H Nancy Horton για το Λεμονοδάσος



photo nancy hortonΑστείρευτη πηγή έμπνευσης για καλλιτέχνες και για λογοτέχνες το αγαπημένο μας Λεμονοδάσος. Μια αγάπη που κρατάει χρόνια και έχει αρχίσει να ξαναφουντώνει πιο δυνατή για τους Ποριώτες.
Πάνω σε αυτόν τον διαχρονικό έρωτα για το Λεμονοδάσος, έχουμε την τιμή να φιλοξενούμε στο Porosnews μια μοναδική «ερωτική εξομολόγηση» μιας μεγάλης Κυρίας.
Ένα ποίημα της κυρίας Νάνσυ Χόρτον με τίτλο Passage. Το ποίημα μετέφρασε – ερμήνευσε ο αγαπητός φίλος Άρις Αντάνης. Στο ποίημα η κυρία Χόρτον, περιγράφει τα συναισθήματα που ένιωσε όταν επισκέφτηκε για πρώτη φορά το Λεμονοδάσος και πέρασε κάτω από τις κίτρινες αψίδες των λεμονόδεντρων, με τους καρπούς, τους λεμονανθούς και τα αρώματα.
Ακολουθεί το ποίημα σε πρωτότυπο στα Αγγλικά και σε μετάφραση στα Ελληνικά, μαζί με ένα βιογραφικό της κ. Νάνσυ Χόρτον:

Passage

The wind long arms of my search
had gathered only shells of cold
and empty acorn cups,
until that day I entered.

Those precincts of the lemon gates,
its hill-sides, lit with votive fires
of early orchard flowering.

Its tiered generation, bending low
with gathering wealth of night
like elders nurturing a flame,
ringed round the hour of divination.

The springs were turning cool
and roots equated their geometry,
the upper cycles came to life,
with silent fuse that silvered

in its hollows, the asphodel
where it lay, like a fallen zodiac.
Unknowing feet that broke
a seal upon the very entrance stones!

A vial spilled, whose oils
released the brittle lyre strings
within my blood and language
flowed from my finger tips. []

Nancy Horton

———————————————————————————————————

Πέρασμα στο Λεμονοδάσος

Τα αέρινα και μακριά απλωμένα χέρια
τής αναζήτησής μου, μόνο όστρακα
από κρύα και άδεια βαλανίδια είχαν συλλέξει,
μέχρι εκείνη την ημέρα που πρωτοπέρασα
κάτω από τις πύλες του Λεμονοδάσους.

Τα λεμονοπερίβολα και οι πλαγιές λαμπύριζαν
από την ιερή φωτιά που έκαιγε, θυσία
στο θυσιαστήριο μιας πρώιμης ανθοφορίας.

Οι κλιμακωτές δεντροστοιχίες με τους καρπούς
έγερναν σαν γέροντες, που καθισμένοι κυκλικά,
γαλουχούσαν τη φωτιά, για να διαφυλάξουν
όλο τον πλούτο της νυχτιάς, την ώρα της μαντείας.

Οι νερομάνες δροσοστάλαζαν ολούθε,
οι ρίζες ισοσκέλιζαν τη γεωμετρία τους,
οι απάνω κύκλοι ξαναζωντάνευαν, άηχη
μια θρυαλλίδα, ασήμωνε τον ασφόδελο,
που κείτονταν στο κοίλωμα, σαν κύκλος
ζωδιακός, ριγμένος καταγής.

Ακριβώς εκεί μπροστά στην πέτρινη είσοδο
ανίδεες πατημασιές είχαν αποσφραγίσει το άβατο.
Από ένα φιαλίδιο είχαν ξεχυθεί τα αιθέρια έλαια
για να ραντίσουν τις εύθραυστες χορδές
της λύρας, που πάλλονταν μέσα στο αίμα μου.

Και ξαφνικά μια νέα διάλεκτος άρχισε να ρέει
από τις άκρες των δακτύλων μου. []
Νάνση Χόρτον
(Μετάφραση : Άρις Αντάνης)

Ποια είναι η Νάνσυ Χόρτον
Η Νάνσυ Χόρτον, κατάγεται από την Washington των ΗΠΑ. Είναι κόρη του Πρόξενου των ΗΠΑ στη Σμύρνη, Συγγραφέα, Ποιητή και φιλέλληνα George Horton (1859-1942) και της Ελληνίδας Κατερίνας Σακοπούλου.
Εδώ και πολλά χρόνια η Νάνσυ ζει στην Ελλάδα, την οποία πραγματικά υπεραγαπά. Ασχολείται με τη λογοτεχνία και βέβαια με την ποίηση.
Πολλά από τα ποιήματά της είναι εμπνευσμένα από την πατρίδα μας.
Ποιήματά της έχουν συμπεριληφθεί στην Anthology of Best College Poetry, στο Saturday Review of Literature και σε πολλές εφημερίδες και περιοδικά.
Προσκλήθηκε από την Folger Shakespeare Library in Washington και έκανε φιλολογικές εκπομπές σε ραδιοφωνικούς σταθμούς , καθώς στο BBC.
Είναι μέλος και πρώην Πρόεδρος Ομοσπονδίας Ποιητών.
Χειρίζεται με μεγάλη ευχέρεια αρκετές γλώσσες και έχει μεταφράσει Ελληνική Ποίηση, για να δημοσιευτεί σε Αμερικανικά φιλολογικά έντυπα και εφημερίδες.
Η Νάνσυ έχει δημοσιεύσει και παρουσιάσει τα ποιήματά της σε πολλές αξιόλογες εκδηλώσεις, που έχουν οργανωθεί προς τιμήν της.




