Πάλη για ζωή



Συλλογική παρακολούθηση των αγώνων πάλης από Ινδούς Σιχ. Στα πλαίσια της ετήσιας γιορτής στον Τροιζηνιακό κάμπο.

Η ετήσια γιορτή της κοινότητας Σιχ της Τροιζηνίας. Όταν το χώμα γίνεται Ιερό για τους “φιλοξενούμενους”.
Κείμενο – Φωτογραφίες: Χάρης Λεβέντης


Κραυγές ρώμης και εκτόνωσης, πρόσωπα γεμάτα αλήθεια, σκιασμένα, μύες σε ένταση…δεν αναφερόμαστε σε ευρωπαίους που κλαίνε τα λεφτά τους αλλά σε ινδούς Σιχ εν μέσω εορταστικών εκδηλώσεων στο Guru-Duara, τον χώρο που διατηρεί η κοινότητα στον κάμπο της Τροιζηνιακής γης, λίγο πριν την εαρινή ισημερία.
Διαβαίνοντας την ασβεστωμένη πύλη με το, κατά τ’ άλλα, αρχετυπικό “στένσιλ” σε έντονο μπλε χρώμα, πολυάριθμοι αναβάτες διαφόρων οχημάτων, από ποδήλατα μέχρι μοτοσακό και αυτοκίνητα που ανέμεναν την σκόνη τους να κατακαθίσει, εναλλάσονταν υπέρ των ορίων του χώρου που φιλοξενεί τις περισσότερες απο τις εορταστικές εκδηλώσεις της ελληνικής κοινότητας ινδών Σιχ. Η λέξη Sikh (Σιχ) έχει σανσκριτικές ρίζες και πηγάζει από τη λέξη sissya που σημαίνει «απόστολος» ή siksa που σημαίνει «διδασκαλία».

Εκατοντάδες βλέμματα είναι καρφωμένα στο κέντρο ενός μεγάλου ξέφωτου περιτριγυρισμένου από πολλά όμορφα ελαιόδενδρα, το μεγαλύτερο εκ των οποίων στεγάζει την εξέδρα των πρεσβύτερων και πιο σημαντικών Σιχ.

Πρεσβύτεροι Σιχ της Ινδικής κοινότητας Τροιζηνίας, καθώς παρακολουθούν τους αγώνες πάλης, κάτω από τη σκιά μιας μεγάλης ελιάς.


Στα πλαίσια της οπτικής μου επικοινωνίας με τους παρευρισκόμενους, ήρθαν να προστεθούν και άφθονες καλοσυνάτες κουβέντες: “…ειά σου, με λένε Κώστα,…Σπύρο,…Εσύ τι είσαι;… Εσύ Πόρο;…Εδώ, εμείς μεγκάλη γιορτή !…Εσύ, Χριστός, εμείς αυτό…!…Εσύ θέλει πιει κάτι;… Εσύ, Έλληνας;…”. Όχι πολύ μακριά μου, ένα “Γουίλις” τζίπ άψογα διατηρημένο και γεμάτο ινδούς Σιχ σειόταν από χαρά και κουβέντες.

Δεν έβλεπα καμμία γυναίκα εντός του χώρου. Υπήρχε λόγος; Πως λέγεται η γιορτή, τί ήθος βιώσαμε, πόσο εργατικοί είναι όλοι όσοι έμειναν “απόξω” για να είναι “εντός”, είναι όλα θέματα άξια διαλόγου. Μήπως τελικά είμαστε υπερβολικά μόνοι, κλεισμένοι σε ένα θεσμικά ιδιόκτητο καφενείο πεποιθήσεων, εμμονών, ιδεών, εξαρτήσεων, συναισθημάτων και φόβων ώστε δεν βγαίνουμε στο φως, στην ΣΥΝ-ύπαρξη, για κανένα λόγο;

Μήπως βρίσκουμε φτηνές δικαιολογίες ώστε να αποφύγουμε αυτό που πλέον έχουμε φτάσει να φοβόμαστε, όχι απλά να γνωρίζουμε, το να βρεθούμε δηλάδή σε συνεννόηση και αλληλέγγυα δράση με όλους όσους είναι εδώ δίπλα μας και να σταματήσουμε να ασχολούμαστε με το ευρώ, την πολιτική, την τηλεόραση, τους άλλους…και γενικά τις οθόνες της αντίληψής μας;

Άλλοτε ως εμψυχωτές και άλλοτε ως αμίλητοι θεατές, τα μέλη της Ινδικής κοινότητας Σιχ της περιοχής, βίωσαν τη συλλογικότητα κάτω από τον καυτό ήλιο, αφήνοντας πρόσκαιρα τα παραγωγικά τους καθήκοντα.


Εϊναι πλέον καιρός για εσώτερη επαφή με το όλον /σώμα που αγνοούμε. Η πάλη για ζωή ξεκινάει απο την πάλη του σώματος εντός της φύσης -αρχετυπικά-, όχι για την υποταγή αυτού, αλλά για την κατανόηση των νόμων που το διέπουν και τα μηνύματα που μας επιφυλάσσει σε όλο το φάσμα των λειτουργιών και εκδηλώσεών του, από την γέννηση έως τα βαθιά γεράματα και τον θάνατο. Εφόσον είμαστε τόσο αρχαίοι γνώστες της Γης ως Σώμα, του Πνεύματος ως Άνθρωπο, και της Ψυχής ως Νερό μήπως θα επρεπε να μοιράσουμε λίγο νερό σε όσους συνεχίζουν να γεύονται την ισορροπία της ένωσης αυτής;

Πηγές: http://www.passtoport.gr/index.php?catItem=49&id=1182&issue=21
http://www.tovima.gr/relatedarticles/article/?aid=157462




Comments (1)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. Καμήλου Β. says:

    Προβληματισμός για το έτος 2011. Κοινότητες ανθρώπων, ιδεολογίες, θρησκείες, παραδόσεις, ήθη και έθιμα, πρακτικές… όπου στο ανθρώπινο είδος συμπεριλαμβάνεται σαν υποείδος το γυναικείο φύλο – η μήτρα – η μάνα – η αδελφή – η σύντροφος, τι θέση κατανόησης θα πρέπει να τύχουν και κατά πόσο θα πρέπει να αλληλεπιδράσουν στον τρόπο και τις αρχές που μας έδωσαν οι γονείς μας για το πώς θα μεγαλώσουμε τα κορίτσια και τα αγόρια μας.

Σχολιάστε