The Maiden of The Isle (Η κόρη του νησιού) – Το νέο βιβλίο του Άρι Αντάνη



THE MAIDEN OF THE ISLEΠικρία –

Και νόμιζα πως άξιζα

αξία μεγάλη

επειδή με πρόσεξες εσύ.

Τώρα βλέπω ότι δεν άξιζα

τ ί π ο τ α

για τον ίδιο λόγο.[]

 

 

 

Bitterness

I was worth a great deal, I thought,

as you loved me one season.

Now I know my merit is naught,

for  exactly the same reason. []

 

Με αυτούς τους στίχους  αρχίζει την αγγλική εκδοχή του το νέο βιβλίο του Άρι Αντάνη. Με πίκρα; θα ρωτήσετε. Όχι βέβαια, αλλά με διάθεση να  ξεκαθαρίσει  ότι όσα  θα ακολουθήσουν θα είναι η αλήθεια. Και τα καλά και τα άσχημα. Τα καλά αφορούν στο νησί μας  τον Πόρο και όλη την Τροιζηνία. Τα άσχημα αφορούν στον… ίδιο, όπως ο ίδιος λέει:

 

Παιδιόθεν ( …Ίνα ευ σοι γένοιτο)

Κι αν η ζωή που διάλεξα

κι αν οι πράξεις που έπραξα

κι αν οι αρχές που δεν ετήρησα

κι αν οι αξίες που καταστρατήγησα

κι αν οι πορείες που τράβηξα

κι αν οι όρκοι που επάτησα

κι αν οι προσδοκίες που διέψευσα

κι αν οι χρόνοι που σπατάλησα

δεν μου επιτρέπουν να καυχιέμαι

ότι είμαι παιδί τους

κανένας άνθρωπος, κανένας νόμος

ούτε ο Θεός δεν μου απαγορεύει

να πλημυρίζω από περηφάνια όταν λέω:

αυτός ήταν πατέρας μου

κι εκείνη μάννα μου.[]

 

A tribute 

“… that it may go well with thee…”

(From the 5th commandment)

 

…if the life I chose to lead

and my acts did not succeed

…if the principles I sidestepped

and the promises I kept unkept

…if my life’s wrong turnings taken,

and my solemn vows forsaken

…if my ruthless paths of apathy,

and my endless lack of sympathy

…if my expectations unfulfilled

with time and chances lost and spilled,

hinder me from claiming I am their son,

no living being or righteous one,

divine on not, cannot

begrudge my filial pride

or my sentiments deride,

when I utter…

He was my father

and she was my mother.[]

 

Ο Άρις Αντάνης  μας είπε ότι πολλοί  αναγνώστες έχουν χαρακτηρίσει αυτό το βιβλίο του με τις λέξεις «σαν κόσμημα». Σε αυτό προφανώς συντελεί η καλαισθησία που το περιβάλλει και που τη νιώθεις μόλις το πιάσεις  στα χέρια σου.

_______ MAIDEN OF THE ISLEΜια υπέροχη φωτογραφία του Μήτσου  Ζαχαρόπουλου κοσμεί και τα δύο εξώφυλλα. Την έχει πετύχει ο Μήτσος  την Κοιμωμένη, με τα χρώματα του δειλινού, σημαδεύοντάς  τη  ανάμεσα από τις πευκοβελόνες στη … λιμνοθάλασσα του Πόρου.

Τους στίχους κοσμούν δέκα έξι ζωγραφικοί  έγχρωμοι πίνακες , υπέροχα έργα ζωγράφων, φίλων του Άρι Αντάνη, που τα πρόσφεραν με ανιδιοτέλεια και αγάπη,  εκτυπωμένα με ειδικό μηχάνημα ώστε να αποδίδονται πλήρως τα θέματα. Αυτά τα έργα κάνουν  την ποιητική συλλογή The maiden of the Isle πολύ ελκυστική  και αξιοπρόσεκτη.

Η φωτογραφία και οι ζωγραφικοί πίνακες,  μαζί με το καλό γυαλιστερό χαρτί εξασφαλίζουν μια πρώτη καλωσοριστική εντύπωση από οπτικής και απτικής πλευράς.

