Δενδροκομικός Σταθμός Πόρου: Η πραγματική οικονομία και η ασυνειδησία των κέντρων λήψης αποφάσεων


Μερική άποψη του Σταθμού με τα δύο γυάλινα θερμοκήπια, τη φυτεία που ελαμβάνοντο εμβόλια και στο άκρο αριστερά τον εντομοστεγή κλωβό τα εργαστήρια και γραφεία.

Μερική άποψη του Σταθμού με τα δύο γυάλινα θερμοκήπια, τη φυτεία που ελαμβάνοντο εμβόλια και στο άκρο αριστερά τον εντομοστεγή κλωβό τα εργαστήρια και γραφεία.

Μια δραστηριότητα που 10ετίες ασκείται στον τόπο μας αλλά περιέργως σε ελάχιστους είναι γνωστή.

Γράφει ο Τάσος Γκούμας – 

Ο Δενδροκομικός Σταθμός Πόρου, ένα κύτταρο έρευνας και εφαρμογών, ότι δηλαδή έχουμε ανάγκη ως Χώρα οδηγείται σε μαρασμό και απαξίωση.

Μαθαίνουμε ότι ‘’Καταργούνται οι Δενδροκομικοί Σταθμοί της Χώρας και η λειτουργία τους θα οδηγείται από ένα ‘’Γραφείο Δενδροκομίας’’ από το Υπουργείο’’.

Πως να έχουν γνώση στο Γραφείο Δενδροκομίας για τις καθημερινές εργασίες που απαιτούνται και για τις οποίες θα πρέπει να παίρνουν έγκριση οι ελάχιστοι πλέον γεωπόνοι που θα υπηρετούν στους Σταθμούς;

Ας δούμε λοιπόν λίγα από την ιστορία του του Σταθμού και μια περίληψη από τις εργασίες που γίνονται εκεί. Ή μάλλον που γίνονταν, όταν ο Σταθμός είχε το απαραίτητο για τη λειτουργία του προσωπικό.

Τώρα υπάρχει μόνο ένα άτομο: Η Δ/ντρια κ. Δώρα Αγοραστού που αγωνίζεται με όλες τις δυνάμεις της να κρατήσει ότι μπορεί από τις εργασίες και την επιστημονική παρακαταθήκη του Σταθμού βοηθούμενη από δύο εθελοντές γεωπόνους συνταξιούχους τον κ. Μάκη Μαγριπή και τον κ. Νίκο Δρέττα που αγωνίζονται κι αυτοί, χωρίς βέβαια αμοιβή για τη δουλειά αυτή.

Η πρόθεση να κλείσει ο Δενδροκομικός Σταθμός Πόρου για λόγους μείωσης του προσωπικού, απαξίωσης του Δημόσιου Τομέα, αλλά και άγνοιας του αντικειμένου του Σταθμού δεν είναι σημερινή.

Είχε εκδηλωθεί, χωρίς χρονοτριβή, μετά την ανάληψη της διακυβέρνησης της Χώρας από την αλήστου μνήμης Κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου.

Κάποιοι, σύμβουλοι οπωσδήποτε και όχι υπηρεσιακοί ελαφρά τη καρδία, προχωρούσαν στο κλείσιμο του Σταθμού και στην καταστροφή τόσο του ανεκτίμητου υλικού όσο και της δραστηριότητας που γίνεται εκεί.

Ο Wayne W. Dyer, είχε πει: ‘’ Η ύψιστη μορφή άγνοιας είναι όταν απορρίπτεις κάτι που δεν ξέρεις τίποτε γι’ αυτό’’.

 

Είχαμε διαβάσει στον Τύπο, τότε, το 2010, ότι: «Καταργείται ο Δενδροκομικός Σταθμός Πόρου».

Γράψαμε τότε στην ‘’Καλαυρία’’ το άρθρο που ακολουθεί και που είναι και σήμερα το ίδιο και περισσότερο, δυστυχώς, επίκαιρο.

Το άρθρο, (επικαιροποιημένο και συμπληρωμένο σήμερα) είχε ως εξής:

—————————————————————————

«Δημοσιεύτηκε είδηση για κατάργηση του Δενδροκομικού Σταθμού Πόρου.

 

Όπως  αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα του ‘’ΑγροΤύπου’’, με ημερομηνία δημοσιεύματος 30-04-2010, καταργείται ο Δενδροκομικός Σταθμός Πόρου.

 

Χαρακτηριστικός είναι ο τίτλος του δημοσιεύματος του ‘’Αγρο Τύπου’’ που είναι ο ακόλουθος:

 

Κατάργηση οργανισμών: «Τακτοποίηση» του δημοσίου ή«ταφόπλακα» της αγροτικής έρευνας; (30/4/2010 09:33)

(Ο ΑγροΤύπος είναι από τα εγκυρότερα έντυπα που δραστηριοποιούνται στα αγροτικά ζητήματα).

