Εποχικές… ευαισθησίες



Είναι το καλοκαίρι συνυφασμένο με την παραβατικότητα; Ή όσοι τη συγκαλύπτουν αποφασίζουν το καλοκαίρι να μας ρίξουν στάχτη στα μάτια;

Γράφει η Σίλα Αλεξίου –

Oποια εξήγηση και αν ευσταθεί, γεγονός είναι ότι η καλοκαιρινή ειδησεογραφία βρίθει από συλλήψεις παρανομούντων κυρίως σε τομείς σχετικούς με τις τουριστικές υπηρεσίες. Για να επιδείξουμε καλή διαγωγή στους ξένους επισκέπτες μας;

Αν όντως η παραβατικότητα παρουσιάζει έξαρση το καλοκαίρι, μόνο οι υψηλές θερμοκρασίες δεν ευθύνονται. Ο καύσωνας θα μπορούσε να αιτιολογήσει ένα φονικό, να φέρει την κακιά την ώρα που λένε, αλλά σε καμιά περίπτωση δεν έχει ως παρενέργεια την απόκρυψη εσόδων! Η μη έκδοση αποδείξεων είναι βέβαιο ότι δεν αποτελεί επίπτωση της ζέστης.

Το ίδιο ισχύει και για την ηχορύπανση, το παραεμπόριο, το ανασφάλιστο προσωπικό, τα ναρκωτικά, την οδήγηση υπό την επήρεια μέθης, τη μη τήρηση των κανόνων υγιεινής… Αδικήματα που συνιστούν «όργιο παρανομίας στα νησιά», όπως αναφέρουν τα ρεπορτάζ των ημερών, χορεύοντας στον ρυθμό των διωκτικών υπηρεσιών.

Χωρίς την παραμικρή νύξη για την αδιαφορία που επιδεικνύουν καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου (έστω κι αν η παρανομία πραγματικά οργιάζει σε όλα τα επίπεδα), αναπαράγουν οι καλοί συνάδελφοι τα διθυραμβικά δελτία Τύπου, επαινώντας μάλιστα τις αρμόδιες αρχές για την ευαισθητοποίησή τους. Δεν τους ενοχλεί άραγε ότι είναι εποχική; Ή μήπως δεν τους ενοχλεί τίποτε πλέον;

Στη χώρα μας η παρανομία είναι καθεστώς. Οι επιλεκτικοί έλεγχοι που εξαπολύονται το καλοκαίρι στιγματίζουν μεν τους παραβάτες του νόμου για λίγο (όσο διαρκεί το διήμερο «λουκέτο»), αλλά δεν αλλάζουν τη νοοτροπία τους. Δεν αλλάζουν τις συνήθειες ούτε των ελεγχομένων ούτε –κυρίως– των ελεγκτών.

Η βαθιά ριζωμένη έξη έχει μεταλλάξει την έννοια της παραβατικότητας στη συνείδησή μας. Ίσως και χωρίς να το συνειδητοποιούμε (με τη συνδρομή των κρατικών υπαλλήλων πάντα), ταυτίζουμε την παρανομία με την κανονικότητα, πασπαλισμένη με λίγη πονηριά. Για να ξεριζωθεί αυτή η συνήθεια, απαιτείται πολλή δουλειά.
Είναι αυτονόητο ότι μόνοι μας δεν είμαστε σε θέση να επεξεργαστούμε την παθογένειά μας. Ούτε καν από ντροπή απέναντι σε εκείνους που δεν έχουν τη δυνατότητα να κλέψουν. Εργαζομένους και συνταξιούχους. Το βαρύ (αν είναι δυνατόν!) καθήκον ανήκει στην Πολιτεία. Ανήκει στον κρατικό μηχανισμό, που την εξέθρεψε.

Η παρανομία πάντως δεν είναι φρούτο εποχής. Δεν καρποφορεί μόνο το καλοκαίρι. Εφόσον λοιπόν ούτε το περίφημο ελληνικό φιλότιμο μας σώζει, ας αποφασίσουν οι αρμόδιοι να κάνουν τη δουλειά τους. Ρίχνοντας πρόστιμα βαριά (και στα ίδια τους τα όργανα), και όχι «χάδια» ένθεν κακείθεν για εντυπωσιασμό. Χειμώνα καλοκαίρι! Έτσι, ίσως κάποτε διορθωθούμε.