 

Back to poetry, είναι ο  υπότιτλος  του βιβλίου και  ξεφυλλίζοντας  μέχρι τη σελίδα 07 διαβάζουμε ότι  αυτό σημαίνει «επιστροφή στην ποίηση» που με τη σειρά του σημαίνει επιστροφή στον ιδεαλισμό, δημοκρατία, δικαιοσύνη, καλοσύνη, ειλικρινή χαμόγελα, αγάπη, επιστροφή στην κοινή λογική. Αυτή είναι η αληθινή ποίηση, υποστηρίζει ο Αντάνης. Η  ποίηση γενικά, που, εκτός από τη  γλώσσα μας, αντιπροσωπεύει τις αξίες μας, τις αρχές μας, τα συναισθήματα, τις οικογένειές μας ακόμα και τις φιλίες μας. Γι αυτό επιστροφή στην ποίηση σημαίνει επιστροφή στο νησί μας:

 

Θα πάω πάλι στο νησί μετά από χρόνια…

Και μοιάζει η φορά ετούτη σαν την φαρμακερή, την έσχατη,

γιομάτη γλύκα που πικραίνει, πόνο που ανακουφίζει

αλμύρα που γλυκαίνει, αγάπη που πονάει, χαρά που πνίγει,

πέμπτη Παρασκευή των Χαιρετισμών, όλη η Ωραιότητα μαζί …

 

I must go back to the isle one last time.

The utmost stop, I shall mostly enjoy

the bitter sweetness that oddly eases pain

with a sweet bitterness of smothering joy

just like  the holy mass in Lent, on Good Friday…

 

Κι εδώ βρίσκουμε κι εμείς  ότι η λογοτεχνική μετάφραση της Μάριλυν Αντάνη έχει κάνει το θαύμα της και, όπως λέει ο Άρις, ανακαλύπτει  κι άλλα  μυστικά  κρυμμένα μέσα  στους στίχους, που κατά  το αρχικό γράψιμο ήταν εκεί, αλλά  είχαν ξεχαστεί  και με την Αγγλική εκδοχή ξαναβγήκαν στην επιφάνεια.

Τίτλοι ποιημάτων

Four in one  (Τέσσερα σε ένα),  Τhe slopes of poetry ( Οι πλαγιές της ποίησης) , And  I lost him sooner (Και τον έχασα πιο γρήγορα), Aliki beach (Αλυκή), Night fishing,(Νυχτερινό ψάρεμα), The spiral conch (Μπουρού), Holly lassitude (Αγία ανία), The stone ship (Το πετροκάραβο), What’s on tonight (Τι παίζει απόψε), Wicket seaweed (Κορκοτσάνια), Cassiopeia’s child (Στη Βρυσούλα), Not really (Δήθεν), The melancholy of love (Η μελαγχολία της αγάπης), Ιmagine (Φαντάσου), The boy on the dolphin- the real myth (Το παιδί και το δελφίνι), Κati,  In the light again (Πάλι στο φως), As a child ( Ως-σαν), Mirror

(Ο καθρέφτης), Two times twenty ( Δύο επί είκοσι), Keami maha tahandra, Folegandros- an other island, The sleeping maiden (Η κοιμωμένη), Virgo (Ανυμέναιος παρθένος), The silent sonnet (Το σιωπηλό σονέτο).

 

Μαζί με το βιβλίο του  ο Άρις Αντάνης,  μας έστειλε και δελτία  τύπου στην Ελληνική και Αγγλική γλώσσα, τα οποία παραθέτουμε αυτούσια και συνιστούμε να τα διαβάσουνε οι αναγνώστες μας, γιατί παραπέμπουν στους στόχους του βιβλίου που είναι  οι ξένοι επισκέπτες μας,  οι Έλληνες της διασποράς, οι σπουδαστές της Αγγλικής γλώσσας και βέβαια οι  συμπατριώτες  και φίλοι του Άρι, που τους έχει στο μυαλό του πάντα όταν γράφει κάτι.

