Όπου το ενδιαφέρον της ‘’Πολιτείας’’ εκδηλώνεται, χορτάρι (περιβαλλοντικώς) δεν φυτρώνει



Κε Διευθυντά,
Θα ήθελα να δημοσιεύσω ένα ‘’Κουΐζ΄΄ και ευχαριστώ εκ των προτέρων για τη φιλοξενία.
Οι φωτογραφίες που ακολουθούν αφορούν, από ότι βλέπετε, ένα έργο ηλεκτροφωτισμού κάποιας τοποθεσίας.
Το ερώτημα είναι: Τι σημαίνει η κατασκευή και αυτού του έργου;
Τ ο έργο τη νύχτα.

Εδώ ο αναγνώστης καλείται να βρεί τι είναι;
Τα διόδια Ελευσίνας ή τα Goody’s, στην Εθνική Αθηνών-Κορίνθου;
Εδώ, αν μπορείτε, να μου βρείτε ποιος είναι αυτός ο υποσταθμός της ΔΕΗ;

Εδώ η Λεωφόρος . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . σε κατάσταση κυκλοφοριακού φόρτου, έχει γίνει illuminati. Ο φωτισμός είναι πράγματι πλούσιος.

Τι; Μη μου πεις! Φωτίζουν άδειους δρόμους και πληρώνει ο δημότης Πόρου; Όχι.
Δεν είμαστε δα και τόσο . . . . . . . . . . . . . . . . . οι δημότες, έ;
(Συμπληρώστε τις τελίτσες. Είναι μέρος του ‘’κουίζ’’).

Εδώ η θέα, όταν ανάψει η ‘’συστοιχία’’ των φωτιστικών. Είναι μήπως η Γλυφάδα από μακρυά;

Πως άραγες να κρατήσουμε το Περιβάλλον μας για τους επόμενους, όταν εμείς οι σημερινοί εμφορούμαστε από ‘’περιβαλλοντική ασυνειδησία’’ και όταν δεν συναισθανόμαστε ότι δεν έχουμε κανένα απολύτως δικαίωμα να το χαλάμε;


Ααα! Εδώ φαίνεται πιο καλά. Ζυγώσαμε.
Αααα! Εν τάξει. Φαίνεται η χρησιμότητα του έργου.
Η κυκλοφορία των οχημάτων είναι πράγματι πυκνή.
Τα οχήματα και στα δύο ρεύματα κυκλοφορίας στριμώχνονται. Δεν μπορείς ούτε προσπέραση να κάνεις. Αυτή η ‘’Πολιτεία’’ ξέρει τι κάνει! Διευκολύνει με άπλετο φωτισμό την κυκλοφορία!
Ο δεύτερος πιθανός λόγος σκοπιμότητας του έργου είναι ότι εδώ συμβαίνουν συχνά ατυχήματα! (Σας πληροφορώ ότι από το 1960 που έγινε ο δρόμος ούτε ένα ατύχημα, ούτε μια γρατζουνιά δεν έχει συμβεί.)
Αλλά δεν μπορεί! Κάποιος λόγος θα υπάρχει για να ενδιαφερθεί η ‘’Πολιτεία’’ και να φιάξει το έργο.
Ίσως να υπάρχει εδώ διασταύρωση κύριου επαρχιακού με δευτερεύοντα. Μπα! Ούτε αυτό.
Ίσως εδώ να υπάρχει μεγάλο βενζινάδικο, σαν το AVIN στην Αθηνών – Κορίνθου π.χ. που θέλει φωτισμό. Ούτε κι αυτό.

Τότε; Γιατί έγινε το έργο;
Το έργο την ημέρα.
Η τοποθεσία στην οποία εγκαταστάθηκε το έργο είναι και έχει χαρακτηρισθεί ως ‘’εξαίρετου φυσικού κάλλους’’ στο Φ.Ε.Κ. 849/25-Σεπτ-1979.
Για την ιστορία, στο Φ.Ε.Κ., που υπογράφτηκε από τον τότε υπουργό Δημ. Νιάνια, αναφέρεται συγκεκριμένα ότι, ‘’Κηρύσσουμε ως τοπίο εξαιρέτου φυσικού κάλλους, για λόγους προστασίας της περιοχής, την παραλιακή ζώνη της Τροιζηνίας . . . . .’’
Υπογραφή:
Υπουργός: Δημήτριος Νιάνιας
Βιογραφικά στοιχεία.
Ο Δημήτριος Γ. Νιάνιας, διδάκτωρ Φιλοσοφίας (Οξφόρδη, Αθήνα), ομότιμος Καθηγητής Φιλοσοφίας, Λογικής και Ιστορίας των Πολιτισμών, διετέλεσε μεταξύ άλλων: Διευθύνων Σύμβουλος του Ιδρύματος Ευγενίδου, Υφυπουργός Τύπου, Υπουργός Πολιτισμού και Επιστημών, Βουλευτής (1974-1989), Ευρωβουλευτής (1989-1994), Αντιπρόεδρος του «Συναγερμού των Ευρωπαίων Δημοκρατών» (1989-1994), Πρόεδρος της Επιτροπής Eξωτερικών Σχέσεων Ε/Κ και Xωρών Μέσης Ανατολής (Mασρέκ). Κάτοχος του Μεταλλίου «Ευρωπαϊκής Αξίας».
Έχει γράψει: «Πλάτωνος “Κρατύλος”», «Γνώσις και Λόγος», «Από την Ιστορία στη Λογική της Γλώσσας», «Κρίσεις και Συρράξεις του Πολιτισμού», «Φιλοσοφικές Mελέτες» κ.ά.