Η αλληλεγγύη στην παραβατικότητα, από όποιο στρατόπεδο και αν τελείται, συνιστά πολυτέλεια.
Και οι πολυτέλειες αποτελούν παρελθόν…

Σίλα Αλεξίου

Δημοσιεύθηκε στο Saronic Magazine Ιούλιος 2017




Comments (8)

Trackback URL | Comments RSS Feed

  1. Νίκος says:

    Σούτ, σούτ,σούτ………
    Τι είναι αυτά που λές κα Αλεξίου.
    Μην αγγίζεις τέτοια θέματα και μάλιστα μές στο μεσοκαλόκαιρο.
    Τι εννοείς παραβιτικότητα?
    Το να ΜΗΝ κόβεις αποδείξεις θεωρείται παραβιτηκότητα?
    Το να κλέβεις το κράτος είναι παραβατικότητα ?
    Το να εκμεταλεύεσαι τον ανασφάλιστο υπάλληλο σου είναι παραβατικότητα?
    Σε ποιό κράτος ζείς.
    Μην τολμήσεις όλα τα παραπάνω να τα πείς στο νησί σου (Αίγινα) η σε οποιοδήποτε νησί του Σαρωνικού, των Κυκλάδων αλλά και σ΄ολόκληρη την Ελλάδα γιατί κινδυνεύεις να σε αλείψουν με πίσσα και πούπουλα.
    Παραβάτες στην χώρα μας θεωρούνται όσοι προσπαθούν να είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους, δηλαδή κάτι συνταξιούχοι και κάποιοι δημόσιοι υπάλληλόι οι οποίοι εκ των πραγμάτων δεν μπορούν να φοροδιαφύγουν και οι οποίοι πληρώνουν και το ΄΄μάρμαρο΄΄.
    ΟΙ υπόλοιποι, βγάζοντας΄΄μαύρο χρήμα΄΄ και μάλιστα με την ανοχή της Πολιτείας (γιατί όλοι γνωρίζουν πως και σε ποιούς γίνονται οι έλεγχοι) θεωρούνται ΄΄νομοταγείς πολίτες΄΄.
    Στο νησί μας δε το επίσημο όργανο των επαγγελματιών μέσω του Προέδρου του επικρίνει τις επισκέψεις των ελεγκτικών μηχανισμών.
    Στο χωριό μου λένε ΄΄καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται΄΄.

  2. ΑΡΙΣ. ΠΑΝ. ΑΝΤΑΝΗΣ says:

    Στο δικό μου του χωριό λένε ” Το ψάρι βρομάει απ΄το κεφάλι”.
    Αλλά δεν είναι και 100% σωστή η παροιμία. Θα έπρεπε να λέει “το ψάρι αρχίζει να βρομάει απ΄το κεφάλι”. Γιατί η σήψη συνεχίζεται αλματωδώς μέχρι την ουρά. Ναααααα μια ουρά! Από δω μέχρι την Ύδρα, να μη πω από τον Έβρο έως την Κρήτη.

    Με έκπληξη διαπιστώνω όμως ότι στις επιμέρους παρατηρήσεις του κειμένου αλλά και τα σχόλια, δεν αναφέρονται οι περιπτώσεις τύπου “Ένας ήρωας με παντούφλες” που βρίθουν από λοβιτούρες και λαμογιές. (Το θυμόσαστε το θεατρικό που έγινε και ταινία με το άγαλμα του τίμιου και φτωχού στρατηγού ε.α., όπου ο γλύπτης πήρε πχ ένα χιλιάρικο και υπέγραψε ότι είχε πάρει δέκα χιλιάρικα!) Βρίθουν, σας λέω. Καί όπου εμφανίζονται βαριά ονόματα τα καλοκαίρια, να ξέρετε ότι ξαναπαίζεται ” Ο ήρωας με τις παντούφλες”. Του “γλύπτη”-και εν προκειμένω “γλείφτη” τού είναι αρκετό αυτό που θα χώσει στην τσέπη, αρκεί να φορολογηθεί μέσω… Βουλγαρίας.
    Ολοκληρο το ψάρι βρομάει, αλλά αρχίζει από το αδιόρθωτο κεφάλι. Και νάταν και καμιά συναγρίδα! Για κάτι … σαλιάρες μιλάμε, που δεν τις τρώγανε οι άνθρωποι ούτε στην κατοχή.