 

Στην προσπάθεια να βοηθήσουμε στην γνωστοποίηση και κατανόηση του ρόλου του Δενδροκομικού Σταθμού Πόρου αλλά και να συμβάλουμε, όσο και αν μπορούμε, στην αποτροπή μιας λανθασμένης απόφασης, συντάξαμε και δημοσιεύουμε το παρόν.

 

Ιστορικό του Δενδροκομικού Σταθμού Πόρου.

 

Στο Ελληνικό Δημόσιο μετά το τέλος της κατοχής περιήλθε έκταση 6.000 στρ αγροτικής γης εκ τα ων οποίων 1000 περίπου στρ. παρεχώρησε στο Υπ.Γεωργίας. με σκοπό τη γεωργική τους αξιοποίηση.

Έτσι κατά το 1949 δημιουργείται το Κρατικό Φυτώριο Πόρου με σκοπούς:

  1. Την παροχή γεωργικής γνώσης στους αγρότες της περιοχής.
  2. Σαν φυτώριο την διάθεση αυθεντικού φυτωριακού υλικού για την ανάπτυξη της γεωργίας της χώρας με βελτιωμένες ποικιλίες.
  3. Στην εύρεση εργασίαςστη δύσκολη επιχή μετα τον πόλεμο 40 ατόμων.

 

Η αξιοποίηση των 1000στρ., στα επόμενα 15 περίπου χρόνια είχε σαν αποτέλεσμα την δημιουργία μητρικών φυτειών εσπεριδοειδών, πυρηνοκάρπων ακόμα και κηπευτικών, την παροχή επιστημονικής γνώσης και φυτικού υλικού.

Η μετεκπαίδευση γεωπόνων κατά την δεκαετία του ’70 στο εξωτερικό στην κλωνική επιλογή και στις ιώσεις των εσπεριδοειδών και πυρηνοκάρπων είχε σαν αποτέλεσμα την επιστημονική αναβάθμιση του Σταθμού, την παροχή στους φυτωριούχους αλλά και στους αγρότες καλλιεργητές πολλαπλασιαστικού υλικού αυθεντικού και υγιούς, πρωτίστως από ιολογικές ασθένειες.

Στη  δεκαετία αυτή το βάρος δόθηκε στα εσπεριδοειδή και ξεκίνησε ο έλεγχος των ιώσεων με φυτά δείκτες, τα οποία ο Σταθμός προμηθεύτηκε από πειραματικούς σταθμούς της Γαλλίας.

Για το σκοπό αυτό κατασκευάστηκαν δύο γυάλινα θερμοκήπια ένας εντομοστεγής κλωβός και ένα σκίαστρο τα οποία φιλοξένησαν τα φυτά-δείκτες για τον έλεγχο των ιώσεων.

Το παλαιότερο γυάλινο θερμοκήπιο.

Το παλαιότερο γυάλινο θερμοκήπιο.

Το πρώτο από τα δύο γυάλινα θερμοκήπια. Χρησιμοποιήθηκε για τον πολλαπλασιασμό, μέσω των σπόρων, των νέων υποκειμένων των εσπεριδοειδών, για την αντιμετώπιση της σοβαρής ίωσης Τριστέτσας. (CITRUS TRISTEZA VIRUS).

Το νεότερο γυάλινο θερμοκήπιο.

Το νεότερο γυάλινο θερμοκήπιο.

Στα δύο θερμοκήπια αναπτύσσονται (αναπτύσσνταν δηλ. όταν υπήρχε προσωπικό) σπορόφυτα, δηλαδή φυτά από σπόρο, υποκείμενα (π.χ. Νερατζιά που είναι και το κύριο υποκείμενο για Λεμονιές) και δενδρύλια δηλαδή υποκείμενα εμβολιασμένα με την ποικιλία που θέλουμε και ελέγχονται όπως είπαμε για ιώσεις.

Ο εντομοστεγής κλωβός.

Ο εντομοστεγής κλωβός.

Εδώ αναπτύσσονται δενδρύλια προφυλασσόμενα από τα έντομα-φορείς ιώσεων τα οποία δεν μπορουν να περάσουν τη λεπτή σίτα που περιβάλλει το χώρο.

Πίσω από τον κλωβό φαίνονται τα εργαστήρια και τα γραφεία του Σταθμού.

Ο εξοπλισμός των εργαστηρίων απλός: Μια προχοΐδα, ένα μικροσκόπιο, στερεοσκόπια, δοκιμαστικοί σωλήνες, κωνικές φιάλες, όργανο μέτρησης αγωγιμότητας, ένας ζυγός ακριβείας, αρκούν στα έμπειρα χέρια των γεωπόνων για να κάνουν τη δουλειά τους.

Τα φυτά κρατούνται μακρυά απο το χώμα που είναι καλυμένο με πλαστικό ώστε να αποφεύγεται η μετάδοση ασθενειών από το χώμα στα φυτά. Εδώ σήμερα αναπτύσσονται 45 ποικιλίες προβασικού υλικού που φέραμε από την Κύπρο, ελεγμένα και πιστοποιημένα ως υγιή και απαλλαγμένα ιώσεων.