«H εργασία του Δ. Nιάνια “Γνώσις και Λόγος” αποτελεί μια θετική συνεισφορά σ’ έναν τομέα της φιλοσοφίας που είναι άγνωστος στην Eλλάδα, στον τομέα της Συμβολικής Λογικής.

Γράφω για τη βιογραφία εδώ και όχι με αστερίσκο στο τέλος, γιατί νομίζω ότι διαβάζεται καλύτερα έτσι και ότι δεν την παρακάμπτουμε.
Νομίζω ότι έχει σημασία να γνωρίζουμε ποιος λέει τι, γιατί υπάρχουν πολλοί που όταν εκλεγούνε σαν άρχοντές μας, ξαφνικά τα ξέρουν όλα. Τους έρχεται κάτι σαν επιφοίτηση και δεν υπολογίζουν ούτε πρόσωπα ούτε θεσμούς.

Ήξερε λοιπόν ο άνθρωπος (ο Νιάνιας), ότι κάποιοι θα βρεθούν που θα καταστρέψουν το ίδιο τους το περιβάλλον.
Το είχε ξαναδεί αυτό. Θα μπορούσε να είναι ερώτηση στο ‘’κουΐζ’’: Ποιο ζώο γνωρίζετε ότι καταστρέφει το μέρος που ζει;

Εδώ τα κύρια συστατικά στοιχεία του έργου ηλεκτροφωτισμού.
Οι στύλοι.
Λίγοι είναι ρε παιδιά και κοντοί. Σκέτη κακογουστιά. Πιο πολλούς να βάζατε. Νά ‘χει φως.
Οι αγρότες θα λέγανε: ‘’τους φυτέψανε σαν τα σκόρδα’’.

Περίμενα αρκετή ώρα να περάσει κάνα αυτοκίνητο να φωτογραφίσω αλλά βαρέθηκα να περιμένω και ‘’τράβηξα’’ χωρίς.
Για την νύχτα, μην το συζητάς. Πρέπει να έχεις γαϊδουρινή υπομονή, να περιμένεις όλη νύχτα, μήπως και περάσει 1 (αριθμός ένα) όχημα.
Πεταμένα λεφτά, παιδιά. Ένα έργο άχρηστο, αχρείαστο, και επιζήμιο.
Και να συλλογιζόμαστε ότι τα λεφτά αυτά είναι του Κοσμάκη. Δεν είναι αυτού του Κράτους.


Εδώ, ένας στύλος ανεβαίνει, ανεβαίνει, ανεβαίνει και γέρνει ‘’με χάρη’’ πάνω από το ψηλότερο πεύκο.
Σαν κρεμάλα, σαν ικρίωμα

Αυτός ο στύλος πολύ καλό γούστο έχει. Κοιτάχτε τι τοπίο, πραγματικά ‘’εξαιρέτου φυσικού κάλλους’’ διάλεξε για να εγκατασταθεί.
Ιδιαίτερα αν ανάψει, το βράδυ, το τοπίο εξαφανίζεται. Βλέπε το αποτέλεσμα ακριβώς από κάτω.

Εδώ ο στύλος της από πάνω φωτογραφίας αναμμένος. Διακρίνετε τίποτα πίσω από αυτόν, στο πέλαγος; Η θέα εξαφανίστηκε.

Εδώ η θέα προς τη θάλασσα, αφού ανάψει η ‘’συστοιχία’’ των φωτιστικών.
Ορατότης μηδέν.

Εκεί που αγναντεύεις το πέλαγο και τα καράβια που περνάνε, να, και στις 20.30 το Καλοκαίρι, ανάβουν σιγά-σιγά και, σε δυο λεπτά, ένα φωτεινό τείχος σου κρύβει τον ορίζοντα φωτίζοντας άπλετα τον έρημο δρόμο.

Και εδώ μια Ανατολή. Αν δεν έβαζε η ‘’Πολιτεία’’ αυτόν τον στύλο κάτι θα έλειπε. Ενώ τώρα που το ικρίωμα φτάνει μέχρι τη γραμμή των οριζόντων, που θα ‘λεγε κι ο Καββαδίας, είναι γοητευτικότερο το τοπίο.

Το χτύπημα στο περιβάλλον, στη συγκεκριμένη περιοχή, δεν είναι το πρώτο.
Έχει προηγηθεί το ξήλωμα και η τσιμεντοποίηση απ’ άκρη-σ’ άκρου της παραλίας που εθεωρείτο η ομορφότερη και Ιστορικότερη της Τροιζηνίας.


Αναγνωρίζει κανείς την Άρτιμο;

Όλα λοιπόν αυτά τα τελευταία χρόνια ο κόσμος πήγαινε να κάνει μπάνιο μπροστά από την φυσική ακτή της Αρτίμου και όχι μπροστά από τα μπετά.
Φρόντισε λοιπόν η ‘’Πολιτεία’’ να επεκτείνει τα μπετά σε βάρος της φυσικής ακτής.

Ο λόγος του ξηλώματος της φυσικής ακτής και του τσιμενταρίσματος ήταν ότι ο δρόμος ‘’έπεφτε’’. Όμως δεν υπήρχε κανένας λόγος να χρησιμοποιηθεί μπετό για την προστασία του δρόμου. Απλά δεν είχε μελετηθεί ο τρόπος διάβρωσης της παραλίας που για να εμποδιστεί, αρκούσε μια σειρά από πέτρες σε λειτουργία κυματοθραύστη, που θα ήταν πολύ-πολύ οικονομικότερη λύση και δεν θα είχε αυτά τα ολέθρια αποτελέσματα για την Άρτιμο.