Επίσης μας έστειλε και μια αφισέτα  με τον ίδιο να δείχνει την Κοιμωμένη, διότι όπως μας είπε, πολλοί επισκέπτες έρχονται  στον Πόρο και φεύγουν χωρίς να έχουν προσέξει αυτό το θαύμα της φύσης , αφού δεν έτυχε να τους το δείξει κάποιος.

Τέλος να σημειώσουμε τρία ακόμα ενδιαφέροντα σημεία:

>Το  βιβλίο the maiden of the Isle  σε αυτή τη φάση θα διατίθεται με πολύ μικρό αντίτιμο  ΜΟΝΟ από το Κατάστημα Τουριστικών Ειδών «Αθηνά» της Κυρίας Αθηνάς Στρατηγού στην Πλατεία Ηρώων για την ενίσχυση και του σκοπού του τοπικού  Συλλόγου ΑμΕΑ «Άγιος Κήρυκος». Επίσης κατά τις εκδηλώσεις της Λεμονιάς θα υπάρχουν κάποια αντίτυπα στα περίπτερα του Συλλόγου «Ποριώτισσα», για την ενίσχυση και αυτού του πολύ σπουδαίου Πολιτιστικού Σωματείου που προωθεί με ποικίλους και εύστοχους τρόπους τον πολιτισμό και την παράδοση στο νησί μας.

>Το βιβλίο είναι αφιερωμένο σε ένα μωράκι που γεννήθηκε  πολύ πρόωρα και από το πρώτο δευτερόλεπτο  της  ζωούλας του μπήκε στον αγώνα της επιβίωσης και βγήκε νικητής. Σε αυτό το μωράκι, τον Παντελή, ο Άρις εύχεται να διαβάσει μετά από χρόνια  το ποίημα της σελίδας 49  “The sleeping maiden” και  κάποια  μέρα,  στο μέλλον, ενσυνείδητα  και επί τούτου,  αυτός και η Κοιμωμένη  να  συναντηθούν. Έτσι θα αγαπήσει και τον Πόρο.

>Στο  ποίημα της τελευταίας σελίδας  που φέρει τον τίτλο  «Το σιωπηλό σονέτο», ο Άρις παρουσιάζει  τις  10 γραμμές του σονέτου  κενές (4+4+2), και μόνο στην τελευταία γράφει τη φράση  «μπορώ και σωπαίνω».  Κι όπως μου είπε,  μόλις το διαβάσουν αυτό οι αναγνώστες του βιβλίου του, θα αναστενάξουν  με … ανακούφιση.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 




Comments (11)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. ΑΡΙΣ ΑΝΤΑΝΗΣ says:

    ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    1.Το βιβλίο The maiden of the Isle διατίθεται με μικρό αντίτιμο προς ενίσχυση και των σκοπών του Συλλόγου για την προστασία των ΑμΕΑ “Άγιος Κήρυκος” από το Κατάστημα Τουριστικών Ειδών “Αθηνά”, της αξιότιμης Κυρίας Αθηνάς Στρατηγού, στην Πλατεία Ηρώων Πόρου.
    2.Εξ άλλου κάποια αντίτυπα θα διατίθενται και από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Γυναικών Πόρου “Ποριώτισσα” ως ελάχιστη συμμετοχή μου στο πολύ σπουδαίο έργο που προσφέρει, με ποικίλο και εύστοχο τρόπο, στην ιδιαίτερη πατρίδα μας.
    3. Τέλος το βιβλίο διατίθεται και από τα βιβλιοπωλεία Παπασωτηρίου στην Καλαμάτα και στο Costa Navarino Resort, στην Πύλο.
    Με την εκτίμηση
    και τις ευχαριστίες μου προς όλους
    Αριστείδης Παναγιώτου Αντάνης
    ΔΗΜΟΤΗΣ ΠΟΡΟΥ

  2. ΘΑΛΕΙΑ ΚΑΡΑΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΥ says:

    ΕΓΡΑΨΕΣ ΠΑΛΙ ΦΙΛΕ ΜΟΥ ΕΓΡΑΨΕΣ.ΩΡΑΙΟ ΕΞΩΦΥΛΛΟ,ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΕΡΟ Η ΤΕΧΝΗ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΜΕ ΕΜΠΝΕΥΣΗ,ΚΑΡΔΙΑ,ΜΕ ΝΟΗΜΑΤΑ,ΜΕ ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ.
    ΠΟΣΟ ΑΓΑΠΑΣ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ.
    ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΘΕΡΜΑ ΚΑΙ ΕΝ ΑΝΑΜΟΝΗ ΝΕΩΝ ΑΣΤΕΡΙΩΝ.