Και από εδώ λαμβάνονται εμβόλια για την παρασκευή δενδρυλίων.

Οι συλλογές

Η πρώτη συλλογή.

Η πρώτη συλλογή.

Στις συλλογές του Σταθμού διατηρούνται ποικιλίες, μετριέται και καταγράφεται η συμπεριφορά τους επί σειράν ετών, ώστε οι παραγωγοί που εγκαθιστούν την ποικιλία να μη βρεθούν προ εκπλήξεων μετά από χρόνια, έξοδα, κόπους, ότι η καλλιέργειά τους είναι μη αποδοτική και οικονομικά ασύμφορη.

 

Ο παληός μετεωρολογικός κλωβός.

Ο παληός μετεωρολογικός κλωβός.

Περιλαμβάνει βροχόμετρο, Μέγιστο-Ελάχιστο θερμοκρασίας, αυτογραφικό θερμοκρασίας.

 

Ο νέος μετεωρολογικός κλωβός.

Ο νέος μετεωρολογικός κλωβός.

Περιλαμβάνει: Μέτρηση ηλιοφάνειας, ταχύτητα ανέμου, θερμοκρασία εδάφους σε διάφορα βάθη, θερμοκρασία αέρος, εξατμισοδιαπνοή.

Η εξατμισοδιαπνοή είναι απαραίτητο μέγεθος για να υπολογίσουμε τις ανάγκες της καλλιέργειας σε αρδευτικό νερό, σε καιρούς που η οικονομία του καλού νερού είναι απολύτως αναγκαία.

 

Ο δενδροκομικός σταθμός Πόρου, όπως μετονομάστηκε αργότερα, ήταν το μόνο ίδρυμα στην Ελληνική επικράτεια που διέθετε στους φυτωριούχους και παραγωγούς σπόρους τα νέα αυτά υποκείμενα καθώς και σπορόφυτα, πάνω στα οποία εμβολιάζονται νέες ποικιλίες και κλώνοι.

Παράλληλα γινόταν και αξιολόγηση των νέων υποκειμένων σε συνδιασμό με ξένες και ντόπιες ποικιλίες.

Αυτός ο σκοπός επιτελείται μέχρι και τώρα.

Επίσης υπάρχει συλλογή νέων ποικιλιών Βερικοκιάς που αξιολογούνται, σε συνεργασία με το Ινστιτούτο Φυλλοβόλων Δένδρων Νάουσας, για την αντοχή τους σε μια άλλη ίωση, τη ‘’Σάρκα’’.

Δέον να μη ξεχαστεί ότι όλη αυτή η πολύχρονη προσπάθεια είχε σαν αποτέλεσμα (1): την εξεύρεση  μιας ποικιλίας λεμονιάς με το όνομα ‘Αδαμοπούλου’’, σχετικά ανθεκτικής στην κορυφοξήρα, απολύτως άσπερμης (χωρίς σπόρους) με σημαντική παραγωγή εκτός εποχής της κύριας παραγωγής λεμονιών και η οποία κατέλαβε ένα μέρος της καλλιέργειας όχι μόνο στην περιοχή αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα, (2): μιας ποικιλίας μανταρινιάς την ‘’Κλημεντίνη Πόρου’’, (3): μιας ποικιλίας πορτοκαλιάς της ‘’Βαλέντσια Πόρου’’ καθώς και μιας ποικιλίας βερικοκιάς υπερπρώιμης (ωρίμανσης Μάιο).

Μελετάται επίσης μιας ποικιλία Ιταλική μανταρινιάς όψιμης ωρίμασης (Μάρτιο-Απρίλιο) της TARDIVO di  CHAKOULI.

Τα τελευταία χρόνια συγκεντρώθηκαν νέες ποικιλίες άνοσων, από πλευράς ιώσεων, από την Κορσική της Γαλλίας καθώς και από το ινστιτούτο εσπεριδοειδών της Καλιφόρνιας της Αμερικής, οι οποίες μελετώνται και προτείνονται οι καλύτερες εξ αυτών για τις Ελληνικές καλλιεργητικές συνθήκες.

Εκτός των ανωτέρω ο Σταθμός δημοσίευσε και αρκετές επιστημονικές εργασίες σε έντυπα της ημεδαπής, συγκεκριμένα στα ’’Γεωπονικά’’ της Θεσσαλονίκης και στο περιοδικό ‘’ΓΕΩΡΓΙΑ ΚΑΙ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑ’’.

Εξέδωσε δύο επιστημονικά βιβλία για τους εχθρούς των εσπεριδοειδών, τις ιώσεις και ένα για τη μανταρινιά ‘’Κλημεντίνη’’.

Κυκλοφόρησε ακόμα φυλλάδιο για την λεμονιά ‘’Αδαμοπούλου’’ στους ενδιαφερόμενους παραγωγούς και φυτωριούχους.

