Από τα Βουρλά στην Αγία Τριάδα – Εκδήλωση για τα Βουρλά Μ. Ασίας



Γράφει ο Γιάννης Μανιάτης – 

Την Παρασκευή 2/8/19 η Χατζοπούλειος Δημοτική Βιβλιοθήκη Πόρου και η Ένωση Βουρλιωτών Μικράς Ασίας διοργάνωσαν με επιτυχία, πολιτιστική εκδήλωση μνήμης για τα Βουρλά, την αλησμόνητη πατρίδα των απανταχού Βουλιωτών, με θέμα:
«Τα Βουρλά της καρδιάς μας!».
Η εκδήλωση έλαβε χώρα στο προαύλιο του παρεκκλησίου Αγ. Τριάδας στην Πέρλια, και ήταν αφιερωμένη στους Ποριώτες που κατάγονται από τα Βουρλά,αλλά και όλους τους Μικρασιάτες εν γένει.
Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης παρουσιάσθηκε video με θέμα τα Βουρλά, διάρκειας περίπου 30′ και ακολούθησε σχολιασμός και συζήτηση.
Στη συζήτηση που ακολούθησε,εκτός των άλλων,έγινε αναφορά σε τρείς Βουρλιώτες που είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι με το πανέμορφο και ιστορικό νησί.


Στον Μανώλη Τομπάζη,καπετάνιο και αγωνιστή του 1821,που είναι θαμμένος στο Μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής.
Στον ποιητή Γ.Σεφέρη που έζησε μέρος της ζωής του στη βίλα Γαλήνη στον αγαπημένο του Πόρο και τέλος
Στον αιώνιο έφηβο Μιχάλη Χατζηπέρο που γεννήθηκε το 1922 στα Βουρλά και με τη παρουσία του στην εκδήλωσή μας, συνέδεσε τα Βουρλά του τότε με τον Πόρο του σήμερα!


Ο Θεός να σε έχει καλά κυρ-Μιχάλη.
Εσένα και την αρχόντισσά σου,τη κυρά-Βασιλική!
Θα ήταν παράλειψη μεγάλη να λησμονήσω ένα τεράστιο ευχαριστώ στον ναύαρχο ε.α Γιάννη Μανιάτη που τόσο μόχθησε γιά την επιτυχία της εκδήλωσης,την οποία και προλόγησε.Ευχαριστώ Γιάννη,εύχομαι πάντα επιτυχίες στα όσα κάνεις και πραγματικά κάνεις πάρα πολλά.
Τέλος ευχαριστώ τον παπα-Χαράλαμπο που ήταν μαζί μας και διέθεσε τον προαύλιο χώρο της εκκλησίας,τον Σπύρο Σπυρίδωνα,πρώην δήμαρχο Πόρου,πρώην περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδας και Γ. Γ. Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αιγαίου που μας τίμησε με τη παρουσία του,τον δημοσιογράφο, ιστορικό ερευνητή και συγγραφέα του τελευταίου βιβλίου της Ένωσης Βουρλιωτών Μ. Ασίας Κάρολο Μωραίτη που ήταν παρών και αναφέρθηκε στα ΗΡΩΙΚΑ ΒΟΥΡΛΑ και φυσικά σε όλους όσους παρόντες στην εκδήλωση θυμήθηκαν μαζί μας τις Αλησμόνητες Πατρίδες της Μικρασίας. Νομίζω πως κάπου εκεί,ίσως λίγο ψηλότερα,ήταν και οι παππούδες με τις γιαγιάδες μας και μας παρακολουθούσαν ευτυχισμένοι να τους μνημονεύουμε.
Ας είναι αιωνία η μνήμη τους!