Τώρα ακούμε ότι η ‘’Πολιτεία’’ εκδηλώνει ενδιαφέρον και για το εσωτερικό του Λεμονοδάσους και συγκεκριμένα, σχεδιάζει επέλαση κατά των όμορφων, ζωντανών, χωμάτινων μονοπατιών του, απειλώντας να τα καλύψει με πλακοστρώσεις, τσιμενταρίσματα, φωτισμούς, που αποτελούν καταστροφή μη αναστρέψιμη, που με τη σειρά της οδηγεί σε περαιτέρω αστικοποίηση της περιοχής. Πιθανότατα η ενέργεια αυτή θα είναι η αρχή του τέλους για το Λεμονοδάσος.
Έχω κάτι φίλους που ξέρουν το Λεμονοδάσος καλύτερα. Τους παρακαλώ να επισημάνουν αν υπάρχει και τίποτα άλλο ατσιμεντάριστο (εκτός από τα μονοπάτια), για να μην μας ξεφύγει.
Να το εντάξουμε κι αυτό σε κάνα πρόγραμμα.
Να το τσιμεντάρουμε κι αυτό.
Όπως θα έχετε ήδη αντιληφθεί υπάρχει μια δυσπιστία για τις επιλογές της ‘’Πολιτείας’’. Παραθέτουμε παραδείγματα βλακείας και αναισθησίας: Ασκέλι, Αλική, Άρτιμος, μου ‘ρχονται πρόχειρα στο μυαλό. Ήδη οι αποτυχίες αποτελούν εμπειρία. Γιατί να μην είμαι δύσπιστος;

Ισχύει δηλ. αυτό που πιστεύει ο Γιώργος Γραμματικάκης, ότι περνάμε μια περίοδο περιβαλλοντικής ασυνειδησίας:

‘’Μέσα σε ένα δυσμενές περιβάλλον περιβαλλοντικής ασυνειδησίας, η ελπίδα βρίσκεται σ’ αυτούς που επιμένουν στο δύσκολο και επιτυγχάνουν πραγματικές ωφέλιμες εκπλήξεις.’’
Βιογραφικά.
(Ο Γιώργος Γραμματικάκης είναι από το 1982 καθηγητής στο Τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Κρήτης. Γεννήθηκε στο Ηράκλειο και σπούδασε Φυσική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Imperial College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, ενώ μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα εργάσθηκε στο «Δημόκριτο» και αργότερα στο Ευρωπαικό Κέντρο Πυρηνικών Ερευνών (CERN) στη Γενεύη. Τα επιστημονικά του ενδιαφέροντα περιστρέφονται γύρω από την δομή της ύλης και την κοσμολογία, ενώ ως επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Harvard ασχολήθηκε επίσης με την Ιστορία της επιστήμης. Εξελέγη δύο φορές (1990-1996) Πρύτανης του Πανεπιστημίου Κρήτης, ενώ για μία τριετία διετέλεσε επίσης Πρόεδρος του Ιονίου Πανεπιστημίου. Τα τελευταία χρόνια έχει συμμετάσχει σε διεθνείς επιτροπές εμπειρογνωμόνων, που ασχολούνται με τις προοπτικές της παιδείας και της έρευνας στην Eυρωπαική Ενωση.)

(Σημ. δική μου: Έχουμε και κάτι απόφοιτους του Yale, του Harvard, και του London School of economics, κάτι παρέες δηλαδή, που λέει κι ο Σαββόπουλος, που μας έχουν κάψει τη γούνα. Αυτό φυσικά δεν ισχύει για τον Γιώργο Γραμματικάκη, αλλά για κάποιους άλλους, Πετσάλνικους, Παπακωνσταντίου, Παπανδρέου και τους περί αυτούς).

Οι στύλοι λοιπόν.
Δεσπόζουν. Πιο ψηλοί από τα πεύκα, δυο φορές υψηλότεροι από τις Εληές και τις καλαμιές.
Άλλαξαν τη θέα. Άλλαξαν το χώρο, το τοπίο.

Είναι γεγονός ότι αυτός ο στύλος ομορφαίνει τη θέα του πελάγους. Έτσι δεν είναι; (Δεν τον χώραγε ολόκληρο η μηχανή μου. Θα πάω πιο μακρυά για να τον φωτογραφίσω. Είναι ανοικονόμητος.)

Ε, ναι. Ναι. Χρειαζόταν αυτό το έργο!
Απαραίτητο συμπλήρωμα του κάδρου του πελάγους.

Όταν πάει κανείς να αγοράσει ένα οικόπεδο για να χτίσει, ρωτάει:
-Έχει θέα στη θάλασσα;
Θάπρεπε να ρωτάει:
-Εκείνοι που ενδιαφέρονται για τον τόπο, έχουν γούστο;

Στην περίπτωσή μας, λοιπόν, κατάφεραν να αλλοιώσουν αυτήν την ομορφιά και για τη νύχτα και για την ημέρα, φυτεύοντας σαν σκόρδα γιγάντια ικριώματα, ξόανα.

Τι να πεις ρε παιδιά;
Δικαιολογημένα ίσως κάποιοι Αρτιμιώτες να θέλουμε ένα φως στην πόρτα μας.
Ωραία.
Μπορούσε η ‘’Πολιτεία’’ να βάλει 5-6 ξύλινους στύλους και ως εκεί.
Αλλά το να κάνεις ολόκληρο ‘’Έργο’’ και μάλιστα πληρωμένο τρεις φορές είναι άλλη υπόθεση.