Έχουμε δηλ. ένα σταθμό που αν και δεν ανήκει στα διαπεπιστευμένα ερευνητικά ιδρύματα, τα υπαγόμενα στο ΕΘ.Ι.ΑΓ.Ε (Εθνικό Ίδρυμα Γεωργικής Έρευνας), δεν παρέλειψε να μελετήσει υποκείμενα και ποικιλίες που συγκέντρωσε από τη Γαλλία και την Αμερική.

Σήμερα, απογοητεύεται κανείς που επισκεπτόμενος το ίδρυμα με τις 11 περίπου, ανυπολόγιστης επιστημονικής και πρακτικής σημασίας, μητρικές φυτείες εσπεριδοειδών, τη φυτεία-συλλογή μελέτης βερικοκιάς, τη συλλογή βρώσιμων ελαιών, τα δύο γυάλινα θερμοκήπια, το σκίαστρο, τον εντομοστεγή κλωβό, τον μηχανικό και ηλεκτρολογικό εξοπλισμό, τις εγκαταστάσεις διαμονής επιστημονικού και εργατικού προσωπικού, αντικρίζει μια εγκατάλειψη από την Πολιτεία και μια ερήμωση.

 

Ελάχιστα στοιχεία για τους γεωπόνους που θήτευσαν

τα τελευταία χρόνια στο Σταθμό.

  • Ο Κ. Κεραμίδας είναι συνταξιούχος γεωπόνος για σειρά ετών δ/ντής του Δενδροκομικού Σταθμού και είναι ο γεωπόνος που μετέβη στην Γαλλία για να εργαστεί σε ερευνητικό κέντρο με αντικείμενο τις ιώσεις, βασικός συντελεστής των δραστηριοτήτων του Σταθμού που προαναφέρθηκαν.
  • Η Θεοδώρα Αγοραστού είναι η μετά τον Κ. Κεραμίδα δ/ντρια του Σταθμού, που μαζί με τον Γεράσιμο Μαγριπή εργάζονται στο Σταθμό για 25 περίπου χρόνια, συνέχισαν και διεύρυναν το έργο του Κ. Κεραμίδα.

Οι παραπάνω γεωπόνοι εκτός από το επιστημονικό έργο επιτελούν και την λογιστική και διοικητική υποστήριξη της υπηρεσίας και λόγω του ότι  η Ελληνική Πολιτεία δεν διαθέτει τα τελευταία χρόνια εργάτες για το Σταθμό, ανεβαίνουν στο τρακτέρ και χορτοκόφτουν, οργώνουν, ραντίζουν, ποτίζουν, για να μην καταστραφεί το ανεκτίμητο υλικό.

Επιπλέον φροντίζουν και τα θερμοκήπια με εκατοντάδες φυτά διαφόρων υποκειμένων και ποικιλιών.

Αυτήν τη δουλειά λοιπόν το κράτος(;) δεν την στηρίζει, όπως στηρίζει άλλες δραστηριότητες π.χ. αναπλάσεις πλατειών κάθε 5 χρόνια, ξήλωμα και επισκευές δρόμων κάθε λίγο και λιγάκι, καλωπισμούς, φούσκες, και άλλες ‘’δημιουργικές’’ δραστηριότητες όπως επιδοτήσεις μεγαλεπίβολων και καταδικασμένων σε αποτυχία έργων κ.α.

Ο Ταλεϋράνδος είχε πει ‘’είναι χειρότερο από  έγκλημα, είναι λάθος’’.

Είναι πράγματι λάθος, τόσο σημαντική και εφαρμοσμένη εμπειρία, να εγκαταλείπεται, να χαθεί.

Υποθέτω ότι κάποιος ταμίας του Υπ. Οικονομικών, χωρίς να καταλαβαίνει χωρίς να ξέρει, πήρε την απόφαση να αφήσει τις μητρικές φυτείες να ξεραθούν.

Μπορείς να το  φανταστείς;

Φυτείες που δημιουργήθηκαν μετά από 65 χρόνια έρευνας και εφοδιάζουν όλη τη ζώνη εσπεριδοειδών της Χώρας με ελεγμένο και υγειές φυτωριακό υλικό αφήνονται να ξεραθούν.

Δεν ήξερε. Δεν ρώταγε;

Ας ρώταγε το ΥΠ.Α.Α.Τ. (υπουργείο Γεωργίας),  το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο, την Ανωτάτη Γεωπονική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίπου Θεσσαλονίκης, τις Δ/νσεις Γεωργίας της ζώνης καλλιέργειας εσπεριδοειδών όλης της χώρας,  τους φυτωριούχους και παραγωγούς εσπεριδοειδών.

Κάτι θα μάθαινε.

Θα ‘λεγα να ανοίξουμε όπως οι εφτανήσιοι που διατηρούν το libro d’ oro και εμείς ένα Libro della stupidita και να γράφουμε σ’ αυτό όσους παίρνουν τέτοιες αποφάσεις αλλά και όσους τοποθετούν αυτούς τους ανήξερους, σ’ αυτές τις θέσεις λήψης αποφάσεων.

