Αφιέρωμα στον π. Γεώργιο Αλεξόπουλο στο ιστολόγιο του Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιου



Ένα κείμενο – αφιέρωμα στον Πρωτοπρεσβύτερο π. Γεώργιο Αλεξόπουλο, δημοσιεύτηκε στο προσωπικό ιστολόγιο του Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβροσίου. Το αφιέρωμα υπογράφει ο Πρωτοπρεσβύτερος Χρήστος Τσάκαλος Αρχιερατικός Επίτροπος Βοστίτσης Αιγίου.

 

ΤΙΜΗ Σ’ ΑΥΤΟΥΣ, ΠΟΥ ΤΙΜΟΥΝ ΤΟΝ ΤΟΠΟ ΤΟΥΣ
Στή σειρά τῶν κατά καιρούς δημοσιευθέντων ἄρθρων μας, τά ὁποῖα ἀναφέρονταν σέ ἱερεῖς, οἱ ὁποῖοι κατάγονται ἀπό τήν Ἱερά Μητρόπολή μας, ἀλλά διακονοῦν καί διαπρέπουν ἐκτός αὐτῆς, εἴτε στήν ἀλλοδαπή, εἴτε στήν ἡμεδαπή, ἐπιθυμοῦμε νά προσθέσουμε ἕναν ἀκόμη ἱερέα μέ καταγωγή ἀπό τήν Μητρόπολή μας. Πρό-κειται γιά τόν Αἰδεσιμολογιώτατον Πρωτοπρεσβύτερον π. Γεώργιον Ἀλεξόπουλον.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟΝ

Ὁ π. Γεώργιος γεννήθηκε τό ἔτος 1930 στό χωριό Ἄνω Κλειτορία (Καρνέσι) τῆς ἐπαρχίας Καλαβρύτων. Ἐπεράτωσε τίς ἐγκύκλιες σπουδές του στό χωριό του και την παράπλευρη πόλη τῆς Κλειτορίας (Μαζέϊκα). Στή συνέχεια ἔλαβε ἐκκλησιαστική παιδεία στήν Ἱερατική Σχολή Κορίνθου. Τό ἔτος 1959 ἐνυμφεύθη τήν Δήμητρα Ρέλλου τοῦ Γεωργίου, καταγωμένη ἐπίσης ἀπό τό ἴδιο χωριό, μετά τῆς ὁποίας ἀπέκτησε τρία παιδιά.
Τό ἔτος 1963 εἰσῆλθε στίς τάξεις τοῦ Ἱεροῦ Κλήρου χειροτονηθείς Διάκονος καί Πρεσβύτερος ὑπό τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Ὕδρας, Σπετσῶν καί Αἰγίνης κυροῦ Προκοπίου εἰς τήν Ἱεράν Μονήν Ζωοδόχου Πηγῆς τῆς νήσου Πόρου.
Διορίσθηκε Ἐφημέριος στήν ἐνορία Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου Τροιζήνας, στήν οποία ὑπηρέτησε ἐπί δέκα ἔτη. Στή συνέχεια μετετέθη στήν ἐνορία Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης τῆς νήσου Πόρου, στήν ὁποία ὑπηρέτησε ἐπί τεσσαράκοντα συνεχῆ ἔτη. Συνολική ἱερατική διακονία πεντήκοντα (50) συναπτά ἔτη.

ΕΦΗΜΕΡΙΑΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΟΡΑ
Ὁ π. Γεώργιος ὡς ἱερεύς, δέν περιορίσθηκε μόνο στά στενά λειτουργικά του καθήκοντα, ἀλλά ὡς ἀνήσυχο καί δημιουργικό πνεῦμα ἀπό τήν πρώτη στιγμή τῆς ἐφημεριακῆς του πορείας ἀγωνίστηκε ξεπερνῶντας τίς δυνάμεις του, γιά τήν ἀνακαίνιση τόσο τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ Ἁγίου Ἰωάννου Χρυσοστόμου τῆς ἐνορίας Τροιζήνας, ὅσο καί τῶν πολλῶν παρεκκλησίων ἤ ἐξωκκλησίων τῆς ἐνορίας. Ὄχι βεβαίως ἀπό τή θέση τοῦ Προέδρου τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Συμβουλίου, δίδοντας ἐντολές καί κατευθύνσεις, ἀλλά ἐργαζόμενος ὁ ἴδιος σκληρά καταθέτοντας τόν προσωπικό του κόπο, μόχθο καί ἱδρώτα καί μάλιστα πολλάκις λοιδωρούμενος ἀπό κάποιους ἐνορίτες του γι’ αὐτή του τήν στάση καί ἐπιλογή. Ὡστόσο οὐδόλως καί οὐδέποτε ἐπτοήθη ἐξ αὐτῶν τῶν λοιδωριῶν. Μέ ἐπιμονή καί ὑπομονη συνέχιζε τήν δημιουγική πορεία του με σκοπό νά κερδίσει τούς πάντες καί νά τούς καταστήσει ἐθελοντές, συνεργάτες καί συνοδοιπόρους στό ἐνοριακό ἔργο, κάτι, τό ὁποῖο πολύ σύντομα τό κατόρθωσε.
Ἡ δεκαετής διακονία του στήν Τροιζήνα τόν καταξίωσε στίς συνειδήσεις τῶν ἐνοριτῶν του καί τόν καθιέρωσε ὡς τόν ἱερέα ὁ ὁποῖος πιστός στόν λόγο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀπέδειξε ὅτι, «…ὅς ἐάν θέλῃ ἐν ὑμῖν μέγας γενέσθαι, ἔσται ὑμῶν διάκονος, καί ὅς ἐάν θέλῃ ἐν ὑμῖν εἶναι πρῶτος, ἔσται ὑμῶν δοῦλος…» (Ματθ. 20, 26-27). Εἴχαμε τήν εὐτυχῆ συγκυρία νά βρεθοῦμε προσκυνητές αρχικώς στήν Ἱερά Μονή Ἁγίου Δημητρίου Τροιζήνας, ἐν συνεχείᾳ δε ἐπισκέπτες στήν ἐνορία Τροιζήνας. Ἐκεῖ βιώσαμε συναισθήματα ἀπείρου θαυμασμοῦ γιά τόν παλαιό ἐφημέριό τους π. Γεώργιο. Μετά ἀπό σαράντα χρόνια οἱ ἐνορῖτες ὁμιλοῦν μέ θαυμασμό, συγκίνηση, σεβασμό καί ἀγάπη γιά τόν ἐργατικό καί ἀκατάπόνητο ἱερέα τους τόν παπα-Γιώργη. Μετά ἀπό δέκα χρόνια πολύκαρπης ποιμαντικῆς προσφορᾶς στήν ἐνορία τῆς Τροιζήνας, ὁ π. Γεώργιος μετατίθεται γιά νά συνεχίσει τήν ἱερατική του πορεία, στήν ἐνορία Ἁγίου Κωνσταντίνου Πόρου. Ἐκεῖ καλεῖται νά ξεκινήσει ἐκ θεμελίων τήν ἀνέγερση νέου Ναοῦ, διότι ὁ ὑπάρχων ἦταν σέ ἐρειπωμένη κατάσταση. Ἔτσι, κατά τό κοινώς λεγόμενον, ἀνασκουμπώνεται ἐκ νέου καί πέφτει ὁλοκληρωτικά στή σκληρή δουλειά ἀνεγέρσεως νέου Ἱεροῦ Ναοῦ. Θά παρακάμψουμε ἐνσυνειδήτως ὅλες τίς χρονοβόρες, πολύπλοκες, πολυδαίδαλες καί ἐξαντλητικές διαδικασίες ἀνεγέρσεως, γραφειοκρατικές, διαχειρι- στικές, οἰκονομικές, οἰκοδομικές καί ἄλλες πολλές.
Αὐτό, κατά τήν ταπεινή μας ἄποψη, θά πρέπει νά ἀποτελέσει ἀντικείμενο ξεχωριστῆς μελέτης καί συγγραφῆς, ἀπ’ αυτούς πού εἶδαν καί βίωσαν τήν διαδικασία τῆς ἀνεγέρσεως τοῦ νέου Ἱεροῦ Ναοῦ, ὥστε νά ἀποδοθεῖ ἡ ἀπόλυτη πραγματικότης καί νά μήν ἀδικηθεῖ ὁ πρωτεργάτης καί κτήτορας π. Γεώργιος. Διότι ἄλλο εἶναι ἡ σκληρή πραγματικότης, ὅπως βιώθηκε καί ἐξελείχθηκε, καί ἄλλο ἡ ἐκ τῶν ὑστέρων ἀποτίμηση καί καταγραφή σ’ ἕνα ἀπέρριτο ἄρθρο ἀπό ἕνα ἁπλό παρατηρητή.
Ἐπιθυμία μας εἶναι, μέσα ἀπό αὐτά τά φτωχά λόγια νά ἀναδείξουμε μέσῳ τῶν ἔργων του, τήν πολύπλευρη προσωπικότητα τοῦ δημιουργοῦ καί ὄχι νά τόν ἀδικήσουμε. Νά τοῦ ἀπονείμουμε τά πρέποντα εὔσημα, τήν τιμή καί τόν δίκαιο ἔπαινο.
Πρός τοῦτο παραθέτουμε φωτογραφικό ὑλικό προκειμένου νά δώσουμε στούς ἀναγνώστες μας καί μία εἰκόνα τῶν ὅσων γράφουμε. Ὁ νέος ναός-κόσμημα τοῦ νησιοῦ, ἱστορεῖται ἐσωτερικά μέ τοιχογραφίες, ἐξοπλίζεται μέ πλούσιο κατάλληλο ἀνάλογο ἐξοπλισμό καί εἶναι πανέτοιμος νά δοθεῖ στή Θεία Λατρεία.

 

Διαβάστε ολόκληρο το αφιέρωμα ΕΔΩ




Σχολιάστε