Δύο τουρκάκια γράφουν στον Καποδίστρια



ottom-750x450Mία από τις πρώτες ενέργειες του Ι. Καποδίστρια ως Κυβερνήτη, ήταν να αποκαταστήσει και να περιθάλψει τους πρόσφυγες και τους τραυματίες από την επανάσταση και κυρίως να μαζέψει τα ορφανά του αγώνα.

Οι αδιάκοπες πολεμικές συγκρούσεις και οι αλλεπάλληλες εισβολές τουρκικών, αλβανικών και αιγυπτιακών στρατευμάτων, είχαν φέρει την καταστροφή και εγκατάλειψη των περιουσιών, την ερήμωση και τον ξεσπιτωμό των γυναικόπαιδων. Οι άστεγοι αυτοί πρόσφυγες περιπλανιούνταν σκελετωμένοι και εξαθλιωμένοι μέσα σε γενικό κλίμα φρίκης και απόγνωσης.
Όπως ο ίδιος ο Καποδίστριας γράφει σε μια επιστολή του «ο μεν ουρανός πάγκαλος αληθώς, η δε γη όμως στενάζει άγονος, αχθοφόρος σμήνους προσφύγων και επαιτών». Σε πολύ τραγικότερη μοίρα βρέθηκαν τα παιδιά των αγωνιστών. Τριγύριζαν εξαντλημένα και ρακένδυτα από χωρίο σε χωρίο, ζητιανεύοντας και ζητώντας κάποια δουλειά. Μερικά, ίσως τα πιο τυχερά, γίνονταν δούλοι ή ψυχογιοί.

Το ενδιαφέρον του Καποδίστρια για τα πλάσματα αυτά ήταν άμεσο. Τους πρόσφερε θαλπωρή και τροφή, στεγάζοντάς τα προσωρινά σε μοναστήρι του Πόρου και μετέπειτα στο Ορφανοτροφείο της Αίγινας που άρχισε να χτίζεται με εντολή του, και «χάρις εις την ευεργετικήν διάθεσιν των γενναίων φιλελλήνων», όπως γράφει σε άλλη επιστολή του.

Εκτός από τα Ελληνόπουλα, θύματα του πόλεμου θα πρέπει να υπήρξαν αναμφίβολα και από τη μεριά του τουρκικού άμαχου πληθυσμού. Η επιστολή που ακολουθεί και απευθύνεται από δύο ορφανά τουρκάκια προς τον Καποδίστρια, δίνει μια εικόνα των συνθηκών που έζησαν τα γυναικόπαιδα της άλλης πλευράς. Τα αδέλφια αυτά βρέθηκαν από την Κόρινθο στην Αίγινα και ζητούν προστασία από τον Καποδίστρια.

Το πρωτότυπο έγγραφο βρίσκεται στη βιβλιοθήκη Μηλεών Πηλίου (Φάκ. ΚΒ αριθ. 4) από όπου έλαβα φωτοτυπία.

Το κείμενο της επιστολής έχει δημοσιευθεί στο περιοδικό «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΑΚΑ » μεταξύ των ετών 1967-68.

Δημοσιεύεται όπως έχει γραφεί εκτός από τον τονισμό του: Διαβάστε το γράμμα στο Saronic Magazine




Σχολιάστε