“Μαλαματένιος αργαλειός και φιλντισένιο χτένι”



Την Δευτέρα 27 Δεκεμβρίου στις 11.30 το πρωί στην αίθουσα εκδηλώσεων του κτηρίου Συγγρού, με στημόνι αρχαίους ελληνικούς μύθους και λαϊκές αφηγήσεις και με υφάδι παραδοσιακά τραγούδια του αργαλειού, νανουρίσματα και παιχνιδοτράγουδα, το θέατρο του παπουτσιού πάνω στο δέντρο υφαίνει επί σκηνής την ιστορία της Ρηνιώς, μιας νεαρής υφάντρας…
Τα παιδιά του παίζουν, διασκεδάζουν, συμμετέχουν σε εργαστήρι υφαντικής και στο τέλος δημιουργούν το δικό τους χειροποίητο ενθύμιο από την παράσταση!
Ο Δήμος Πόρου προσφέρει την καθιερωμένη -αλλά όχι συνηθισμένη Χριστουγεννιάτικη Θεατρική Παράσταση στα παιδιά κάθε ηλικίας από τον Πόρο και την ευρύτερη περιοχή εντελώς δωρεάν, για να κάνει ξεχωριστή την εορταστική περίοδο.
Το κείμενο έγραψε η Μαρία Παπαλέξη, την Σκηνοθεσία, την Μουσική Επιμέλεια και την Ερμηνεία έχει η Βαλεντίνα Παπαδημητράκη, τα σκηνικά –κοστούμια επιμελήθηκε η Έμμα Μολλέ, την Μουσική Διδασκαλία η Έλλη Βασιλάτου και Πολίτικο λαούτο, κιθάρα, πνευστά και κρουστά θα παίξει ο Κωστής Πιστιόλης.
Η υπόθεση του έργου έχει ως εξής:
Μια φορά κι έναν καιρό, ήρθε στον κόσμο ένα κοριτσάκι, όμορφο και χαριτωμένο. Την τρίτη νύχτα από τη γέννησή του, μπήκαν αθόρυβα στο δωμάτιο του μωρού οι τρεις Μοίρες… Στάθηκαν πάνω απ’ την κούνια του κι άρχισαν να λένε τα γραμμένα του. Πρώτη μίλησε η μεγαλύτερη, η Κλωθώ, που γνέθει το νήμα της ζωής μας: «Αυτό το κορίτσι θα έχει μυαλό που πατά στη γη και φαντασία που αγγίζει τον ουρανό. Θα μάθει την τέχνη του αργαλειού και θα υφαίνει τόσο όμορφα, όσο η Άνοιξη όταν στρώνει το χώμα λουλούδια».
Έπειτα, μίλησε η μικρότερη, η Άτροπος: «Θα ζήσει πολλά χρόνια», είπε μόνο. Δεν της αρέσουν, βλέπετε, οι πολλές κουβέντες.
Κι ύστερα μίλησε η μεσαία, η Λάχεση, που αποφασίζει τι θα λάχει στον καθένα μας: «Τα παιδικά της χρόνια θα κυλήσουν χαρούμενα. Τα νιάτα της θ’ ανθίσουν σαν τριαντάφυλλα. Θα παντρευτεί έναν πλούσιο νέο που θα την αγαπά. Θα τον ακολουθήσει στα ξένα. Αλλά»… Ποτέ δεν είναι καλό όταν η Λάχεση λέει «αλλά». «…Αλλά λίγο καιρό μετά το γάμο τους, ο άντρας της θα χάσει όλη του την περιουσία και θα ζήσουν στη φτώχεια»!

Και μ’ αυτά τα λόγια, αέρας έγιναν οι Μοίρες και χάθηκαν…




Σχολιάστε