  3. Πάνος Θεοχάρης says:

    Πράγματι “εποχικές ευαισθησίες”

    Γιατί δεν βλέπω συμπολίτες μου να είχαν ευαισθησίες όταν κάποιοι υποστήριζαν τα κινήματα “δεν πληρώνω”

    Ο Αλέκσης τότε έβγαινε στην τηλεόραση και έλεγε δεν πληρώνω ΕΝΦΙΑ, πήγαινε στα διόδια και στήριζε τον αγώνα του τσάμπα αυτοκινητόδρομος, ενώ στην Αθηνα ζούσαμε το κίνημα δώσε το εισητήριο σου στον επόμενο.

    Βέβαια τώρα που έχουμε αριστερή κυβέρνηση, τα εισητήρια ακρίβυναν, διοδια μπήκαν κι άλλα κι ακρίβυναν, αλλά τα κινήματα του δεν πληρώνω εξαφανίστηκαν.

    Πατριωτικό καθήκων μας έλεγε η κα Φωτίου να πληρώνουμε τους φόρους μας, η ίδια που πριν γίνει κυβέρνηση έλεγε μην πληρώνετε. Βλέπεις πατριωτισμός είναι να είσαι με αυτούς που στεναχωριούνται όταν ψηφίζουν και όχι με τους άλλους.

    Χαμηλού επιπέδου χαρακτηρισμοί για τους ελεγκτές στα ΜΜΜ, γιατί εκεί υπάρχει ιδεολογία.

    Μας ενοχλεί όμως όταν το μαγαζί δεν κόβει απόδειξη. Εκεί είναι ο μέγιστος πατριωτισμός. Εκεί είναι άλλη ιδεολογία.

    Όπως και στον χρωματισμο της βίας. Ανάλογα από ποια πλευρά είσαι στις μολότοφ είπε ο πρωθυπουργός. Καλή βία αυτή της 17Ν, των αναρχικών, του Πάμε, κακή βία αυτή της ΧΑ, των αστυνομικών, του ISIS. Καλή φοροαποφυγή πριν το 2015 το δεν πληρώνω ΕΝΦΙΑ, δεν πληρώνω εισητήριο, διόδια, κακή μετά το 2015, τα κινήματα εξαφανίστηκαν.

    Σε εκείνο το σχολείο που ο δντης έκανε το καθήκον του και έστειλε την αστυνομία και έπιασε τους καταληψείες μαθητές, κακός ο δντής που ζήτησε την εφαρμογή του νόμου. Κακός ο δικαστής που επέβαλε ποινή εργασίας στους παρανομίσαντες.

    όχι φωνάζουν οι “προοδευτικοί”, υπέρ άνω όλων ο αγών ! Το μήνυμα είναι ότι όταν αγωνίζεσαι για κάτι (αριστερό φυσικά), τότε πρέπει να είσαι υπεράνω του νόμου.

    Έσπασε η μισή Αθήνα για τον Γρηγορόπουλο πριν από 10 χρόνια, (για τον Αξαρλιάν βέβαια δεν είχε ανοίξει μύτη), αλλά τα παιδιά αγωνίζονταν … επάνω στις περιουσίες του κόσμου βέβαια, αλλά τα παιδιά αγωνίζονταν ….

    Ειναι τα ίδια παιδιά που αύριο θα τα σπάσουν στο γήπεδο που είναι όμως κακό. Είναι τα ίδια παιδιά που καίνε τα τρόλευ που δεν πειράζει, παρότι τα πληρώνουμε όλοι από τους φόρους μας, είναι του κακού κράτους ….

    Μαθαίνουμε τα παιδιά ότι μπορούν να παραβιάσουν τον νόμο, προκειμένου να “αγωνιστούν” για το μέλλον τους.