Δηλαδή ο δημότης Πόρου θα πληρώνει για 11 μήνες το κόστος του ρεύματος και ένα ολόκληρο έργο, όταν η ανάγκη είναι για πολύ λιγότερο χρονικό διάστημα, στο Καλοκαίρι, και θα μπορούσε να λυθεί και πολύ οικονομικότερα και πιο όμορφα;

Αλλά είναι σκέτη πρόκληση και το γεγονός ότι για να φιαχτεί το νέο έργο καταστράφηκε το ήδη υπάρχον καινούργιο έργο του Δήμου.
Όπως δεν γνωρίζει ο αναγνώστης, στην Άρτιμο είχε φιάξει έργο ηλεκτροφωτισμού ο Δήμος του Πόρου καμμιά 10αριά χρόνια πριν από σήμερα.
Ήλθε λοιπόν η Νομαρχία και ξηλώνει το έργο του Δήμου 5 χρόνια μετά την κατασκευή του, δηλαδή ολοκαίνουργιο, σε λειτουργία, και φιάχνει ένα ίδιου σκοπού τρις χειρότερο από το πρώτο.

Οι τρεις επόμενες φωτογραφίες απεικονίζουν ακριβώς λεπτομέρειες από τις κολώνες που ξηλώθηκαν και καταστράφηκαν με την ψεύτικη δικαιολογία ότι οι βάσεις τους είχαν σαπίσει.


Η βάση μιας κολώνας, όπου φαίνεται η άριστη κατάσταση που βρισκόταν. Ο οπλισμός είναι ασκούριαστος, καινούργιος.

Εδώ η κολώνα, στο ύψος που την έσπαζε το σκαπτικό μηχάνημα. Επίσης σε άριστη κατάσταση.

Άλλος ένας στύλος του Δήμου, ολοκαίνουργιος.
Τον σπάζουμε και τον πετάμε.
Από την τσέπη μας τον πληρώσαμε; Είναι λεφτά του Κράτους. Έχει μπόλικα. Ας τα ρίξουμε κάπου μην τα χάσουμε!
Το έργο λοιπόν του Δήμου ήταν μόνο 5-6 ετών. Δεν χρειάζεται κάθε τόσο να επαναλαμβάνουμε ποιος πληρώνει. Εμείς τα κορόιδα οι δημότες και γενικώς οι φορολογούμενοι Πολίτες.

Αυτή η ‘’προειδοποίηση’’ βρίσκεται σε πινακίδες σήμανσης δρόμων.
Για καταστροφή περιουσίας του Λαού από δημόσιους φορείς δε λέει πόσα χρόνια προβλέπονται.
Αυτοί οι φορείς όχι μόνο δεν τιμωρούνται αλλά μπορεί να παίρνουν και έπαινο όταν ξηλώνουν και ξαναφιάχνουν απ’ την αρχή προϋφιστάμενο έργο. Χάλια μαύρα.

Προσοχή!!! εδώ υπάρχει θέμα.

Μπορεί δηλαδή ένας άλλος φορέας, η Περιφέρεια π.χ. ή κάποιο Υπουργείο, να έλθει μετά από 5 χρόνια και να πει:
-Α, το έργο της Νομαρχίας δεν είναι καλό. Σάπισαν οι βάσεις του και δεν είναι ωραίο. Θα το ξηλώσουμε και θα το ξαναφιάξουμε καλύτερο.

Έχει δε σπαρταριστό ενδιαφέρον να μάθουμε ποιος ανακάλυψε ότι είχαν σαπίσει οι βάσεις! (Γιατί έτσι μας είπαν! Ότι είχαν σαπίσει οι βάσεις και γι αυτό το ξήλωσαν).
Κάνας υπάλληλος του Δήμου;
της Νομαρχίας;
εργολάβος;
περαστικός;
λουόμενος, που ‘’κατά τύχη’’ είχε μαζί του ξυνιάρι, ατσαλόπροκα και βαριοπούλα για να κάνει το τεστ της πρόκας; Να δει δηλ. αν το μπετό των βάσεων ήταν γερό.

Και πως τούρθε να σκάψει για να δει πως ήταν οι βάσεις;
Μήπως είχε πέσει κάνας στύλος; Μήπως είχε γείρει; Ούτε το ‘να ούτε τ’ άλλο.

Μας δουλεύουν άσκημα. Αυτό είναι το χειρότεροֺ μας περνάνε όλους για κουτούς. Και δεν έχουν κι άδικο αφού τα καταπίνουμε.

“Ο κόσμος είναι επικίνδυνος όχι εξαιτίας αυτών που κάνουν το κακό, αλλά εξαιτίας αυτών που τους κοιτάζουν χωρίς να κάνουν τίποτα.”

Albert Einstein
Και ας κλείσουμε με δυο φωτογραφίες από Ανατολή.


Προσέξτε τι αρμονικά και διακριτικά ‘’δένει’’ ο στύλος με τις καλαμιές και το πεύκο.