Comments (1)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. Aris Adanis says:

    Αλήθεια, πολλές φορές δεν βρίσκεις λόγια, όχι για να εκφράσεις κάποια σκέψη σου, αλλά για να … εκφραστείς ο ίδιος. Ειδικά όταν λείπεις – αναγκαστικά- από τέτοιες εκδηλώσεις, σε μια τέτοια τοποθεσία, όπως το εκκλησάκι της Αγιάς Τριάδας, με τον αγαπημένο συμπατριώτη μας Κυρ- Μιχάλη Χατζηπέρο, και την καλή του κυρά Βασιλική, των οποίων έχω απολαύσει την αυθόρμητη χειροποίητη φιλοξενία, όταν συζητούσαμε στο σπίτι τους για τη Μικρά Ασία, για τα Βουρλά, αλλά και για τον τουριστικό … “Συνωστισμό” κάποιας… Κυρίας ρεπούση! Όταν μου μιλούσε για την αγάπη και τη συγκινητική απεραντοσύνη της ευγνωμοσύνης του προς τον φιλόξενο Πόρο, όπου είχα την μεγάλη τύχη να γεννηθώ κι εγώ, όπως κι ο Γιάννης Μανιάτης, που είναι πάντα εκεί, ψυχή τε και σώματι. Όταν μου μιλούσε για το βιβλίο που ήθελε να αφήσει ως “Καλή Διαθήκη”, που είναι και ο τίτλος του- 100% δικής του έμπνευσης. Ένας τίτλος που με είχε αφήσει άναυδο. Είναι αλήθεια ότι δεν θα μπορούσα να είχα σκεφτεί ποτέ αυτόν τον τίτλο, αφού ο μόνος που θα μπορούσε να σκεφτεί αυτές τις λέξεις, είναι όποιος έχει ζήσει την Καλή Διαθήκη, μέσα από την τραγικότητα του Διωγμού, αλλά και τη δύναμη της ψυχής, τόσο για επιβίωση, όσο και για συνεχή δημιουργία.
    Και το επίθετο “καλή” τα λέει όλα. Γιατί κι ο Κυρ- Μιχάλης από τα νιάτα του μέχρι και τα 97 του, ζει με το δικό του τίτλο τιμής, δηλαδή αυτό που λέμε για μερικούς ανθρώπους
    “Καλός άνθρωπος”. Πιο παλιά εύρισκες πιο πολλούς καλούς ανθρώπους, αλλά και τώρα ακόμα δεν είναι λίγοι. Απλώς κάποιοι ξεχωρίζουν, χωρίς να κάνουν καμία προσπάθεια.
    Επειδή εγώ χρειάζομαι να καταβάλλω μεγάλη προσπάθεια, κάπου- κάπου το “καλός” που θα ήθελα να είμαι, το κάνω στίχο, που ίσως πείθει μερικούς αναγνώστες να σκεφτούν ότι τουλάχιστον προσπάθησα κι ακόμα προσπαθώ.
    Το “Νυχτέρι” που παραθέτω πιο κάτω συμβολίζει ίσως κάτι από αυτή μου την προσπάθεια.
    Δεν θέλω να παραλείψω να αναφέρω πόσο τυχεροί υπήρξαν όσοι- ευάριθμοι (λίγοι δηλαδή) ομολογουμένως- παραβρέθηκαν στην Αγιά Τριάδα. Όχι μόνο γιατί δεν έχασαν αυτή την εκήλωση, αλλά και διότι αυταπόδεικτα διαθέτουν το υψηλό επίπεδο ποιοτικής επιλογής, ένατι πολλών άλλων εκδηλώσεων που ελάμβαναν χώραν την ίδια μέρα στην περιοχή μας.
    Αριστ. Παν. Αντάνης
    arimari@otenet.gr

    ΝΥΧΤΕΡΙ

    Ελπίς εστιν ενύπνιον
    (Αριστοτέλης)

    Απεχθάνομαι τη στιγμή
    που πρέπει να γυρίσω σπίτι,
    γιατί απέχει μόνο δυο ώρες
    από την ανατολή του ήλιου.

    Παρηγοριέμαι όμως
    με τη σκέψη, ότι την ίδια απέχθεια
    θα αισθάνομαι και αύριο.
    Και νιώθω ασφαλής…[]

    άρις αντάνης

Σχολιάστε