Διασχίζοντας την κορυφογραμμή της Σφαιρίας (video)



Το νησάκι μας είναι ξακουστό για τις περιπατητικές διαδρομές του. Ιδιαιτέρως η περιοχή της Καλαυρείας, από το Νεώριο μέχρι το Μοναστήρι κι από τη Φούσα μέχρι το Ναό του Ποσειδώνα, μαγεύει τον φυσιολάτρη επισκέπτη, που λατρεύει το περπάτημα.
Το περπάτημα το αγαπάνε οι Ποριώτες. Κάθε απόγευμα βλέπεις ζευγάρια, φίλους και παρέες τριών και τεσσάρων ατόμων, φορώντας τις αθλητικές φόρμες τους, με γοργό βηματισμό να ακολουθούν την αγαπημένη τους διαδρομή.
Μια γλυκιά ρουτίνα που σε φέρνει κοντά στους ντόπιους κατά ένα τρόπο περίεργο. Σαν ένα είδος «group therapy» όπου συμμετέχουν μικροί και μεγάλοι.
Μια ξεχωριστή διαδρομή είναι αυτή στην κορφή της Σφαιρίας, που ξεκινάει από το Μύλο και καταλήγει στο εκκλησάκι των Αγίων Αναργύρων στο νοτιοανατολικό άκρο του Πόρου.
Το μονοπάτι είναι χαραγμένο και σε καλεί, ανάμεσα από τα άγρια χορτάρια και τα βάτα. Δυστυχώς δε υπάρχει ούτε μια ταμπέλα που να σου λέει που θα σε οδηγήσει.
Είναι στενό και αν το διαβείς με παρέα, θα αναγκαστείς να το περπατήσεις σε «φάλαγγα κατ’ άνδρα».
Η διαδρομή προς τους Αγίους Ανάργυρους, είναι η αγαπημένη για πολλούς ποριώτες που βγάζουν το σκύλο τους βόλτα.
Ίσια μπροστά, δυο μικροί λόφοι από τους οποίους θα χρειαστεί περάσεις για να φτάσεις στο εκκλησάκι.
Τα άγρια και ξερά χόρτα, τα σκίντα και μερικά πευκάκια ντύνουν το μονοπάτι. Λίγο πιο κάτω, τα κυπαρίσσια στολίζουν την όμορφη ποριώτικη πέτρα, που χορταριασμένη σου δείχνει το δρόμο, για να περάσεις ανάμεσα.
Δεξιά απλώνεται το «πέρασμα» με φόντο τον Γαλατά, το Μπέλεσι και τις Αδέρες. Αριστερά το Αιγαίο, με «σφήνα» την Καλαυρεία.
Σε αρκετά σημεία το μονοπάτι που οδηγεί στο εκκλησάκι των Αγίων Αναργύρων, έχει πλακοστρωθεί, έπειτα από δωρεά συντοπίτη μας. Στον λόφο υπάρχει σύστημα πυρασφάλειας. Πριν λίγα χρόνια, ο λόφος κινδύνεψε να γίνει κρανίου τόπος. Ευτυχώς σήμερα προστατεύεται.
Εκατό μέτρα πριν το εκκλησάκι, στέκει ένα ασβεστωμένο εικονοστάσιο, με το καντηλάκι του διαρκώς αναμμένο.
Η θέα από εκείνο το σημείο σου κόβει την ανάσα. Πράγματι… Ο Πόρος είναι ο Βόσπορος του Σαρωνικού…
Από εκείνο το εικονοστάσιο, ξεκινάει ένα άλλο κατηφορικό μονοπάτι που σε οδηγεί στην Πούντα.
Λίγο πριν φτάσεις στους Αγίους Ανάργυρους, δυο πέτρινα παγκάκια ντύνουν το μονοπάτι, πλαισιωμένα από μικρά πεύκα και κυπαρίσσια που ρίχνουν τη σκιά τους.
Συνεχίζοντας το μονοπάτι, η ποριώτική πέτρα, χάσκει από πάνω σου και οι μεγάλοι βράχοι θαρείς ότι θα σε κατασπαράξουν. Ένα μικρό δάσος ντυμένο με πέτρα και πράσινο, σε προειδοποιούν ότι βρίσκεσαι κοντά στον τελικό σου προορισμό.
Ανεβαίνοντας τα πέτρινα σκαλοπάτια, βρίσκεσαι μπροστά στην είσοδο του προαύλιου χώρου της εκκλησιάς.
Μια βρύση, μια ασβεστωμένη αποθήκη και το γραφικό εκκλησάκι σε καλούν να ξεκουραστείς και να καθίσεις στους κομμένους κορμούς δέντρων στο υπόστεγο της εκκλησιάς. Κάτω από τον ίσκιο από τα κυπαρίσσια.
Η θέα από τους Αγίους Ανάργυρους, είναι πανοραμική. Από την ανατολική πλευρά, στο διπλό ιερό της εκκλησιάς, απλώνεται το Αιγαίο, το Μπούρτζι και η καταπράσινη Καλαυρεία.
Από την άλλη πλευρά, η Πελοποννησιακή γη. Ο Γαλατάς, η Πλάκα, το Μπέλεσι, η Άρτιμος . Η μαγεία του ευλογημένου αυτού τόπου απλώνεται κυριολεκτικά στα πόδια σου. Κάπου εκεί καταλαβαίνεις, πως το μονοπάτι στην κορυφογραμμή της Σφαιρίας είναι ένα από τα ομορφότερα αξιοθέατα του νησιού, που δυστυχώς, μέχρι σήμερα, παραμένει κρυφό στους φυσιολάτρες επισκέπτες.

