Ο Μαστρο- Νίκος Κανατσίδης



Ο πατέρας γεννήθηκε στην Ξάνθη. Οι γονείς του ήταν πρόσφυγες από την Καππαδοκία. Στα δεκαπέντε του αναζήτησε καλύτερη ζωή στον Πόρο. Ήρθε στο νησί για να μάθει την τέχνη του παπλωματά από τον παππού του.

Μια τέχνη- κληρονομιά από τις προσφυγικές του ρίζες. Στο χωρίο της μητέρας του, το Μιστί της Καππαδοκίας, οι Έλληνες ασχολούνταν με τη γεωργία και ήταν ειδικευμένοι παπλωματάδες.

Δίπλα στον παππού του, πέρασε δύσκολα χρόνια. Έμαθε την τέχνη. Έγινε καλός μάστορας και καλός οικογενειάρχης. Δεν βρήκε τίποτα έτοιμο. Έζησε με αξιοπρέπεια και δούλεψε σκληρά.

«Ο πατέρας σου ήταν γίγαντας στα νιάτα του» μου είχε πει κάποια στιγμή ένας παλιός ποριώτης της αγοράς  «Έπαιρνε στην πλάτη του τεράστια τόπια από βαμβάκι και τα κουβαλούσε από την παραλία, στον Αη Γιώργη. Τον κοιτούσαμε με ανοιχτό το στόμα».

Είχε αλλεργία στη ρουφιανιά και την υποκρισία. Κληρονομήσαμε την αλλεργία του. Ήταν τίμιος και φιλότιμος σε βαθμό… εγκληματικό. Κληρονομήσαμε κι αυτό…

Πληγώθηκε αρκετές φορές, αλλά δεν πλήγωσε ποτέ κανέναν. Κοιμόταν σαν πουλάκι τις νύχτες…

Ευγενικός και καλόκαρδος. Υπομονετικός και δυνατός.

Ήταν βαθιά δημοκρατικός και απ’ την φύση του προοδευτικός άνθρωπος.

Μας μετέδωσε ένα ισχυρό σύστημα αξιών που βασιζόταν στην υπέρβαση του εγωισμού.

Μέσα από τη ζωή του και τις πράξεις του, μας έμαθε ότι όταν κάποιος έχει υπερβεί τον εγωισμό του, αρχίζει να εστιάζει την προσοχή του στην περιοχή γύρω από αυτόν. Αγαπά το περιβάλλον, σέβεται τους ανθρώπους γύρω του, δείχνει πάντα κατανόηση και αλληλεγγύη, αποδίδει στην κοινωνία κομμάτι του εαυτού του, υπολογίζει την άποψη των παιδιών του και δεν τα καταπιέζει, δεν ζει σε βάρος άλλων.

Ήταν το παράδειγμα για εμάς.

Αν και λιγομίλητος, είχε μια ξεχωριστή αίσθηση του χιούμορ. Σε όλη την κοινή μας πορεία ως οικογένεια, αυτός ο άνθρωπος μας έκανε να κλαίμε, μόνο από τα γέλια…

Αν και φτωχός, μας χάρισε ο, τι πιο πολύτιμο και ανεκτίμητο μπορεί να χαρίσει ένας Άνθρωπος. Τη ζωή και την αγάπη…

Την Τετάρτη 12 Ιουλίου, ο Νίκος Κανατσίδης, «έφυγε» όρθιος, όπως ακριβώς έζησε. Ήταν 82 χρονών.

Φωτογραφία: Σάββας Μαρώτος

 

Η Σπυριδούλα του, το Αννάκι του, το κουκλάκι του, ο λεβέντης του και ο δημοσιογράφος του, θα τον θυμόνται με πολύ αγάπη για το υπόλοιπο της ζωής τους. Το ίδιο και τα υπόλοιπα παιδιά και εγγόνια του.

Καλή ανάπαυση άγγελε της ζωής μας.

Σε ευχαριστούμε που μας δώρισες τη ζωή. Σε ευχαριστούμε που μας πλημύρισες αγάπη.

Μ.Κ.

Υ.Γ. Η κηδεία του Νίκου Γ. Κανατσίδη θα γίνει την Πέμπτη 13 Ιουλίου στις 18.00 στον Άγιο Γεώργιο.




Comments (4)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. ΤΑΚΗΣ ΛΥΚΟΥΔΗΣ says:

    ..μια εμβληματικη φυσιογνωμια του Πορου…καλος οικογενειάρχης,επαγγελματιας,ανθρωπος! Γαιαν εχοι ελαφραν…στους οικείους του ,ναχουν την ευχη του!

  2. ΑΡΙΣ.ΠΑΝ. ΑΝΤΑΝΗΣ says:

    Η ζωή είναι τόσο ανεκτίμητη, ώστε, το μόνο στοιχείο που μπορεί να ισοσκελίσει την αξία της, είναι το μυστήριο του θανάτου.
    Τον γνώριζα από μικρό παιδί τον Μάστρο Νίκο και η περιγραφή στο κείμενο δεν έχει ίχνος υπερβολής.
    Το μόνο που θα ήθελα να προσθέσω είναι αυτό που λείπει πια από τους συνανθρώπους μας: η αγνότητα της ψυχής του. Για μερικούς ανθρώπους- λιγους πια- χρησιμοποιούμε τη φράση: Είναι ψυχούλα. Ο μαστρο-Νίκος ήταν ψυχούλα.
    Συμπάσχω με την οικογένειά του, από βάθους καρδιάς.
    ΑΡΙΣ. ΠΑΝ. ΑΝΤΑΝΗΣ

  3. Παναγιώτης Μουστάκας says:

    Εφυγε ένας ακόμη της γενιάς μας.Μόλις αυτή την στιγμή άνοιξα το κομπιούτερ μου επιστρέψας από ολιγοήμερο ταξίδι στην Αθήνα.Δυστυχώς δεν μπόρεσα να του πω το ύστατο χαίρε από κοντά.Στην σύζυγό του και τα παιδιά του διαβιβάζω τα συλλυπητήριά μου

  4. Μαρινα Tsiniaris says:

    Den to gnoriza prosopika Mastro-Niko! Ala ksero apo andra mu ,itane poli kalos antropos .KALO TAKSIDI MASTRO-NIKO!!!!

Σχολιάστε