Αισιοδοξία λοιπόν; Ναι, γιατί όχι! – Άρθρο του Ν. Μανωλάκου



Γράφει ο Νικόλαος Μανωλάκος* 

Μετά από ένα μήνα και κάτι, η Ελλάδα, τηρώντας με ευλάβεια και υπευθυνότητα τα μέτρα, ετοιμάζεται για σταδιακή άρση αυτών και επιστροφή στην κανονικότητα.

Η Πατρίδα μας έχει το μικρότερο αριθμό κρουσμάτων, διασωληνώσεων και θανάτων στην Ευρώπη- και όχι μόνο- παρά την εγγύτητά της με χώρες όπως η Ισπανία και η Ιταλία, που είχαν να διαχειριστούν μια δύσκολη κατάσταση.

Τα μέτρα απέδωσαν και η συγκρατημένη αισιοδοξία, χωρίς ωστόσο εφησυχασμό, δικαιολογείται. Τα καταφέραμε και αξίζουν σε όλους μας συγχαρητήρια.
Στην Κυβέρνηση που αντιλήφθηκε νωρίς την κατάσταση και επέδειξε γρήγορα αντανακλαστικά, παίρνοντας τις απαραίτητες προφυλάξεις, αλλά και σε όλους τους Έλληνες πολίτες που υπέδειξαν υπευθυνότητα, καθιστώντας την Πατρίδα μας, πρότυπο διαχείρισης της πανδημίας.

Μπροστά στη διαφύλαξη της ανθρώπινης ζωής, τίποτα δεν μπορεί να θεωρηθεί πιο σημαντικό. Ωστόσο δυστυχώς, πρέπει να αντικρύσουμε την αλήθεια κατάματα. Η πανδημία αυτή θα αλλάξει την πραγματικότητα όπως την ξέραμε.

Έχουμε μπροστά μας έναν αγώνα δρόμου, έναν μαραθώνιο διαρκείας, που απαιτεί στρατηγική και αντοχές, για να βγούμε όσο το δυνατόν αλώβητοι.
Ας δούμε αναλυτικά με ποιόν τρόπο αναμένεται να γίνει η επανεκκίνηση της οικονομίας μας.
Τα δυνητικά διαθέσιμα κεφάλαια γιατη χώρα μας είναι
• Τρεισήμισι δισ. ευρώ (€3,5 δισ.) από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό  Σταθερότητας (ESM).
• Τρία δισ. ευρώ (€3δισ.) από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων
• Ενάμισι δισ. ευρώ (€1,5 δισ.) από το πρόγραμμα της Κομισιόν για την απασχόληση
• Δεκαεννιά δισ. ευρώ (€19 δισ.) από τα ίδια ταμειακά διαθέσιμα
• Δεκαέξι περίπου δισ. ευρώ (€16 δισ.) από τα κεφάλαια που είναι δεσμευμένα για την εξυπηρέτηση του χρέους

 

Από τις επιλογές αυτές, η πρώτη του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, είναι περίπτωση τελευταίας προσφυγής, καθόσον θα είναι δάνειο με επιτόκιο επιστροφής και το πιο πιθανό, με περιοριστικούς όρους
χρήσης.
Η δεύτερη επιλογή της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, είναι πιο ελκυστική, αφού είναι δάνειο με μηδενικό επιτόκιο και τα χρήματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για κεφάλαιο κίνησης βιώσιμων επιχειρήσεων.

Η τρίτη επιλογή είναι επίσης ελκυστική, αφού τα κεφάλαια που θα αντληθούν μπορούν να κατευθυνθούν στην ενίσχυση των μέτρων στήριξης της απασχόλησης.
Από τις δύο τελευταίες επιλογές που αφορούν τα ίδια διαθέσιμα κεφάλαια , τα δεκαεννιά δισ. (€19 δισ.), θεωρώ ότι μπορούν να αποτελέσουν τον πυρήνα  για την οικονομική ανάκαμψη της χώρας, χρησιμοποιούμενα όμως με ιδιαίτερη σύνεση και φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη ότι το κράτος αυτή την χρονική περίοδο δεν έχει έσοδα κι ότι τα χρήματα αυτά, προέρχονται από τις στερήσεις του ελληνικού λαού.

 

Σε ότι αφορά την τελευταία επιλογή των δεκαέξι δισ. (€16 δισ.), έχω τη γνώμη ότι δεν πρέπει να χρησιμοποιηθεί καθότι, η ύπαρξη αυτού του «σκληρού μαξιλαριού», διασφαλίζει στη χώρα μας χαμηλό κόστος δανεισμού και εμπιστοσύνη στις αγορές.

