Ειδική Γενική Συνέλευση του Συλλόγου “Χρήστος Φουρνιάδης”


Από τον Σύλλογο Φίλων Αρχαιολογικού Μουσείου “Χρήστος Φουρνιάδης” λάβαμε την ακόλουθη ενημέρωση: 
“Το Σάββατο 22 Ιουλίου και ώρα 10.30πμ, στην Χατζοπούλειο Βιβλιοθήκη,  θα πραγματοποιηθεί η Ειδική Γενική Συνέλευση του συλλόγου μας με σκοπό την λήψη αποφάσεων για την τροποποίηση άρθρων του καταστατικού μας.
Επίσης την ίδια ημέρα, στις 11πμ θα πραγματοποιηθεί η Τακτική Γενική Συνέλευση του συλλόγου μας με θέματα: Οικονομικό Απολογισμό και πραγματοποίηση αρχαιρεσιών για την ανάδειξη του νέου Διοικητικού Συμβουλίου.

Θυμίζουμε ότι σύμφωνα με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του συλλόγου μας στις 28 Φεβρουαρίου 2017, η ετήσια συνδρομή των μελών μειώθηκε στα 10 ευρώ με έναρξη το τρέχον έτος.
Σε περίπτωση μη απαρτίας οι ανωτέρω Γενικές Συνελεύσεις θα πραγματοποιηθούν εκ νέου στις 29 Ιουλίου, στον ίδιο χώρο και τις ίδιες ώρες.
Θυμίζουμε ότι για την λήψη αποφάσεων απαιτείται η παρουσία του 50% +1 των ενήμερων μελών.
Παρακαλούμε και ελπίζουμε, να υπάρξει απαρτία το Σάββατο 22 Ιουλίου στις 10.30πμ  στην Χατζοπούλειο Βιβλιοθήκη”.



Comments (2)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. ΑΡΙΣ. ΠΑΝ. ΑΝΤΑΝΗΣ says:

    Η αρχική πρωτοβουλία τις ίδρυσης του Συλλόγου “Χρήστος Φουρνιάδης” αξίζει των συγχαρητηρίων και της επικούρησης όλων των Ποριωτών, προς τιμήn αυτού του ευπατρίδη καθηγητή, που ο Θεός τον έστειλε να διδάξει γαλλικά στον Πόρο. Κι αυτός δίδαξε ευγένεια, αξιοπρέπεια, συμπεριφορά, πολιτισμό, επιβεβαίωση της Ελληνικότητάς μας, δίδαξε ανοχή και αντοχή στις αντιξοότητες, δίδαξε αγάπη, αλληλεγγύη και αφοσίωση στα ιδεώδη, στα έθιμα, και βέβαια στο ήθος. Δίδαξε αυτό που είπε ο Καζαντάκης: “Εγώ μόνος είμαι υπεύθυνος να σώσω την Ελλάδα. Αν δεν σωθεί μόνο εγώ θα φταίω”. Αν το τηρήσουν όλοι αυτό ο μόνος θα γίνει πολυπληθής μονάδα δράσης.
    Στην αξιέπαινη πρωτοβουλία για την ίδρυση του Συλλόγου “Χρήστος Φουρνιάδης”, υπήρξε ένα κενό. Κάθε αρχή και δύσκολη βέβαια. Ποιο ήταν αυτό το κενό; Οι μαθητές του. Οι εν ζωή μαθητές του αείμνηστου καθηγητή μας Χρήστου Φουρνιάδη. Αυτοί οι μαθητές έπρεπε να αναζητηθούν, ένας προς έναν, όπου και να βρίσκονται, να ειδοποποιηθούν με προσωπικές επιστολές, και άλλα μέσα επικοινωνίας (ευτυχώς η τεχνολογία είναι μεγάλη διευκόλυνση), και να τους τονιστεί όχι η υποχρέωση, αλλά το δικαίωμα να αποτελέσουν μέλη αυτού του εμπνευσμένου πολιτιστικού τοπικού Σωματείου, και να τους μεταλαμπαδευτεί η τιμή να διεκδικήσουν και την ψήφο όλων για την εκλογή τους στο Διοικητικό Συμβούλιο.
    Αυτό δεν έγινε για άγνωστους λόγους, κανείς δεν πήρε χαμπάρι για την ίδρυση του Συλλόγου, και τα μέλη του ΔΣ – όχι όλα- ούτε καν γνώρισαν τον Άνθρωπο, δεν τον έζησαν, δεν ήταν μαθητές του και δεν τον συνέδραμαν στα πρώτα βήματα ερευνών για τη δημιουργία του Μουσείου Πόρου και των εξερευνήσεων.
    Πρέπει να ομολογήσω ότι μία εξήγηση είναι η μάλλον βιαστική υλοποίηση της ιδέας για την ίδρυση του Συλλόγου, ως αιτιατό, ενώ ως βασική πασίγνωστη ελληνική αιτία η αλήθεια ότι κάθε δημιουργία οποιασδήποτε μορφής, απαιτεί καλή οργάνωση, πρόγραμμα, εθελοντική εργασία των πρωτεργατών και καταμερισμό της σε όλους, με παρακολούθηση (follow -up)της εξέλιξης των προσπαθειών.
    Για να μη παρεξηγηθούν, ως συνήθως, τα γραφόμενά μου εδώ, το μόνο που θέλω να τονίσω αναφερόμενος στο ιδρυτικό ιστορικό, είναι ότι ποτέ δεν είναι αργά και ότι αυτή η συγκέντρωση των μελών και οι αρχαιρεσίες, είναι μια ακόμα ευκαιρία. Ας γίνει τώρα αυτό που δεν έγινε στην αρχή, ακόμα κι αν χρειαστεί οι αρχαιρεσίες να γίνουν πχ το Φθινόπωρο. Και μέχρι τότε να δουλεύουν όλοι, με σκοπό να ειδοποιηθούν όλοι οι μαθητές τού Χρήστου Φουρνιάδη, -και όχι μόνον- και να συνδράμουν την προσπάθεια, ώστε να υπάρξει ένα συνεχώς εξελισσόμενο Σωματείο, με πολλά μέλη, με πολλές ιδέες, με ποικίλα δρώμενα και με άσκηση πίεσης προς κάθε κατεύθυνση, για την ανάπτυξη του πολιτισμού της Μεγάλης αλλά κυρίςω της Μικρής Πατρίδας μας, του Πόρου Τροιζηνίας.
    Με υπόληψη
    ΑΡΙΣ.ΠΑΝ. ΑΝΤΑΝΗΣ
    arimari@otenet,gr

  2. ΑΡΙΣ.ΠΑΝ. ΑΝΤΑΝΗΣ says:

    ” Και θα συνεχίσουμε τις εξερευνήσεις μας, μέχρις ότου φτάσουμε στο σημείο που ξεκινήσαμε, και γνωρίσουμε τον τόπο μας για πρώτη φορά”. (Τ.Σ. Έλιοτ)

    Όπερ μεθερμηνευόμενον: “Και θα συνεχίσουμε να γράφουμε, κι ας μας… ‘γράφουνε’, κανονικά! (Ά.Π.Αντάνης)

Σχολιάστε