Το “Ευ Ζην” στον Πόρο


Δύο γυναίκες από τον Πόρο, περιγράφουν στο SM – η κάθε μια με τον δικό της τρόπο – την ζωή τους στο νησί. Εξηγούν το γιατί ο Πόρος, δεν σε κάνει να αισθάνεσαι καθόλου… ναυαγός.
 
Επιμέλεια & Φωτογραφία Μπάμπης Κανατσίδης
 
Όταν ταξιδεύεις και έρχεσαι σε επαφή με νέους τόπους, παρατηρείς το τοπίο. Τη φύση, την αρχιτεκτονική. Όταν αυτό που παρατηρείς σου αρέσει, αισθάνεσαι την ανάγκη να φανταστείς το πως βιώνουν την καθημερινότητα τους οι ντόπιοι σε ένα ειδυλλιακό περιβάλλον.
Πως είναι άραγε να βολτάρεις καθημερινά αμέριμνος – ενώ πηγαίνεις στη δουλειά σου – σε κάποιο ασβεστωμένο σοκάκι, ανάμεσα σε φουντωτές βουκαμβίλιες, την ώρα που ο ήλιος δύει.  Να καλημερίζεις δεκάδες, ίσως και εκατοντάδες ανθρώπους κάθε πρωί στον δρόμο. Να ξυπνάς και μέσα σε πέντε λεπτά να βρίσκεσαι σε μια όμορφη παραλία και να κολυμπάς στα κρυστάλλινα νερά της. Να μαζεύεις κυκλάμινα, μαργαρίτες ή παπαρούνες – ανάλογα με την εποχή – στους αγρούς και τα δάση του νησιού. Να ξενυχτάς τα βράδια, παρέα με τους συντοπίτες σου – που εν τω μεταξύ έχουν γίνει και φίλοι σου – και το πρωί να καλημερίζεις ξανά τους ίδιους ανθρώπους.

 




Σχολιάστε