 

Τέλος, απόφαση-σταθμός είναι η απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να αποδεχτεί τα ελληνικά ομόλογα, ως ενέχυρο στο Ευρωσύστημα.
Αυτή η απόφαση, δίνει τη δυνατότητα αγοράς περίπου δώδεκα 12 δισ. ευρώ (€12δισ.) ελληνικών ομολόγων, που αναμένεται να δώσουν ανάσα ρευστότητας της πραγματικήςοικονομίας.

 

Κύριο μέλημά μας, είναι να συνεχίσουμε να στηρίζουμε όσους πλήττονται από τον κορωνοϊό και τα επιβαλλόμενα μέτρα, η σταδιακή και ομαλή έξοδος από το lockdown και φυσικά, η επανεκκίνηση της οικονομίας χωρίς δάνεια και νέα μνημόνια.

 

Δεν είναι λοιπόν υπερβολή να πούμε, βασιζόμενοι στις παραπάνω πηγές ρευστότητας αλλά και στην επιτυχημένη έως τώρα διαχείριση της πανδημίας από την Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, πως η ανάπτυξη του ΄21 αναμένεται να είναι μεγαλύτερη από την ύφεση του ΄20.

 

Αισιοδοξία λοιπόν; Ναι, γιατί όχι!

 

 

* Ο Νικόλαος Μανωλάκος είναι βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας στην Α’ Πειραιώς. 




Comments (2)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. Aris Adanis says:

    Το μόνο που μας έλειπε τώρα ήταν ένα άρθρο του Κου Μανωλάκου! Γεμάτο κλισέ και κοινοτυπίες, άχρηστες και αδικαιολόγητες.
    Έβγα ρε πουλάκι μου και πες:
    “Εγώ τις καταθέσεις μου τις έχω στην Ελλάδα σε Ελληνική Τράπεζα. Κάντε και εσείς το ίδιο”.
    Τα άλλα είναι… έπεα πτερόντα.
    Να μάθουμε όλοι να είμαστε ΧΡΗΣΙΜΟΙ.

  2. Aris Adanis says:

    ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΗ:
    Δεν έχω κάτι εναντίον του οποιουδήποτε επώνυμου, ούτε γνωρίζω τις οικονομικές επιφάνειες του καθενός.
    Απλώς ως πρώην τραπεζικός γνωρίζω ότι η κινητήρια δύναμη των Τραπεζών είναι οι Καταθέσεις, που, μπορεί, άλλες να βρίσκονται στα εξωτερικά, άλλες να λιμνάζουν κρυμένες σε… καταψύκτες κι άλλες μέσα σε χύτρες ταχύτητας, θαμμένες στα χωράφια.
    Μετά την επαναφορά στην κανονικότητα, είναι βέβαιο, πως η οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα θα έχει κάνει πολλά βήματα πίσω. Άρα καλό θα ήταν όλοι όσοι έχουν Καταθέσεις- λίγες πολλές, δεν παίζει ρόλο- στο εξωτερικό ή αλλού, και είναι γνωστοί και επώνυμοι, να δείξουν το καλό παράδειγμα για κάτι που δεν θα τους κοστίσει τίποτα: Εμπιστοσύνη. Αυτό είναι πολύ πιο χρήσιμο, από κάτι πρόχειρα shows πάνω στις καρότσες φορτηγών και στα μπαλκόνια των πολυκατοικιών, και όπου περνάει κάμερα καναλιών, αλλά και δήθεν διαφημίσεις επωνύμων ότι …δήθεν “εγώ κάθομαι σπίτι μου και νίπτω τας χείρας μου” και κολοκύθια τούμπανο. Δεν μπορείς μόνο να παίρνεις από την πατρίδα. Πρέπει να δώσεις κι εσύ, όταν σε χρειαστεί, αλλά να δώσεις, όχι ότι σου είναι εσένα άχρηστο και για πέταμα. Και να δώσεις και αγάπη, διότι “αγάπη αν δεν δώσεις, αγάπη δεν θα νιώσεις”.
    Κι όποιος δεν ξέρει να γράφει, ας το αποφεύγει καλύτερα, όπως κι εμείς αποφεύγουμε να σας κουρέψουμε, ακόμα και αν μας το ζητήσετε, γιατί δεν σκαμπάζουμε γρι από αυτή τη σπουδαία δουλειά.
    Επίσης δεν θα αναφερθούμε στις πολιτικές θεωρίες, εάν δεν τις έχουμε σπουδάσει, ώστε να έχουμε αντιληφθεί, ότι η κάθε θεωρία θεωρείται ως 100% σωστή, ώσπου να μελετήσουμε μιαν άλλη, που θα τη βρούμε κι αυτή- ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ- 100% σωστή, και ούτω καθεξής.
    ΑΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ. ΟΣΟ ΓΙΝΕΤΑΙ, ΒΕΒΑΙΑ, ΚΑΙ ΟΣΟ ΜΠΟΡΟΥΜΕ.

Σχολιάστε