Για το θέμα λοιπόν αυτό ευαισθητοποιηθήκαμε καμμιά 30αριά Πολίτες του Δήμου Πόρου και γενικότερα της Τροιζηνίας, καθώς και δύο πολιτιστικοί σύλλογοι, Πόρου και Γαλατά, και διατυπώσαμε αίτημα στο δήμο Πόρου για την άρση των Περιβαλλοντικών επιπτώσεων.
Ο δήμος είχε ήδη, προς τιμήν του, επισημάνει και αναγνωρίσει το πρόβλημα, όσον φάνηκε από συζητήσεις που είχαμε με δύο υψηλού επιπέδου στελέχη του, και αναζητά τρόπο να διορθώσει τα πράγματα.
Αργεί λίγο να πάρει την κατάλληλη απόφαση γιατί το θέμα είναι πράγματι λεπτό. Πώς να ζητήσεις την απομάκρυνση αυτών των στύλων και την αντικατάστασή τους από λίγους, ξύλινους, προσαρμοσμένους ήδη στο Περιβάλλον, όταν το ύπ’ όψιν έργο έχει πληρωθεί με χρήματα του φορολογούμενου Πολίτη και μάλιστα τρεις φορές;
Όσο να ‘ναι, υπάρχει και μια αβρότητα μεταξύ συνεργαζομένων φορέων, αλλά να μην είναι όμως σε βάρος των Πολιτών και του Περιβάλλοντος!
Γιατί αβρότητα εδώ, αβρότητα εκεί, δεν θα μας μείνει τίποτα από το Σπίτι μας.
Για την επίλυση αυτού του προβλήματος κάναμε πρόταση να μην προκηρυχθεί ‘’νέο έργο’’, να μην ξοδευτούν χρήματα για τέταρτη φορά, αλλά να αναλάβει με αυτεπιστασία το έργο ο δήμος και να συνεισφέρουμε και εμείς, όσοι ενδιαφερόμαστε, και άλλοι άνθρωποι που έχουν προσφερθεί και διαθέτουν τεχνικά μέσα ώστε να μην κοστίσει καθόλου.
Είμαστε βέβαιοι ότι με δεδομένη την εκτίμηση που τρέφουν τα παιδιά του δήμου στους συμπολίτες μας που υπέβαλλαν το αίτημα, αλλά και στους φορείς που συμπαραστάθηκαν, θα λάβουν τον κόπο να μας απαντήσουν και να φέρουν σε πέρας την αποκατάσταση του Περιβάλλοντος στην Άρτιμο Λεμονοδάσους Πόρου.

Τάσος Γκούμας




Comments (11)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. μαρια ανδρεου. says:

    Τάσο, πάλι μπράβο! Αλλά βρε παιδί μου, κάτι μου θυμίζει όλο αυτό…
    Τις αλεπάλληλες ανακατασκευές της πλατείας Ομόνοιας, της πλατείας Συντάγματος; (ίσως…)
    Και λέω, η άσχετη, μπας και κάποιοι “εργολάβ(ρ)οι” κερδίζουν την κατασκευή αυτών των έργων με όχι και τόσο διαφανείς διαδικασίες;
    Μπας κι o έρημος ο Πόρος μας είναι μια μικρογραφία της ελληνικής ρεμούλας;
    Πάλι, λέω, μήπως έχω βρόμικο μυαλό και καχύποπτο;
    Με πολλή εκτίμηση και σεβασμό στις προσπάθειές σου,
    μαρια ανδρεου.

  2. Αλέξανδρος Κυριακάκης says:

    κ. Γκούμα,

    Ένας σοφός καθηγητής μου ειρωνευόταν: “Έσπασε ο σωλήνας και πλημμυρίσαμε. Πού είναι η κυβέρνηση! Τί κάνει η Ευρώπη!”

    Επίσης οὐ τοὺς λόγους τοῖς ἔργοις βλάβην ἡγούμενοι, ἀλλὰ μὴ προδιδαχθῆναι μᾶλλον λόγῳ πρότερον ἢ ἐπὶ ἃ δεῖ ἔργῳ ἐλθεῖν θα σας πω ότι βλέποντας το ουσιαστικό σας ενδιαφέρον νομίζω θα φανεί χρησιμότατη η σύμβαση του Ααρχους: http://www.unece.org/fileadmin/DAM/env/pp/documents/cep43e.pdf
    Την οποία η Ελλάδα ως συμβαλλόμενο μέρος οφείλει να εφαρμόζει.

    Στην προ μηνών πρόταση ανέφερα ότι μια ομαδοποίηση λεμονοδασεων, εφόσον επιτευχθεί -παντελώς ανέξοδα και ακόπως- θα έχει ουσιαστικές δυνατότητες. Έτσι επιμένω να δείτε τη σύμβαση, διότι αν μη τι άλλο είναι τροφή για σκέψη.

    Μπρός στη πρωτοβουλιά πολιτών τρομάζουν οι -καθόλα πανσεβάσμιες- τοπικές και εθνικές ηγεσίες.

    Με πολύ σεβασμό στη κα Ανδρέου και σε εσάς,
    αλέξανδρος κυριακάκης

  3. Βασίλης Μπάσιος και Μάρθα Λεωνίδου says:

    Αγαπητέ μας Τάσο,

    Νάσαι πάλι στον αγώνα! Θα πρέπει όλοι να σε ευχαριστούμε για αυτό, και εσένα και όλους τους άλλους που αφιερώνουν τον χρόνο τους με ευαισθησία για να προστατέψουν τον χώρο που ζούμε (και τά λεφτά των πολιτών) από παράλογα, πολυέξοδα και συχνα βλαβερά έργα. Ελπίζουμε τελικά η λύση που προτείνεις να πραγματοποιηθεί! Ταυτόχρονα, η αδιαφορία της Πολιτείας και γενικά των ιθυνόντων, οδηγεί ωραία τοπεία ή χώρους σε μαρασμό ή και κατάρρευση. Γιατί άραγε? Μήπως η απάντηση είναι πολύ προφανής?