  3. ΑΡΙΣ ΑΝΤΑΝΗΣ says:

    ΘΑΛΕΙΑ ΜΟΥ, ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΣΧΌΛΙΑ ΣΟΥ.
    ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΕΑΝ ΑΓΑΠΑΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΣΙΓΟΥΡΑ ΑΓΑΠΑΣ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ. ΒΕΒΑΙΑ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΜΑΣΤΕ ΣΤΑ ΚΑΚΩΣ ΚΕΙΜΕΝΑ, ΜΕ ΘΑΡΡΟΣ ΚΑΙ ΜΕ ΠΑΡΡΗΣΙΑ. ΟΣΟΙ ΓΡΑΦΟΥΝ ΠΟΙΗΣΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΚΟΜΟΙΡΗΔΕΣ, ΧΑΜΕΝΟΙ ΣΤΙΣ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΕΣ, ΤΙΣ ΑΝΑΣΦΑΛΕΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΥΜΠΛΕΓΜΑΤΑ ΤΟΥΣ, ΟΥΤΕ ΠΑΣΧΟΥΝ ΑΠΟ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΚΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ.
    Η ΕΙΛΙΚΡΙΝΗΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΦΘΟΝΟ Ή ΑΛΛΗ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΑ ΕΠΙΣΗΜΑΝΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΕΙΨΗΣ ΑΚΕΡΑΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΜΕΙΩΝΕΙ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΜΑΣ ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ. ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ. ΟΡΙΣΜΕΝΟΙ ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΥΠΟΤΙΜΟΥΝ ΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ΜΑΣ ΓΕΝΙΚΩΣ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ ΕΠΕΙΔΗ ΓΡΑΦΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΤΙΧΟΥΣ. Η ΥΠΕΡΟΨΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΟ ΠΡΑΓΜΑ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ. ΔΕΙΧΝΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ.
    ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΦΟΡΑ ΘΑ ΞΑΝΑΠΩ ΟΤΙ ΑΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΑΘΑΙΝΑΜΕ ΣΕΒΑΣΜΟ ΔΕΝ ΘΑ ΧΡΕΙΑΖΟΤΑΝ ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ.ΤΑ ΑΛΛΑ ΤΑ ΕΧΟΥΜΕ.
    ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
    ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΩ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟΥΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΥΜΠΑΤΡΙΩΤΕΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΑ
    E-MAIL ΠΟΥ ΜΟΥ ΣΤΈΛΝΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΚΑΛΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΙΑ.
    ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ΑΝΤΑΝΗΣ
    ΔΗΜΟΤΗΣ ΠΟΡΟΥ

  4. Δημήτρης Γ. Ζαχαρόπουλος says:

