Καλοκαιρινή μπαλάντα το νέο τραγούδι του Γιώργου Μαυρούλη και του Ιωσήφ Πρίντεζη (βίντεο)



Νέο τραγούδι και βίντεοκλίπ από τον Ιωσήφ Πρίντεζη και τον Γιώργο Μαυρούλη. Η συνεργασία του Συριανού, μέλους των ΝΤΠ και του mc από τον Πόρο έχεις ως αποτέλεσμα μια μελωδική ερωτική μπαλάντα, αφιερωμένη στα μοναχικά θερινά απομεσήμερα. Κι οι δυο καλλιτέχνες, μας έχουν συνηθίσει σε μουσικούς πειραματισμους.

Ακολουθούν το βίντεοκλιπ και οι στίχοι του τραγουδιού:

 

Να έρχεσαι, σαν άσπρο φως μέσα στη σκέψη μου

Σαν όνειρο που θα ήτανε αδύνατο να αγγίξω

Να έρχεσαι, αφού είσαι στην κάθε λέξη μου

Ένα τραγούδι, χίλιες φορές να τραγουδήσω

Αν θέλεις να έρχεσαι, στα καθαρά μου τα σεντόνια

Και το κορμί σου το λευκό, αργά να ψηλαφίζω

Λέω, να έρχεσαι, γιατί περνούν κυλούν τα χρόνια

Και νιώθω σε ποθώ, όσο κι αν λίγο σε γνωρίζω.

Ξέρω χάνεσαι, μέσα στις σκέψεις σου κι εσυ

Και το κατανοώ, πως ίσως θέλεις λίγο χώρο

Μα επίσης ξέρω, πως η καρδιά αν νοσεί

Κάνει το κλίμα, επίπονο και ψυχοφθόρο

Όμως να έρχεσαι, σαν ηλιαχτίδα μες στα σύννεφα

Ένα λεπτό σεντόνι, σα κοιμάμαι στη βεράντα

Να έρχεσαι, όσο πιο συχνά μπορείς

Γιατί το ξέρουμε κι οι δυο, τίποτα δε κρατάει για πάντα

Refrain

Να έρχεσαι, στα θερινά τ’ απομεσημερα

Σαν ηλιαχτίδα μες στα σύννεφα

Σαν είμαι μόνος όπως σήμερα να έρχεσαι, σαν άσπρο φως μέσα στη σκέψη μου

Να είσαι η χάση και η φέξη μου

Να είσαι εσυ η κάθε λέξη μου.

Να αφήνεσαι, στη κάθε μας στιγμή

Είναι μοναδική και σπάνια, ο χρόνος θα στο δείξει

Να ρχεσαι, να με φιλάς μέσα στ’ αυτί

Κι ο ούριος ο άνεμος, αμέσως να φυσήξει.

Πες μου αισθάνεσαι, ο έρωτας κυριαρχεί

Και θα μουν αφελής, αν δεν καθόμουν να το ζήσω

Σκάβεις, μέχρι βαθιά στη ψυχή

Και βρίσκω ευκαιρία, ένα κάστρο να σου χτίσω.

Να έρχεσαι, όπως θα ρθουν τα πουλιά

Αναζητώντας μέρη ζεστά κι ηρεμία

Να έρχεσαι, μέσα στη καλοκαιριά

Να έρχεσαι, όπως δεν ήρθε καμία

Να έρχεσαι, να μένεις εδώ

Μπορείς αν θέλεις να έρχεσαι, ακομη κι όταν λείπω

Γιατί θα έρχομαι, να μαζεύω κι εγώ λεμόνια και κορόμηλα, απ τον δικό σου κήπο.

Refrain

Να έρχεσαι, στα θερινά τ’ απομεσημερα

Σαν ηλιαχτίδα μες στα σύννεφα

Σαν είμαι μόνος όπως σήμερα να έρχεσαι, σαν άσπρο φως μέσα στη σκέψη μου

Να είσαι η χάση και η φέξη μου

Να είσαι εσυ η κάθε λέξη μου

Μα κι αν δεν έρθεις, ο ίδιος ήλιος θα βγει

Και μετά θα έρθει νύχτα και μετά πάλι αυγή

Η ζωή μας, θα φαντάζει όπως πριν κανονική

Μα στην άκρη του μυαλού μας, θα υπάρχει ένα γιατί.

 




Comments (2)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. Γεώργιος Χαλιώτης says:

    ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗΣ

    ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΧΡΟΝΙΑ ΝΕΟΣ…
    (Yesterday, when I was young)
    Και όπως πέρασε και σήμερα ο καιρός,
    που, νόμιζα, κυλούσε αφόρητα αργός
    κι ο άχρονός μου χρόνος, σαν να είχε σταθεί
    λες κι είχε, απ’ τα νιάτα μου, για πάντα νικηθεί.

    Περπάτησα στους βράχους, μα και στις αμμουδιές
    λιόλουστα πρωινά, και νύχτες βροχερές
    χιλιάδες οι στιγμές, ξένοιαστες και γλυκές
    ολόγιομα φεγγάρια του Αυγούστου οι Κυριακές.

    Αιχμάλωτος της Νιότης, μ’ άφοβος στη φωτιά
    και των ερώτων άτρωτος στην κάθε σαϊτιά
    λευκά τα έβλεπα όλα, κι ας ήτανε μαβιά
    ψεύτικη ελευθερία, που έκρυβε σκλαβιά.

    Και σ’ έψαχνα ολούθε, και σύ ήσουνα εδώ,
    μέσα μου και μπροστά μου, μα πώς να σε ιδώ,
    που είχα απλωμένο το βλέμμα μου αλλού
    στα εφήμερα ταξίδια του ανώριμου μυαλού.

    Τις ομορφιές της μέρας τις έπνιξε καπνός
    κι έφυγε σαν αγέρας, ολόκληρος καιρός
    κι εσύ όλο κρυβόσουν, κατάβαθα στο νου
    ολύμπια ευτυχία, στα σπήλαια του βουνού.

    Κι έμεινα ιδανικός κι ανάξιος εραστής
    του Καββαδία των στίχων, αιώνιος θαυμαστής,
    να τρέφω ψευδαισθήσεις και να αντιδικώ
    χιλιάδες χρόνια νέος, κι ακόμα προσδοκώ. []
    Γ.Χ.

  2. Γεώργιος Χαλιώτης says:

    Συγγνώμη. Ξέχασα να αναφέρω ότι οι πιο πάνω στίχοι, που τραγουδιούνται ακριβώς πάνω στη μελωδία του τραγουδιού το Σαρλ Αζναβούρ, κάνουν σήμερα παγκόσμια… πρώτη, στα Ελληνικά, στο porosnews.
    Γ.Χ.
    ΥΓ Να που το άνευ σχολίων πολύ ωραίο τραγούδι των 2 συνετατών, τελικά παίρνει τα 2 πρώτα σχόλια, έστω και από τον ίδιο, καθόλου γνωστό, σχολιαστή. Από το τίποτα καλό είν’ και το… καθόλου!

Σχολιάστε