 

Λέμε, ότι στην Ελλάδα, δεν έχουμε έρευνα που να είναι συνδεδεμένη με την παραγωγή και γι αυτό το λόγο υστερούμε έναντι των ξένων που προηγούνται και στην έρευνα και στις εφαρμογές της.

Λέμε, το λέει κι ο Πρωθυπουργός, να στηρίξουμε την πραγματική οικονομία. Ωραίους επιτελικούς έβαλε για να το πετύχει.

Γι αυτό, παιδιά, πάρτε πίσω την απόφαση κλεισίματος του Δ.Σ. Πόρου.

Είναι κουταμάρα.»

 

————————————————————————————————

Το παραπάνω άρθρο είναι δυστυχώς και σήμερα επίκαιρο αφού όπως προανέφερα σήμερα υπηρετεί μόνο ένας υπάλληλος στο Σταθμό που και αυτός συνταξιοδοτείται.

Πρόκειται, όπως μαθαίνω, να σταλεί ένας νέος γεωπόνος, ώστε ό Σταθμός να μην κλείσει εντελώς και ξεραθούν τα πάντα.

Όμως αυτός ο γεωπόνος δεν έχει το χρόνο να ενημερωθεί για το έργο του Σταθμού,ί τόσο για το επιστημονικό έργο όσο και για τα γραφειοκρατικά-διαχειριστικά θέματα.

Αλλά ποιος να τα σκεφτεί αυτά, εκεί ψηλά!

Οι μόνοι που μπορούν να ενημερωθούν και να φροντίσουν για την στελέχωση με το απολύτως απαραίτητο προσωπικό ώστε να μπορέσει να συνεχίσει την εντελώς χρειαζούμενη λειτουργία του είναι οι ντόπιοι εκπρόσωποί μας, που ήδη έχουν δηλώσει ότι θα βοηθήσουν την πρωτογενή παραγωγή η οποία εντάσεται οπωσδήποτε σ’ αυτό που λέμε πραγματική οικονομία.

Στην περίπτωση που τεθεί το ερώτημα, αν ο σταθμός είναι κερδοφόρος  σε οικονομικό και λογιστικό  επίπεδο πρέπει πρώτα να απαντηθούν τα  παρακάτω :

ü  Ποσό μπορεί να αποτιμηθεί  το όφελος από την διάδοση νέων υποκειμένων και   νέων ποικιλιών ;

ü  Πόσο αποτιμάται το όφελος από τη δημιουργία και  τη διάδοση για καλλιέργεια της ποικιλίας λεμονιάς Αδαμοπούλου και της κλημεντίνης Πόρου ;

ü  Πόσο αποτιμώνται  τα  εμπορικά  αποτελέσματα της  αξιολόγησης των υποκειμένων και ποικιλιών   ;

ü  Πόσο αποτιμάται η ετοιμότητα του Σταθμού για την παραγωγή του απαραίτητου πολλαπλασιαστικού υλικού για την αντιμετώπιση του ιού της τριστέτσας ;»

ü  Πόσο αποτιμάται η προμήθεια άνοσου πιστοποιημένου φυτικού υλικού στους παραγωγούς ώστε μετά από 6-7 χρόνια έξοδα και κόπους  που θα μπει το αγρόκτημά τους στην παραγωγή να μη βρεθεί στην δυσάρεστη έκπληξη να έχει άρρωστα και μη παραγωγικά δένδρα;

 

Είναι εποικοδομητικό να επισημάνουμε την ευαισθητοποίηση του βουλευτή Αργολίδας Δημήτρη Κοδέλα που αντικαμβανόμενος την σπουδαιότητα του Σταθμού εξέδωσε δελτίο τύπου που σε λίγες γραμμές περιέγραψε με πληρότητα το θέμα και διατύπωσε το αίτημα να διασωθεί ο Σταθμός.

Θα πρότεινα ο κ. Κοδέλας να μεταφέρει το αίτημα στον περιφερειάρχη Πελοπονήσσου και οι δικοί μας δήμαρχοι και υποπεριφερειάρχης να ενημερώσουν την περιφερειάρχη μας.

Είμαι βέβαιος ότι αν γίνει αυτή η σύντονη προσπάθεια ο Σταθμός θα διασωθεί και θα συνεχίσει να προσφέρει την επιστημονική και πρακτική δουλειά στους εσπεριδοειδοπαραγωγούς όλης της Χώρας.