    Αντιστέκομαι στην ωραιότητά σου, στο κοφτερό σου μυαλό, στις αξίες σου.
    Δε ήσουν ο παιδικός μου φίλος, αυτός που μικροί παίζαμε στις αλάνες και στις ακροθαλασσιές, αυτός που παίζαμε –ΜΠΙΖ- και κρυφτούλι, δεν ήσουν καν, ο γείτονάς μου, ο συμμαθητής μου στο σχολειό, ή ο συνάδελφός μου στην εργασία… δεν ήσουν τίποτα από αυτά, ήσουν ένας ξένος για μένα…
    Γι’ αυτό…
    Δε σε πάω ρε φίλε… γιατί με ξεπερνάς… είσαι πιο όμορφος από εμένα, πιο ψηλός, πιο γοητευτικός… στις ιδέες σου βέβαια… ( μη παίρνουμε θάρρος!)
    Έτσι αντιστέκομαι! Από άμυνα… Αντιστέκομαι όμως;
    Χμ! Γίνομαι τρωτός!… Σε ποιόν;
    Θέλησα ένα κοντινό μου άτομο, έναν σταυραδερφό, δίχως συμφέροντα και εκμετάλλευση, έναν αδερφό, που το διάλεξα εγώ και δεν μου τον επέβαλαν… Σε βρήκα, κάπου εκεί, σε έναν καφέ… (μέτριο μου είπες. Εγώ αντίθετος. Σα πετιμέζι!) Είχες την ευγένεια ενός γνήσιου Ποριώτη,- διακρίνεται από τη στάση στα πράγματα, στη διαύγεια σκέψης, στο καλωσόρισμα.-
    Σε γνώρισα σιγά, σιγά… λίγο, λίγο… με κέρδισες!
    Ένα άτομο καλά καταρτισμένο, πάνω στη μουσική, με απίθανες γνώσεις στο λόγο, για το λόγο! Με αστείρευτη γραφή, γραφή, που έχει τέτοια νοστιμιά, που εκεί που δεν υπάρχει εικόνα, την γεννάς με την πένα και την αποδίδεις σαν πίνακα! Σε διάβασα και οι λέξεις, οι πρωτοποριακές σου εκφράσεις, με μάγεψαν και με έσπρωξαν περισσότερο, στο να γευτώ την πνευματική τροφή, που μου παρείχες απλόχερα!
    Τα έργα σου, φιλί από παρθένας χείλια, κήπος εύοσμος, Ρυάκι καταγάργαρο, που αστράφτει και σε παρασύρει μουρμουρίζοντας, στις αλήθειες σου, αλήθειες που πηγάζουν από τον εσωτερικό σου κόσμο, που είναι γεμάτος πλούτη της ψυχής!
    Σ’ αυτόν γίνομαι τρωτός και ενδίδω!
    Σε ευχαριστώ που είσαι φίλος μου κι αδερφός!
    Εύχομαι το στολίδι σου, (Η κόρη του νησιού) να μπει εκεί που το γαλάζιο του Νησιού, του ΠΟΡΟΥ, να το φωτίζει και να το αξιολογεί σαν άθραυστο διαμάντι, στο διηνεκές!
    Σε ευχαριστώ και είναι μεγάλη μου τιμή, η αναφορά σου στην φωτογραφία μου, που κοσμεί όπως λες, τα εξώφυλλα του βιβλίου σου…

    Με εκτίμηση και σεβασμό,
    στον Ποριώτη ποιητή Συγγραφέα
    ΑΝΘΡΩΠΟ!!
    Άρι Αντάνη

    Δημήτρης Γ. Ζαχαρόπουλος

  5. ΣΑΡΑΝΤΟΣ ΒΑΡΟΥΝΗΣ says:

    ΦΙΛΕ ΑΡΙ ΞΕΡΕΙΣ ΤΗ ΓΝΩΜΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ , ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΩ ΠΟΙΗΣΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ
    ΜΙΑ ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΗΝ ΠΥΛΟ ( ΝΟΜΙΖΩ ) ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΠΗΓΓΕΙΛΕΣ ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΣΥΓΚΙΝΗΘΗΚΑ
    ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ . ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΛΟΙΠΟΝ ΟΤΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΠΡΟΣΕΦΕΡΕΣ ΕΝΑ ” ΚΟΣΜΗΜΑ ”
    ΟΠΩΣ ΛΕΜΕ ΚΑΙ ΛΕΣ , ΜΕ ΤΟ ΝΕΟ ΣΟΥ ΒΙΒΛΙΟ.
    ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΑΚΟΜΗ : ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ( τους πραγματικους )
    ΚΑΙ ΑΣ ΜΗΝ ΑΓΑΠΑΜΕ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ, ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΣΙΓΑ – ΣΙΓΑ .
    ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΑΡΙ.

