Δ. Σπυριδάκης: “Όχι σιγή για την Σοφιάνα, αλλά χειροκρότημα”



Αφιερωμένη στη μνήμη της Σοφιάνας Ποζιάδη ήταν εκδήλωση βράβευσης των διακριθέντων αθλητών του Ναυτικού Ομίλου Πόρου Τροιζηνίας, που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα εκδηλώσεων Γυμνασίου – 2ου Δημοτικού, την Κυριακή 4 Νοεμβρίου.

Ιδιαίτερη συγκίνηση προκάλεσε η ομιλία του προέδρου του ΝΟΠΤ Δημήτρη Σπυριδάκη, ο οποίος μίλησε για την προσφορά της αείμνηστης Σοφιάνας στη δημιουργία του τμήματος Κανόε – Καγιάκ, που μέχρι σήμερα έχει χαρίσει μεγάλες πανελλήνιες και παγκόσμιες επιτυχίες στον ΝΟΠΤ.

Ο κ. Σπυριδάκης, στην ομιλία του, μεταξύ άλλων ανέφερε: “Με τη Σοφιάνα μεγαλώσαμε στην ίδια γειτονιά. Στην πλατεία αγίου Γεωργίου στον πλάτανο. Η Σοφιάνα από μικρή ήταν ένα χαρούμενο, γελαστό κορίτσι, χαριτωμένο και καλόκαρδο που ήταν πάντα ευπρόσδεκτη και επιθυμητή στην παιδική παρέα.

Τα ίδια χαρακτηριστικά και πιο έντονα, έφερε και στην εφηβεία λόγο της πληθωρικής προσωπικότητας, αλλά και της γυναικείας της, πλέον, παρουσίας και ομορφιάς.

Από εκείνα τα ξένοιαστα χρόνια την ξανασυνάντησα στον όμιλο, οπού γράφτηκε μέλος το 1997. Ίδια και απαράλλαχτη με επιπλέον χαρίσματα, αυθόρμητη και ενθουσιώδης και με διάθεση για προσφορά τον αθλητισμό.
Το 1998 ένα χρόνο μετά ανακήρυξη της σε τακτικό μέλος, αναλαμβάνει έφορος του κανοε-καγιακ , τότε εκδηλώνει την αγάπη της για το άθλημα, αλλά κυρίως για τα μικρότερα παιδιά.

Το πως ανταποκρίνονταν τα μικρά, φαίνεται και τις φωτογραφίες που προβάλλονται, ήταν ξετρελαμένα μαζί της, την είχαν σαν μαμά τους γιατί κάπως έτσι τους συμπεριφερόταν, με φροντίδα και αγάπη.

Θυμόμαστε όλοι που τα σταύρωνε με λάδι από το καντήλι πριν τον αγώνα. Επικοινωνούσε καταπληκτικά και με άνεση και ειλικρίνεια μαζί τους.
Το 2008 αναλαμβάνει καθήκοντα Γενικής γραμματέως και από αυτή την θέση της άμεσης συνεργάτιδας του προέδρου, πρόσφερε στον όμιλο εκτός των άλλων, εισάγοντας την γραμματεία στην ηλεκτρονική εποχή.


Η κακιά αρρώστια δεν άργησε να φανεί (επισημαίνω ότι ήταν καπνίστρια) έτσι το 2011 παραιτείται από τον όμιλο για να φροντίσει την υγεία της.

Σε αυτή την δύσκολη περίοδο της ζωής της εκδηλώθηκε η συμπάθεια και η εκτίμηση που έτρεφαν για αυτήν οι άνθρωποι της Ομοσπονδίας του Κ-Κ , αλλά και οι παράγοντες των ομίλων, έτσι προτεινόμενη από τον όμιλο μας υπερψηφίστηκε και έγινε μέλος του Δ.Σ. της Ε.Ο.Κ.Κ.

Συμπληρώνοντας την θητεία της στην Ομοσπονδία έκλεισε ο κύκλος της παρουσίας της και της προσφοράς της στον αθλητισμό . Και από αυτήν την θητεία μόνο συμπάθεια και καλές εντυπώσεις άφησε. Η υγειά της όμως δεν της επέτρεπε περαιτέρω δράση για τον ναυταθλητισμό και έτσι σταμάτησε πλέον κάθε δραστηριότητα .

Παρόλο όμως που σταμάτησε την ενεργό δράση ποτέ δεν έπαψε να ενδιαφέρεται για τον όμιλο και κυρίως για το Κ-Κ του οποίου υπήρξε πρωτεργάτρια.

Παρακολουθούσε τις δραστηριότητες μας, ήθελε να πληροφορείται για τα εσωτερικά του ομίλου και πάντα είχε διάθεση για βοήθεια.
Συνήθως σε εκδηλώσεις σαν την σημερινή, τιμής και μνήμης οι παραβρισκόμενοι σιγούν για λίγο,, αυτό όμως δεν ταιριάζει καθόλου σε μια προσωπικότητα σαν και αυτή που περιέγραψα και που οι περισσότεροι γνωρίσαμε, θορυβώδη γιομάτο γέλιο και χαρά , γιαυτό προτείνω να κλείσουμε το αφιέρωμα με ένα δυνατό χειροκρότημα.

Τέλος, θα ήθελα να σας πληροφορήσω ότι ο όμιλος μας αντί στεφανιού όπως π.χ κατέθεσε η ομοσπονδία του Κ-Κ τιμώντας την, θα κάνει κάτι καλύτερο και ουσιαστικό ,θα προσφέρει ένα πόσο που θα συγκεντρώσει από τα μέλη του Δ.Σ. αλλά και όποιου άλλου θέλει να συνεισφέρει, σε αθλητη-τρια ή αθλητές του ομίλου που έχουν πραγματική ανάγκη”.




Σχολιάστε