να το αγοράσω πάση θυσία, όπως όλων των συμπατριωτών μου τα δημιουργήματα, σε κάθε μορφή τέχνης.
    Αν μάλιστα ήμουν άξιος, θα σας απένειμα τα εύσημα, για την πρώτη σας ποιητική συλλογή, εμπλουτισμένα και με ιδιαίτερο περιτύλιγμα, αφού τις εμπνοές σας δροσίζει και Ποριώτικη αύρα.
    Εύχομαι ζείδωρο τον άνεμο και “σότο βέντο” τους πλόες του πονήματός σας, στη ρότα προς νέα ποιητικά ή άλλης μορφής λογοτεχνικά λιμάνια.
    Με μεγάλη εκτίμηση και αληθινή χαρά
    Άρις Αντάνης
    (Εκ Πόρου ορμώμενος)
    arimari@otenet.gr

  2. ΑΡΙΣ ΑΝΤΑΝΗΣ says:

    Διόρθωση: Εννοώ ότι οι υποψήφιοι μοιάζουν να είναι περισσότεροι από τους ψηφοφόρους. (γραμμή 14 από πάνω) Συγγνώμη για τη βιασύνη. Είναι και το σύστημα σχολιασμού, πρωτόγνωρα πιεστικό, που δεν προλαβαίνει κανείς να γράψει λίγες φράσεις και τον κόβει. Αυτό δεν το έχω ξανασυναντήσει πουθενά. Και φέρνει και αντίθετα αποτελέσματα. Δεν προλαβαίνεις να σκεφτείς και να ελέγξεις το κείμενό σου και …χάνεται. Περίεργα πράγματα, ομολογουμένως! Και γι αυτό γίνονται λάθη, κι αν εξαϋλωθεί κάποιο κείμενο, όταν βρεις μέθοδο να το περάσεις, τότε λες: ” Μια που βρήκαμε παπά… ” κλπ.
    Δεν είναι λύση αυτή. Ειδικά για μας τους… πολυλογάδες. Δεν κόβονται έτσι τα ελαττώματα. Να που αναγκάζομαι να διορθώσω. Δηαλδή να ξαναγράψω. Έτσι όμως φαίνονται 2 -αντί ένα- μηνύματα.
    Τέλος πάντων με την ευκαιρία έχω γράψει 2 φορές τις λέξεις “ειδικά δε” στη 12η γραμμή από κάτω.
    Τα άλλα ισχύουν ως έχουν.
    <<>>
    Με την ευκαιρία – τι λέγαμε;-θέλω να παρατηρήσω ότι ο κόσμος ευτυχώς ξαναγυρίζει σιγά – σιγά στην έννοια της ομορφιάς, όπως την χαρακτηρίζει ο Πλάτων, δηλαδή ότι “ανήκει στον κόσμο του Πνεύματος, όπως και η σοφία, μόνο που δεν χρειάζεται να εκπαιδευτείς για να την εκτιμήσεις”. Τρανή απόδειξη, η Γιουροβίζιον, όπου ο κόσμος βράβευσε με πρωτιά ένα σεμνό παιδί, που τραγούδησε σόλο, με το αρμόνιό του, ένα απλό – αλλά διόλου απλοϊκό- Λα μινοράκι.
    Ελπίζουμε ακόμα. Κι ελπίζουμε οι οι ελπίδες μας να δικαιωθούν και την Κυριακή στις τριπλές εκλογές, όπου όμως το δικαίωμα ψήφου είναι 100% ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ.
    ΑΝΤΑΝΗΣ ΕΚ ΠΟΡΟΥ

Σχολιάστε