  6. ΑΡΙΣ ΑΝΤΑΝΗΣ says:

    Στο Δημήτρη Ζαχαρόπουλο.
    Τζίμη, αυτά που έγραψες είναι πολύ συγκινητικά! Μόνο ένα ξέχασες να μου πιστώσεις: το χιούμορ. Που είναι και Ποριώτικο ιδίωμα από αρχαιοτάτων χρόνων όταν τους Τροιζήνιους τους αποκαλούσανε “φιλογέλωτες”. Γι αυτό και για να ελαφρύνουμε λίγο τις “μελό” φιλοφρονήσεις-που ειλικρινά σου λέω με φέρνουν σε αμηχανία- θέλω να σε παρακαλέσω για κάτι, κι ας μη το θεωρήσεις… μακάβριο: Αυτά τα τόσο κολακευτικά που μου έγραψες στο POROSNEWS μη τα χάσεις. Σου αναθέτω να τα απαγγείλεις κάποια… συγκεκριμένη μέρα, που εγώ δεν θα είμαι… παρών.
    Και μη τολμήσεις να μη το κάνεις γιατί θα σε βλέπω και θα σούρχομαι… βουρδούλιακας.
    Σε ευχαριστώ από καρδιάς.

    Στο Σαράντο
    Τότε στην Πύλο ήταν που μας ξεναγήσατε και μας φιλοξενήσατε, όταν είχαμε έλθει εκδρομή με το Σύνδεσμο Τροιζηνίων. Αξέχαστες μέρες, από κάθε πλευράς. Εγώ θα τις έλεγα “ποιητικές” και για το Σύνδεσμο και για μας. Είναι αλήθεια ότι “πρώτα τον άνθρωπο” και μετά όλα τα άλλα. Εξ άλλου ο άνθρωπος είναι “ποίημα” του Θεού. (Πάντα εν σοφία “εποίησας”, λέει ο ψαλμός)
    ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ ΣΧΌΛΙΟ
    ΑΑ

  7. ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣ says:

    Να το κάνω κι εγώ λίγο μακάβριο; Θα το ισιώσω μετά…
    Άκου φίλε μου… αφού μου αναθέτεις κάτι, πρέπει να το φέρω σε πέρας…
    Αν όμως δε τα καταφέρω; Χμ! Άσε ξέρω εγώ… σε βάζω μπρούμυτα και αν σκάβεις να βγεις, θα καταλήξεις στην Αμερική.! Μη γελάς!
    Για να σοβαρέψουμε λίγο… όταν νιώθεις αυτά που γράφεις,
    Εκφράζεις την δική σου αλήθεια, τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο.
    Είσαι αυτό που θέλω να είσαι, για μένα. Μετά… και για όποιον σε καταλαβαίνει.
    Τώρα, όσο για το χιούμορ που λες, σε μια παράγραφο, σημειώνω για τον Ποριώτη και μέσα από τα λόγια μου, βγαίνει όλο το χάρισμα… προβάλει και η ευαισθησία του και το χιούμορ.
    ( Η ευγένεια ενός γνήσιου Ποριώτη !!)

    Καλό σου απόγευμα.

    Δημήτρης

  8. Τάσος Γκούμας says:

    Άρι, μου αρέσει πάρα πολύ η φωτογραφία σου που δείχνεις την Κοιμωνένη.
    Αν καταλαβαίνω υπάρχει συμβολισμός που μου θυμίζει κάποιον μεγάλον άνδρα που κι αυτός κάπου έδειχνε (και δείχνει ακόμα ακίνητος).
    Αν αποφασίσεις να κάνεις εκστρατεία, να με υπολογίζεις στη δύναμή σου.
    Όχι στην αποδοχή των τετελεσμένων.
    Εκεί ποντάρουν οι ”στερούμενοι Περιβαλλοντικής αίσθησης”.

