Ιός σκότωνε τα ψάρια σε Πόρο και Μέθανα



«Δεν έφταιγε τελικά κάποιος εξωτικός ξενιστής ούτε βέβαια το… «σφουγγάρι του βυθού», όπως υποστήριζε ο τοπικός μύθος, για τους μαζικούς θανάτους ψαριών που μαστίζουν τον Πόρο και τα Μέθανα. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα αναλύσεων που πραγματοποίησε το Εθνικό Εργαστήριο Αναφοράς για τις Ασθένειες των Ιχθύων αλλά και εξειδικευμένο ιταλικό εργαστήριο, τους πληθυσμούς των ροφών και των στήρων θέρισε ο ιός της ιογενούς νευρικής νέκρωσης, πάθηση γνωστή και ως ιογενής εγκεφαλοπάθεια. Για το θέμα έχει ενημερωθεί η αρμόδια διεύθυνση του υπ. Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων.

Οι εικασίες έδιναν κι έπαιρναν, μιας και το φαινόμενο που εντάθηκε το περασμένο φθινόπωρο αποτελούσε μυστήριο: τα ψάρια εντοπίζονταν να επιπλέουν στην επιφάνεια του νερού ή να κείτονται στον βυθό σε ημιθανή κατάσταση. Η Πρωτοβουλία για την Προστασία του Θαλάσσιου Περιβάλλοντος του Πόρου ανέλαβε να ερευνήσει το ζήτημα και απέστειλε δείγματα ιχθύων για εργαστηριακό έλεγχο. Σύμφωνα με το Εθνικό Εργαστήριο Αναφοράς για τις Ασθένειες των Ιχθύων, η συγκεκριμένη νόσος εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη χώρα μας το 1995 και έκτοτε προκαλεί περιοδικά μαζικούς θανάτους τόσο σε άγρια όσο και σε εκτρεφόμενα ψάρια. Η νόσος δεν μεταδίδεται στον άνθρωπο, αλλά σε κάθε περίπτωση απαγορεύεται να διοχετεύονται στην αγορά ψάρια που έχουν αλιευτεί νεκρά.

Μολονότι είναι αδύνατον να αποδειχθεί η «πηγή» του κακού, τα μέλη της Πρωτοβουλίας Πόρου αναφέρουν ότι πριν από την εμφάνιση του φαινομένου είχαν παρατηρηθεί μαζικοί θάνατοι λαβρακιών στις μονάδες ιχθυοκαλλιέργειας της περιοχής. Είναι ενδεχομένως ενδεικτικό επίσης ότι το φαινόμενο, που παρατηρείται τρίτη ή τέταρτη φορά στη θαλάσσια περιοχή του Πόρου και των Μεθάνων, εντοπίζεται στις βόρειες ακτές τους όπου υπάρχει υπερσυγκέντρωση μονάδων ιχθυοκαλλιέργειας.

Σε κάθε περίπτωση, με την έναρξη της θερινής σεζόν, ερασιτέχνες ψαράδες και όσοι ασχολούνται με υποβρύχιες δραστηριότητες παρατηρούν με έκπληξη την παντελή απουσία των γνωστών «θαμώνων» της περιοχής -ροφού, στήρας, σφυρίδας…»

από την «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», της Λινας Γιανναρου




Σχολιάστε