Comments (4)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. Τάσος Γκούμας says:

    Μια ακόμα βοήθεια του Άρι και του Μπάμπη στο Λεμονοδάσος.
    Τόσο το ποίημα της κας Χόρτον όσο και το κείμενο που το συνοδεύει, αναδεικνύουν και την διαχρονικότητα του ζητήματος ‘’Λεμονοδάσος’’ και την ευρύτητά του από πλευράς ενδιαφέροντος.
    Το Λεμονοδάσος μπορεί να ελπίζει, όταν έχει, όπως λέει το κείμενο, την αγάπη των Ποριωτών και ευρύτερα.
    Αισιοδοξούμε ότι θα βρεθεί φορέας ή ομάδα προσώπων που θα συλλέξουν τέτοια κείμενα ή άλλα στοιχεία και θα δημιουργήσει το ‘’αρχείο Λεμοδάσους’’ που θα βοηθήσει στον προσδιορισμό της ταυτότητάς του γιατί η απάντηση στο ερώτημα ”τι είναι το Λεμονοδάσος;” δεν είναι αυτονόητη.
    Ο Πόρος, πάντα θεωρούμενος ευρύτερα από τα διοικητικά του όρια, διαθέτει ανθρώπους με γνώσεις και ικανότητες που μπορούν να βοηθήσουν να πραγματοποιηθεί ένα τέτοιο έργο. Ήδη έχουμε παραδείγματα δημιουργίας αρχείων διάφορου περιεχομένου που έγιναν με την συνεπή και επίμονη εργασία συμπολιτών μας.
    Μέσα σ’ αυτή τη ζοφερή μαυρίλα που μας περικυκλώνει ακριβώς επειδή επικρατεί η οικονομία της τσέπης, που δεν παίρνει υπ’ όψιν της την οικονομία της Φύσης, μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα ξέφωτο.
    Ο Πόρος έχει δυνάμεις.

    Τάσος Γκούμας

  2. ΑΡΙΣ ΑΝΤΑΝΗΣ says:

    Αγαπητέ Αναστάσιε, σε ευχαριστώ που είχες την ευγενή καλοσύνη να σχολιάσεις το ποίημα της Κυρίας Nancy Ηorton. Δείχνεις πράγματι πόσο νοιάζεσαι γι αυτό το μοναδικό -και άτυχο- τοπίο του τόπου μας. Άτυχοι και οι συντοπίτες μας που δεν μπορούν πια να απολαύσουν μια επίσκεψη στο Λεμονοδάσος.
    Ευτυχώς πέρσι το Πάσχα στον Άγιο Σεραφείμ, ψάλαμε το Χριστός Ανέστη μέσα στη φύση και νιώσαμε όλοι την κατάνυξη και τη χαρά της Ανάστασης του Χριστού.
    Ελπίζω ότι φέτος θα ξαναγίνει εκεί. Μακάρι όλη τη Μεγάλη Εβδομάδα, να υπάρχει Παπάς και ψάλτης.
    Αλλά αυτό είναι κάτι που πρέπει να το φροντίσει κανείς από τώρα.
    Εγώ ειλικρινά όταν διάβασα το ποίημα της Νάνσης στην Αγγλική γλώσσα, με συγκλόνισαν οι λέξεις, οι εικόνες, τα συναισθήματα και βέβαια η κατακλείδα των στίχων:
    !
    Μια νέα ‘διάλεκτος’! Η Ελληνική. Για τη Nancy Horton το Λεμονοδάσος σήμανε τη μεταμόρφωσή της από Αμερικανίδα σε Ελληνίδα.
    Για μια τέτοια κυρία ΝΑΙ θα έπρεπε να αναρτηθεί μια ΑΝΑΘΗΜΑΤΙΚΗ ΠΛΑΚΑ στον Πόρο ή και στο Λεμονοδάσος, με μέριμνα του Δήμου Πόρου. Γι’ αυτή την Κυρία, μάλιστα. Θα ήταν ευχής έργο και για την ίδια και για το Λεμονοδάσος, αλλά και για μας που θα δείχναμε πως ξέρουμε να εκτιμάμε τους ανθρώπους με ήθος και με ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ αγάπη για την πατρίδα μας.
    Άρις Αντάνης
    Δημότης Πόρου

  3. ΑΡΙΣ ΑΝΤΑΝΗΣ says:

    Δυστυχώς η τελευταία φράση του ποιήματος της Nancy Horton, για κάποιο τεχνικό λόγο, δεν εμφανίστηκε στο πιο πάνω σχόλιό μου. Γι αυτό αναγκάζομαι να κουράσω τους φίλους, ξαναγράφοντάς το, σε αυτό το συμπηρωματικό σχόλιο:

    Και ξαφνικά μια νέα διάλεκτος άρχισε να ρέει
    από τις άκρες των δακτύλων μου.

    AA

  4. Τάσος Γκούμας says:

    Άρι, το σχόλιό μου, όπως και η παρουσίαση του ποιήματος, δεν θα υπήρχαν, αν εσείς δεν είχατε την ικανοποίηση να το βρείτε, να το μεταφράσετε και να το στείλετε στο Μπάμπη.
    Η τέχνη, ο πολιτισμός, που σας αρέσει και ασχολείσται, όπως και να το δούμε, είναι Φάροι, που τους χρειαζόμαστε ιδιαίτερα τώρα, για να προσανατολιζόμαστε, σ’ αυτήν την σύγχιση που προκαλεί η απώλεια αξιών και λογικής στην περίοδο που διανύουμε.

    Τάσος Γκούμας

Σχολιάστε