    Τα μαθαίνουμε να ζουν σε ένα βρώμικο περιβάλλον, που όσο περνάνε τα χρόνια και φτάνει στο πανεπιστήμιο, γίνεται πιο βρώμικο. Από τα συνθήματα στους τοίχους των σχολείων, στην αφισοκόλλησει μέχρι τα ταβάνια. Ελληνικά Πανεπιστήμια … εκεί που είναι εκτός Ελληνικής Νομοθεσίας, και η ελευθερία του λόγου υπάρχει μόνο αν οι ιδέες σου συμφωνούν με των ακροαριστερών ταλιμπάν.

    Και αφού εκπαιδεύομαι έτσι τους πολίτες, μετά απαιτούμε να σέβονται τον νόμο σε όλες τις υπόλοιπες περιπτώσεις.

    Να μην παραβιάζουν τον ΚΟΚ, να μην πετάνε σκουπίδια σε θάλασσες κι ακτές.

    Να μην φοροδιαφεύγουν και να μην βάζουν παραπάνω τραπέζια σε παραπάνω χώρο από ότι τους έδωσε ο δήμος. Μα για τον αγώνα τους το κάνουν, για τον αγώνα τις επιβίωσης, και ούτε καν για το μακρυνό μέλλον, για να φάει η οικογένεια τους τον χειμώνα που έρχεται το κάνουν. Αν δεν είναι αγώνας να φάει η οικογένεια σου ένα πιάτο φαή, τότε ποιός είναι ? Τα δικαιώματα των Σαντινίστας ?

    Δυστυχώς εκπαιδεύουμε την κοινωνία λάθος.

    Για ιδεολογικούς λόγους τους μαθαίνουμε να αγνοούν νόμους και θεσμούς, και μετά δεν μας αρέσει που έμαθαν και τους αγνοούν παντού.

    Όπως έλεγε ο φιλόσοφος Τάτσης, η κρίση είναι προτίστως ηθική.

    Και οι ηθικές κρίσεις δεν ξεπερνιούνται με πρόστιμα, ξεπερνιούνται είτε με μια πολύ γερή σφαλιάρα (πτώχευση, Βενεζουελοποίση, φτώχια, στάχτη, και να ξαναγεννηθούμε), είτε μέσα από την εκπαίδευση.

    Και δυστυχώς στην εκπαίδευση έχουμε ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα. Καθηγητές που βάζουν την ιδεολογία πάνω από όλα, χωρίς αξιολόγηση, χωρίς πρόγραμμα ….

  4. Πάνος Θεοχάρης says:

    Συγγνώμη για το Τάτσης, εννοούσα τον Θ.Π. Τάσιος.

    Διαβάστε μερικές μικρές συνεντεύξης του, απαντάνε σε πολλά
    http://www.kathimerini.gr/843694/article/proswpa/geyma-me-thn-k/8eodoshs-tasios-h-kalh-paideia-einai-8ema-e8nikhs-epiviwshs

    https://www.youtube.com/watch?v=6KcJltllm04

  5. Τάσος Γκούμας says:

    Η συνεισφορά του φόρου που μας αναλογεί είναι Πατριωτικό καθήκον.
    Παράλληλα όμως είναι καθήκον μας να ελέγχουμε που διατίθενται τα χρήματά μας ώστε να καταλήγουν μέσω των παροχών του Κράτους πίσω στους Πολίτες και όχι στις τσέπες των άρπαγων του Δημόσιου χρήματος.
    Θα αναφερθώ σε μία από τις ‘’παροχές’’ του Κράτους στο Έθνος την Εθνική Άμυνα επειδή σ’ αυτόν τον τομέα δεν έχουν ακόμη διατυπωθεί προτάσεις για ιδιωτικοποίησή του όπως σε άλλους τομείς για να μη μπλέξουμε το Εθνικό συμφέρον με το κομματικό.
    Η γείτων λοιπόν και ‘’σύμμαχος’’ έχει παραγγείλει αεροπλανοφόρο, προσπαθεί να προμηθευτεί αεροπλάνα τύπου Stealth και βρίσκεται κοντά στο πέρας των διαπραγματεύσεων για την προμήθεια από τη Ρωσία SS 400 που γι αυτό το τελευταίο έχουν ανησυχήσει και οι Η.Π.Α.
    Σχετικά με τα παραπάνω το δικό μας Υπουργείο Εθνικής Αμύνης έχει διαμηνύσει στις Η.Π.Α. ότι οι εξελίξεις αυτές ανατρέπουν την ισορροπία στο Αιγαίο και η χώρα μας δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να αντεπεξέλθει στον ανταγωνισμό των εξοπλισμών.
    Να δούμε λοιπόν τι στάση οφείλουμε να κρατήσουμε.
    Σε ποιους να βασιστούμε;
    Στους επαγγελματίες όλων των ειδών που δεν θέλουν POS;
    Στους γιατρούς και στους δικηγόρους, που για να ‘’προστατεύουν τα προσωπικά δεδομένα των πελατών τους’’ και αυτοί δεν θέλουν;
    Ή σ’ αυτούς που δεν θέλω να πω την ειδικότητά τους μήπως ‘’πάω και μέσα’’ που δεν θέλουν ‘’πόθεν έσχες’’;
    Ή στους καναλάρχες που θέλουν να εκπέμπουν τζάμπα;
    Ή στους φοροφυγάδες με τις καταθέσεις στο εξωτερικό;
    Ή στους έχοντες off sore;
    Ή σ’ αυτούς που έχουν βάλει την υπογραφή τους σε προμήθειες του Δημοσίου και σε πώληση (λέγεται και Απελευθέρωση) Δημόσιας περιουσίας δεν θέλουν άνοιγμα των λογαριασμών τους;
    Ή στους ‘’νομίμως’’ φοροαποφεύγοντες; (Κομψό αυτό το τελευταίο ε;)
    Ή σ’ αυτούς που είναι βουτηγμένοι στο βόρβορο της Διαφθοράς και της Διαπλοκής με στόχο την Εξουσία ή και την καταλήστευση του Δημόσιου χρήματος;
    Και να συμπληρώσω με την Ευαγγελική ρήση ‘’Αλλήλων τα βάρη βαστάζετε’’.
    Όσο περισσότεροι συνεισφέρουμε τόσο λιγότερα θα δίνουμε. Δύσκολο να το αντιληφθούμε;
    Και με την ευκαιρία της έκδοσης ομολόγου ας δούμε ένα απόσπασμα του BBC για την δυνατότητα της χώρας να βγει από την Κρίση.
    «Όταν τερματιστούν οι εκταμιεύσεις των δόσεων, ο στόχος είναι η ελληνική κυβέρνηση να είναι σε θέση να καλύπτει όλες τις χρηματοδοτικές της ανάγκες από τη φορολογία και με δανεισμό από τις αγορές.¨»

    Τάσος Γκούμας

  6. ΑΡΙΣ. ΠΑΝ. ΑΝΤΑΝΗΣ says:

    Αγαπημένοι φίλοι, Πάνο και Τάσο,
    Δεν μπορείτε να διανοηθείτε πόση χαρά παίρνω όταν διαβάζω σχόλια που διατυπώνονται με ευπρέπεια, με σεβασμό στην άποψη του άλλου, με σεβαστό το δικαίωμα της διαφωνίας και χωρίς βρισιές, βωμολοχίες, επιφωνήματα, χαρακτηρισμούς, ανωνυμίες και ψευδωνυμίες ή με απαράδεκτα Ελληνικά και ανελέητο φανατισμό. Σας ευχαριστώ για τα κείμενά σας. Φυσικά και διαφωνούμε. Αν συμφωνούσαμε όλοι σε όλα θα πεθαίναμε από ανία. Η άνοια όμως ειδικά στους νέους είναι αδικαιλόγητη. Και ο φανατισμός σε κάθε μορφή του (Αθλητική, Θρησκευτική, Πολιτική, κομματική, παραταξιακή) είναι ασθένεια ψυχική. Οπότε δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτε εμείς, Τασούλη, φίλε μου παλιέ και καλέ. Εσύ είσαι γεωπόνος κι εγώ τραπεζικός. Ούτε κανείς άλλος μπορεί να κάνει τίποτε όταν πρόκειται για ανίατο “φανατίλα”. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να μην παρασυρόμαστε από το φανατισμό του και γινόμαστε ένα με αυτόν και τότε ένας τρίτος που θα μας ακούει ή θα μας διαβάζει δεν θα μπορεί να ξεχωρίσει ποιος είναι ποιος.
    Όλα αυτά λοιπόν που αναφέρετε, ο καθένας από τη σκοπιά του, είναι πολύ σωστά. Έτσι ακριβώς έχουν τα πράγματα και ατυχώς αυτά συμβαίνουν όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στην ιδιαίτερη πατρίδα μας. Αλλά εκτός από τους αρρωστημένους φανατικούς υπάρχουν και άλλες κατηγορίες, που είναι πιο κατακριτέες, διότι έχουν πλήρη επίγνωση της κατάστασής τους. Για να μη μιλάμε θεωρητικά θα αναφέρω τρία παραδείγματα πραγματικά, χωρίς ονόματα φυσικά γιατί αν αναφέρω τα ονόματα θα τους κάνω μεγαλύτερο κακό από καλό.
    1/Το ένα παράδειγμα είναι η προχθεσινή εκδήλωση των Ποριωτών Μουσικών Δημιουργών και κυρίως των ερασιτεχνών. Πολλοί Ποριώτες προσκεκλημένοι δεν παρευρέθηκαν. Έλαμψαν δια της απουσίας τους. Απαξίωσαν τους Ποριώτες “χομπίστες” δημοσίως και επισήμως. Σιγά μην πήγαιναν να ακούσουν ερασιτέχνες! Σιγά τα λάχανα! Θα πάνε όμως στον Καλλιτέχνη και θα βγάλουνε και φωτογραφίες μαζί του.
    2/ Το δεύτερο αληθινό παράδειγμα αφορά σε ανθρώπους πολύ γνωστούς μου. Ένας από αυτούς, μια μέρα που με παρέα πίναμε ένα ουζάκι στην Πεντέλη, έφυγε από την παρέα και πήγε κι έκατσε μισή ώρα στο τραπέζι ενός υπουργού σημερινού, που απόρησε μάλιστα για το θράσος του, γιατί είχε και αυτός δική του παρέα ένα δημοσιογράφο γνωστό (της κακιάς ώρας) και δύο κυρίες. Μετά από μισή ώρα γύρισε στο τραπέζι της παρέας μας. Και εγώ τον ρώτησα εν τη αφελεία μου.
    -“Τον ξέρεις αυτόν;”
    -“Λες να μην το ξέρω; Τότε γιατί πήγα στο τραπέζι του;”
    -“Για να μας δείξεις ότι έχεις υψηλές γνωριμίες”. Αφού οι άνθρωποι ενοχληθήκανε εμφανώς.”
    -” Δεν νομίζω”
    -“Ναι αλλά άφησες την παρέα μας μισή ώρα. Τι θέλεις να μας δείξεις; Ότι είσαι ΣΥΡΙΖΑ;”
    -“Καλά αυτό είναι σίγουρο. Άλλο τίποτα;”
    -“Μα εσύ αν και με περιουσία μεγάλη, αλλά χωρίς καριέρα και χωρίς πτυχίο, και χωρίς να έχεις πάει ούτε φαντάρος, ήσουν ΚΚΕ. Μετά επί ΠΑΣΟΚ, έγινες ΠΑΣΟΚ και τώρα είσαι ΣΥΡΙΖΑ; Λοιπόν θέλω να σου κάνω μια ερώτηση και αν μου δώσεις απάντηση θα ψηφίσω κι εγώ ΣΥΡΙΖΑ. Εγώ δέχομαι όλες τις ιδεολογίες. Αλλά η κάθε παράταξη δεν είναι αέρας κοπανιστός. Αποτελείται από ανθρώπους. Λοιπόν κατά τη γνώμη μου σε όλες τις παρατάξεις υπάρχει τουλάχιστον ένας άνθρωπος που να αξίζει. Εσύ μπορείς να μου πεις έναν από το ΣΥΡΙΖΑ που να αξίζει; Πρόσεξε, δεν θέλω δύο. Έναν θέλω!”
    Τσιμουδιά ο κωλοτούμπας. Περίμενα εγώ. Πήγε να αλλάξει κουβέντα. Εγώ εκεί, επέμενα. Οι άλλοι 9-10 της παρέας τον κοιτάζανε να δουν τι θα πει. Στο τέλος είπε:
    -“Όλοι καλοί είναι!”
    3/Υπάρχει ένα άγαλμα έξω από το Κτήριο Συγγρού. Είναι η περίφημη Γοργόνα του Πόρου, μέσα σε υποτιθέμενο συντριβάνι.
    Πηγαίνετε να τη δείτε και θα ντραπείτε. Θα νιώσετε να σας πλημυρίζει η θλίψη.
    Εγώ λοιπόν βαζω στοίχημα ότι αν περάσει από κει ο Καλλιτέχνης και δει το χάλι της Γοργόνας, θα πει:
    “Φτειάξτε τη κι εγώ θα διαθέσω ένα μέρος από την αμοιβή μου, με μόνη μου απαίτηση να γραφτεί σε μικρή επιγραφή, κατά προτίμηση από τον ίδιο τον γλύπτη ότι:
    “Η συντήρηση της Γοργόνας του Πόρου πραγματοποιήθηκε με δαπάνες του Καλλιτέχνη, τον Αύγουστο του 2017.”