Τάσος Γκούμας

 

 




Comments (6)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. Γιάννης Δόσκαρης says:

    Αγαπητέ φίλε Τάσο.
    Σε πολλά συμφωνώ, αλλά μην ξεχνάμε ότι δυστυχώς όλες αυτές οι υπηρεσίες παράγουν δυσανάλογα μικρό έργο σε σχέση με το μέγεθός τους και τις δυνατότητές τους. Δυστυχώς ο Δημόσιος Τομέας στην Ελλάδα δεν μπορεί να ανταποκριθεί στα σύγχρονα δεδομένα και πολύ περισσότερο στην έρευνα και την καινοτομία. Όχι μόνο ο Δενδροκομικός Σταθμός, αλλά και πολύ μεγαλύτερα ερευνητικά ιδρύματα δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες της εποχής μας και να πραγματοποιήσουν πραγματική έρευνα με παράλληλη πρακτική εφαρμογή. Έρευνα για να κάνουμε 2-3 δημοσιεύσεις και να εμπλουτίσουμε την βιβλιογραφία δυστυχώς δεν είναι αποδεκτή στις μέρες μας. Δεν συμφωνώ σε καμία περίπτωση με το κλείσιμο του Σταθμού, αλλά οι ευθύνες, εκτός της πολιτείας, είναι και συλλογικές.
    Το θέμα είναι πολύ μεγάλο και “χωράει” πολύ συζήτηση αλλά δεν είναι τόσο απλό.
    Φιλικά
    Γιάννης Δόσκαρης

  2. Γιάννης Γκούμας says:

    Με την διαφορά ότι ο δενδροκομικός σταθμός ανταποκρινόταν περισσότερο από τις τυπικές δυνατότητές του. Επίσης τα πιο πολλά ΑΕΙ ανταποκρίνονται πολύ περισσότερο από όσο θα περίμενε κανείς με την σημερινή χρηματοδότηση.

    Οι δημοσιεύσεις έχουν να κάνουν κυρίως με ατομικές έρευνες.

  3. Τάσος Γκούμας says:

    Αγαπητέ Γιάννη,
    Πολύ χρήσιμη η παρέμβασή σου γιατί εκτός των άλλων θέτεις το πολυσυζητημένο θέμα της απόδοσης του Δημόσιου τομέα.( Δεν ξέρω αν εννοείς σε σχέση με τον Ελληνικό Ιδιωτικό τομέα) ή γενικώς.
    Βέβαια έχουν γραφτεί χιλιάδες σελίδες για το θέμα και επειδή ένα σχόλιο δεν διαβάζεται όταν είναι μεγάλο, θα περιοριστώ, προς το παρόν, σε μια παρατήρησή σου και αν μας δοθεί η ευκαιρία επεκτεινόμαστε και σε άλλα.
    Η παρατήρησή σου ότι ‘’όλες αυτές οι υπηρεσίες παράγουν δυσανάλογα μικρό έργο σε σχέση με το μέγεθός τους και τις δυνατότητές τους’’ πρώτον σημαίνει μια ομαδοποίηση ‘’όλων αυτών’’ και δεύτερον ότι ειδικά ο Δενδροκομικός Σταθμός θα μπορούσε να παράγει περισσότερα.
    Αυτό το τελευταίο με βάζει στη σκέψη ότι έχεις γνώση και του αντικειμένου του Σταθμού και της ποσότητας εργασίας που απαιτεί η υλοποίησή του και το απαιτούμενο προσωπικό για τη δουλειά αυτή.
    Με βάση τα παραπάνω θα ήθελα να εξειδικεύσεις σε ποιους τομείς κατά τη γνώμη σου θα έπρεπε η ‘’παραγωγή’’ του Σταθμού να είναι περισσότερη.
    Η δική μου άποψη που επισκέπτομαι συχνά το Σταθμό είναι ότι και μόνο για το αντικείμενο του λογιστηρίου και της χρειαζούμενης γραφειοκρατίας θα ήταν δικαιολογημένη η απασχόληση τουλάχιστον ενός προσώπου που από ετών δεν υπάρχει.
    Επίσης για πληροφόρηση και των αναγνωστών μας και δική μου, θα ήθελα να γίνει γνωστό ποιος ιδιωτικός φορέας στην Χώρα μας έχει να επιδείξει έργο σαν του Σταθμού με ανάλογη προσφορά στην Εσπεριδοειδοκαλλιέργεια ολόκληρης της Χώρας και με τι Κοινωνικό κόστος.
    Όσο για τον λογιστικό-οικονομικό απολογισμό θα εφιστούσα την προσοχή στο τέλος του δημοσιεύματος όπου διατυπώνονται 5 ερωτήματα όσον αφορά την οικονομική απόδοση των εργασιών του Σταθμού, τα οποία επίτρεψέ μου να επαναλάβω για να μην κάνω παραπομπές:
     Ποσό μπορεί να αποτιμηθεί το όφελος από την διάδοση νέων υποκειμένων και νέων ποικιλιών ;
     Πόσο αποτιμάται το όφελος από τη δημιουργία και τη διάδοση για καλλιέργεια της ποικιλίας λεμονιάς Αδαμοπούλου και της κλημεντίνης Πόρου ;
     Πόσο αποτιμώνται τα εμπορικά αποτελέσματα της αξιολόγησης των υποκειμένων και ποικιλιών ;
     Πόσο αποτιμάται η ετοιμότητα του Σταθμού για την παραγωγή του απαραίτητου πολλαπλασιαστικού υλικού για την αντιμετώπιση του ιού της τριστέτσας ;»
     Πόσο αποτιμάται η προμήθεια άνοσου πιστοποιημένου φυτικού υλικού στους παραγωγούς ώστε μετά από 6-7 χρόνια έξοδα και κόπους που θα μπει το αγρόκτημά τους στην παραγωγή να μη βρεθεί στην δυσάρεστη έκπληξη να έχει άρρωστα και μη παραγωγικά δένδρα;