  9. aris adanis says:

    Φίλε Τάσο, σε ευχαριστώ πολύ για το τό σχόλιό σου, αλλά και για τα μηνύματα που έστειλες στο προσωπικό ηλεκτρονικό ταχυδρομείο.
    Όπως σου έγραψα, η καθυστέρηση σε σχόλια, μπορεί να αποβεί τελικά σκόπιμη πρακτική, ώστε κάτι που τείνει να αποτελέσει παρελθόν, να ξαναβγαίνει στην επιφάνεια. Εσύ ξαναέβγαλες στη επιφάνεια την παρουσίαση του βιβλίου μου THE MAIDEN OF THE ISLE, για το οποίο είμαι ειλικρινά περήφανος-πιο πολύ από τα άλλα βιβλία μου, γιατί:
    α)κατα γενική ομολογία αποτελεί ένα κόσμημα για τον Πόρο και όλη την Τροιζηνία,
    β)απευθύνεται- εκτός από τους φίλους μου- στους ξένους επισκέπτες,στους Έλληνες της Διασποράς και στα φροντιστήρια Αγγλικών για παιδιά που μαθαίνουν αγγλικά, ως προετοιμασία για τα φιλολογικά τμήματα Ανωτάτων σχολών.
    γ) Διατίθεται, με πολύ μικρό αντίτιμο, ΜόΝΟ από το Κατάστημα “Αθηνά”, της ευγενικής Κυρίας Αθηνάς Γεωργ. Στρατηγού, και για την ενίσχυση των σκοπών του Συλλόγου ΑμΕΑ “Άγιος Κήρυκος”.
    Φίλε μου Τάσο αυτή ειναι η εκστρατεία που έχει διπλό συμβολισμό: την Κοιμωμένη, που – ακόμα και πληγωμένη- βοηθάει τα παιδιά της.
    Με αγάπη και εκτίμηση
    Άρις Αντάνης

  10. Κατερίνα Σ.Μ. says:

    “Ποίηση είναι αυτό που χάνεται στην μετάφραση” μας είπε ο Robert Frost (Poetry is what gets lost in translation). Η τρανταχτή ακύρωση του αφορισμού του, βρίσκεται μέσα στο “Τhe Maiden of the Isle”, το βιβλίο που επιβεβαιώνει αυτό που μας λέει η Elaine Equi: “Ποίηση είναι ο ήχος που κάνει μια γλώσσα όταν δραπετεύει σε μιαν άλλη.” (Poetry is the sound one language makes when it escapes into another.)

    Αυτά τα ολίγα, για ό,τι αφορά στην λογοτεχνική αξία του βιβλίου. Κατά τα λοιπά, δεν γνωρίζω ποιες προσπάθειες γίνονται για την προβολή του νησιού, αλλά εκτός από βιβλία που έχουν γράψει ξένοι πρέσβεις, υπάρχουν και βιβλία-πρεσβευτές, σαν αυτό, που ο Δήμος Πόρου οφείλει να αγκαλιάζει, να προβάλλει και να προωθεί.

  11. Aris Adanis says:

    Κυρία Κατερίνα η λακωνικότητά σας εν προκειμένω είναι άκρως τιμητική για μένα. Αν πω κάτι παραπάνω από ένα ευχαριστώ θα μειώσω την πολύ μεγάλη απήχηση που είχαν οι λέξεις σας στην ψυχή μου. Αλλά μπορώ άραγε να μη συμφωνήσω με τον Frost; Ναι έτσι είναι η ποίηση. Δεν ήξερα την Elaine Equi. Τώρα θα την ψάξω. Μου άρεσε πολύ ο ορισμός που δίνει. Σας ευχαριστώ που εσείς διαλέξατε να ταιριάζουν οι 2 ορισμοί με το συγκεκριμένο βιβλίο. Διάβασα και μια ατάκα του Τάσου Λειβαδίτη που με κατέπληξε: “Τέχνη είναι να σκαρφαλώνεις σε μια φανταστική τριανταφυλλιά για να κόψεις ένα… αληθινό τριαντάφυλλο”. Ταιριάζει τέλεια με την Ποίηση, την τέχνη του λόγου. Τα λόγια του Frost και της Equi μπορεί να τα χρησιμοποιήσω σύντομα, με την άδειά σας, σε κάποιο εισαγωγικό σημείωμα αφού- με την άδειά σας- αναφέρω ότι ήταν στα δικά σας σχόλια.
    Άρις Αντάνης

Σχολιάστε