    Και μαζί με τα παραδείγματα που αναφέρεις εσύ και άλλοι συμπολίτες μας, εμείς θα αναφέρουμε άλλα δύο:

    -Η ΠΑΡΑΛΙΑ ΤΟΥ ΓΑΛΑΤΑ. Γιατί αυτή η χαρούμενη και γραφική παραλία, όπου κάθε καταστηματάρχης είχε διαμορφώσει τον χώρο μπροστά από το κατάστημά του με αγάπη και μεράκι, που ήταν γεμάτη λουλούδια και δεντράκια και όπου άκουγες χαρούμενες φωνές παιδιών που έπαιζαν ενώ οι γονείς απολάμβαναν δίπλα, έγινε τώρα πιά ένα ερημο ψυχρό και θλιβερό μέρος, πηγμένο στο τσιμέντο? Ομοιόμορφες τέντες και φώτα εθνικής οδού συμπληρώνουν το σύνολο και το κάνουν να θυμίζει τόπο σανατορίου. Για να μην πούμε ότι τα ελάχιστα παρτέρια για λουλούδια που φτιάχτηκαν είναι εγκαταλελειμένα και απωθούν ακόμη περισσότερο τους επίδοξους θαμώνες. Και την παληά αροκάρια που λένε ότι την τσάκισαν, γιατι?

    – ΤΟ ΑΣΚΛΗΠΕΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΜΕΝΟΣ ΤΟΥ ΙΠΠΟΛΥΤΟΥ. Καταλαβαίνουμε ότι το θέμα αυτό δεν είναι εύκολο να λυθεί, αλλά τουλάχιστον ας υπάρξει κάποια αρχή ενδιαφέρονος από το Υπουργείο Πολιτισμού, από τις τοπικές αρχές, αλλά και από εμάς τους πολίτες…

    Ο αρχαιολογικός χώρος είναι σε κίνδυνο, το έδαφος υποχωρεί, αλλά κανείς δεν νοιάζεται. Δεν είναι κρίμα?

    Ο Ιππόλυτος γεννήθηκε, έζησε όλη του την ζωή και πέθανε στην περιοχή (κάπου στο Βιδι λένε άφησε την τελευταία του πνοή, παρ’ότι λέγεται οτι τελικά η αγαπημένη του θεά Αρτεμις έβαλε τον Ασκληπιό να τον αναστήσει και τον έστειλε σε κάποιο απομακρυσμένο ιερό στην Ιταλία).

    Γιατί η Πολιτεία αφήνει αυτόν τον θαυμάσιο αρχαιολογικό χώρο να καταρρέει? Φροντίζοντάς τον θα εκπληρώσουμε το χρέος μας έναντι του λαμπερού παρελθόντος της περιοχής και επίσης θα αναβαθμίσουμε τον περιβάλλοντα χώρο και το ενδιαφέρον των επισκεπτών.

    Τάσο, και πάλι σε ευχαριστούμε!

  4. Τάσος Γκούμας says:

    Αλέξανδρε,
    Το ότι εσύ που είσαι στην ξενητιά αντιδράς άμεσα, είναι ελπιδοφόρο.
    Το ίδιο κι ο Ταρταράκης ο Βαγγέλης.
    Σε πληροφορώ ότι και δω στην Πατρίδα, μας βρίσκουν στο δρόμο άνθρωποι και μας λένε:’’ Συνεχίστε.’’
    Στο προηγούμενο κείμενο για το Λεμονοδάσος και, σε προέκταση, για το Περιβάλλον, είχαμε 16 συνεργασίες-σχόλια και πάμπολες καθ’ οδόν παραινέσεις να γράψουμε κι’ άλλα. Δείχνει το ενδιαφέρον του κόσμου. Βασικό.
    Νομίζω ότι καλά πάμε.
    Όσο για τα καλά Ελληνικά που διαβάζω στο μήνυμά σου, τις δασείες και τις περισπωμένες σε ευχαριστώ, γιατί με προκαλείς να ξαναθυμηθώ το σχολείο μου, που ήταν καλό.
    Ζητάω όμως και τη ‘’βοήθεια του κοινού’’ στην ερμηνεία. Έχουμε φίλους και συγγενείς() που τα καταφέρνουν καλύτερα από μένα.
    Ας γράψουν κι αυτοί ένα σχόλιο. Βοηθάει.
    Για τη σύμβαση θα με βοηθήσει ο γιος μου ο Γιάννης να καταλάβω τι λέει και τα ξαναλέμε.
    Για το Λεμονοδάσος θα επιμένουμε.
    Δεν ξεχνάω την πρότασή σου για τον φορέα. Θα δούμε.
    Μιας και είσαι ‘κει στα ξένα, σου γράφω σημερινά νέα από το Λεμονοδάσος.
    Ο καιρός είναι για καλά χειμωνιάτικος. Η Αδέρα έχει χιόνια. Βρέχει σιγανά και το πρωΐ ψιλοέριχνε χιονάκι μέχρι κάτω στην Άρτιμο.
    Η ατμόσφαιρα διαυγής και λευκή. Χειμώνας μαγκιόρος. Βοριάς.
    Συνεχίζουμε.

