Όταν ο ταυρομάχος κατέρρευσε…



Μια φωτογραφία ενός ταυρομάχου που καταρρέει μπροστά στο βλέμμα του πληγωμένου ταύρου, κάνει το γύρο του κόσμου, μέσω facebook. Όπως αναφέρεται, πρόκειται για τον Κολομβιανό ταυρομάχο Álvaro Múnera, γνωστό και ως “El Pilarico”, ο οποίος σήμερα είναι από τους υπέρμαχους της παύσης των ταυρομαχιών.
Ο Ταυρομάχος είπε, “ξαφνικά, κοίταξα τον ταύρο. Είχε αυτή την αθωότητα που όλα τα ζώα που έχουν στα μάτια τους, και με κοιτούσε σαν να απολογούταν. Ήταν σαν μια κραυγή για δικαιοσύνη, βαθιά μέσα μου. Έχω περιγράψει πως ήταν σαν μια προσευχή – γιατί όταν κάποιος ομολογεί, ελπίζει, ότι το θα συγχωρεθεί. Ένιωσα σαν το πιο βρωμερό πλάσμα στη γη “..
Μια άλλη εκδοχή για την ιστορία του Álvaro Múnera δίνεται μέσα από μια συνέντευξη που είχε δώσει ο ίδιος. Ο ταυρομάχος αναφέρει πως σταμάτησε τις ταυρομαχίες και έγινε υπέρμαχος της προστασίας των ζώων, από τότε που καθηλώθηκε σε αναπηρικό καροτσάκι από ένα ταύρο το 1984.
Ωστόσο στην ίδια συνέντευξη, όταν ρωτήθηκε αν είχε σκεφτεί να τα παρατήσει πριν το ατύχημα, είπε “Ναι, υπήρξαν αρκετές κρίσιμες στιγμές. Μόλις σκότωσα μια έγκυο αγελάδα και είδα πως το έμβρυο εξήχθη από τη μήτρα της. Η σκηνή ήταν τόσο φοβερή που έκανα εμετό και άρχισα να κλαίω. Ήθελα να τα παρατήσω εκεί, αλλά ο προϊστάμενός μου, μου έδωσε ένα ελαφρύ κτύπημα στην πλάτη και είπε ότι δεν πρέπει να ανησυχώ, ότι επρόκειτο να γίνω σημαντικός ταυρομάχος και σκηνές σαν κι αυτήν, είναι φυσιολογικό πράγμα σε αυτό το επάγγελμα. Λυπάμαι που το λέω, αλλά δεν εκμεταλλεύτηκα αυτή την πρώτη ευκαιρία για να σταματήσω. Ήμουν 14 και δεν είχα την απαραίτητη λογική. Λίγη καιρό αργότερα, σε μια εσωτερική μάχη, έπρεπε να καρφώσω το σπαθί μου πέντε ή έξι φορές για να σκοτώσω έναν ταύρο. Το φτωχό ζώο, τα σωθικά του ξεχείλιζαν και εξακολουθούσε να αρνείται να πεθάνει. Αγωνίστηκε με όλες του τις δυνάμεις μέχρι την τελευταία του πνοή. Αυτό μου προκάλεσε μια πολύ ισχυρή εντύπωση, και πάλι αποφάσισα ότι δεν ήταν αυτή η ζωή για μένα. Αλλά το ταξίδι μου στην Ισπανία είχε ήδη κανονιστεί, οπότε διέσχισα τον Ατλαντικό. Στη συνέχεια, ήρθε η τρίτη ευκαιρία, το οριστικό. Ήταν σαν ο Θεός να σκέφτηκε, «Αν αυτός ο τύπος δεν θέλει να ακούσει με τον λόγο, θα πρέπει να μάθει με το σκληρό τρόπο.” Και βέβαια έχω μάθει”.




Σχολιάστε