    Λοιπόν αγαπητοί φίλοι μου, αφήνω και την ηλεκτρον. δ/νσή μου για να μου στείλετε τη δική σας, διότι άλλαξα σκληρό δίσκο και έχασα τα αρχεία.
    ΑΡΙΣ. ΠΑΝ. ΑΝΤΑΝΗΣ
    (Εκ Πόρου)
    arimari@otenet.gr

  7. Γιάννης Γκούμας says:

    Δεν είναι εποχική τακτική. Είναι η κλασσική τακτική υπερ-πληθώρας πληροφοριών, σχετικά αρνητικών, για να απασχολούν το μυαλό των ψηφοφόρων και να μην ασχολείται με πιο σοβαρά θέματα.
    Μπορούμε να παρατηρήσουμε ότι στο ίδιο μήκος κύματος, Αύγουστο, Σεπτέμβριο ψάχνουν να βρουν πυρκαγιές και προβλήματα κατά την έναρξη της σχολικής χρονιάς. Κοντά στο Δεκέμβρη γίνονται αναφορές σε πλυμμήρες, χιόνια και άλλα κακά. Στις μεγάλες γιορτές, (Πάσχα, Χριστούγεννα, 15-Αύγουστο) γίνονται αναφορές σε θύματα τροχαίων….κλπ.
    Είναι ένας συνεχής θόρυβος, που σε ζαλίζει με τελικό στόχο να μην προλαβαίνει το μυαλό μας να επεξεργάζεται τίποτα ή τουλάχιστον τίποτα σημαντικό.

  8. ΑΡΙΣ.ΠΑΝ. ΑΝΤΑΝΗΣ says:

    Φίλε μου Τάσο, είμαστε άτυχοι. Δεν έχουμε κι eμείς ένα γιο Υπουργό να μας τοποθετήσει Προέδρους σε καμιά εταιρεία. Εσύ βέβαια είσαι ακόμα εν δράσει και μπορεί να μην έχεις τα κατάλληλα τυπικά προσόντα. Εγώ όμως τα έχω: Και συνταξιούχος είμαι και ηλικία εκεί γύρω στα 100 διαθέτω, και μπουρδολόγος είμαι και θράσος έχω, και αξιοπρέπεια καμία, και δεν με νοιάζει αν πεινάνε οι άλλοι πτυχιούχοι με Μάστερς και Μπάτσελορς, ούτε αν επιστήμονες πυρηνικοί δουλεύουν 12ωρο γκαρσόνια και πληρώνονται ανασφάλιστοι 4ωρο, και Τσίπα δεν έχω. Άρα όλα τα προσόντα τα έχω, και παλιανθρωπιά είναι εύκολο να αποκτήσω. Piece of cake. Σιγά τα λάχανα. Το μόνο που μου λείπει είναι ένας γιος Υπουργός. Τίποτα άλλο…
    Ρε, να μην έχω ένα γιο Υπουργό! Τι γκαντεμιά κι αυτή! Αντε, Άξιος, Άξιος. Και… αρχιμαντραγορίτης.
    Φίλε μου, είναι πιο εύκολο να κερδίσει κανείς ένα μετάλλιο, παρά να το… φοράει!
    ΑΡΙΣ. ΠΑΝ. ΑΝΤΑΝΗΣ
    (Εκ Πόρου)

Σχολιάστε