Δείτε το βίντεο του Βασίλη Κολοκύθα

M.K.




Comments (10)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. poros trekking says:

    Στο καφενείο οι γέροντες έλεγαν τις ιστορίες τους , εργατομάστορες συναλλάσσονταν με τα αφεντικά, δήμαρχοι και πρόεδροι στο κυνήγι . Ζευγαράκια στα ξέφωτα, προσκυνητές στα ξωκλήσια, ποιητές και περιπατητές στα ατέλειωτα μονοπάτια και στις πηγές ένα βήμα πιο πέρα από το πέταγμα των γλάρων ..

  2. Γιάννης Προβής says:

    Μπράβο ρε Μπάμπη! Αυτό είναι βιωματική δημοσιογραφία και φωτογραφία!!!

  3. Πάνος Θεοχάρης says:

    ωραίες φωτογραφίες, μπράβο

  4. Βαγγελης Ταρταρακης says:

    Μπραβο Μπαμπη,

    πολυ καλες φωτογραφιες κ πολυ καλη διαδρομη. Μονο που τωρα ανοιγεις υποχρεωσεις. Πρεπει να χαραξεις την επομενη. Τι λες για ενα περιπατο στο Νεωριο, πισω απο τον Ασπρο Γατο, πανω απο το μυλο κ μεχρι του Λαμπρακη.

    Να σαι καλα

    Φιλικα

    Βαγγελης

  5. christos says:

    Εύγε Μπάμπη πολύ ωραία διαδρομή την κάνω κάθε χειμώνα είναι φανταστική!!!!!

  6. ΧΡΙΣΤΙΝΑ says:

    ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ!!!!! ΜΠΡΑΒΟ ΒΑΣΙΛΗ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΙΤΕΧΝΗΣ !!!!ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΕΥΓΕ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

  7. Παν. Χατζηπέρος says:

    Μπράβο, πολύ καλή δουλιά!!!!!!!!!!!!
    Πόρος δεν είναι μόνο η παραλία…………
    Γι αυτό πρέπει να μπουν πινακίδες σε στρατηγικά σημεία που να οδηγούν τον επισκέπτη και στις άλλες ομορφιές του πενέμορφου ΠΟΡΟΥ.
    Και το δίκτυο πυρόσβεσης είναι του ίδιου δωριτή.

  8. Adamadia says:

    Beautiful pictures. I have been walking this path for many years – and I am an incomer. Surely the locals all know the way to the path?

  9. ΑΡΙΣ ΑΝΤΑΝΗΣ says:

    θερμότατα συγχαρητήρια. Σε όλα αυτά τα μέρη παίξαμε, περπατήσαμε, τρέξαμε. Οι θύμησες πλημύρισαν τις ψυχούλες μας. Άριστη δουλειά. Υπέροχη…
    Εμείς που δεν έχουμε τη δυνατότητα και την ευκαιρία να ξαναπερνάμε μέσα από αυτά τα μέρη όποτε θέλουμε, το χαρήκαμε ιδιαίτερα και συγκινηθήκαμε. Ο νους μάς πήγε εκεί όπου μόνο με κάποιους στίχους συνήθως μεταφερόμαστε. Τα βήματά μας έχουν ακολουθήσει τα μονοπάτια μέσα από την φαντασία μας, με λίγη ασήμαντη ποίηση και πολλή αγάπη για τον τόπο όπου γεννηθήκαμε:

    Α Γ Ι Α… Α Ν Ι Α
    Η θάλασσα της Νήσος Πόρος
    είναι πότε μπουνάτσα κι άλλοτε
    κάλμα αφόρητη. Φουρτούνα σπάνια.

    Τα βουνά την απαγκιάζουν.
    Στο λιόγερμα και στην ανατολή
    οι καιροί φτειάχνουν τα χρώματα.

    Λικνίζονται τα φύκια στο βυθό,
    τα στρουμπίλια αργοσέρνουνε
    το βιος τους γι’ άλλη μετακόμιση.

    Τη μέρα μοσχοβολάει αγγελική
    τη νύχτα ξενυχτάει νυχτολούλουδο,
    στο αντιφέγγισμα χαϊδεύεται η πούλια.

    Στο περίπτερο η τοπική ρουτίνα
    κρέμεται σε σπάγγο, με νέα τα…παλιά,
    ανιαρό ισοκράτημα στις καλημέρες.

    Πιάσε, ρε Πετράν, το καραφάκι,
    βγάλε και λίγη ανία απ΄την κατάψυξη,
    να στανιάρουμε το άγχος στο “Μουσείο”…

    …τράταρε, ρε, το φίλο μου ένα όραμα,
    καθώς ρεμβάζουμε, ανοιχτά φουνταρισμένο
    το γρι-γρι, και την τρατόβαρκα στο μόλο.

    Σ’ αγαπάω, βρε μικρή πατρίδα μου,
    όπως κι αν είσαι! Και είσαι τόσο δα μικρή,
    που σ’ αγαπάω ο λ ό κ λ η ρ η!…[]
    Άρις Αντάνης

  10. Γιάννης Γκούμας says:

    Μακάρι όλα αυτά τα τοπία να παραμείνουν δασικά και να μπορούμε να τα χαιρόμαστε. Ελπίζω να προλαβαίνω να πάω μια βόλτα πριν αποχαρακτηριστούν από τον ΤΑΙΠΕΔ, τον Στουρνάρα ή άλλους ενδιαφερόμενους.

Σχολιάστε