    Όσο για το επιστημονικό του έργο γνωρίζω, ότι δεν είναι γενικώς γνωστό στο ευρύ κοινό, η αποτίμησή του είναι δυσχερής και μπορεί να γίνει μόνο από σχετικούς με το αντικείμενο επιστήμονες ή ιδρύματα.
    Συνήθως, όπως και στην περίπτωσή μας, τέτοιες δραστηριότητες μένουν στην αφάνεια και μακρυά από τα φώτα της δημοσιότητας, και βλέπω σωστό και να τις τιμούμε και με πολλή περίσκεψη να τις κριτικάρουμε, αφού βεβαίως τις γνωρίζουμε.

    Με ευχαριστίες για την παρέμβαση,

    Τάσος Γκούμας

  4. Γεράσιμος Μαγριπής says:

    Αγαπητέ κύριε Δόσκαρη ,ευτυχώς η δυστυχώς οι όποιες ανακοινώσεις και δημοσιεύσεις δεν είχαν καμία επίπτωση στην σταδιοδρομία μας στην υπηρεσία άλλωστε δεν ήταν ο σκοπός μας . Ήταν μια προσπάθεια μετάδοσης της συσσωρευμένης εμπειρίας και των όποιων λύσεων σε κάποια πρακτικά προβλήματα της καλλιέργειας των εσπεριδοειδών.
    Επί της ουσίας τώρα ,το πρόβλημα είναι ένα και προς το παρόν ακούει στο όνομα τριστέτσα .
    Ο μόνος τρόπος αντιμετώπισης της είναι η παραγωγή και η διάθεση υγιούς πολλαπλασιαστικού υλικού .Αυτό γίνεται σ’όλο τον κόσμο , μέσα από προγράμματα παραγωγής πιστοποιημένου πολλαπλασιαστικού υλικού ,που περιλαμβάνουν μια σειρά από πρωτόκολλα ελέγχων διαφόρων ιώσεων και αλλων φυτοπαθογόνων οργανισμών .
    Μια τέτοια προσπάθεια έγινε το 2005 από το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών με την συνεργασία του Δενδροκομικού Σταθμού Πόρου ,που είχε αναλάβει τις βιοδοκιμές σε φυτά δείκτες στο κατάλληλα διαμορφωμένο θερμοκήπιο του ,στα πλαίσια του πιλοτικού προγράμματος ” Πυθαγόρας ” και εξετάσθηκαν οι υπάρχουσες ποικιλίες στον Σταθμό ώστε να διαπιστωθεί η φυτουγειονομικής τους κατάσταση για πρώτη φορά στην χώρα μας σε τέτοια έκταση .(αλήθεια ποιος και πως θα μετρήσει το μέγεθος αυτής της εργασίας και το όφελός της από τα αποτελέσματά της ) http://www.ivia.es/iocv/archivos/pr17/34.%20Boubourakis.pdf
    Δυστυχώς όμως δεν υπήρξε η ανάλογη συνέχεια .
    Τώρα στο ότι ο Δημόσιος Τομέας δεν μπορεί ν’ανταποκριθεί στα σύγχρονα δεδομένα στην έρευνα και καινοτομία όπως γράφετε δεν ξέρω για το υπόλοιπο Δημόσιο ,αλλά όσο αφορά στην περίπτωση του Δενδροκομικού Σταθμού Πόρου το πρόβλημα είναι κυρίως η υποστέλεχωση και η παντελής έλλειψη μονίμου προσωπικού διαφόρων ειδικοτήτων (γεωπόνων,διοικητικών,εργατοτεχνιτών κα ) εδώ και δεκαετίες με συνέπεια την συνεχή υποβάθμιση και απαξίωση της υπηρεσίας .Αυτο όμως ειναι πρόβλημα που μπορεί να το λύσει μόνο το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων,εφόσον θέλει και από ότι φαίνεται δεν θέλει (αν και τα τελευταία χρόνια εχει αντιληφθεί την σοβαρότητα του προβλήματος αλλά όμως μέχρι εκεί χωρίς κάποια ουσιαστική παρέμβαση).
    Τέλος την συνεισφορά του Σταθμού στην χώρα την αναπτύσσει σε γενικές γραμμές ο συνάδελφος Τάσος Γκούμας .Αλλά εκείνο που πρέπει να έχουμε στον μυαλό μας όλοι όσοι ασχολούνται με την καλλιέργεια των εσπεριδοειδών είναι ότι σε περίπτωση εξάπλωσης της τριστέτσας η χώρα μας πρέπει να είναι έτοιμη, και αυτάρκης ώστε να διαθέτει καθαρό υλικό για να μπορέσει να καλύψει τις ανάγκες της σε πολλαπλασιαστικο υλικό τόσο σε εμβόλια όσο και υποκείμενα και να μην εισάγει αμφιβόλου ποιότητας υλικού το οποίο δεν ευρίσκεται πάντα εύκολα η και καθόλου (όσο αφορά τις ελληνικές ποικιλίες )
    Την δυνατότητα αυτή την έχει ο Σταθμός εφόσον στελεχωθεί και αυτό το έργο κ. Δόσκαρη πως μπορεί να μετρηθεί , διότι αφορά αυτήν καθαυτή την ύπαρξη της εσπεριδοκαλλιέργειας στην Ελλάδα και όλων των ανθρώπων που ασχολούνται με αυτήν.