  5. Τάσος Γκούμας says:

    Μαρία,
    καλά ήμασταν που μεγαλώσαμε και μάθαμε γράμματα όντες φτωχοί.
    Καλά γράμματα και καλή αίσθηση της φιλίας, της κοινωνίας, της αναζήτησης.
    Θυμάσαι τα λευκώματα:
    Τι είναι φιλία;
    Τι είναι έρωτας;
    Ψάχναμε για έννοιες.
    Καλά κάναμε. Γι αυτό δεν μπορούν να μας ξεφορτωθούν οι ξένοι.
    Για τη γλώσσα μας, τις έννοιες, την Ιστορία. Και την παληά Και την καινούργια.
    Αν μπορούσαν θα μας είχαν πετάξει σε κάνα σκουπιδοτενεκέ. Να ξενοιάσουν.
    Αλλά δεν μπορούν.
    Μας χρειάστηκαν αυτές οι αναζητήσεις μας στη ζωή, και μας χρειάζονται και τώρα.
    Τώρα, ξέρω ότι ‘’κομίζω γλάυκα εις Αθήνας’’ όταν μιλάω γι αυτά, με σένα και μ΄ όλους τους φίλους, από τότε.
    Συνεχίζουμε.

  6. Τάσος Γκούμας says:

    Βασίλη, Μάρθα, εσείς είσαστε Έλληνες της διασποράς!
    Δηλ. ποιάς διασποράς;
    Της Ιδέας;
    Της Γλώσσας;
    Των Εννοιών;
    Ναι. Αυτών.
    Έχω καλά νέα για σας.
    Προχτές πήγα μια βόλτα στο Δαμαλά. Εκεί ήθελα να ζητήσω βοήθεια για το Λεμονοδάσος απ’ τον τοπικό πολιτιστικό σύλλογο. Πριν προλάβω να πω τι ήθελα, μου λένε απ’ τον πολιτιστικό: Θέλουμε βοήθεια να αναδείξουμε τους αρχαιολογικούς χώρους στην Τροιζήνα! – Ευτυχία.
    Ρε μπας και η Κρίση θα μας βγεί σε καλό;
    Ένα μόνο πράγμα φοβάμαι. Να μην χάσουμε ανθρώπους από πείνα ή ιατροφαρμακευτική περίθαλψη ή από κρύο. Τα άλλα θα τα καταφέρουμε.
    Παιδιά, είμαι αισιόδοξος.
    Μιλάμε με πολλούς ανθρώπους και μας δίνουν κουράγιο.
    Μιλήστε και σεις, εκεί στα ξένα, και σ’ άλλους Έλληνες για το δικό μας τοπικό πρόβλημα που ταυτόχρονα είναι και πρόβλημα όλης της Ελλάδας.
    Συνεχίζουμε.

  7. Κατερίνα Μπόνου says:

    Τάσο,
    Περπατάω κάθε μέρα σε διάφορους τόπους εδώ γύρω. Και στο Λεμονοδάσος.
    Αποφεύγω την άσφαλτο και τα πεζοδρόμια. Προτιμώ τα δρομάκια, τα μονοπάτια.
    Όχι μόνο εγώ. Και οι άλλοι περιπατητές που συναντάω στο δρόμο.
    Να βάλουμε όλη τη δύναμη που έχουμε, να μη γίνει καμμιά κουταμάρα στο Λεμονοδάσος.

    Κατερίνα Μπόνου.

  8. Τάσος Γκούμας says:

    Αλέξανδρε,
    Το ότι εσύ που είσαι στην ξενητιά αντιδράς άμεσα, είναι ελπιδοφόρο.
    Το ίδιο κι ο Βασίλης και η Μάρθα.
    Το ίδιο κι ο Ταρταράκης ο Βαγγέλης.
    Σε πληροφορώ ότι και δω στην Πατρίδα, μας βρίσκουν στο δρόμο άνθρωποι και μας λένε:’’ Συνεχίστε.’’
    Στο προηγούμενο κείμενο για το Λεμονοδάσος και, σε προέκταση, για το Περιβάλλον, είχαμε 16 συνεργασίες-σχόλια και πάμπολες καθ’ οδόν παραινέσεις να γράψουμε κι’ άλλα. Δείχνει το ενδιαφέρον του κόσμου. Βασικό.
    Νομίζω ότι καλά πάμε.
    Όσο για τα καλά Ελληνικά που διαβάζω στο μήνυμά σου, τις δασείες και τις περισπωμένες σε ευχαριστώ, γιατί με προκαλείς να ξαναθυμηθώ το σχολείο μου, που ήταν καλό.
    Ζητάω όμως και τη ‘’βοήθεια του κοινού’’ στην ερμηνεία. Έχουμε φίλους και συγγενείς() που τα καταφέρνουν καλύτερα από μένα.
    Ας γράψουν κι αυτοί ένα σχόλιο. Βοηθάει.
    Για τη σύμβαση θα με βοηθήσει ο γιος μου ο Γιάννης να καταλάβω τι λέει και τα ξαναλέμε.
    Για το Λεμονοδάσος θα επιμένουμε.
    Δεν ξεχνάω την πρότασή σου για τον φορέα. Θα δούμε.
    Μιας και είσαι ‘κει στα ξένα, σου γράφω σημερινά νέα από το Λεμονοδάσος.
    Ο καιρός είναι για καλά χειμωνιάτικος. Η Αδέρα έχει χιόνια. Βρέχει σιγανά και το πρωΐ ψιλοέριχνε χιονάκι μέχρι κάτω στην Άρτιμο.
    Η ατμόσφαιρα διαυγής και λευκή. Χειμώνας μαγκιόρος. Βοριάς.
    Συνεχίζουμε.

