Η “Κίχλη” έγινε 70 ετών



κιχλιΓράφει ο Γιάννης Σουλιώτης – 

Το Φθινόπωρο  του 1946, ο Γιώργος Σεφέρης βρισκόταν ,όπως πάντα  τα τελευταία χρόνια, στην «λευκή γαλήνη» της Βίλας  Γαλήνης, στον αγαπημένο του Πόρο.

Οι αχοί του 2ου παγκόσμιου πολέμου, της κατεστραμμένης από την γερμανική κατοχή Ελλάδας ,και των πληγών του εμφύλιου πολέμου δεν έχουν καλά-καλά σβήσει….

Ο Σεφέρης  λάτρευε το νερό  και έμπαινε συχνά στον άλλο κόσμο της θάλασσας.

Έτσι, εκείνο το  λαμπρό πρωινό του Οκτώβρη, λουσμένο στο γλυκό φως του ήλιου, που ύμνησε και ένας άλλος ποιητής και ζωγράφος ο Σαγκάλ , όταν ζούσε στη Γαλήνη ,επίσης, αποφάσισε, να πάρει τη βάρκα, και να πάει μια βόλτα προς τα δυτικά του νησιού, παρέα με την Κοιμωμένη-την «Κοιμισμένη» όπως την έλεγε-περνώντας από το «λιμανάκι της αγάπης», τη βίλα  της φίλης του Μίνας Διαμαντοπούλου , με κατεύθυνση το Δασκαλιό και τον  Ρωσικό Ναύσταθμο ,που του θύμιζε άλλους πολέμους και άλλες εποχές. Όπως άλλωστε, και από  «εκείνη την αντικρινή μοραίτικη όχθη με την κάπως πνιγηρή της λαγνεία»…. Ήξερε ότι θα έβλεπε τη Φαίδρα να του κουνάει το μαντήλι…

Όλα τριγύρω του είναι γαλήνια, ήρεμα και αισθησιακά σ’ αυτόν τον «ηδονόπαθο» Πόρο…

Ξαφνικά, κάνει «σία» τα κουπιά του, και ακινητοποιεί τη βάρκα ,γιατί εκεί ,«ανάμεσα στο νησάκι και την ακτή, βουλιαγμένη η Κίχλη…», ένα «λάφυρο» του τελευταίου, πρόσφατου για τον ποιητή πολέμου, που προσπαθούσε να ξεχάσει.

Το όνομα ήταν γραμμένο στην βυθισμένη  πλώρη του σκάφους.

Επρόκειτο για ένα βοηθητικό πλοίο του ελληνικού στόλου, που το είχε βυθίσει σκόπιμα ο καπετάνιος για να μην πέσει στα χέρια των Γερμανών κατά την διάρκεια της κατοχής.  Η «Κίχλη» άραζε συνήθως μπροστά στη Γαλήνη  .

 Ο Σεφέρης εκείνη την στιγμή «κεραυνοβολήθηκε» και εμπνεύστηκε το ποίημα του ,που έγραψε στον Πόρο, στη «Γαλήνη», 31 του οχτώβρη 1946»  , και εκδόθηκε ένα χρόνο μετά από τις Εκδόσεις Ίκαρος.

«Ένα μικρό ναυάγιο- τά κατάρτια, σπασμένα, κυματίζανε λοξά στο βάθος, σάν πλοκάμια ή μνήμη ονείρων, δείχνοντας τό σκαρί του, στόμα θαμπό κάποιου μεγάλου κήτους νεκρού  σβησμένο στο νερό».

Διαβάστε τη συνέχεια στο Saronic Magazine




Σχολιάστε