  5. Φίλοι και συνάδελφοι
    Σκοπός μου δεν είναι η αντιπαράθεση για τον Δενδροκομικό Σταθμό Πόρου, στο οποίο υπηρέτησε και ο πατέρας μου για αρκετά χρόνια, αλλά να μην “δαιμονοποιούμε” με ευκολία τις κυβερνήσεις και τους εκάστοτε υπουργούς. Έχω γνωρίσει τον σταθμό σε “μεγάλες δόξες” και πραγματικά λυπάμαι αφάνταστα για το σημείο στο οποίο έφτασε. Εκείνο που θα ήθελα να τονίσω είναι το μεγάλο μερίδιο ευθύνης ΟΛΩΝ μας για το που έφτασαν ορισμένες “Δημόσιες Υπηρεσίες”. Και επειδή πολλοί γνωρίζουν τον τρόπο με τον οποίο δούλευαν αυτές οι υπηρεσίες, καλό θα είναι να αναλογιστούμε το μερίδιο του καθενός μας στην κατάντια τους, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν. Η κριτική είναι πολύ εύκολη αλλά κάποιες προτάσεις για λύσεις καίριων προβλημάτων δεν υπήρξαν με αποτέλεσμα να φτάσουμε εδώ που φτάσαμε. Δεν προσπαθώ να δικαιολογήσω κανέναν, δεν έχω κανένα κομματικό συμφέρον με το να φωνάζω και να διαμαρτύρομαι, απλά θέλω για μια ακόμα φορά να τονίσω ότι αυτό που χρειάζεται στην δεδομένη χρονική στιγμή είναι κοινή προσπάθεια για την λύση των σοβαρών προβλημάτων. Επειδή έχω υπάρξει και φοιτητής της Γεωπονικής Αθηνών αλλά και διδακτορικός φοιτητής στο ΕΚΕΦΕ ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ, γνωρίζω από πρώτο χέρι πως “αναπτυσσόταν” η Έρευνα στα Κρατικά ιδρύματα. Ας το αφήσουμε αυτό το θέμα στην άκρη γιατί “βρωμάει” πάρα πολύ και δεν νομίζω ότι είναι επί του παρόντος..
    Γιάννης Δόσκαρης

  6. Γιάννης Γκούμας says:

    Μα ένας από τους βασικούς στόχους του Δενδροκομικού σταθμού ήταν η έρευνα. Επίσης και εγώ γνωρίζω πώς γίνεται η έρευνα στα κρατικά και πανεπιστημιακά ιδρύματα: χωρίς πόρους αντίστοιχους των ιδρυμάτων του εξωτερικού και όταν το κράτος δεν καταφέρνει να υποβαθμίσει έτσι την έρευνα γιατί είμαστε καλοί, μειώνει και το προσωπικό.

    Σαφώς η ευθύνη των πολιτών είναι μεγάλη και έχουμε σταθεί πολύ μικροί για τέτοιες ευθύνες κάθε φορά που μπαίνουμε πίσω από την κουρτίνα.

    Το μόνο σοβαρό πρόβλημα της έρευνας στην Ελλάδα είναι ότι δεν την θέλουμε.

    Επίσης καλό θα ήταν να μιλάμε αλήθειες και μια φορά όταν μιλάμε για δημόσιες υπηρεσίες. Πλέον οι δημόσιοι υπάλληλοι σε πολλές υπηρεσίες δουλεύουν περισσότερο, προσπαθούν περισσότερο και είναι πολιτική επιλογή αυτό να μην αρκεί και να αποδίδουν λιγότερο.

    Και προς τους παραμυθάδες που θεωρούν ότι η αξιολόγηση έχει θετικό αποτέλεσμα όπως γίνεται, να σκεφτούν πως όταν αξιολογείς το προσωπικό μιας επιχείρησης, αν θα διώξεις ή αλλάξεις πόστο σε κάποιον θα πρέπει να φροντήσεις στο τμήμα του να μην υπάρχουν ελλείψεις.
    Αυτή τη στιγμή έπρεπε για κάθε έναν υπάλληλο που βάζουν σε διαθεσιμότητα, να προσλαμβάνουν άλλο ένα παλιό και άλλους πέντε καινούριους, μήπως και κάποτε γίνουν οι δουλειές.

Σχολιάστε