  9. ΜΑΡΙΝΑ ΔΩΡΗ says:

    Κύριε Γκούμα,
    σας συγχαίρω για την πρωτοβουλία να αναδείξετε το πρόβλημα του ηλεκτροφωτισμού της παραλίας Αρτίμου Λεμονοδάσους,το οποίο όλοι βλέπουμε και κανένας δε μιλάει.Αλήθεια κ.Γκούμα είναι πολύ παράδοξο στο συγκεκριμένο σημείο,που ούτε καν οικισμό δεν αποτελεί, να υπάρχουν “τα φώτα της λεωφόρου Συγγρού” και πριν και μετά απόλυτο σκότος!Ειναι αλήθεια ότι το συγκεκριμένο έργο σε μια περιοχή υψηλού κάλλους είναι τελείως αντιαισθητικό και άχρηστο και απορώ πως έγινε σε εποχή οικονομικής δυσπραγίας να ξηλωθει το εργο ηλεκτροφωτισμού που προυπήρχε για να τοποθετηθούν αυτά τα τεράστια ικριώματα.Ειναι γεγονός ότι το κόστος του ηλεκτροφωτισμού μπροστα στα σπίτια κάποιων ελαχίστων μετακυλίεται στις τσέπες των δημοτών.Ειχε προηγηθεί το “έργο ανάπλασης” της παραλίας με τόνους τσιμέντο και τώρα σχεδιάζεται και η τσιμεντόστρωση των μονοπατιών…(εδώ δε γλύτωσε η Σαντορίνη το Λεμονοδάσος θα γλυτώσει;)Στο τελευταιο θα μας βρουν απέναντι αν δεν ενημερωθούμε και διαπιστώσουμε ότι γίνεται χωρίς μελέτη.

  10. ΜΑΡΙΝΑ ΔΩΡΗ says:

    Κύριε Γκούμα,
    έχει δίκιο ο Αλέξανδρος,που έχει μεγαλώσει στο Λεμονοδάσος, γι αυτό ευαισθητοποιείται άμεσα,αν και βρίσκεται στο εξωτερικό, να λέει (επικαλούμενος αρχαίες πηγές) ότι χρειάζεται πρώτα ενημέρωση και μετά δράση των πολιτών, οι οποίοι βεβαίως δε μπορεί να περιμένουν τίποτα απο την όποια εξουσία,αν δεν πάρουν την κατάσταση σταχέρια τους.Νομίζω ότι η κρίση απεκάλυψε τους πολιτικούς και ενδυνάμωσε το κίνημα των πολιτών…(τώρα όσο για τα αρχαια είναι όντως η πιο περιγραφική και η πιο εκφραστική γλώσσα..Οι αρχαίοι τα είπαν όλα για τη δημοκρατία,για τον υπεύθυνο και τον εφησυχασμένο πολίτη,για το περιβάλλον,για τις ρεμουλες ττων πολιτικών… εμεις οι νεώτεροι τι κανουμε…)

  11. ΓΙΟΥΛΑ ΛΑΜΠΙΡΗ says:

    Τάσο,

    Χαίρομαι που επαναφέρεις το θέμα αυτό γιατί όπως σου έχω πει είναι κάτι που ενοχλεί πολύ την αισθητική μου.
    Ναι, ίσως κάποιοι ή κάποιος χρειάζεται πολύ τα φώτα.
    Για σκέψου αν στη θέση των τσιμεντοκολόνων υπήρχαν όμορφα φαναράκια, σαν κι αυτά που έχω στη γειτονιά μου, στον Αλιμο. Εκεί όμως οι αρμόδιοι φαίνεται είναι και λίγο καλαίσθητοι.
    ‘Ισως κάποιος ισχυρισθεί ότι τα φαναράκια είναι ακριβά.
    Υπήρχε και η εντελώς ανέξοδη λύση. Ας άλλαζαν τις λάμπες που ήδη υπάρχουν στις κολόνες της ΔΕΗ. Ακόμα και αυτό θα ήταν αρκετό.

    Με ενοχλεί και με πονάει αυτό που γίνεται στον τόπο που διάλεξα να γίνει “το χωριό μου”.
    Με ενοχλεί και με πονάει που δεν μπορώ πια να δω το Αυγουστιάτικο φεγγάρι να αντικατροπτίζεται πάνω απο τη θάλασσα.

    Είναι στ’αλήθεια τρομακτικό. Μόλις ανάψουν αυτά τα φώτα, τα τόσα πολλά φώτα, χρειαζόμαστε όλοι γυαλιά ηλίου. Εξαφανίζουν τη θάλασσα. Τι κρίμα….

    Δεν μας φτάνουν τα τόσα καλώδια του ΟΤΕ που βάλανε πριν 10 χρόνια “προσωρινά” στο καλύτερο σημείο της Αρτίμου, τα τελευταία χρόνια μας βρήκε και αυτό το κακό. ‘Οσο για τα μονοπάτια του λεμονοδάσους, αν γίνει και αυτό θα πιστέψω πραγματικά ότι κάποιος μας ζηλεύει και θέλει να μας καταστρέψει.

    Έχουν γίνει πολλά σ’αυτόν τον τόπο. Πράγματα άδικα για όλους μας. Πρέπει να οργανωθούμε, να βάλουμε στην άκρη όλους αυτούς που για το δικό τους συμφέρον χαλάνε τη ζωή μας και τη ζωή των παιδιών μας.

    Καταλαβαίνω ότι πίσω απ’όλα αυτά που γίνονται στην Άρτιμο κάποιος το γλεντάει ακόμα….

Σχολιάστε