Η θεϊκή μας έκδοση



Γράφει η Κατερίνα Ανδρέου – 

Χριστούγεννα και τσακωμός, και γκρίνια και άγχος να προλάβουμε να εκπληρώσουμε τις προσδοκίες μας, και των ημετέρων.

Απελπίζομαι. Δυσανασχετώ.

Μα, τι σχέση έχουν οι συμβατικές προσδοκίες με τα Χριστούγεννα;

Σκέφτομαι τη θεϊκή μας έκδοση.

Αυτόν που δεν επιβάλλει, παρά εμπνέει.

Αυτόν που δεν θησαυρίζει, παρά μοιράζεται και προσφέρει.

Αυτόν που δεν διακρίνει, ούτε διακρίνεται, αλλά ενώνει την κάθε ψηφίδα στα πλαίσια της ολότητας.

Αυτόν που δεν ανταποδίδει, παρά υπομένει με σοφία, ακυρώνοντας τα κίνητρα της επίθεσης.

Αυτόν που φοβάται, αλλά δεν υποκύπτει.

Αυτόν που δεν εκδικείται, παρά συγχωρεί και εμπνέει τον θύτη να ανασκευάσει, με το μεγαλείο της συγχώρεσης.

Αυτόν που δεν μισεί, παρά αγαπά.

Και τελικά, δεν απελπίζομαι. Δεν δυσανασχετώ. Ήρθαν τα Χριστούγεννα!

Καλά Χριστούγεννα!




Comments (2)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. Τάσος Γκούμας says:

    Κατερίνα, για δεύτερη εβδομάδα παρατηρώ ότι δεν έχεις σχόλια. Μήπως απευθύνεσαι σε μη ανθρώπους;

  2. Κύριε Τάσο, νιώθω ότι αυτό το κειμενάκι δεν επιδέχεται σχολιασμού, δεν ανοίγει συζήτηση, απλά υπενθυμίζει (στον εαυτόν μου πρώτα από όλα), αυτό(ν) που είναι. Αυτό που θα μπορούσε να είναι, στην βέλτιστή του εκδοχή.
    Καλή χρονιά, με υγεία και εξέλιξη προς το βέλτιστο.

Σχολιάστε